Είσοδος στην Ταϊβάν: διαφορές μεταξύ θυγατρικής και υποκαταστήματος

Όταν αλλοδαπή επιχείρηση προτίθεται να ασκεί συνεχώς δραστηριότητα στην Ταϊβάν, οι μορφές που εξετάζονται συχνά είναι η θυγατρική (子公司) στην Ταϊβάν και το υποκατάστημα στην Ταϊβάν αλλοδαπής εταιρείας. Αμφότερες οι μορφές δημιουργούν σημείο δραστηριότητας στην Ταϊβάν, αλλά διαφέρουν ως προς το ποιος καθίσταται μέρος της σύμβασης, ποιος φέρει τα χρέη, εάν μπορούν να γίνουν δεκτές εισφορές τρίτων και ποια διαδικασία είναι αναγκαία κατά τη μεταφορά των κερδών προς την αλλοδαπή. Εάν συγκριθεί μόνον η ευκολία του σταδίου σύστασης, μπορούν να ανακύψουν απρόβλεπτα ζητήματα ευθύνης ή φορολογίας κατά την εκμετάλλευση· πρέπει να κριθεί επί όλης της διάρκειας της δραστηριότητας.

Η θυγατρική στην Ταϊβάν είναι αυτοτελές νομικό πρόσωπο (法人) συσταθέν κατά το δίκαιο της Ταϊβάν. Αλλοδαπή μητρική (母公司) μπορεί να καταστεί μέτοχος, αλλά η θυγατρική είναι υποκείμενο δικαιωμάτων διακριτό από τη μητρική. Το υποκατάστημα (分公司) στην Ταϊβάν αλλοδαπής εταιρείας είναι αντιθέτως μέρος της αλλοδαπής κύριας έδρας (本公司) και σημείο δραστηριότητας χωρίς ίδια νομική προσωπικότητα. Στην καθημερινή γλώσσα αποκαλείται ενίοτε δευτερεύουσα εγκατάσταση· στο παρόν άρθρο χρησιμοποιείται ο όρος υποκατάστημα ώστε να διευκρινιστεί η έννομη σχέση.

Ποια μορφή είναι καταλληλότερη διαφέρει κατά τον κλάδο, τη σύνθεση των επενδυτών, τη συμβατική δομή, τις άδειες που απαιτούνται στην Ταϊβάν, τον αριθμό των απασχολουμένων, τον τρόπο χρηματοδότησης, τη χρήση και τον επαναπατρισμό των κερδών, τη μελλοντική εισδοχή εταίρων ή την εισαγωγή στο χρηματιστήριο, καθώς και κατά το σχέδιο διακοπής της δραστηριότητας. Ακόμη και όταν μητρική με έδρα εκτός Ταϊβάν εισέρχεται στην αγορά, δεν πρέπει να εξεταστεί μόνον το δίκαιο της Ταϊβάν· η λογιστική και η φορολογία της χώρας προέλευσης καθώς και η διαδικασία επένδυσης στην αλλοδαπή πρέπει να εξεταστούν από κοινού. Η Κορέα, που χρησιμοποιείται κατωτέρω ως παράδειγμα, είναι μία μόνο τέτοια χώρα προέλευσης. Κατωτέρω συγκρίνονται, με τη σειρά αυτή, η νομική προσωπικότητα, οι φόροι, η ευθύνη, η χρηματοδότηση, η φορολογική έκπτωση επένδυσης, η συμφωνία φόρου εισοδήματος και η αποχώρηση.

1. Νομική προσωπικότητα και δομή εισφοράς

Το υποκατάστημα αποτελεί μέρος της αλλοδαπής εταιρείας· επομένως δεν υπάρχουν μέτοχοι (股東) στο ίδιο το υποκατάστημα. Εάν θέλετε να εισφέρετε κεφάλαιο από κοινού με τρίτο πρόσωπο για δραστηριότητα στην Ταϊβάν, είναι ιδίως σκόπιμο να εξεταστεί η σύσταση θυγατρικής στην Ταϊβάν και ο καθορισμός του κύκλου μετόχων της. Η ευθύνη, το δικαίωμα ψήφου, η χρηματοδότηση, οι άδειες και η φορολογία πρέπει να επιβεβαιωθούν κατά τη σχέση εισφοράς και το επιχειρηματικό σχέδιο.

Το άρθρο 1 του νόμου περί εταιρειών της Ταϊβάν (公司法) ορίζει ως εταιρεία το νομικό πρόσωπο που οργανώνεται, καταχωρίζεται και συνιστάται σύμφωνα με τον νόμο αυτόν προς κερδοσκοπικό σκοπό. Η θυγατρική στην Ταϊβάν που συνιστάται κατά τους κανόνες αυτούς είναι νομικό πρόσωπο της Ταϊβάν διακριτό από την αλλοδαπή μητρική. Η θυγατρική μπορεί, στο ίδιο όνομά της, να μισθώνει γραφεία, να συνάπτει εμπορικές και εργασιακές συμβάσεις, να αποκτά περιουσιακά στοιχεία και να είναι μέρος δίκης. Οι απαιτήσεις και υποχρεώσεις που γεννώνται από τις συμβάσεις βαρύνουν κατ’ αρχήν τη θυγατρική. Ακόμη και εάν η μητρική καθορίζει την πολιτική διαχείρισης ή διορίζει διοικητές, οι νομικές προσωπικότητες των δύο εταιρειών δεν συγχωνεύονται γι’ αυτό.

Η έκταση της ευθύνης που εφαρμόζεται στη θυγατρική εκτιμάται κατά την πράγματι επιλεγείσα μορφή εταιρείας και κατά τη συμπεριφορά. Οι μέτοχοι εταιρείας περιορισμένης ευθύνης (有限公司) ευθύνονται, κατά το άρθρο 99, εδάφιο 1, του νόμου περί εταιρειών, κατ’ αρχήν έναντι της εταιρείας εντός του ορίου του ποσού της εισφοράς τους. Το άρθρο 99, εδάφιο 2, προβλέπει όμως εξαίρεση: εάν οι μέτοχοι καταχρώνται τη νομική προσωπικότητα ώστε η εταιρεία δυσκολεύεται να εξοφλήσει ορισμένα χρέη, και εάν η κατάχρηση είναι σοβαρή, μπορούν να ευθύνονται στο αναγκαίο μέτρο. Εάν, χωριστά, μέτοχος ή η μητρική έχει παράσχει εγγύηση ή έχει συμμετάσχει ευθέως σε αδικοπραξία, η εξ αυτής ευθύνη πρέπει επίσης να εξεταστεί. Η αρχή της περιορισμένης ευθύνης (有限責任) είναι επομένως σημαντικό σημείο εκκίνησης, αλλά δεν είναι διαβεβαίωση ότι, σε κάθε κατάσταση, η ευθύνη σταματά στο εισενεχθέν ποσό.

Εάν αλλοδαπή εταιρεία προτίθεται να ασκεί δραστηριότητα στην Ταϊβάν στο ίδιο όνομά της, πρέπει να τηρήσει τους κανόνες του νόμου περί εταιρειών (公司法) σχετικά με το υποκατάστημα. Κατά το άρθρο 371 του νόμου περί εταιρειών, αλλοδαπή εταιρεία δεν μπορεί να ασκεί δραστηριότητα στην Ταϊβάν στο όνομα της αλλοδαπής εταιρείας χωρίς να καταχωρίσει το υποκατάστημα. Κατά το άρθρο 372, η αλλοδαπή εταιρεία πρέπει να διαθέσει κεφάλαια αποκλειστικώς προοριζόμενα για την εκμετάλλευση του υποκαταστήματος στην Ταϊβάν και να ορίσει υπεύθυνο (負責人) στην Ταϊβάν. Τα κεφάλαια αυτά είναι κεφάλαια της κύριας έδρας για τη δραστηριότητα στην Ταϊβάν, και όχι μετοχές ούτε μερίδια του υποκαταστήματος. Ο ορισμός του υπευθύνου δεν είναι διαδικασία που μετατρέπει το υποκατάστημα σε αυτοτελή εταιρεία, αλλά μηχανισμός που επιτρέπει την εκτέλεση της εργασίας της αλλοδαπής εταιρείας στην Ταϊβάν και διευκρινίζει τη σχέση ευθύνης.

Εάν προβλέπεται η από κοινού εκμετάλλευση της δραστηριότητας στην Ταϊβάν με τρίτο πρόσωπο, ο καθορισμός του ποσοστού εισφοράς και μόνο δεν αρκεί. Το δικαίωμα ψήφου, ο διορισμός των διοικητών, τα δικαιώματα συναίνεσης επί σημαντικών υποθέσεων, οι πρόσθετες εισφορές, τα μέτρα σε περίπτωση έλλειψης κεφαλαίων, η χρήση της πνευματικής ιδιοκτησίας, η κατανομή των κερδών, οι περιορισμοί ανταγωνισμού, η μεταβίβαση μεριδίων, το αδιέξοδο και η διακοπή της δραστηριότητας πρέπει να καθοριστούν από κοινού. Η λύση της από κοινού εισφοράς σε θυγατρική στην Ταϊβάν έχει το πλεονέκτημα ότι οι σχέσεις αυτές μπορούν να ρυθμιστούν εντός της δομής μετόχων της εταιρείας. Μπορούν όμως να υπάρχουν άλλες νόμιμες λύσεις, όπως συμβατική από κοινού δραστηριότητα για συγκεκριμένο σχέδιο ή χωριστή ειδική δομή· δεν μπορεί να συναχθεί ότι η θυγατρική είναι η μόνη λύση για κάθε από κοινού δραστηριότητα.

Όταν επιλέγεται το υποκατάστημα, το τελικό νομικό υποκείμενο της εκμετάλλευσης του υποκαταστήματος είναι η αλλοδαπή εταιρεία. Η κύρια έδρα πρέπει να καθορίσει συγκεκριμένως τον κύκλο των συμβάσεων που μπορεί να συνάπτει ο υπεύθυνος στην Ταϊβάν, τις τραπεζικές εξουσίες, τις εξουσίες προσωπικού, το σύστημα εκθέσεων, την έγκριση του προϋπολογισμού και τον εσωτερικό έλεγχο. Εάν, αντιθέτως, επιλεγεί η θυγατρική, το καταστατικό και τα όργανα, η κατανομή εξουσιών μεταξύ μετόχων καθώς και οι συμβάσεις υπηρεσιών, δανείου και άδειας μεταξύ της θυγατρικής και της μητρικής πρέπει να τεκμηριωθούν χωριστά. Ουσιαστικότερο από την ονομασία είναι εάν οι πραγματικές εξουσίες και η ροή των συναλλαγών αντιστοιχούν στη νομική δομή.

Οι άδειες δεν μπορούν ούτε αυτές να συναχθούν από μόνη τη νομική προσωπικότητα. Κλαδικοί κανόνες μπορούν να καθορίσουν χωριστά το αιτούν υποκείμενο, το ελάχιστο κεφάλαιο, το επαγγελματικό προσωπικό, τον χώρο, τον έλεγχο αλλοδαπής επένδυσης ή τα προσόντα του υπευθύνου. Το γεγονός ότι η καταχώριση της θυγατρικής ή του υποκαταστήματος είναι δυνατή δεν είναι το ίδιο με την εξουσία εκμετάλλευσης συγκεκριμένης ρυθμιζόμενης δραστηριότητας. Οι προβλεπόμενες δραστηριότητες πρέπει να αναλυθούν· το συμβαλλόμενο μέρος και ο δικαιούχος κάθε άδειας πρέπει πρώτα να επιβεβαιωθούν.

2. Φορολογία και έμβασμα των κερδών

Η θυγατρική και το υποκατάστημα υπόκεινται εν γένει στον φόρο επιχειρηματικών συναλλαγών 5% και στον φόρο εισοδήματος κερδοσκοπικών επιχειρήσεων 20%. Όταν η θυγατρική στην Ταϊβάν διανέμει μερίσματα στη μητρική στην αλλοδαπή, ο συντελεστής παρακράτησης κατά το εσωτερικό δίκαιο της Ταϊβάν είναι 21%· εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής της συμφωνίας φόρου εισοδήματος Ταϊβάν–Κορέας, ο ανώτατος συντελεστής είναι 10%. Το έμβασμα προς την κύρια έδρα, από το υποκατάστημα στην Ταϊβάν αλλοδαπής εταιρείας, του κέρδους μετά φόρου δεν είναι μέρισμα· επομένως κατ’ αρχήν δεν υπάρχει πρόσθετη παρακράτηση. Οι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις των οποίων η κύρια έδρα βρίσκεται εκτός Ταϊβάν αποκλείονται από το αντικείμενο δήλωσης της προσαύξησης 5% επί των μη διανεμηθέντων κερδών.

Ο φόρος επιχειρηματικών συναλλαγών (營業稅) είναι έμμεσος φόρος επί των παραδόσεων αγαθών ή των παροχών υπηρεσιών στην Ταϊβάν. Ο γενικός συντελεστής είναι 5%· η δήλωση γίνεται συνήθως για φορολογική περίοδο 2 μηνών. Ο μηδενικός συντελεστής, η απαλλαγή, ο ειδικός συντελεστής ή η έκπτωση του φόρου εισροών μπορούν όμως να διαφέρουν κατά τον χαρακτήρα της συναλλαγής. Εάν η θυγατρική και το υποκατάστημα ασκούν στην Ταϊβάν φορολογητέα δραστηριότητα, η υποχρέωση φόρου επιχειρηματικών συναλλαγών πρέπει να εξεταστεί· ο αριθμός του 5% και μόνο δεν επιτρέπει να συναχθεί ότι ο πράγματι καταβαλλόμενος φόρος κάθε επιχείρησης είναι ο ίδιος.

Ο φόρος εισοδήματος κερδοσκοπικών επιχειρήσεων (營利事業所得稅) υπολογίζεται βάσει του φορολογητέου εισοδήματος (課稅所得) της επιχείρησης. Εάν το φορολογητέο εισόδημα υπερβαίνει το νόμιμο όριο, ο γενικός συντελεστής είναι 20%. Δεν πρόκειται για φόρο που πολλαπλασιάζει ευθύς τον κύκλο εργασιών επί 20%· η αναγνώριση των εσόδων, η αποδοχή των εξόδων, οι αποσβέσεις, ο συμψηφισμός ζημιών, οι φορολογικές εκπτώσεις και οι προσαρμογές τιμών μεταβίβασης μεταβάλλουν τη βάση και τον πραγματικό φόρο. Ακόμη και με ίδιο κύκλο εργασιών και ίδιο συντελεστή, τα αποτελέσματα δήλωσης της θυγατρικής και του υποκαταστήματος μπορούν να αποκλίνουν εάν η συμβατική δομή και η απόδοση των κόστων διαφέρουν.

Όταν η θυγατρική στην Ταϊβάν διανέμει το κέρδος μετά φόρου ως μέρισμα στη μητρική στην αλλοδαπή, η θυγατρική και ο μέτοχος είναι διακριτά νομικά υποκείμενα. Κατά το εσωτερικό δίκαιο της Ταϊβάν, ο συντελεστής παρακράτησης επί μερισμάτων που καταβάλλονται σε μέτοχο στην αλλοδαπή είναι 21%. Εάν η μητρική είναι κάτοικος της Κορέας, εμπίπτει στο πεδίο της συμφωνίας φόρου εισοδήματος Ταϊβάν–Κορέας και είναι ο πραγματικός δικαιούχος (受益所有人) του μερίσματος, και εάν πληροί άλλες προϋποθέσεις εφαρμογής, μπορεί να εξεταστεί ο ανώτατος συντελεστής 10% που προβλέπει η συμφωνία. Ο συντελεστής της συμφωνίας δεν εφαρμόζεται αυτομάτως εκ μόνου του γεγονότος ότι ο δικαιούχος βρίσκεται στην Κορέα. Η βεβαίωση κατοίκου (居住者證明), η εκτίμηση του πραγματικού δικαιούχου, ο χρόνος πληρωμής και δήλωσης καθώς και η διαδικασία αίτησης ή επιστροφής που είναι αναγκαία πρέπει να επιβεβαιωθούν κατά την πλέον πρόσφατη πρακτική.

Το κέρδος που γεννάται στο υποκατάστημα στην Ταϊβάν αλλοδαπής εταιρείας δεν είναι το κέρδος χωριστής εταιρείας που κατόπιν κατανέμεται στους μετόχους, αλλά μέρος του κέρδους που ανήκει στην αλλοδαπή κύρια έδρα. Ως εκ τούτου το έμβασμα προς την κύρια έδρα του κέρδους του υποκαταστήματος μετά φόρου, μετά δήλωση και καταβολή στην Ταϊβάν του φόρου εισοδήματος κερδοσκοπικών επιχειρήσεων, διακρίνεται από το μέρισμα (股利)· στο στάδιο του υποκαταστήματος, κατ’ αρχήν δεν υπάρχει πρόσθετη παρακράτηση επί μερισμάτων. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε πληρωμή μεταξύ υποκαταστήματος και κύριας έδρας λαμβάνει πάντοτε την ίδια μεταχείριση. Εάν αναμιγνύονται τόκοι, αμοιβές δικαιωμάτων (royalties), ανταλλάγματα υπηρεσιών, τιμήματα περιουσιακών στοιχείων ή πληρωμές προς τρίτο πρόσωπο, η ουσία κάθε πληρωμής και η υποχρέωση παρακράτησης πρέπει να εκτιμηθούν χωριστά.

Η προσαύξηση επί μη διανεμηθέντων κερδών (未分配盈餘加徵稅額) πρέπει επίσης να εξεταστεί με διάκριση της νομικής δομής. Εάν η θυγατρική στην Ταϊβάν παρακρατεί κέρδη, μπορεί να τεθεί η προσαύξηση 5% του άρθρου 66-9 του νόμου περί φόρου εισοδήματος (所得稅法). Κατά την ερμηνευτική εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών της Ταϊβάν (財政部), οι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις των οποίων η κύρια έδρα βρίσκεται εκτός Ταϊβάν αποκλείονται από την εν λόγω δήλωση μη διανεμηθέντων κερδών. Αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι η δραστηριότητα στην Ταϊβάν του υποκαταστήματος παραμένει αφορολόγητη, ούτε ότι εξαφανίζονται όλες οι υποχρεώσεις απόδειξης που συνδέονται με τα εμβάσματα προς την κύρια έδρα.

Κατά τη σύγκριση των μορφών, πρέπει να εξεταστεί η διαδικασία σχηματισμού και χρήσης του κέρδους, και όχι μόνον ο πίνακας συντελεστών. Η θυγατρική υπολογίζει στα ίδια βιβλία της το φορολογητέο εισόδημα, τα έξοδα, τις ζημίες, την παρακράτηση και το διανεμητέο ποσό. Το αποτέλεσμα μπορεί να διαφέρει ανάλογα με το εάν θα απαιτηθούν κεφάλαια για επανεπένδυση στην Ταϊβάν, ανάλογα με τον χρόνο της διανομής και ανάλογα με την ύπαρξη δανείων μετόχων ή αμοιβών δικαιωμάτων (royalties). Το υποκατάστημα πρέπει να διακρίνει τα έσοδα και έξοδα που αποδίδονται στην εκμετάλλευση στην Ταϊβάν και να προετοιμάσει το θεμέλιο κατανομής των κοινών εξόδων της κύριας έδρας. Η λογιστική παρουσίαση και η φορολογική απόδοση των εσωτερικών συναλλαγών μεταξύ κύριας έδρας και υποκαταστήματος πρέπει επίσης να εξεταστούν.

Οι αρχές των τιμών μεταβίβασης (移轉訂價) μπορούν να εφαρμοστούν στις συναλλαγές μεταξύ θυγατρικής και μητρικής καθώς και στην κατανομή εξόδων μεταξύ υποκαταστήματος και κύριας έδρας. Η σύμβαση, το τιμολόγιο, το θεμέλιο υπολογισμού, η πραγματική εργασία του προσωπικού, η χρήση των περιουσιακών στοιχείων και η κίνηση των κεφαλαίων πρέπει να συμπίπτουν. Το γεγονός ότι η κύρια έδρα πλήρωσε δεν σημαίνει ότι όλα τα έξοδα μπορούν να εκπέσουν στο υποκατάστημα στην Ταϊβάν· ούτε το γεγονός ότι ένα ποσό αναγράφεται σε εσωτερική σύμβαση ομίλου καθιστά ευθύς δεκτό το έξοδο της θυγατρικής. Τα στοιχεία που στηρίζουν τον χαρακτήρα της συναλλαγής και την τιμή πλήρους ανταγωνισμού πρέπει να φυλάσσονται.

Από την πλευρά της Κορέας, η έκπτωση αλλοδαπού φόρου (外國稅額扣抵), τα μερίσματα θυγατρικών στην αλλοδαπή, τα εισοδήματα και οι ζημίες του υποκαταστήματος, η ενοποιημένη ή χωριστή λογιστική μεταχείριση καθώς και οι δηλώσεις συναλλάγματος πρέπει να επιβεβαιωθούν από κοινού. Ο τρόπος με τον οποίο οι αρχικές ζημίες του υποκαταστήματος στην Ταϊβάν αντιμετωπίζονται σε σχέση με την κύρια έδρα μπορεί να διαφέρει κατά το φορολογικό δίκαιο και τα λογιστικά πρότυπα της χώρας της μητρικής. Δεν μπορεί επομένως να συναχθεί εκ των προτέρων ότι η επιλογή του υποκαταστήματος μειώνει τη φορολογική επιβάρυνση της μητρικής της Κορέας. Ο φόρος στην Ταϊβάν και η τελική επιβάρυνση στη χώρα της μητρικής, ο χρόνος επαναπατρισμού διαθεσίμων και το κόστος των στοιχείων πρέπει να συγκριθούν σε έναν πίνακα υπολογισμού (計算表).

3. Χρέη και νομική ευθύνη

Το υποκατάστημα δεν είναι νομικό πρόσωπο διακριτό από την αλλοδαπή εταιρεία· επομένως τα χρέη του υποκαταστήματος στην Ταϊβάν είναι χρέη της αλλοδαπής εταιρείας. Οι υποχρεώσεις που γεννώνται από συμβάσεις μίσθωσης, πώλησης, υπηρεσιών, εργασίας ή δανείου που ο υπεύθυνος του υποκαταστήματος συνήψε νομίμως στο όνομα της αλλοδαπής εταιρείας βαρύνουν κατ’ αρχήν την αλλοδαπή κύρια έδρα. Ακόμη και εάν γεννώνται ζημίες από την εκμετάλλευση στην Ταϊβάν ή εάν τα χρέη είναι δυσχερή να εξοφληθούν με μόνη την περιουσία του υποκαταστήματος, η ευθύνη της αλλοδαπής εταιρείας ως νομικού υποκειμένου δεν περιορίζεται στα κεφάλαια που διατέθηκαν στο υποκατάστημα.

Η θυγατρική στην Ταϊβάν είναι διακριτό νομικό πρόσωπο· επομένως οι συμβάσεις που συνάπτει και τα χρέη που αναλαμβάνει βαρύνουν κατ’ αρχήν τη θυγατρική. Οι μέτοχοι εταιρείας περιορισμένης ευθύνης ευθύνονται, κατά την αρχή του άρθρου 99 του νόμου περί εταιρειών, εντός του ορίου του ποσού της εισφοράς· οι μέτοχοι ανώνυμης εταιρείας (股份有限公司) ευθύνονται, κατά τους κανόνες της εφαρμοστέας μορφής εταιρείας, στο μέτρο των αναληφθεισών μετοχών. Η διαφορά αυτή μπορεί να είναι σημαντικό σημείο εξέτασης σε δραστηριότητα υψηλού κινδύνου, μακροχρόνιες συμβάσεις και δραστηριότητες που αντιμετωπίζουν πολλούς μισθωτούς ή καταναλωτές.

Η σύσταση θυγατρικής δεν διακόπτει όμως όλους τους κινδύνους της μητρικής. Εάν η τράπεζα ή ο εκμισθωτής απαιτεί εγγύηση της μητρικής, αυτή μπορεί να ευθύνεται κατά τη σύμβαση εγγύησης. Το ίδιο ισχύει εάν η μητρική αναλαμβάνει ευθέως τη σύμβαση της θυγατρικής ή την υπογράφει ως από κοινού μέρος. Εάν η εταιρική περιουσία και η περιουσία του μετόχου δεν διακρίνονται, ή εάν καταχράται κανείς τη νομική προσωπικότητα με σκοπό να βλάψει τους πιστωτές, μπορεί να τεθεί η εξαίρεση του νόμου περί εταιρειών. Το όριο της ευθύνης επηρεάζεται όχι μόνον από τη μορφή καταχώρισης, αλλά και από την πραγματική απόφαση και τη διαχείριση των κεφαλαίων.

Οι υποχρεώσεις των διοικητών, του διευθυντή (經理人) και του υπευθύνου στην Ταϊβάν πρέπει να εξεταστούν χωριστά. Οι περιπτώσεις στις οποίες ευθύνεται ο ίδιος ο δράστης — αδικοπραξία από δόλο ή αμέλεια, παράβαση του νόμου, ψευδής δήλωση, παράλειψη διαχείρισης της ασφαλείας — δεν επιλύονται με μόνη τη μορφή της εταιρείας. Οι εργασιακές σχέσεις, η παρακράτηση και η φορολογική δήλωση, τα προσωπικά δεδομένα, η προστασία των καταναλωτών, οι κανόνες για το περιβάλλον και την ασφάλεια των προϊόντων καθώς και οι υποχρεώσεις κλαδικών αδειών ακολουθούν το υποκείμενο ευθύνης και την κύρωση που καθορίζει ο κάθε νόμος. Εάν οι εταιρείες του ομίλου κατανέμουν την εκτέλεση της εργασίας, τα έγγραφα και η εκμετάλλευση πρέπει να συμπίπτουν ως προς το ποιος αναλαμβάνει πράγματι ποια υποχρέωση.

Στο συμβατικό στάδιο, ο περιορισμός ευθύνης, η αποζημίωση, η εγγύηση, οι ασφάλειες, το εφαρμοστέο δίκαιο και οι ρήτρες επίλυσης διαφορών πρέπει να ρυθμιστούν κατά τον κίνδυνο της δραστηριότητας. Οι κίνδυνοι που μπορούν να μεταβιβαστούν με ασφάλιση και εκείνοι που πρέπει να προληφθούν με εσωτερικό έλεγχο πρέπει να διακριθούν. Εάν διευκρινιστούν οι εξουσίες σχετικά με τη σφραγίδα και την ηλεκτρονική υπογραφή, η έγκριση δαπανών, η ταυτοποίηση του πελάτη, ο υπολογισμός και η δήλωση του φόρου, η αναφορά στην εποπτική αρχή και το σύστημα επικοινωνίας σε περίπτωση ατυχήματος, ο νομικός διαχωρισμός που παρέχει η μορφή οργάνωσης μπορεί να διατηρηθεί και στην πραγματική εκμετάλλευση.

Η σύγκριση ευθύνης δεν μπορεί τέλος να κλείσει με τη φράση και μόνο ότι «η θυγατρική είναι ασφαλής και το υποκατάστημα επικίνδυνο». Στο υποκατάστημα, η δομή είναι σαφής: η αλλοδαπή εταιρεία ευθύνεται ευθέως· στη θυγατρική, το σημείο εκκίνησης είναι η αρχή αυτοτελούς νομικού προσώπου και περιορισμένης ευθύνης των μετόχων. Πρέπει να συνεκτιμηθούν επιπλέον η εγγύηση, η αδικοπραξία, η κατάχρηση της νομικής προσωπικότητας, η κανονιστική ευθύνη και οι συμβάσεις ομίλου για να εκτιμηθούν η πραγματική έκθεση και τα μέσα ελέγχου.

4. Χρηματοδότηση και εισαγωγή στο χρηματιστήριο στην Ταϊβάν

Το υποκατάστημα δεν είναι αυτοτελής εκδότρια εταιρεία (發行公司) και δεν μπορεί το ίδιο να εισαχθεί στο χρηματιστήριο (上市) στην Ταϊβάν. Εάν η θυγατρική προτίθεται να εισαχθεί, πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις που θέτουν ο νόμος περί εταιρειών και το χρηματιστήριο. Τα φορολογικά ευεργετήματα δεν καθορίζονται ομοιόμορφα μόνον από τη μορφή οργάνωσης. Για τη φορολογική έκπτωση επένδυσης του άρθρου 10-1 του νόμου για τη βιομηχανική καινοτομία, η στοχευόμενη επένδυση, η προθεσμία αίτησης, ο τρόπος συμψηφισμού, οι περιορισμοί παράλληλης εφαρμογής και το ανώτατο όριο φόρου πρέπει να επιβεβαιωθούν ένα προς ένα.

Το υποκατάστημα δεν έχει ίδιες μετοχές ούτε μερίδια, ώστε δεν μπορεί να τα εκδώσει σε τρίτο πρόσωπο για να καταστήσει μετόχους του υποκαταστήματος. Τα κεφάλαια που είναι αναγκαία για την εκμετάλλευση στην Ταϊβάν μπορούν να προέλθουν από τα κεφάλαια που διέθεσε η κύρια έδρα, από τη στήριξη της κύριας έδρας ή από νόμιμο δανεισμό. Η αδυναμία έκδοσης μεριδίων δεν πρέπει να επεκταθεί στην έννοια ότι κάθε μορφή χρηματοδότησης θα ήταν αδύνατη. Η δυνατότητα δανεισμού, οι ασφάλειες, η εγγύηση της κύριας έδρας, ο τραπεζικός έλεγχος και τα έγγραφα συναλλάγματος πρέπει να επιβεβαιωθούν για κάθε συγκεκριμένη συναλλαγή.

Η θυγατρική στην Ταϊβάν μπορεί, κατά την επιλεγείσα μορφή εταιρείας και τη νόμιμη διαδικασία, να χρησιμοποιήσει δομές έκδοσης μετοχών ή αύξησης εισφοράς. Τοπικοί εταίροι μπορούν να γίνουν δεκτοί ως μέτοχοι, τα δικαιώματα μεταγενεστέρων επενδυτών ή οι όροι μετοχών κατηγορίας μπορούν να ρυθμιστούν, και μπορεί να εξεταστεί αμοιβή σε μερίδια για τα όργανα και το προσωπικό. Εάν η μεταβίβαση μεριδίων για την απόδοση της επένδυσης, αναδιοργάνωση όπως συγχώνευση ή διάσπαση και η υποδοχή στρατηγικής επένδυσης περιλαμβάνονται στο μακροπρόθεσμο σχέδιο, το αυτοτελές νομικό πρόσωπο της θυγατρικής μπορεί να αρμόζει στο σχέδιο αυτό. Έκαστο μέσο υπόκειται όμως στους περιορισμούς του νόμου περί εταιρειών, των κανόνων επένδυσης, του καταστατικού και του συμφώνου μετόχων.

Η εισαγωγή στο χρηματιστήριο στην Ταϊβάν είναι τομέας όπου η διαφορά δομής μεταξύ υποκαταστήματος και θυγατρικής εμφανίζεται σαφώς. Το υποκατάστημα στην Ταϊβάν αλλοδαπής εταιρείας δεν είναι αυτοτελής εκδότρια εταιρεία και δεν έχει ίδιες μετοχές, ώστε το ίδιο το υποκατάστημα δεν μπορεί να εισαχθεί στην αγορά αξιών της Ταϊβάν. Η δυνατότητα εισαγωγής της αλλοδαπής εταιρείας ως κύριας έδρας και η δυνατότητα εισαγωγής του ίδιου του υποκαταστήματος στην Ταϊβάν είναι διακριτά ερωτήματα.

Η ύπαρξη θυγατρικής στην Ταϊβάν και μόνο δεν θεμελιώνει ούτε αυτή αυτομάτως την καταλληλότητα προς εισαγωγή. Εάν προβλέπεται εισαγωγή, πρέπει πρώτα να συγκεντρωθεί μορφή εκδότριας εταιρείας κατάλληλη προς εισαγωγή και να πληρωθεί το πρότυπο της οικείας αγοράς του Χρηματιστηρίου της Ταϊβάν. Η διάρκεια από τη σύσταση, το κεφάλαιο, η κερδοφορία, η διασπορά των μετοχών, η εταιρική διακυβέρνηση, ο εσωτερικός έλεγχος, ο λογιστικός έλεγχος και η δημόσια πληροφόρηση, καθώς και όλες οι εφαρμοστέες προϋποθέσεις, πρέπει να προετοιμαστούν. Οι κλαδικοί περιορισμοί ή οι περιορισμοί αλλοδαπής επένδυσης, η αναδιοργάνωση του ομίλου και ο κύκλος μετόχων μπορούν να επηρεάσουν το σχέδιο εισαγωγής.

Συνιστάται επομένως να σχεδιαστούν κατά χρονολογική σειρά όχι μόνον η τρέχουσα ανάγκη κεφαλαίων εκμετάλλευσης, αλλά και οι μελλοντικές πηγές κεφαλαίων και οι τρόποι επαναπατρισμού. Το εάν η κύρια έδρα παρέχει το σύνολο, το εάν γίνονται δεκτοί επενδυτές της Ταϊβάν ή τρίτης χώρας, το εάν απαιτούνται τραπεζικός δανεισμός και ασφάλειες, το εάν χορηγείται αμοιβή σε μερίδια στα όργανα και το προσωπικό, και το εάν αργότερα προωθείται μεταβίβαση μεριδίων ή εισαγωγή, καθιστά σαφέστερη την κατάλληλη δομή. Η δομή που αρμόζει σε βραχυπρόθεσμη είσοδο και εκείνη που αρμόζει σε μακροπρόθεσμο σχέδιο κεφαλαιαγοράς μπορούν να αποκλίνουν.

5. Φορολογική έκπτωση επένδυσης

Τα φορολογικά ευεργετήματα δεν καθορίζονται ομοιόμορφα μόνον από την ονομασία οργάνωσης θυγατρική στην Ταϊβάν ή υποκατάστημα. Η ιδιότητα του φορολογουμένου, το πραγματικό περιεχόμενο της επένδυσης, το ποσό, η κατάσταση και ο σκοπός χρήσης των περιουσιακών στοιχείων, ο χρόνος της επένδυσης, η προθεσμία αίτησης, η διαδικασία έγκρισης, ο τρόπος συμψηφισμού και ο περιορισμός παράλληλης χρήσης με άλλα ευεργετήματα πρέπει όλα να επιβεβαιωθούν. Η φορολογική έκπτωση πρέπει να διακριθεί από τον υπολογισμό του φορολογητέου εισοδήματος· δεν πρέπει να εννοηθεί ως καθεστώς που αφαιρεί ευθύς από τον καταβλητέο φόρο το σύνολο του ποσού των δαπανών.

Το ισχύον άρθρο 10-1 του νόμου για τη βιομηχανική καινοτομία (產業創新條例) αφορά ορισμένες επενδύσεις από την 1/1/2025 έως την 31/12/2029. Οι εταιρείες ή ετερόρρυθμες εταιρείες (有限合夥) που, κατά το ίδιο φορολογικό έτος, επενδύουν τουλάχιστον 1.000.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD, 新臺幣) και το πολύ 2.000.000.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD) μπορούν να εξετάσουν την εφαρμογή υπό τις νόμιμες προϋποθέσεις και τη διαδικασία έγκρισης. Ο επενδυτής πρέπει να αποκτήσει το στοχευόμενο περιουσιακό στοιχείο προς ίδια χρήση· ο νέος χαρακτήρας και η πραγματική χρήση πρέπει επίσης να επιβεβαιωθούν.

Οι στοχευόμενοι τομείς είναι οι νέες ευφυείς μηχανές, τα συστήματα 5G, τα προϊόντα ή υπηρεσίες κυβερνοασφαλείας, τα προϊόντα ή υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης, καθώς και το υλικό, το λογισμικό, η τεχνική ή οι τεχνικές υπηρεσίες που συνδέονται με την εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση του άνθρακα. Το γεγονός ότι κάτι φαίνεται να αντιστοιχεί στο όνομα του τομέα δεν σημαίνει ότι επέρχεται αυτόματη έγκριση. Η σύμβαση, τα φορολογικά στοιχεία, τα στοιχεία πληρωμής, η κατάσταση των περιουσιακών στοιχείων, το τεχνικό περιεχόμενο, το σχέδιο χρήσης και ο φάκελος αίτησης πρέπει να ελεγχθούν ένα προς ένα, ως προς το εάν αντιστοιχούν στο νόμιμο πλαίσιο και τη διαδικασία.

Κατά τον τρόπο επιλογής που καθορίζει ο νόμος, μπορεί να εξεταστεί ο συμψηφισμός το πολύ 5% του επενδυθέντος ποσού του οικείου έτους επί του φόρου εισοδήματος κερδοσκοπικών επιχειρήσεων του έτους αυτού, ή ο συμψηφισμός το πολύ 3% του επενδυθέντος ποσού κατ’ έτος επί 3 έτη. Το ετήσιο ποσό συμψηφισμού κατά το άρθρο 10-1 περιορίζεται στο 30% του φόρου εισοδήματος κερδοσκοπικών επιχειρήσεων του οικείου έτους. Σε περίπτωση από κοινού εφαρμογής με άλλες φορολογικές εκπτώσεις επένδυσης το ίδιο έτος, το συνολικό ανώτατο όριο και ο περιορισμός παράλληλης εφαρμογής πρέπει επίσης να επιβεβαιωθούν χωριστά. Η μνεία «30%» δεν σημαίνει ότι το 30% των δαπανών έρευνας και ανάπτυξης επιστρέφεται αυτομάτως.

Χωριστό καθεστώς σχετικά με δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης μπορεί να είναι αντικείμενο άλλων κανόνων, όπως το άρθρο 10 του νόμου για τη βιομηχανική καινοτομία. Εάν συγχέεται η έκπτωση σχετικά με την έρευνα και ανάπτυξη του άρθρου 10 και η έκπτωση για ορισμένες επενδύσεις εξοπλισμού και τεχνικών του άρθρου 10-1, οι στοχευόμενες δαπάνες, ο χρόνος αίτησης και το ανώτατο όριο μπορούν να εκτιμηθούν εσφαλμένως. Πριν από την επένδυση, η επιχείρηση πρέπει να εξετάσει χωριστά ποια διάταξη προτίθεται να εφαρμόσει, ποιοι είναι ο οργανισμός και το ημερολόγιο αίτησης, και εάν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κοινού με άλλες επιδοτήσεις ή εκπτώσεις.

Το ζήτημα εάν το υποκατάστημα μπορεί να αιτηθεί ή εάν η θυγατρική πληροί τις προϋποθέσεις εκτιμάται βάσει του αιτούντος υποκειμένου που καθορίζει ο εφαρμοστέος κανόνας και της πραγματικής σχέσης επένδυσης. Η ιδιότητα της θυγατρικής και μόνο δεν διασφαλίζει ευεργέτημα, ούτε η ιδιότητα του υποκαταστήματος και μόνο επιτρέπει να συναχθεί ότι αποκλείεται κανείς από κάθε φορολογική στήριξη. Εάν επιχειρηθεί προσαρμογή της δομής μετά την υπογραφή της σύμβασης επένδυσης και την απόκτηση των περιουσιακών στοιχείων, η προθεσμία αίτησης ή οι προϋποθέσεις απόδειξης μπορούν να χαθούν· η επιβεβαίωση στο στάδιο του σχεδιασμού της επένδυσης είναι ασφαλέστερη.

6. Συμφωνία φόρου εισοδήματος Ταϊβάν–Κορέας και μόνιμη εγκατάσταση (PE)

Η συμφωνία φόρου εισοδήματος Ταϊβάν–Κορέας υπεγράφη την 17/11/2021, τέθηκε σε ισχύ την 27/12/2023 και εφαρμόζεται από την 1/1/2024. Η συμφωνία ρυθμίζει τη διπλή φορολόγηση των κατοίκων αμφοτέρων των εδαφών, αλλά δεν είναι κανόνας που απαλλάσσει αυτομάτως το σύνολο των εισοδημάτων πηγής Ταϊβάν. Ο τύπος εισοδήματος, ο πραγματικός δικαιούχος, το καθεστώς κατοίκου, ο πραγματικός σύνδεσμος με τη μόνιμη εγκατάσταση και οι εσωτερικές διαδικασίες πρέπει να επιβεβαιωθούν το καθένα χωριστά.

Οι ανώτατοι συντελεστές της συμφωνίας για μερίσματα, τόκους και αμοιβές δικαιωμάτων (royalties) είναι, σε κάθε περίπτωση, 10%. Για την εφαρμογή του συντελεστή αυτού, ο δικαιούχος πρέπει να πληροί τις συμβατικές προϋποθέσεις, ιδίως να είναι κάτοικος του άλλου εδάφους κατά τη συμφωνία και πραγματικός δικαιούχος του εισοδήματος αυτού. Η βεβαίωση κατοίκου που απαιτείται στην Ταϊβάν καθώς και η διαδικασία αίτησης, δήλωσης ή επιστροφής πρέπει επίσης να συγκεντρωθούν. Εάν μεταξύ των συναλλαγών υπάρχει εταιρεία-αγωγός (導管公司), ή εάν το εισόδημα συνδέεται πράγματι με μόνιμη εγκατάσταση στην Ταϊβάν, μπορεί να απαιτηθεί χωριστή ανάλυση.

Τα επιχειρηματικά κέρδη απαλλάσσονται κατ’ αρχήν από φόρο στο άλλο έδαφος εάν η επιχείρηση του ενός εδάφους δεν έχει μόνιμη εγκατάσταση (常設機構, PE) κατά τη συμφωνία στο άλλο έδαφος. Αντιστρόφως, εάν η μόνιμη εγκατάσταση υπάρχει, τα κέρδη που της αποδίδονται μπορούν να φορολογηθούν στο άλλο έδαφος. Ως εκ τούτου, κατά την εξέταση της ρήτρας των επιχειρηματικών κερδών, πρέπει πρώτα να εξεταστεί εάν η δραστηριότητα που ασκείται στην Ταϊβάν συνιστά μόνιμη εγκατάσταση, και κατόπιν να υπολογιστούν ποια έσοδα και έξοδα της αποδίδονται.

Η μόνιμη εγκατάσταση μπορεί να περιλαμβάνει ορισμένο τόπο άσκησης της δραστηριότητας. Εάν η δραστηριότητα ασκείται μέσω σταθερών εγκαταστάσεων όπως τόπος διοίκησης, υποκατάστημα ή γραφείο, πρέπει να εξεταστούν η διάρκεια χρήσης του τόπου, η εξουσία διάθεσης της επιχείρησης και η εκτελεσθείσα εργασία. Το σημείο δραστηριότητας αλλοδαπής εταιρείας που έχει επισήμως καταχωρίσει υποκατάστημα στην Ταϊβάν υπάγεται συνήθως σε μόνιμη εγκατάσταση σταθερού τόπου στην Ταϊβάν· το επιχειρηματικό κέρδος στην Ταϊβάν του υποκαταστήματος δεν μπορεί να θεωρηθεί ευθύς απαλλαγμένο.

Πέραν της σταθερής εγκατάστασης, η συμφωνία προβλέπει περισσότερους τύπους μόνιμης εγκατάστασης. Εάν το εργοτάξιο, τα έργα κατασκευής, συναρμολόγησης ή εγκατάστασης ή η συναφής εποπτεία υπερβαίνουν 6 μήνες, μπορεί να τεθεί η μόνιμη εγκατάσταση εργοταξίου. Εάν η επιχείρηση παρέχει υπηρεσίες μέσω υπαλλήλων ή άλλου προσωπικού επί, συνολικά, περισσότερες από 183 ημέρες σε οποιαδήποτε περίοδο 12 μηνών, μπορεί να γεννηθεί μόνιμη εγκατάσταση υπηρεσιών. Η δραστηριότητα αντιπροσώπου που ασκεί κατ’ επανάληψη την εξουσία σύναψης συμβάσεων υπέρ της επιχείρησης μπορεί επίσης να υπαχθεί στη μόνιμη εγκατάσταση αντιπροσώπου.

Έκαστο κριτήριο αντιμετωπίζει διακριτό τύπο δραστηριότητας. Το γεγονός ότι οι ημέρες παροχής υπηρεσιών είναι 183 ημέρες ή λιγότερες δεν σημαίνει ότι απουσιάζει σταθερή εγκατάσταση όπως τόπος διοίκησης ή γραφείο· ούτε το γεγονός ότι η διάρκεια των έργων είναι 6 μήνες ή λιγότερη σημαίνει ότι εξαφανίζεται η δυνατότητα μόνιμης εγκατάστασης αντιπροσώπου. Ο τόπος, η διάρκεια, το προσωπικό, η εξουσία διαπραγμάτευσης και σύναψης συμβάσεων, τα αποθέματα ή ο εξοπλισμός, καθώς και η μορφή εκμετάλλευσης που είναι ορατή στον αντισυμβαλλόμενο, όπως ο πελάτης, πρέπει όλα να επιβεβαιωθούν.

Η θυγατρική και η μόνιμη εγκατάσταση δεν είναι ούτε αυτές η ίδια έννοια. Η θυγατρική στην Ταϊβάν είναι διακριτό νομικό πρόσωπο· η ιδιότητα της θυγατρικής αλλοδαπής μητρικής και μόνο δεν την καθιστά ευθύς μόνιμη εγκατάσταση στην Ταϊβάν της μητρικής. Εάν όμως υπάρχουν συγκεκριμένα γεγονότα — παραδείγματος χάριν ότι η θυγατρική ασκεί κατ’ επανάληψη την εξουσία σύναψης συμβάσεων υπέρ της μητρικής, ή ότι η μητρική ασκεί την ίδια δραστηριότητά της στον τόπο της θυγατρικής — απαιτείται χωριστή εξέταση. Η καταχώριση του νομικού προσώπου και ο φορολογικός σύνδεσμος κατά τη συμφωνία εκτιμώνται το καθένα κατά τις προϋποθέσεις του.

Για την προετοιμασία της εφαρμογής της συμφωνίας, πρέπει να εξασφαλιστούν όχι μόνον η σύμβαση και το τιμολόγιο, αλλά και τα στοιχεία της πραγματικής εκτέλεσης της εργασίας. Η καταγραφή των ημερών παρουσίας του προσωπικού στην Ταϊβάν, της χρήσης του τόπου, της απόφασης, της διαπραγμάτευσης και της υπογραφής της σύμβασης, της ανάληψης των κόστων, των αποτελεσμάτων της υπηρεσίας και της ροής των κεφαλαίων βοηθά στην εκτίμηση της μόνιμης εγκατάστασης και στην απόδοση των κερδών. Ώστε να μην παραλειφθούν οι εσωτερικές διαδικασίες δήλωσης ή τα έγγραφα τιμών μεταβίβασης όταν ζητείται η ελάφρυνση βάσει της συμφωνίας, τα ημερολόγια δήλωσης αμφοτέρων των εδαφών πρέπει να τηρούνται από κοινού.

7. Ποια μορφή να επιλεγεί

Καμία από τις δύο μορφές δεν είναι υπέρτερη για κάθε είσοδο στην Ταϊβάν. Εάν η δραστηριότητα χρειάζεται αυτοτελές νομικό πρόσωπο της Ταϊβάν και δομή τοπικών μετόχων, η θυγατρική μπορεί να αρμόζει· εάν η αλλοδαπή εταιρεία προτίθεται να ασκεί απευθείας τη δραστηριότητα στην Ταϊβάν διατηρώντας τον έλεγχο της κύριας έδρας, η δομή υποκαταστήματος μπορεί να αρμόζει. Η εκτίμηση κατά την οποία η σύσταση είναι δυνατή και η εκτίμηση κατά την οποία η δομή είναι αποδοτική όταν συνεκτιμώνται επίσης η εκμετάλλευση, η φορολογία και η αποχώρηση πρέπει όμως να διακριθούν.

Πριν από την επιλογή, συνιστάται να τακτοποιηθούν εγγράφως τα ακόλουθα σημεία και να συγκριθούν.

• Ποιος εισφέρει το κεφάλαιο και πώς κατανέμονται το δικαίωμα ψήφου και η εξουσία απόφασης των σημαντικών υποθέσεων
• Ποια έκταση ευθύνης αναλαμβάνει συμβατικώς και νομικώς η αλλοδαπή κύρια έδρα ή η μητρική
• Σε ποιο υποκείμενο αποδίδονται οι συμβάσεις πελατών, η απασχόληση, η πνευματική ιδιοκτησία, ο χώρος και οι άδειες
• Πού αναγνωρίζονται ο κύκλος εργασιών και τα έξοδα και πώς γίνονται η παρακράτηση, το μέρισμα ή το έμβασμα προς την κύρια έδρα
• Πώς προετοιμάζονται η έγκριση επένδυσης, ο τραπεζικός λογαριασμός, η είσοδος των κεφαλαίων καθώς και τα έγγραφα συναλλάγματος και εμβάσματος
• Πώς αντιμετωπίζονται τα βιβλία, ο έλεγχος, τα έγγραφα τιμών μεταβίβασης καθώς και η δήλωση και η έκπτωση αλλοδαπού φόρου από την πλευρά της χώρας της μητρικής
• Εάν προβλέπονται αύξηση κεφαλαίου, τοπικός εταίρος, αμοιβή σε μερίδια, εισαγωγή στο χρηματιστήριο, συγχώνευση και αναδιοργάνωση καθώς και μεταβίβαση μεριδίων
• Ποιος θα εκτελέσει, κατά τη διακοπή της δραστηριότητας, τη λήξη των συμβάσεων, τις εργασιακές σχέσεις, τη φορολογική δήλωση, τη διάθεση περιουσιακών στοιχείων και τη διαδικασία αποχώρησης

Ακόμη και εάν, στην αρχή της εισόδου στην Ταϊβάν, ο αναμενόμενος κύκλος εργασιών είναι χαμηλός και ο αριθμός προσωπικού και συμβάσεων δεν είναι υψηλός, τα μελλοντικά σχέδια πρέπει επίσης να αντανακλώνται. Η δυνατότητα αποχώρησης μετά βραχυπρόθεσμη επαλήθευση της αγοράς, η μακροπρόθεσμη επένδυση και η εισδοχή τοπικών εταίρων, η επέκταση προς ρυθμιζόμενη δραστηριότητα και η παροχή εγγύησης από την κύρια έδρα μπορούν να συγκριθούν κατά σενάρια. Εάν καταρτιστεί πίνακας, για κάθε σενάριο, των αναγκαίων κεφαλαίων, των διαθεσίμων μετά φόρου, της έκθεσης ευθύνης καθώς και του κόστους των εγγράφων και των δηλώσεων, μπορούν να μειωθούν οι προκαταλήψεις που γεννώνται από την ονομασία της μορφής.

Η δυνατότητα μεταβολής της δομής κατά την εκμετάλλευση πρέπει επίσης να εξεταστεί. Η μεταφορά της δραστηριότητας του υποκαταστήματος προς νέα θυγατρική ή η διάθεση περιουσιακών στοιχείων της θυγατρικής σε άλλη εταιρεία του ομίλου μπορεί να συνοδεύεται από τη συναίνεση του αντισυμβαλλομένου, τις εργασιακές σχέσεις, τις άδειες, τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων καθώς και φορολογικές και συναλλαγματικές διαδικασίες. Δεν πρέπει να προϋποτεθεί ότι η μορφή που επελέγη πρώτα θα μπορεί αργότερα να αντικατασταθεί με απλή αλλαγή ονόματος. Εάν λαμβάνεται υπόψη η δυνατότητα μετατροπής, συνιστάται να αρχίσει κανείς από τις ρήτρες εκχώρησης των κυρίων συμβάσεων και από τις αμοιβές δικαιωμάτων (royalties) της πνευματικής ιδιοκτησίας.

Οι διαδικασίες αποχώρησης διαφέρουν επίσης. Εάν το υποκατάστημα αλλοδαπής εταιρείας προτίθεται να διακόψει την εκμετάλλευση στην Ταϊβάν, η διαγραφή της καταχώρισης του υποκαταστήματος (廢止分公司登記) πρέπει να αιτηθεί κατά το άρθρο 378 του νόμου περί εταιρειών. Τα χρέη, οι φορολογικές, εργασιακές, συμβατικές και κανονιστικές υποχρεώσεις που γεννήθηκαν πριν από την αίτηση διαγραφής δεν εξαφανίζονται όμως εκ μόνης της αίτησης. Η εκκαθάριση με τους συναλλασσομένους, η λήξη των εργασιακών σχέσεων, η είσπραξη απαιτήσεων, η διάθεση περιουσιακών στοιχείων, η φορολογική δήλωση και η τάξη των τραπεζικών λογαριασμών πρέπει να εκτελεστούν με την κατάλληλη σειρά.

Κατά το άρθρο 379 του νόμου περί εταιρειών, η διαγραφή της καταχώρισης του υποκαταστήματος δεν επηρεάζει ούτε τα δικαιώματα των πιστωτών ούτε τις υποχρεώσεις της αλλοδαπής εταιρείας. Οι πιστωτές μπορούν να εξακολουθήσουν να ασκούν τα δικαιώματα που γεννήθηκαν από την εκμετάλλευση πριν από τη διαγραφή, και η αλλοδαπή εταιρεία φέρει τις υποχρεώσεις. Το γεγονός ότι το υποκατάστημα εξαφανίστηκε από το μητρώο δεν σημαίνει ότι η παρελθούσα ευθύνη έχει περατωθεί. Οι συμβάσεις και εγγυήσεις με δυναμικό διαφοράς, η δυνατή διάρκεια φορολογικού ελέγχου και οι υποχρεώσεις φύλαξης φακέλων πρέπει να επιβεβαιωθούν.

Εάν διαγραφούν όλα τα υποκαταστήματα στην Ταϊβάν αλλοδαπής εταιρείας, κατά το άρθρο 380 του νόμου περί εταιρειών τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που γεννήθηκαν από την εκμετάλλευση στην Ταϊβάν και τα υποκαταστήματα πρέπει να εκκαθαριστούν. Τα χρέη που δεν εξοφλήθηκαν μετά την εκκαθάριση (清算) παραμένουν εις βάρος της αλλοδαπής εταιρείας. Η αρχή κατά την οποία η αλλοδαπή κύρια έδρα και το υποκατάστημα είναι το ίδιο νομικό υποκείμενο λειτουργεί όχι μόνον κατά την είσοδο, αλλά και κατά την αποχώρηση. Ο διορισμός του εκκαθαριστή (清算人), η γνωστοποίηση στους πιστωτές, η δήλωση και η αντιμετώπιση των υπολειπομένων κεφαλαίων πρέπει να προσαρμοστούν στην πλέον πρόσφατη διαδικασία.

Η θυγατρική στην Ταϊβάν είναι αυτοτελές νομικό πρόσωπο και δεν ακολουθεί τη διαγραφή της καταχώρισης αλλοδαπού υποκαταστήματος, αλλά τη διάλυση (解散) και την εκκαθάριση κατά τον νόμο περί εταιρειών. Η απόφαση των μετόχων, ο εκκαθαριστής, η τάξη των απαιτήσεων και υποχρεώσεων, η φορολογική δήλωση και η κατανομή της υπολειπομένης περιουσίας πρέπει να τηρηθούν κατά τη διαδικασία που εφαρμόζεται στη θυγατρική. Ακόμη και εάν η μητρική αποφάσισε να αποχωρήσει από την Ταϊβάν, τα κεφάλαια δεν μπορούν να επαναπατριστούν ευθύς αγνοώντας τη νομική προσωπικότητα της θυγατρικής και τις σχέσεις με τους πιστωτές. Οι διαδικασίες περάτωσης και ο φόρτος εργασίας των δύο μορφών δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ταυτόσημοι.

Η τελική επιλογή είναι ασφαλέστερη εάν εξεταστεί από ειδικούς στην Ταϊβάν και στον τόπο της κύριας έδρας που μοιράζονται τα ίδια γεγονότα. Εάν παρασχεθούν το επιχειρηματικό σχέδιο, το οργανόγραμμα, οι επενδυτές, οι αναμενόμενες συμβάσεις, η ροή των κεφαλαίων, η διάθεση του προσωπικού και το σενάριο αποχώρησης, τα νομικά, φορολογικά, λογιστικά και συναλλαγματικά ζητήματα μπορούν να επιβεβαιωθούν διασυνδεδεμένα. Μετά τη σύσταση, πρέπει να ελέγχεται περιοδικώς εάν η πραγματική εκμετάλλευση δεν έχει αποκλίνει από την επιλεγείσα δομή.

Επίσημες πηγές

• Βάση κανονιστικών δεδομένων του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ταϊβάν — νόμος περί εταιρειών
• Βάση κανονιστικών δεδομένων του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ταϊβάν — πρότυπα συντελεστών παρακράτησης κατά κατηγορία εισοδήματος (各類所得扣繳率標準) — μερίσματα προς μη κατοίκους (άρθρο 10)
• Βάση κανονιστικών δεδομένων του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ταϊβάν — νόμος περί φόρου εισοδήματος
• Υπουργείο Οικονομικών της Ταϊβάν — ενημέρωση για την παρακράτηση μερισμάτων που καταβάλλονται σε μετόχους στην αλλοδαπή
• Υπουργείο Οικονομικών της Ταϊβάν — ερμηνεία σχετικά με το κέρδος υποκαταστήματος αλλοδαπής εταιρείας
• Υπουργείο Οικονομικών της Ταϊβάν — ενημέρωση για τον αποκλεισμό από τη δήλωση μη διανεμηθέντων κερδών
• Υπουργείο Οικονομικών της Ταϊβάν — ενημέρωση για τη συμφωνία φόρου εισοδήματος Ταϊβάν–Κορέας
• Βάση κανονιστικών δεδομένων του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ταϊβάν — άρθρο 10-1 του νόμου για τη βιομηχανική καινοτομία
• Χρηματιστήριο της Ταϊβάν — κριτήρια εισαγωγής
• Επενδύσεις στην Ταϊβάν (Invest Taiwan) — διαδικασία επένδυσης και καταχώρισης του υποκαταστήματος αλλοδαπής εταιρείας

Συναφή άρθρα

• Ποιες υποθέσεις χειριζόμαστε
• Βασικά της σύστασης εταιρείας στην Ταϊβάν
• Επικοινωνία

---

Το παρόν άρθρο είναι υλικό γενικής ενημέρωσης προς εκπαιδευτικό σκοπό επί των διαφορών μεταξύ της θυγατρικής στην Ταϊβάν και του υποκαταστήματος αλλοδαπής εταιρείας· δεν αποτελεί νομική ούτε φορολογική γνωμοδότηση για συγκεκριμένη περίπτωση και δεν εγγυάται ορισμένο αποτέλεσμα. Οι εφαρμοστέοι κανόνες και η φορολογική μεταχείριση μπορούν να διαφέρουν κατά την έδρα του επενδυτή και της κύριας έδρας, το περιεχόμενο της δραστηριότητας, τις συναλλαγές και τη ροή των κεφαλαίων, τις προϋποθέσεις της συμφωνίας και την πλέον πρόσφατη πρακτική της αρμόδιας αρχής· πριν από την εκτέλεση σύστασης, επένδυσης, σύμβασης, μερίσματος ή εμβάσματος, οι πλέον πρόσφατες επίσημες πηγές και οι ίδιες περιστάσεις πρέπει να επιβεβαιωθούν.

Δικηγόρος Wei Tseng (曾雋崴)