ရှေ့ယာဉ် နှေးကွေးစွာ မောင်းနေပါက ကျော်တက်ခြင်း (超車) သည် ပုံမှန် ရွေးချယ်မှုကဲ့သို့ ထင်နိုင်သော်လည်း၊ အမှန်တွင် အန္တရာယ် မနည်းသော မောင်းနှင်မှု ဖြစ်သည်။ ကျော်တက်မှု မစမီ လမ်းပိုင်း၊ နှစ်ဘက်ယာဉ်ကြော အခြေအနေ၊ ရှေ့ယာဉ်များ၏ လှုပ်ရှားမှု၊ ဘေးကင်းစွာ ကျော်ပြီး မူလ ကားလမ်းကြော (車道) သို့ ပြန်ဝင်ရန် နေရာ ရှိသည် မရှိသည်ကို အတူ ကြည့်ရသည်။
လမ်းယာဉ်ကြောဘေးကင်းရေးစည်းမျဉ်း ပုဒ်မ 101 က သတ်မှတ်သော ကျော်တက်လိုအပ်ချက်များ
ထိုင်ဝမ် လမ်းယာဉ်ကြောဘေးကင်းရေးစည်းမျဉ်း (道路交通安全規則) ပုဒ်မ 101 သည် ကျော်တက်ခြင်း တားမြစ်သော အခြေအနေနှင့်၊ တူညီသော ကားလမ်းကြောတွင် ကျော်တက်ခွင့်ရှိသည့်အခါ လိုက်နာရမည့် အစဉ်ကို အတူ သတ်မှတ်သည်။
ပုဒ်မ 101 သည် ကွေ့လမ်း၊ မတ်စောက်သော လမ်း၊ ကျဉ်းသော တံတား၊ ဥမင် သို့မဟုတ် လမ်းဆုံကို ပြသော ဆိုင်းဘုတ် တပ်ထားသော ပိုင်း၊ ရထားလမ်းဖြတ်ကူးရာ (鐵路平交道)၊ လမ်းဆောက်လုပ်ရေး ပိုင်းတို့တွင် ကျော်တက်ခြင်းကို တားမြစ်သည်။
ထို့အပြင် ကျောင်း သို့မဟုတ် ဆေးရုံ ဆိုင်းဘုတ်ရှိသော နေရာ သို့မဟုတ် ပိုင်း၊ အခြား ကျော်တက်တားမြစ် ဆိုင်းဘုတ် သို့မဟုတ် အမှတ်အသားရှိသော နေရာ၊ မျက်နှာချင်းဆိုင် ယာဉ် နီးကပ်လာသောအခါ၊ ရှေ့တွင် ယာဉ် 2 စီးနှင့်အထက် ဆက်တိုက် မောင်းနေသောအခါတို့တွင်လည်း ကျော်တက်၍ မရပါ။
တူညီသော ကားလမ်းကြောတွင် ရှေ့ယာဉ်ကို ကျော်ရန် နောက်ယာဉ် မောင်းသူသည် ဦးစွာ ဟွန်းကို တိုတောင်းစွာ 2 ချက် တီးရ သို့မဟုတ် ရှေ့မီးကို 1 ချက် မှိတ်ပြရသည်။ ရှေ့ယာဉ်ကို ရှောင်ပေးအောင် ဖိအားပေးရန် ဟွန်း သို့မဟုတ် ရှေ့မီးကို ထပ်တလဲလဲ မသုံးရပါ။
နောက်ယာဉ်သည် ရှေ့ယာဉ်က အရှိန်လျှော့၍ ဘေးဖယ်ပေးပြီးနောက်၊ သို့မဟုတ် လက်အချက်ပြ သို့မဟုတ် ညာဘက် ဦးတည်ချက်မီး (方向燈) ဖြင့် ရှောင်ပေးမည်ဟု ပြပြီးမှသာ ကျော်တက်နိုင်သည်။
ထို့နောက် ကျော်တက်ယာဉ်သည် ဘယ်ဘက် ဦးတည်ချက်မီး ဖွင့်၍၊ ရှေ့ယာဉ်နှင့် အနည်းဆုံး 0.5 မီတာ ခွာကာ ဘယ်ဘက်မှ ဖြတ်သွားပြီး၊ ဘေးကင်းသော အကွာအဝေး ရရှိပြီးနောက် ညာဘက် ဦးတည်ချက်မီး ဖွင့်ကာ မူလ ကားလမ်းကြောသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ဝင်ရသည်။
ဤကားလမ်းကြောအတွင်း အချက်ပြခြင်းနှင့် ရှောင်ပေးခြင်း အစဉ်သည် တားမြစ်ထားသော နေရာ သို့မဟုတ် အခြေအနေတွင် ကျော်တက်ခွင့် ရှိသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ကျော်တက်မှု မစမီ ပုဒ်မ 101 ၏ လိုအပ်ချက်အားလုံးကို အတူ ဆုံးဖြတ်ရသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ရှေ့နေအဖွဲ့က ကိုင်တွယ်ခဲ့သော အမည်မဖော်သော မတော်တဆမှု နမူနာ
ကျွန်ုပ်တို့ ရှေ့နေအဖွဲ့က ကိုင်တွယ်ခဲ့သော အမည်မဖော်သော အမှုတွင်၊ ဆိုင်ကယ် (機車) မောင်းသူ A သည် ခရီးသည် B ကို တင်၍ တောင်လမ်းပေါ် မောင်းနေခဲ့သည်။ ရှေ့တွင် ခရီးသည်ကား (小客車) 2 စီး ရှိပြီး၊ အရှေ့ဆုံး ယာဉ် 1 က နှေးကွေးစွာ ရွေ့သောကြောင့် ယာဉ် 2 နှင့် ဆိုင်ကယ်လည်း အတူ နှေးသော အရှိန်ဖြင့် ဆက်မောင်းနေခဲ့သည်။
A သည် ယာဉ်နှစ်စီးလုံးကို ကျော်ရန် ဆန့်ကျင်ဘက် ကားလမ်းကြော (對向車道) သို့ ဝင်၍ အရှိန်တင်ခဲ့သည်။ ယာဉ် 2 လည်း ယာဉ် 1 ကို ကျော်ရန် ပြင်ဆင်လျက်၊ ဦးတည်ချက်မီး ဖွင့်ပြီး 1 စက္ကန့် မပြည့်မီ ဆန့်ကျင်ဘက် ကားလမ်းကြောသို့ ဝင်ခဲ့သည်။ ဆိုင်ကယ်သည် ဘရိတ်အုပ်ရန် အချိန် မလုံလောက်ဘဲ ယာဉ် 2 နှင့် တိုက်မိခဲ့သည်။
B သည် ပြင်းထန်သော ဦးခေါင်းထိခိုက်မှု ခံရပြီး ဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် သေဆုံးခဲ့ကာ၊ A သည် သတိလစ်လျက် ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရသည်။
A နှင့် B ၏ မိသားစုများက အစတွင် ယာဉ် 2 ၏ ရုတ်တရက် ကားလမ်းကြောပြောင်းခြင်းသည် တိုက်မိမှု၏ အဓိက အကြောင်းရင်းဟု ယူဆခဲ့သည်။ အမှုသည် တရားစွဲမှုသို့ ရောက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း မတော်တဆမှုဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်စစ်ဆေးမှု (鑑定) အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ကျွမ်းကျင်စစ်ဆေးမှု ရလဒ်အရ ဤတိုက်မိမှု၏ အဓိက တာဝန်သည် A တွင် ရှိသည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုကောက်ချက်သည် ဤအမှု၏ အချက်အလက်များတွင်သာ ကန့်သတ်သည်။ ကျွမ်းကျင်စစ်ဆေးမှုတွင် A က ဆက်တိုက် မောင်းနေသော ရှေ့ယာဉ် 2 စီးကို ကျော်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း၊ ဆန့်ကျင်ဘက် ကားလမ်းကြောသို့ ဝင်ခြင်း၊ ဘရိတ်အုပ်ရန် အချိန် မလုံလောက်သော အရှိန်ဖြင့် မောင်းခြင်း၊ သတ်မှတ်ထားသော ဟွန်း သို့မဟုတ် ရှေ့မီး အချက်ပြခြင်း မပြုခဲ့ခြင်း၊ ယာဉ် 2 ၏ ကားလမ်းကြောပြောင်း လှုပ်ရှားမှု၊ လမ်းနှင့် ကားလမ်းကြော ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် အခြား ရရှိသော သက်သေတို့ကို အတူ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သည်။
ဤသို့ အမှုအလိုက် ကျွမ်းကျင်စစ်ဆေးမှု ရလဒ် ထွက်သည်ဆိုရုံဖြင့်၊ သတ်မှတ်ထားသော အချက်ပြခြင်း တစ်ကြိမ် လွတ်သွားတိုင်း တာဝန် အမြဲ သတ်မှတ်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ကျော်တက်မတော်တဆမှု၏ ပေါ့ဆမှုသည် ဖြစ်ပွားရာနေရာ၊ ကားလမ်းကြော ဖွဲ့စည်းပုံ၊ အရှိန်၊ ယာဉ်လှုပ်ရှားမှု၊ အချက်ပြခြင်း၊ အချိန်ကွာခြားမှု၊ မြင်ကွင်းနှင့် အခြား သက်သေအပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားသည်။
မတော်တဆမှု တာဝန်ကို ဆုံးဖြတ်သည့်အခါ စစ်ရမည့် အချက်များ
ကျော်တက်မီ ဦးစွာ ထိုနေရာ သို့မဟုတ် ယာဉ်ကြောအခြေအနေသည် ကျော်တက်တားမြစ်မှုနှင့် ကိုက်သည် မကိုက်သည်ကို စစ်ရသည်။ တူညီသော ကားလမ်းကြော လုပ်ငန်းစဉ် သက်ရောက်ပါက ရှေ့ယာဉ်ကို ရှောင်ပေးအောင် မဖိအားပေးဘဲ သတ်မှတ်ထားသော ဟွန်း သို့မဟုတ် ရှေ့မီး အချက်ပြပြီး၊ ရှင်းလင်းသော ရှောင်ပေးမှု အချက်ပြချက်ကို စောင့်ကာ၊ လုံလောက်သော အကွာအဝေးနှင့် ဘေးကင်းသော ပြန်ဝင်အကွာအဝေး ရရှိလျက် ကျော်တက်မှုကို ပြီးစီးရသည်။
ပုဒ်မ 101 ကို လိုက်နာခြင်းသည် အရေးကြီးသော်လည်း၊ ယင်းသက်သက်ဖြင့် မတော်တဆမှု ရှောင်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်း ကျွမ်းကျင်စစ်ဆေးမှုနှင့် တရားစွဲမှု ရလဒ်ကို အာမမခံပါ။ မောင်းသူသည် ထပ်ဆောင်း ဘေးကင်းရေး အနားသတ် ထားကာ ရှေ့အခြေအနေနှင့် ကိုက်အောင် တုံ့ပြန်ရသည်။
ဖြည့်စွက် အချက်အလက်အဖြစ် ကျော်တက်စည်းမျဉ်းနှင့် လုပ်ငန်းစဉ် ပုံကြမ်း ကို ကြည့်နိုင်သည်။ ဒုတိယအရင်းအမြစ် ဖြစ်သောကြောင့် ဥပဒေလိုအပ်ချက်ကို စစ်သည့်အခါ လက်ရှိ တရားဝင် စည်းမျဉ်းကို အတူ ကြည့်ပါ။
ထပ်မံ ဖတ်ရန် —
ဤဆောင်းပါးသည် ထိုင်ဝမ် ကျော်တက်စည်းမျဉ်းနှင့် မတော်တဆမှု တာဝန်ဆုံးဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အထွေထွေ ဥပဒေအချက်အလက်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ခုချင်းအမှုအတွက် ဥပဒေအကြံဉာဏ် မဟုတ်သည့်အပြင် ရလဒ်ကိုလည်း အာမမခံပါ။ အမှန်တကယ် တာဝန်သည် ဖြစ်ပွားရာနေရာ၊ ယာဉ်လှုပ်ရှားမှု၊ အရှိန်၊ အချက်ပြခြင်း၊ သက်သေ၊ ကျွမ်းကျင်စစ်ဆေးမှုနှင့် နောက်ဆုံး ဥပဒေအပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်သောကြောင့် တိကျသော အမှုကို သက်ဆိုင်ရာ အထောက်အထားအပေါ် အခြေခံ၍ သီးခြား စစ်ရသည်။
