Þegar ökutækið á undan ekur hægt getur framúrakstur (超車) virst hversdagslegur, en það er akstur með umtalsverðri áhættu. Áður en þú byrjar framúrakstur skaltu meta saman vegarkaflann, umferðarástandið í báðar áttir, hreyfingu ökutækjanna á undan og rýmið til að snúa örugglega aftur inn á upprunalegu akreinina.
Skilyrði framúraksturs samkvæmt 101. gr. reglna um umferðaröryggi (道路交通安全規則)
Reglur um umferðaröryggi á Taívan, 101. gr. (道路交通安全規則) kveða jafnframt á um þau skilyrði þar sem framúrakstur er bannaður, og þá röð sem fylgja skal þegar framúrakstur á sömu akrein er leyfður.
Ákvæði 101. gr. bannar framúrakstur á köflum með merki um beygju, bratta hækkun eða lækkun, þröngar brýr, göng eða gatnamót, svo og við járnbrautarvegamót og á vinnusvæðum.
Enn fremur er óheimilt að aka fram úr á stöðum eða köflum með skóla- eða sjúkrahúsmerki, á stöðum með öðrum bannmerkjum eða merkingum um framúrakstur, þegar ökutæki á móti nálgast, og ekki heldur þegar tvö eða fleiri ökutæki aka í röð á undan (超車).
Til að aka fram úr ökutæki á undan á sömu akrein skal ökumaður aftari bifreiðar fyrst gefa tvö stutt flautumerki eða blikka ljósum einu sinni. Flautu og ljósum má ekki beita ítrekað til að þvinga ökutækið á undan til að víkja (超車).
Ökutækið fyrir aftan má fyrst aka fram úr eftir að ökutækið á undan hefur dregið úr hraða og vikið til hliðar, eða með handmerki eða hægra stefnuljósi sýnt vilja til að víkja (超車).
Síðan skal ökutækið sem ekur fram úr kveikja vinstra stefnuljósið, aka fram hjá til vinstri með a.m.k. 0,5 metra fjarlægð frá ökutækinu á undan og, þegar örugg fjarlægð er tryggð, kveikja hægra stefnuljósið og snúa örugglega aftur inn á upprunalegu akreinina.
Þessi röð merkjagjafar og þess að vikið sé úr vegi á sömu akrein þýðir ekki að framúrakstur á bönnuðum stöðum eða við bönnuð skilyrði sé leyfður. Áður en framúrakstur hefst skulu öll skilyrði 101. gr. metin saman.
Nafnlaust slysamál sem skrifstofan hefur unnið
Í nafnlausu máli frá skrifstofunni ók mótorhjólamaðurinn A með farþegann B á fjallvegi. Á undan þeim óku tveir fólksbílar; fremsta ökutækið nr. 1 hreyfðist hægt, svo einnig ökutæki nr. 2 og mótorhjólið komust áfram á lágum hraða.
A reyndi að aka fram úr ökutækjunum tveimur, fór inn á akreinina á móti og jók hraðann. Ökutæki nr. 2 bjó sig einnig undir að aka fram úr ökutæki nr. 1: innan við 1 sekúndu eftir kveikingu stefnuljóssins fór það inn á akreinina á móti. Mótorhjólið hafði of skamman tíma til að hemla og rakst á ökutæki nr. 2.
B hlaut alvarlega höfuðáverka og lést á staðnum; A missti meðvitund og var fluttur á sjúkrahús.
Aðstandendur A og B töldu fyrst að skyndileg akreinaskipting ökutækis nr. 2 væri meginsök árekstursins. Málið leiddi til málshöfðunar, og í framvindu málsins voru gerðar nokkrar sérfræðiathuganir (鑑定) á slysinu.
Samkvæmt niðurstöðu sérfræðiathugunarinnar bar A meginsökina á þessum árekstri. Þessi niðurstaða takmarkaðist við atvik þessa máls. Sérfræðiathugunin tók tillit til þess að A ætlaði að aka fram úr tveimur ökutækjum á undan sem óku í röð, að hann fór inn á akreinina á móti, að hann ók á hraða sem nánast skildi engan tíma eftir til að hemla, að lögbundin flautu- og ljósamerki vantaði, svo og akreinaskiptingu ökutækis nr. 2, uppbyggingu vegar og akreina og önnur varðveitt sönnunargögn.
Að slíkar sérfræðiniðurstöður komi í einstökum málum þýðir ekki að það að sleppa einu sinni lögbundnu merki ráði ávallt ábyrgðinni. Gáleysi (過失) við framúrakstursslys ræðst af slysstað, akreinaskipan, hraða, hreyfingu ökutækja, merkjum, tímabili, skyggni og öðrum sönnunargögnum.
Atriði sem kanna skal við mat á slysábyrgð
Áður en framúrakstur hefst skaltu fyrst kanna hvort staðurinn eða umferðarástandið falli undir bann við framúrakstri. Gildi aðferðin við framúrakstur á sömu akrein, gefðu lögbundið flautu- eða ljósamerki án þess að þvinga ökutækið á undan til að víkja, bíddu eftir skýru vikunarmerki og ljúktu framúrakstrinum með nægilegu hliðarbili og öruggri fjarlægð til að komast aftur inn á akreinina (超車).
Fylgni við 101. gr. er mikilvæg, en tryggir ekki eitt og sér að komist verði hjá slysi, né að síðari sérfræðiathugun eða málshöfðun fái tiltekna niðurstöðu. Ökumenn skulu halda aukaöryggismörkum og laga sig að aðstæðum fram undan.
Til viðbótar máttu skoða skýringarmynd um reglur og aðferð við framúrakstur. Þar sem þetta er aukaheimild ættir þú, við mat á lagalegum skilyrðum, einnig að lesa gildandi opinberar reglur (道路交通安全規則).
Sjá einnig:
Þessi grein er almennar lagaupplýsingar um reglur um framúrakstur og mat slysábyrgðar á Taívan (超車); hún er ekki ráðgjöf um tiltekið mál og ekki loforð um tiltekna niðurstöðu. Raunveruleg ábyrgð getur verið misjöfn eftir slysstað, hreyfingu ökutækja, hraða, merkjum, sönnunargögnum, sérfræðiathugun (鑑定) og nýjustu rétti; tiltekin mál skal kanna sérstaklega á grundvelli viðkomandi gagna.
