Zoals eerder toegelicht, is het in Taiwan voor werknemers niet licht een ontslagvergoeding (資遣費) te ontvangen.
In het bijzonder wanneer werknemers zelf ontslag nemen (自請離職),
kunnen zij geen ontslagvergoeding ontvangen (artikel 18 van de wet op de arbeidsnormen, 勞動基準法),
en dat verschilt van de regels in veel andere landen, waaronder Korea.
Er bestaan echter uitzonderingsgevallen.
In de volgende bijzondere situaties moet de werkgever de werknemer ook dan ontslagvergoeding betalen wanneer deze zelf ontslag neemt (artikel 14 van de wet op de arbeidsnormen, dat artikel 17 overeenkomstig toepast, 勞動基準法第14條):
- Wanneer de werkgever bij het sluiten van de arbeidsovereenkomst (勞動契約) een geveinsde wilsverklaring (虛偽意思表示) aflegt, zodat de werknemer daarin dwaalt en het gevaar van schade bestaat
(bijvoorbeeld wanneer de werkgever belooft de werknemer na indiensttreding naar een in werkelijkheid niet bestaande buitenlandse vestiging te zenden)
-
Wanneer de werkgever, gezinsleden van de werkgever of vertegenwoordigers van de werkgever (代理人) tegenover de werknemer geweld gebruiken of hem zwaar beledigen (重大侮辱)
-
Wanneer de contractuele arbeid de gezondheid van de werknemer kan schaden, de werknemer de werkgever tot verbetering heeft verzocht en dit zonder uitwerking blijft
-
Wanneer de werkgever, diens vertegenwoordiger of andere werknemers aan een wettelijk bepaalde besmettelijke ziekte (法定傳染病) lijden, besmettingsgevaar voor samenwerkenden bestaat en dit de gezondheid van de werknemer ernstig in gevaar brengt
-
Wanneer de werkgever het contractuele arbeidsloon (工作報酬) niet betaalt of werknemers met stukloon (按件計酬) niet voldoende werk toewijst
-
Wanneer de werkgever de arbeidsovereenkomst of het arbeidsrecht schendt, zodat de rechten van de werknemer in gevaar kunnen komen
De frequentste voorbeelden zijn dat de werkgever
het loon (工資) niet tijdig betaalt,
geen overwerkvergoeding (加班費) betaalt
of de werknemer niet bij de arbeidsverzekering (勞保) of de ziekteverzekering (健保) aansluit.
In zulke gevallen moet de werkgever ook dan ontslagvergoeding betalen wanneer de werknemer de arbeidsovereenkomst zelf beëindigt.
De wet op de arbeidsnormen (勞動基準法) bepaalt echter
dat werknemers die de arbeidsovereenkomst volgens punt 1 of punt 6 hierboven willen beëindigen (bijvoorbeeld wegens ontbrekende verzekeringsaansluiting),
de arbeidsovereenkomst binnen 30 dagen vanaf de dag waarop zij de situatie kennen,
of (bij punt 6) binnen 30 dagen vanaf de dag waarop zij het schadegevolg kennen, moeten beëindigen.
Daarom moeten werknemers de termijn nauwkeurig in het oog houden.
Met andere woorden:
Ligt de schuld bij de werkgever, dan kan de werknemer de ontslagvergoeding vorderen.
Ligt de schuld bij de werknemer, dan kan de werkgever die weigeren.
Het Taiwanese recht geeft dus niet beide rechten tegelijk.
Soms ligt de schuld bij beide partijen,
en wanneer beide twisten,
kan naargelang wie het eerst met voldoende grond de overeenkomst beëindigt,
de ontslagvergoeding worden geweigerd of gevorderd.
Daarom is bij Taiwanese arbeidsgeschillen (勞資糾紛)
het tijdstip zeer belangrijk.
Wie zich vooraf voorbereidt, staat sterker om de eigen rechten te bewaren; een bepaalde uitkomst volgt daaruit niet.
Zie ook:
