استثنایی که حتی با استعفای داوطلبانه نیز غرامت اخراج به کارگر می‌رسد
← نوشتاراطلاعات حقوقی تایوان

استثنایی که حتی با استعفای داوطلبانه نیز غرامت اخراج به کارگر می‌رسد

Attorney Wei Tseng2 دقیقه مطالعه
گذاشتن برگ جدول‌دار روی پوشه بازفرد یک برگ جدول‌دار را روی کاغذهای داخل پوشه باز می‌گذارد. دست چپش به میز برمی‌گردد و دست راستش کنار لبه کاغذ می‌ماند.صحنه‌ای خیالی به طول حدود چهار ثانیه که با هوش مصنوعی ساخته شده است. این کاغذها سوابق واقعی حضور یا حقوق نیستند و حقوق پرداخت‌نشده، موجه بودن ادعا یا پرداخت غرامت اخراج را اثبات نمی‌کنند.

در تایوان، گرفتن غرامت اخراج قانونی (資遣費) برای کارمند عموماً آسان نیست.

به‌ویژه اگر کارمند داوطلبانه استعفا دهد،

نمی‌تواند غرامت اخراج قانونی (資遣費) بگیرد (مادهٔ 18 قانون معیارهای کار (勞動基準法))،

این قاعده با برخی نظام‌ها فرق دارد؛ کره یکی از نمونه‌هاست.

اما موارد استثنایی هست.

در وضع‌های خاص زیر، حتی اگر کارگر داوطلبانه استعفا دهد، کارفرما باید غرامت اخراج را بپردازد (مادهٔ 14 قانون معیارهای کار، و مادهٔ 17 با ارجاع اعمال می‌شود):

  1. اگر کارفرما هنگام بستن قرارداد کار اظهار کذب کند و کارگر را به اشتباه بیندازد به‌گونه‌ای که بیم زیان باشد

(برای نمونه کارفرما به کارگر بگوید هنگام ورود او را به شعبه‌ای در خارج می‌فرستد که اصلاً وجود ندارد)

  1. اگر کارفرما یا خانوادهٔ کارفرما یا نمایندهٔ کارفرما نسبت به کارگر خشونت یا توهین شدید روا دارد

  2. اگر کار قراردادی بیم زیان به سلامت کارگر داشته باشد و از کارفرما اصلاح خواسته شود اما اثری نداشته باشد

  3. اگر کارفرما یا نماینده‌اش یا کارگر دیگر به بیماری واگیردار مشمول گزارش مبتلا باشد و بیم سرایت به کارگر همکار باشد و خطر جدی برای سلامت کارگر در میان باشد

  4. اگر کارفرما مزد را طبق قرارداد کار نپردازد، یا برای کارگری که مزدش کارمزدی (بر اساس تعداد کار) است کار کافی فراهم نکند

  5. اگر کارفرما قرارداد کار یا قانون کار را نقض کند به‌گونه‌ای که بیم لطمه به حقوق و منافع کارگر باشد

شایع‌ترین نمونه‌ها این است که کارفرما

مزد را به‌موقع نپردازد،

یا فوق‌العادهٔ اضافه‌کاری نپردازد،

یا کارگر را در بیمهٔ کار (勞工保險) یا بیمهٔ سلامت ثبت نکند.

در این موارد، حتی اگر کارگر قرارداد کار را ختم کند، کارفرما باید غرامت اخراج را به کارگر بپردازد.

اما قانون معیارهای کار مقرر می‌کند که

اگر کارگر بخواهد قرارداد کار را بر پایهٔ بند 1 و بند 6 بالا ختم کند (برای نمونه اگر بخواهد به‌سبب ثبت‌نشدن در بیمه قرارداد را ختم کند)،

باید قرارداد کار را ظرف 30 روز از روز آگاهی از آن وضع ختم کند،

یا (در مورد جزء 6) ظرف 30 روز از روز آگاهی از نتیجهٔ زیان.

از این رو کارگر باید زمان را دقیق نگاه دارد.

یعنی

قانون تایوان، بسته به این‌که خطا از کارفرما باشد

یا از کارگر،

به یکی از دو طرف حق می‌دهد که غرامت اخراج را نپردازد یا آن را مطالبه کند.

گاه وقتی خطا از هر دو سوی رابطهٔ کار است،

اگر دو طرف نزاع کنند،

بسته به این‌که چه کسی نخست قرارداد را با سبب کافی ختم کند

امتناع از پرداخت غرامت اخراج یا مطالبهٔ آن ممکن می‌شود.

از این رو در اختلاف‌های کار تایوان

«زمان» بسیار مهم است.

در بیشتر موارد کسی که از پیش آماده کرده بهتر می‌تواند از حق خود دفاع کند. این وعدهٔ نتیجه نیست.


بیشتر بخوانید: