Πώς αντιμετωπίζονται το κεφάλαιο και η εταιρική περιουσία όταν τερματίζετε εταιρεία στην Ταϊβάν;
← ΆρθραΣύσταση εταιρειών στην Ταϊβάν

Πώς αντιμετωπίζονται το κεφάλαιο και η εταιρική περιουσία όταν τερματίζετε εταιρεία στην Ταϊβάν;

Attorney Wei Tseng14 λεπτά ανάγνωσης

Μετά τη σύσταση εταιρείας στην Ταϊβάν, όταν αποφασίζεται ο τερματισμός της δραστηριότητας, το πρώτο ερώτημα είναι συχνά εάν το κεφάλαιο (資本額) που καταβλήθηκε αρχικώς μπορεί να εμβαστεί αμέσως στον λογαριασμό των μετόχων (股東). Από τη στιγμή όμως που η εισφορά εισήλθε στον λογαριασμό της εταιρείας, τα χρήματα αυτά αποτελούν την περιουσία της εταιρείας. Η εταιρική περιουσία ανήκει στην εταιρεία και δεν είναι ιδιωτική περιουσία των μετόχων. Η αρχή αυτή δεν μεταβάλλεται εκ του γεγονότος ότι κάποιος κατέχει εξ ολοκλήρου την εταιρεία ή είναι ο μόνος διοικητής (董事).

Οι μέτοχοι δεν μπορούν επομένως να αναλάβουν ελευθέρως τα διαθέσιμα ή τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας εκ μόνου του λόγου ότι εισέφεραν προηγουμένως. Τα διαθέσιμα στο όνομα της εταιρείας, οι απαιτήσεις, ο εξοπλισμός, τα οχήματα, τα ακίνητα, οι εγγυήσεις και τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας πρέπει όλα να αντιμετωπιστούν στο πλαίσιο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της εταιρείας. Αντιστρόφως, εάν υπάρχει γνήσιο χρέος της εταιρείας προς τους μετόχους, η ύπαρξη και το θεμέλιο της εξόφλησης πρέπει να ελεγχθούν από τη σύμβαση, τα δικαιολογητικά εμβάσματος, τα βιβλία και τις αποφάσεις.

Η διάλυση (解散) και η εκκαθάριση (清算), που εξαφανίζουν την εταιρεία οριστικώς, η μείωση κεφαλαίου (減資), που μειώνει το κεφάλαιο διατηρώντας την ύπαρξη, η πληρωμή των συνήθων εξόδων εκμετάλλευσης, τα μερίσματα (股利) υπό την προϋπόθεση κέρδους και η εξόφληση των δανείων που φέρει πράγματι η εταιρεία είναι διακριτές νομικές και φορολογικές κατηγορίες. Προς τα έξω, χρήματα μπορούν σε κάθε περίπτωση να εξέλθουν από τον λογαριασμό της εταιρείας· οι αναγκαίες αποφάσεις, η προστασία των πιστωτών, τα δικαιολογητικά, η λογιστική μεταχείριση, η παρακράτηση στην πηγή (扣繳) και ο τρόπος δήλωσης δεν είναι όμως τα ίδια.

Η διακοπή της εκμετάλλευσης και μόνο δεν εξαλείφει ούτε τη νομική προσωπικότητα (法人格) ούτε τις υποχρεώσεις δήλωσης. Εάν επελέγη ο οριστικός τερματισμός, η καταχώριση της διάλυσης (解散登記) και η εκκαθάριση πρέπει να συνδεθούν ώστε να τακτοποιηθούν οι συμβάσεις, οι απαιτήσεις, τα χρέη, οι φόροι και η υπολειπόμενη περιουσία της εταιρείας. Εάν προς το παρόν πρέπει να μείνει δυνατότητα επανάληψης, μπορεί να εξεταστεί η προσωρινή αναστολή δραστηριότητας (停業)· η αναστολή δραστηριότητας δεν είναι διαδικασία που τερματίζει την ύπαρξη της εταιρείας.

Το παρόν άρθρο εκθέτει χωριστά τα αντικείμενα που συχνά συγχέονται κατά τον τερματισμό εταιρείας της Ταϊβάν: την εταιρική περιουσία, το καταβεβλημένο μετοχικό κεφάλαιο (股款), τη μείωση κεφαλαίου, τη διάλυση, την εκκαθάριση, την αίτηση κήρυξης πτώχευσης (聲請宣告破產), την κατανομή της υπολειπομένης περιουσίας (剩餘財產分配) και την αναστολή δραστηριότητας. Η πραγματική σειρά και τα έγγραφα μπορούν να διαφέρουν κατά τη μορφή της εταιρείας, το καταστατικό (章程), την περιουσιακή κατάσταση, τους πιστωτές, τις άδειες, τις εργασιακές σχέσεις, την αλλοδαπή επένδυση και τη δομή των εμβασμάτων· σε κάθε στάδιο πρέπει να κρίνει κανείς βάσει των τότε διαθέσιμων στοιχείων.

1. Η εταιρική περιουσία και οι εισφορές των μετόχων πρέπει να διακρίνονται

Για να τερματιστεί η εταιρεία οριστικώς, πρέπει κατ’ αρχήν να προχωρήσει κανείς στην καταχώριση της διάλυσης και στην εκκαθάριση· μετά την αντιμετώπιση των χρεών και των φόρων, η εναπομένουσα υπολειπόμενη περιουσία κατανέμεται στους μετόχους. Εάν η εταιρεία πρέπει να εξακολουθήσει να υφίσταται και η εισφορά να επιστραφεί, πρέπει να εξεταστεί νόμιμη διαδικασία όπως η μείωση κεφαλαίου κατά τη μορφή της εταιρείας. Τα συνήθη έξοδα εκμετάλλευσης, τα μερίσματα και η εξόφληση των δανείων που φέρει πράγματι η εταιρεία απαιτούν το καθένα χωριστά νομικά και φορολογικά θεμέλια και διαδικασίες.

Το κεφάλαιο είναι το κονδύλι ιδίων κεφαλαίων που δηλώνει το ποσό που κατέβαλαν οι μέτοχοι κατά τη σύσταση ή την αύξηση κεφαλαίου (增資). Δεν συμπίπτει πάντοτε με το τρέχον υπόλοιπο του λογαριασμού της εταιρείας, και τα περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν ή τα χρέη που αναλήφθηκαν στην εκμετάλλευση δεν μπορούν όλα να εξηγηθούν με τη λέξη «κεφάλαιο» και μόνο. Κατά τον χρόνο του τερματισμού πρέπει να συνεκτιμηθούν, πέραν του λογιστικού ποσού του κεφαλαίου, η πραγματική περιουσία και τα χρέη, οι απαιτήσεις και υποχρεώσεις σε εκκρεμότητα, οι φόροι, τα ενδεχόμενα χρέη και τα έξοδα εκκαθάρισης.

Για να κριθεί εάν οι εισφορές μπορούν να επιστραφούν στους μετόχους, πρέπει πρώτα να καθοριστεί ο νομικός χαρακτήρας της συναλλαγής. Οι προϋποθέσεις διαφέρουν ανάλογα με το εάν πρόκειται για έξοδα της εταιρείας υπέρ αγαθών ή υπηρεσιών, για μερίσματα ήδη καθορισμένα νομίμως, για εξόφληση δανείου προς την εταιρεία, για μείωση κεφαλαίου που μειώνει το κεφάλαιο ή για κατανομή της υπολειπομένης περιουσίας μετά την εκκαθάριση. Η μεταβολή της ονομασίας της συναλλαγής και μόνο ή η αυθαίρετη καταχώριση σε λογαριασμό στα βιβλία δεν μεταβάλλει τον χαρακτήρα αυτόν.

Το άρθρο 9 του νόμου της Ταϊβάν περί εταιρειών (公司法) προβλέπει, για την περίπτωση κατά την οποία το μετοχικό κεφάλαιο που έπρεπε να καταβληθεί δεν καταβλήθηκε πράγματι αλλά παρουσιάστηκε ως πλήρως καταβεβλημένο, ή κατά την οποία, μετά την καταχώριση, το μετοχικό κεφάλαιο επεστράφη στους μετόχους ή επετράπη η ανάληψή του, ποινή φυλάκισης έως 5 έτη, βραχυχρόνια κράτηση ή χρηματική ποινή (罰金) τουλάχιστον 500.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD, 新臺幣) και το πολύ 2.500.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD). Η διάταξη δεν τιμωρεί, εν γένει, τη νόμιμη και συνήθη χρήση των εταιρικών κεφαλαίων.

Η διάταξη αυτή δεν πρέπει να επεκταθεί σε όλες τις πληρωμές από τον λογαριασμό της εταιρείας. Οι πληρωμές μισθώματος, μισθών, τιμών προμηθειών ή φόρων για την πραγματική εκμετάλλευση πρέπει να διακρίνονται από πλασματική καταβολή, στην οποία το μετοχικό κεφάλαιο δεν καταβλήθηκε πράγματι, και από την επιστροφή του μετοχικού κεφαλαίου μετά την καταχώριση. Εάν όμως χρησιμοποιείται ο τίτλος εξόδων εκμετάλλευσης χωρίς να είναι σαφή ο πραγματικός σκοπός, ο αντισυμβαλλόμενος, το αντάλλαγμα και η εξουσία απόφασης, μπορούν να γεννηθούν χωριστά ζητήματα κατά τον νόμο περί εταιρειών, το φορολογικό δίκαιο και τις λογιστικές αρχές.

Εάν ο εκκαθαριστής (清算人) κατανείμει την εταιρική περιουσία στους μετόχους πριν από την εξόφληση των χρεών της εταιρείας, μπορεί να επακολουθήσει ποινή φυλάκισης έως 1 έτος, βραχυχρόνια κράτηση ή χρηματική ποινή το πολύ 60.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD) κατά το άρθρο 90 του νόμου περί εταιρειών.

Στην εκκαθάριση, η αντιμετώπιση των πιστωτών και των φόρων προηγείται της επιστροφής της επένδυσης των μετόχων. Ακόμη και εάν οι μέτοχοι επικαλούνται απαίτηση δανείου κατά της εταιρείας, πρέπει να εξεταστούν η πραγματική σύμβαση δανείου, η ροή κεφαλαίων, η συμφωνία τόκων, η λογιστική καταγραφή και η σειρά εξόφλησης. Για συναλλαγές μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων (關係人), πρέπει επιπλέον να εξεταστεί εάν οι όροι και τα δικαιολογητικά μπορούν να εξηγηθούν όπως συναλλαγή με ανεξάρτητο τρίτο πρόσωπο.

Οι λοιπές αστικές, ποινικές και φορολογικές ευθύνες εξαρτώνται από συγκεκριμένα γεγονότα όπως ο σκοπός της κίνησης κεφαλαίων, η εξουσία, τα δικαιολογητικά, η λογιστική μεταχείριση και η σχέση των μερών. Εκ μόνου του γεγονότος ότι έλαβε χώρα ορισμένη συναλλαγή, δεν πρέπει να συναχθεί ότι η απιστία (背信) ή ανάλογο αδίκημα συνιστάται κατ’ ανάγκην· αντιστρόφως, μία μόνον εσωτερική έγκριση δεν αποκλείει κάθε ευθύνη. Πρέπει να εξεταστεί, συναλλαγή προς συναλλαγή, εάν η απόφαση, η σύμβαση, ο υπολογισμός και η δήλωση φόρων, οι τραπεζικές κινήσεις και τα βιβλία συμπίπτουν.

Στην πρακτική, είναι χρήσιμο να διαχωριστεί πρώτα ο κατάλογος των περιουσιακών στοιχείων στο όνομα της εταιρείας από τα περιουσιακά στοιχεία στο ιδιωτικό όνομα των μετόχων, και να τακτοποιηθούν σε χωριστό πίνακα οι απαιτήσεις και υποχρεώσεις μεταξύ της εταιρείας και των μετόχων. Εάν τα ιδιωτικά έξοδα που πληρώθηκαν με την κάρτα της εταιρείας, τα εταιρικά έξοδα που προκατέβαλε ο υπεύθυνος (公司負責人), τα ποσά που η εταιρεία δανείστηκε από τους μετόχους και τα ποσά που οι μέτοχοι ανέλαβαν από την εταιρεία συμψηφίζονται σε ένα μόνον λογαριασμό, το θεμέλιο των συναλλαγών μπορεί να καταστεί ασαφές. Η ημερομηνία γένεσης, ο σκοπός, το πρόσωπο που ενέκρινε, τα δικαιολογητικά και η φορολογική μεταχείριση κάθε ποσού πρέπει να συνδεθούν ένα προς ένα.

2. Διαδικασία οριστικού τερματισμού της εταιρείας

Για την εταιρεία περιορισμένης ευθύνης (有限公司) απαιτείται η συναίνεση μετόχων που εκπροσωπούν τουλάχιστον τα 2/3 των δικαιωμάτων ψήφου (表決權). Για την ανώνυμη εταιρεία (股份有限公司), η συνέλευση αποφασίζει κατ’ αρχήν όταν παρίστανται μέτοχοι που εκπροσωπούν τουλάχιστον τα 2/3 των εκδοθεισών μετοχών (已發行股份總數) και συγκατατίθεται η πλειοψηφία των ψήφων των παρόντων. Εάν εταιρεία δημόσιας προσφοράς μετοχών (公開發行公司) δεν πληροί την προϋπόθεση παρουσίας, μπορεί να αποφασιστεί όταν παρίστανται μέτοχοι που εκπροσωπούν την πλειοψηφία των εκδοθεισών μετοχών και συγκατατίθενται τουλάχιστον τα 2/3 των ψήφων των παρόντων. Το καταστατικό μπορεί να θέσει αυστηρότερες προϋποθέσεις. Η καταχώριση της διάλυσης πρέπει να αιτηθεί εντός 15 ημερών από τη διάλυση.

Η διάλυση είναι η νομική διαδικασία που τερματίζει τη συνήθη εκμετάλλευση της εταιρείας και τη μεταφέρει στο στάδιο της εκκαθάρισης· η εκκαθάριση είναι η διαδικασία που, κατόπιν, τακτοποιεί τις υποθέσεις και τις περιουσιακές σχέσεις που απέμειναν στην εταιρεία. Η ολοκλήρωση της καταχώρισης της διάλυσης και μόνο δεν εξαλείφει όλα τα χρέη και δεν μετατρέπει αυτομάτως την εταιρική περιουσία σε περιουσία των μετόχων. Ο εκκαθαριστής εξετάζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της εταιρείας, προστατεύει τους πιστωτές και εκτιμά την κατανεμητέα περιουσία μόνον μετά την αντιμετώπιση των χρεών και των φόρων.

Η ακόλουθη σειρά είναι γενικό πλαίσιο ελέγχου. Η πραγματική αρχή κατάθεσης, τα έγγραφα, η δημοσίευση ή η γνωστοποίηση, η φορολογική μεταχείριση και η έκθεση προς το δικαστήριο πρέπει να εξεταστούν κατά τον τύπο της εταιρείας, την αιτία διάλυσης και τα ιδιαίτερα γεγονότα.

  1. Εξετάστε την κατάσταση πριν από τον τερματισμό. Προμηθευθείτε το καταστατικό και τον κατάλογο μετόχων, τις τελευταίες ενδείξεις καταχώρισης, τα βιβλία, τους λογαριασμούς και τα έγγραφα φορολογικής δήλωσης. Καταρτίστε καταλόγους των εν εξελίξει συμβάσεων, των μισθωτών, των μισθώσεων, των αδειών, των περιουσιακών στοιχείων, των χρεών, των εγγυήσεων, των φόρων, των υποθέσεων δίκης και εκτέλεσης καθώς και των τραπεζικών λογαριασμών. Εάν η εταιρεία συστάθηκε μετά έγκριση αλλοδαπής επένδυσης, εξετάστε συγχρόνως τη δομή επένδυσης, τους τρόπους εμβάσματος των μετόχων καθώς και τα τραπεζικά και συναλλαγματικά έγγραφα που είναι αναγκαία για έμβασμα προς την αλλοδαπή. Πριν από την απόφαση τερματισμού, τα έξοδα λύσης των συμβάσεων, η τάξη των εργασιακών σχέσεων, οι περιορισμοί στη διάθεση των περιουσιακών στοιχείων και η δυνατότητα άσκησης ασφαλειών πρέπει να απογραφούν ώστε τα μέσα της εκκαθάρισης να υπολογιστούν ρεαλιστικώς.

  2. Λάβετε την απόφαση διάλυσης που αρμόζει στη μορφή της εταιρείας. Για την εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, κατά το άρθρο 113 του νόμου περί εταιρειών, απαιτείται η συναίνεση μετόχων που εκπροσωπούν τουλάχιστον τα 2/3 των δικαιωμάτων ψήφου. Για την ανώνυμη εταιρεία, κατά το άρθρο 316 του νόμου περί εταιρειών, η συνέλευση αποφασίζει κατ’ αρχήν όταν παρίστανται μέτοχοι που εκπροσωπούν τουλάχιστον τα 2/3 των εκδοθεισών μετοχών και συγκατατίθεται η πλειοψηφία των ψήφων των παρόντων. Εάν εταιρεία δημόσιας προσφοράς μετοχών (公開發行公司) δεν συγκεντρώνει την απαρτία, μπορεί να αποφασιστεί όταν παρίστανται μέτοχοι που εκπροσωπούν την πλειοψηφία των εκδοθεισών μετοχών και συγκατατίθενται τουλάχιστον τα 2/3 των ψήφων των παρόντων. Εάν το καταστατικό θέτει αυστηρότερες προϋποθέσεις ως προς τις παρούσες μετοχές ή τις ψήφους, το καταστατικό πρέπει επίσης να τηρηθεί. Η σύγκληση, η άσκηση του δικαιώματος ψήφου, τα πρακτικά και οι συγκρούσεις συμφερόντων εξετάζονται χωριστά.

  3. Αιτηθείτε εντός της προθεσμίας την τροποποιητική καταχώριση διάλυσης. Κατά το άρθρο 4 του κανονισμού καταχώρισης εταιρειών (公司登記辦法), σε περίπτωση μεταβολής των ενδείξεων καταχώρισης της εταιρείας, η τροποποιητική καταχώριση (變更登記) πρέπει κατ’ αρχήν να αιτηθεί εντός 15 ημερών από τη μεταβολή. Προετοιμάστε επομένως, εντός 15 ημερών από τη διάλυση, την τροποποιητική καταχώριση διάλυσης που αρμόζει στη μορφή της εταιρείας και στην αιτία διάλυσης. Εάν απαιτούνται αίτηση, έγγραφα απόφασης, ενδείξεις περί του εκκαθαριστή και λοιπά παραρτήματα, αυτό πρέπει να εξεταστεί κατά το ισχύον έντυπο και τις απαιτήσεις της αρμόδιας αρχής. Η καταχώριση της διάλυσης, η τάξη της φορολογικής εγγραφής (稅籍), οι διαδικασίες φόρου επιχειρηματικών συναλλαγών (營業稅) και η κατάργηση ή επιστροφή αδειών μπορούν να διαφέρουν κατά την αρμόδια αρχή και το νομικό αποτέλεσμα· δεν πρέπει να θεωρηθούν περατωμένες με μία μόνη δήλωση.

  4. Καταθέστε τη δήλωση εκκαθάρισης περιόδου κατά τον χρόνο της διάλυσης. Για τον φόρο εισοδήματος κερδοσκοπικών επιχειρήσεων (營利事業所得稅), η δήλωση εκκαθάρισης περιόδου (決算申報) πρέπει να κατατεθεί εντός 45 ημερών από την ημέρα έγκρισης της διάλυσης από την αρμόδια αρχή. Η περίοδος δήλωσης, η έννοια της ημέρας έγκρισης και ο τρόπος υπολογισμού πρέπει να εξεταστούν από την οικεία πράξη έγκρισης και την εφαρμοστέα διάταξη. Κατά την επίσημη φορολογική ενημέρωση, η προθεσμία υπολογίζεται από την επομένη της ημέρας αποστολής της επιστολής έγκρισης της αρμόδιας αρχής. Κατά τον τύπο του παραληφθέντος εγγράφου και την αιτία διάλυσης, η πραγματική ημέρα αναφοράς πρέπει όμως να εξεταστεί εκ νέου. Πριν από τη δήλωση, τα έσοδα και έξοδα έως την ημέρα της διάλυσης, το αποτέλεσμα διάθεσης, τα έξοδα που δεν έχουν ακόμη πληρωθεί, η παρακράτηση στην πηγή και τα καταβληθέντα ποσά φόρου πρέπει να εγγραφούν στα βιβλία.

  5. Ορίστε τον εκκαθαριστή και διεξαγάγετε τις διαδικασίες σχετικά με το δικαστήριο και τους πιστωτές. Μετά τον διορισμό του εκκαθαριστή κατά το καταστατικό ή την απόφαση των μετόχων, ή μετά τη διαπίστωση του νόμιμου εκκαθαριστή, οι αναγκαίες ενδείξεις πρέπει να δηλωθούν στο δικαστήριο. Ο εκκαθαριστής καταρτίζει την απογραφή των περιουσιακών στοιχείων και τον ισολογισμό (財產目錄及資產負債表), περατώνει τις υφιστάμενες υποθέσεις της εταιρείας, εισπράττει τις απαιτήσεις που δεν έχουν ακόμη εισπραχθεί και καθορίζει τον τρόπο διαφύλαξης και ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων. Συγχρόνως εξοφλεί τα χρέη και τους φόρους και διεξάγει τις γνωστοποιήσεις, δημοσιεύσεις και διαδικασίες προστασίας των πιστωτών (債權人保護程序) που είναι αναγκαίες. Η ύπαρξη και η σειρά αντιμετώπισης των χρεών από εργασιακές σχέσεις, όπως ο μισθός και η αποζημίωση απόλυσης (資遣費), των χρεών με ασφάλεια, των φορολογικών χρεών και των συνήθων χρεών, πρέπει να εξεταστούν κατά το οικείο δίκαιο και τα γεγονότα.

  6. Καθορίστε την κατανεμητέα υπολειπόμενη περιουσία. Μην θεωρείτε μόνον τα λογιστικά διαθέσιμα· λάβετε υπόψη την εισπραξιμότητα των απαιτήσεων σε εκκρεμότητα, τα έξοδα διάθεσης, τους φόρους, τον κίνδυνο δίκης και τα έξοδα εκκαθάρισης. Μόνον η υπολειπόμενη περιουσία που απομένει μετά την πλήρη αντιμετώπιση των χρεών και των φόρων μπορεί να κατανεμηθεί στους μετόχους κατά την εφαρμοστέα διάταξη, το καταστατικό και τη σχέση συμμετοχής. Η υπολειπόμενη περιουσία δεν είναι η ίδια έννοια με το καταβεβλημένο κεφάλαιο· δεν πρέπει να τεκμαίρεται ότι το αρχικώς καταβληθέν ποσό επιστρέφεται ισόποσα. Ο φορολογικός χαρακτήρας του ποσού κατανομής, η απόδοση ανά μέτοχο, τα έγγραφα εμβάσματος προς αλλοδαπούς μετόχους και η διαδικασία συναλλάγματος πρέπει να εξεταστούν πριν από την κατανομή.

  7. Περατώστε την εκκαθάριση και καταθέστε την τελευταία δήλωση. Εντός 30 ημερών από την ημέρα περάτωσης της εκκαθάρισης, το εισόδημα εκκαθάρισης (清算所得申報) πρέπει να δηλωθεί και η αναγκαία έκθεση περί της περάτωσης της εκκαθάρισης να υποβληθεί στο δικαστήριο. Τα έσοδα και έξοδα κατά την εκκαθάριση, το αποτέλεσμα διάθεσης, τα καταβληθέντα ποσά φόρου, η εξόφληση των χρεών και η κατανομή της υπολειπομένης περιουσίας πρέπει να συμπίπτουν με τα βιβλία και τα δικαιολογητικά. Το κλείσιμο των τραπεζικών λογαριασμών, η φύλαξη των σφραγίδων και των εγγράφων, η νόμιμη διατήρηση των φορολογικών και λογιστικών βιβλίων καθώς και η τελική κατάσταση των αδειών και των συμβάσεων εξετάζονται από κοινού. Το νομικό αποτέλεσμα της περάτωσης της εκκαθάρισης και ο χρόνος εξάλειψης της νομικής προσωπικότητας πρέπει να εξεταστούν από τα κατατεθέντα έγγραφα και την εφαρμοσθείσα διαδικασία.

Τα ίδια έγγραφα και η ίδια σειρά δεν εφαρμόζονται σε κάθε εταιρεία. Η διάλυση λόγω συγχώνευσης, διάσπασης ή πτώχευσης μπορεί εν γένει να απαλλαγεί από την εκκαθάριση. Αντιστρόφως, ακόμη και σε περίπτωση εκουσίας διάλυσης, μη περατωθείσες δίκες, μακροχρόνιες απαιτήσεις, ακίνητα, ασφάλειες, μισθωτοί, ληξιπρόθεσμοι φόροι ή περίπλοκη δομή αλλοδαπής επένδυσης μπορούν να απαιτήσουν άλλες διαδικασίες. Ο χρόνος που απαιτείται για την εκκαθάριση εξαρτάται από τέτοια γεγονότα· οι αποφάσεις δεν πρέπει να λαμβάνονται με προϋπόθεση ορισμένης διάρκειας.

Κατά τη διάθεση της εταιρικής περιουσίας πριν ή μετά τη διάλυση, πρέπει να εξεταστούν η καταλληλότητα του αντισυμβαλλομένου και της τιμής, η σχέση συμφερόντων με τους διοικητές και τους μετόχους, η αναγκαία εσωτερική έγκριση και οι φορολογικές συνέπειες. Ιδίως, οι συναλλαγές που μεταβιβάζουν περιουσιακά στοιχεία σε συνδεδεμένα πρόσωπα ή διαγράφουν απαιτήσεις πρέπει να εξεταστούν χωριστά ως προς την επίδρασή τους στην εταιρεία και τους πιστωτές. Η συνεχής διαχείριση από την είσπραξη του τιμήματος έως την εγγραφή στα βιβλία και τη φορολογική δήλωση είναι ουσιώδης.

3. Σε περίπτωση ανεπάρκειας ενεργητικού ή αδυναμίας πληρωμής

Η εκκαθάριση μετά τη διάλυση δεν είναι διαδικασία δυνατή μόνον εάν η περιουσία της εταιρείας υπερβαίνει τα χρέη. Κατά το άρθρο 89 του νόμου περί εταιρειών, ο εκκαθαριστής πρέπει να αιτηθεί αμελλητί την κήρυξη πτώχευσης εάν η περιουσία της εταιρείας δεν αρκεί για την εξόφληση των χρεών. Η ανεπάρκεια ενεργητικού (資不抵債), η αδυναμία πληρωμής (無力清償), οι ασφάλειες, τα φορολογικά χρέη και ο αριθμός των πιστωτών πρέπει να εξεταστούν ώστε να κριθεί, κατά περίπτωση, εάν η συνήθης εκκαθάριση μπορεί να συνεχιστεί.

Εάν η περιουσιακή κατάσταση δεν είναι σαφής, το ποσό που αναλογεί στους μετόχους δεν πρέπει να υπολογιστεί πρώτο. Η διαπίστωση των βιβλίων, των απαιτήσεων και υποχρεώσεων, των ασφαλειών και των απλήρωτων φόρων προηγείται της κατανομής στους μετόχους. Πέραν των τελευταίων λογαριασμών, πρέπει να ληφθούν υπόψη τα χρέη που γεννήθηκαν μετά την ημερομηνία κλεισίματος, τα χρέη εγγύησης, οι αξιώσεις δίκης, τα ποσά σχετικά με μισθωτούς, η δυνατότητα φορολογικού ελέγχου και η πραγματική αξία διάθεσης των περιουσιακών στοιχείων.

Η ανεπάρκεια ενεργητικού είναι εν γένει ζήτημα περιουσιακής κατάστασης που συγκρίνει το ενεργητικό και το παθητικό· η αδυναμία πληρωμής αφορά τη δυνατότητα πληρωμής των ληξιπροθέσμων χρεών. Ακόμη και εάν τα βιβλία δείχνουν πολλά περιουσιακά στοιχεία, η ικανότητα εξόφλησης μπορεί να εκτιμηθεί άλλως εάν δεν μπορούν να ρευστοποιηθούν αμέσως ή εάν τα βαρύνουν ασφάλειες. Αντιστρόφως, δεν πρέπει να συναχθεί, εκ μόνης της παροδικής έλλειψης διαθεσίμων, ότι σε όλες τις περιπτώσεις εφαρμόζεται η ίδια διαδικασία.

Εάν ο εκκαθαριστής αναγνωρίσει ότι η περιουσία της εταιρείας δεν αρκεί για την εξόφληση των χρεών, πρέπει να εξεταστούν οι υποχρεώσεις του νόμου περί εταιρειών. Πληρωμές στο στάδιο αυτό μόνον προς ορισμένους πιστωτές ή μετόχους μπορούν να βλάψουν τα συμφέροντα των λοιπών πιστωτών και την οικονομία της διαδικασίας. Ο τύπος και η τάξη των απαιτήσεων, όπως τα δικαιώματα ασφαλείας, οι φορολογικές απαιτήσεις και ο μισθός, πρέπει να εξεταστούν κατά το εφαρμοστέο δίκαιο σε κάθε περίπτωση· οι ήδη γενόμενες πληρωμές πρέπει να καταγραφούν κατά το θεμέλιο και την ημερομηνία.

Η απόφαση εάν θα αιτηθεί ή όχι η κήρυξη πτώχευσης δεν πρέπει να ληφθεί μόνον βάσει απλού τύπου ή περισσότερων προϋποθέσεων που εμφανίζονται σε παλαιότερες οδηγίες. Ο πυρήνας είναι να κριθεί, βάσει πραγματικών στοιχείων, εάν η περιουσία της εταιρείας δεν αρκεί για την εξόφληση των χρεών, ποια είναι η φύση των λήξεων και της ροής πληρωμής, ποιες είναι οι ασφάλειες και οι προνομιούχες απαιτήσεις, και πότε ο εκκαθαριστής το ανεγνώρισε. Η εισπραξιμότητα των απαιτήσεων που κατέχει η εταιρεία και τα έξοδα διάθεσης των περιουσιακών στοιχείων πρέπει να εξεταστούν όχι βάσει του ονομαστικού ποσού, αλλά βάσει της ρεαλιστικής αξίας.

Εάν οι μέτοχοι ή η διοίκηση θέλουν να εισφέρουν κεφάλαια στην εταιρεία ή να προσαρμόσουν τα χρέη, ο τρόπος και το αποτέλεσμα πρέπει να τεκμηριωθούν. Νέο δάνειο, αύξηση κεφαλαίου, άφεση χρέους ή συμφωνία με τους πιστωτές μπορούν να έχουν διακριτές λογιστικές και φορολογικές συνέπειες. Πρέπει να κριθεί από κοινού εάν τέτοια μέτρα επιλύουν την ήδη επελθούσα αδυναμία πληρωμής, δεν θίγουν τα δικαιώματα των λοιπών πιστωτών και επιτρέπουν κατόπιν τη συνέχιση της συνήθους εκκαθάρισης.

4. Μείωση κεφαλαίου σε περίπτωση διατήρησης της εταιρείας

Εάν η ίδια η δραστηριότητα συνεχίζεται, αλλά το αναγκαίο κεφάλαιο είναι μικρότερο ή η κεφαλαιακή δομή προσαρμόζεται, η μείωση κεφαλαίου μπορεί να εξεταστεί ως νόμιμη οδός επιστροφής μέρους της εισφοράς με διατήρηση της ύπαρξης της εταιρείας. Η μείωση κεφαλαίου δεν είναι όμως άτυπο μέσο ανάληψης με το οποίο οι μέτοχοι θα ελάμβαναν ανά πάσα στιγμή τα διαθέσιμα της εταιρείας, και δεν είναι πάντοτε δυνατή. Η περιουσιακή κατάσταση και η μορφή της εταιρείας, ο σκοπός της μείωσης κεφαλαίου, το καταστατικό και η επίδραση στους πιστωτές πρέπει πρώτα να εξεταστούν.

Η μείωση κεφαλαίου είναι η διαδικασία του νόμου περί εταιρειών που μεταβάλλει το ποσό του κεφαλαίου της εταιρείας. Δεν περατώνεται εκ του γεγονότος ότι γίνεται τραπεζικό έμβασμα και μειώνεται το κονδύλι κεφαλαίου στα βιβλία. Η απόφαση που αρμόζει στη μορφή της εταιρείας, η προστασία των πιστωτών, ο έλεγχος του κεφαλαίου και η λογιστική μεταχείριση, η αλλοδαπή επένδυση, οι φόροι, το έμβασμα και η τροποποιητική καταχώριση πρέπει όλα να εξεταστούν. Η αναγκαία απαρτία απόφασης, η δημοσίευση και η γνωστοποίηση, η διαδικασία ένστασης και τα έγγραφα που πρέπει να κατατεθούν μπορούν να διαφέρουν κατά την εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, την ανώνυμη εταιρεία και την οικεία δομή.

Κατά την εξέταση της μείωσης κεφαλαίου πρέπει επιπλέον να συνεκτιμηθεί από πού τροφοδοτείται το προς επιστροφή ποσό. Ακόμη και εάν η εταιρεία έχει διαθέσιμα, πρέπει, μετά την πληρωμή μισθών, φόρων, τιμών προμηθειών, δανείων, εγγυήσεων και των αναμενομένων εξόδων εκμετάλλευσης, να μπορεί να συνεχίσει τη δραστηριότητα. Εάν η μείωση κεφαλαίου αποδυναμώνει την προστασία των πιστωτών ή καθιστά δυσχερέστερη την εκπλήρωση των χρεών, η διαδικασία και η ευθύνη κρίσης των διοικητών πρέπει να εξεταστούν ακριβέστερα.

Για εταιρείες με αλλοδαπούς μετόχους, το περιεχόμενο της έγκρισης ή της δήλωσης επένδυσης, η μεταβολή του καταλόγου μετόχων και του ποσού του κεφαλαίου καθώς και τα έγγραφα συναλλάγματος και τραπεζικού εμβάσματος πρέπει να συμπίπτουν. Το έμβασμα του ποσού μείωσης προς την αλλοδαπή δεν περατώνεται με την απόφαση· τα έγγραφα καταχώρισης που απαιτεί η τράπεζα, τα έγγραφα σχετικά με την επένδυση, τα φορολογικά έγγραφα και η εξήγηση του χαρακτήρα των κεφαλαίων μπορεί να πρέπει να προετοιμαστούν. Οι λογιστικές διαφορές κατά την ισοτιμία και τον χρόνο του εμβάσματος πρέπει να εγγραφούν στα βιβλία.

Η φορολόγηση του ποσού που λαμβάνουν οι μέτοχοι λόγω της μείωσης κεφαλαίου δεν καθορίζεται μόνον από την ονομασία επιστροφής του εισενεχθέντος κεφαλαίου. Η σύνθεση του κεφαλαίου της εταιρείας, ο τρόπος μείωσης κεφαλαίου, το κόστος κτήσης του μετόχου, ο χαρακτήρας του κατανεμομένου ποσού και η φορολόγηση στο κράτος κατοικίας πρέπει να εξεταστούν από κοινού. Η παρακράτηση στην πηγή, η δήλωση, ο φόρος που καταβλήθηκε στην αλλοδαπή και η εφαρμογή των οικείων συμφωνιών πρέπει να εξεταστούν ανά μέτοχο και κατά τη δομή της συναλλαγής.

Τα συνήθη έξοδα εκμετάλλευσης διακρίνονται από τη μείωση κεφαλαίου. Εάν η εταιρεία λαμβάνει πράγματι αναγκαία αγαθά ή υπηρεσίες και καταβάλλει εύλογη αμοιβή, η σύμβαση, οι ενδείξεις της συναλλαγής, τα φορολογικά δικαιολογητικά και η έγκριση πληρωμής αποτελούν το θεμέλιο. Εάν ο προμηθευτής είναι μέτοχος ή διοικητής, η αναγκαιότητα και η τιμή της συναλλαγής, η έγκριση της σχέσης συμφερόντων και οι προϋποθέσεις αναγνώρισης των εξόδων πρέπει επιπλέον να εξεταστούν.

Τα μερίσματα διακρίνονται επίσης από τη μείωση κεφαλαίου και την κατανομή μετά την εκκαθάριση. Τα μερίσματα προϋποθέτουν κατανεμητέο κέρδος, χρηματοοικονομικά στοιχεία και την απαιτούμενη απόφαση κατά τη μορφή της εταιρείας· η πληρωμή ανά μέτοχο, η παρακράτηση στην πηγή και η δήλωση μπορούν να ακολουθήσουν. Τα διαθέσιμα στον λογαριασμό της εταιρείας και μόνο δεν σημαίνουν κατανεμητέο κέρδος· πρέπει να εξεταστούν η μεταφορά ζημιών (累積虧損), το νόμιμο αποθεματικό (法定盈餘公積) και τα μη διανεμηθέντα κέρδη (未分配盈餘).

Η εξόφληση των δανείων που φέρει πράγματι η εταιρεία είναι επίσης χωριστή συναλλαγή. Εάν οι μέτοχοι δάνεισαν χρήματα στην εταιρεία, πρέπει να εξεταστούν ο χρόνος σύναψης της σύμβασης, το έμβασμα του κεφαλαίου, οι τόκοι, η λήξη, η εγγραφή και η πραγματική χρήση. Στο στάδιο της εξόφλησης πρέπει να εξεταστούν η παρακράτηση στην πηγή επί των τόκων ή ζητήματα συναλλαγών μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων· η εκ των υστέρων αναταξινόμηση εισφορών σε δάνεια πρέπει να αποφευχθεί.

Τέλος, η μείωση κεφαλαίου, τα έξοδα, τα μερίσματα και η εξόφληση δανείου χρειάζονται το καθένα το δικό του θεμέλιο από τη σύμβαση, την απόφαση, τα δικαιολογητικά, την παρακράτηση στην πηγή και ανάλογα στοιχεία. Ακόμη και εάν η πληρωμή γίνεται την ίδια ημέρα στον ίδιο μέτοχο, ο νομικός χαρακτήρας και η φορολογική μεταχείριση πρέπει να καταγραφούν χωριστά κατά συναλλαγή. Εάν προϋποτίθεται η διατήρηση της εταιρείας, πρέπει να καταγραφεί στα έγγραφα απόφασης του διοικητικού συμβουλίου (董事會) ή των μετόχων εάν, μετά την πληρωμή, η κανονική εκμετάλλευση και η εξόφληση των χρεών παραμένουν δυνατές.

5. Αναστολή δραστηριότητας όταν ο τερματισμός δεν επέρχεται αμέσως

Εταιρεία που αναστέλλει προσωρινώς τη δραστηριότητα επί 1 μήνα ή περισσότερο πρέπει να αιτηθεί την καταχώριση αναστολής δραστηριότητας (停業登記) πριν από την αναστολή ή εντός 15 ημερών από την έναρξη της αναστολής (η αναστολή που έχει ήδη δηλωθεί και καταχωριστεί (核備) στη φορολογική αρχή κατά τον νόμο περί φόρου επιχειρηματικών συναλλαγών — εξαίρεση του άρθρου 3, εδαφίου 1, του κανονισμού καταχώρισης εταιρειών (公司登記辦法) — δεν απαιτεί την καταχώριση αυτή)· η διάρκεια μίας (1) περιόδου αναστολής δεν μπορεί να υπερβεί το ένα (1) έτος. Κατά το έτος της αναστολής δραστηριότητας παραμένει όμως η υποχρέωση ετήσιας φορολογικής δήλωσης εισοδήματος (年度所得稅結算申報)· επομένως οι φορολογικές δηλώσεις δεν εξαφανίζονται ομοιόμορφα. Οι υποχρεώσεις κατά τον τύπο φόρου, τα κατεχόμενα περιουσιακά στοιχεία, τους μισθωτούς και τις λοιπές περιστάσεις πρέπει να εξεταστούν μία προς μία.

Η αναστολή δραστηριότητας είναι η επιλογή να διακοπεί η εκμετάλλευση επί ορισμένη περίοδο, με διατήρηση της νομικής προσωπικότητας. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν εξετάζεται η επανάληψη ή όταν η τάξη των συμβάσεων και της περιουσίας απαιτεί χρόνο· δεν συνεπάγεται ούτε την εξάλειψη της εταιρείας ούτε τη συνολική τάξη των υφισταμένων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Η έναρξη και η προβλεπόμενη λήξη της αναστολής πρέπει να καθοριστούν· εάν απαιτείται καταχώριση εταιρείας και δηλώσεις σχετικές με τον φόρο επιχειρηματικών συναλλαγών, αυτό πρέπει να εξεταστεί κατά την τρέχουσα κατάσταση.

Ακόμη και κατά την αναστολή δραστηριότητας, σε περίπτωση μεταβολής των ενδείξεων καταχώρισης όπως η έδρα, ο υπεύθυνος, το καταστατικό και το ποσό του κεφαλαίου, πρέπει να γίνουν οι αναγκαίες τροποποιητικές καταχωρίσεις. Η διεύθυνση και ο υπεύθυνος που μπορούν να λαμβάνουν την αλληλογραφία και τις γνωστοποιήσεις των αρχών πρέπει να διατηρούνται· σε περίπτωση μεταβολής μετόχων ή μελών των οργάνων ή μεταβολής του κεφαλαίου, πρέπει να τηρηθεί η οικεία διαδικασία. Οι ενδείξεις καταχώρισης δεν πρέπει να αφεθούν σε απόκλιση από την πραγματική κατάσταση εκ του λόγου ότι δεν ασκείται δραστηριότητα.

Εάν υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία όπως οχήματα ή κτίρια, χωριστές επιβαρύνσεις όπως οι τοπικοί φόροι, τα έξοδα διαχείρισης και τα ασφάλιστρα μπορούν να συνεχιστούν. Εάν κατέχονται μισθωμένα ακίνητα, μηχανές, αποθέματα ή δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, παραμένουν λογιστικά και φορολογικά ζητήματα από τη φύλαξη, τις αποσβέσεις, το μίσθωμα και τη διάθεση. Εάν οι μέτοχοι χρησιμοποιούν ή φυλάσσουν περιουσιακά στοιχεία ιδιωτικώς, η έννομη σχέση μεταξύ της εταιρείας και του ιδιώτη καθώς και η ανάληψη των εξόδων πρέπει να διακριθούν εγγράφως.

Οι συνεχείς υποχρεώσεις σχετικά με τις συμβάσεις, τους μισθωτούς, τις άδειες, τους τραπεζικούς λογαριασμούς και τη φύλαξη των βιβλίων πρέπει επίσης να εξεταστούν. Πριν από την αναστολή δραστηριότητας πρέπει να αποφασιστεί εάν οι εμπορικές συμβάσεις περατώνονται ή διατηρούνται, οι εργασιακές σχέσεις πρέπει να αντιμετωπιστούν νομίμως, και οι προϋποθέσεις διατήρησης καθώς και οι προθεσμίες ανανέωσης των κλαδικών αδειών πρέπει να συνεκτιμηθούν. Πρέπει να οριστεί ποιος διαχειρίζεται τους τραπεζικούς λογαριασμούς και τα ηλεκτρονικά φορολογικά δεδομένα, και να καταρτιστεί σύστημα φύλαξης των βιβλίων και των δικαιολογητικών για τη νόμιμη διάρκεια.

Οι φορολογικές δηλώσεις δεν πρέπει να θεωρηθούν όλες εξαφανισμένες με την καταχώριση της αναστολής δραστηριότητας και μόνο. Κατά το έτος της αναστολής δραστηριότητας παραμένει η υποχρέωση ετήσιας φορολογικής δήλωσης εισοδήματος· κατά τις συναλλαγές προ και μετά την αναστολή, την κατοχή ή διάθεση περιουσίας, την παρακράτηση στην πηγή, τους μισθωτούς και τον κλάδο, μπορούν να παραμείνουν άλλες δηλώσεις ή πληρωμές. Το γεγονός ότι η εταιρεία δεν έχει πράγματι κύκλο εργασιών δεν είναι το ίδιο με το συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει υποχρέωση δήλωσης για ορισμένο τύπο φόρου· η κατάσταση εγγραφής και τα κονδύλια δήλωσης στην αρμόδια φορολογική αρχή πρέπει να εξεταστούν ένα προς ένα.

Πριν από τη λήξη της αναστολής δραστηριότητας πρέπει να αποφασιστεί εάν η δραστηριότητα επαναλαμβάνεται, εάν οι προϋποθέσεις της αναστολής δραστηριότητας εξετάζονται εκ νέου ή εάν γίνεται μετάβαση στον οριστικό τερματισμό. Σε περίπτωση επανάληψης, πρέπει να εξεταστούν η καταχώριση επαναλειτουργίας (復業登記) καθώς και η φορολογική κατάσταση και των αδειών· σε περίπτωση τερματισμού, η διάλυση και η εκκαθάριση πρέπει να προετοιμαστούν με βάση τα τότε διαθέσιμα στοιχεία περιουσίας και χρεών. Εάν η εταιρεία πρέπει να τερματιστεί οριστικώς, η αναστολή δραστηριότητας δεν είναι υποκατάστατο της διάλυσης και της εκκαθάρισης.

Όσο περισσότερο διαρκεί η αναστολή δραστηριότητας, τόσο περισσότερο η μεταγενέστερη διαδικασία τερματισμού μπορεί να περιπλακεί από την αλλαγή του αρμοδίου προσώπου, την απώλεια εγγράφων, την παράλειψη δήλωσης αλλαγής διεύθυνσης ή άλλες παραλείψεις. Το μητρώο καταχώρισης, η φορολογική εγγραφή, οι τραπεζικοί λογαριασμοί, οι συμβάσεις, η περιουσία, οι απαιτήσεις και υποχρεώσεις καθώς και το ιστορικό δηλώσεων πρέπει να εξετάζονται τακτικώς· εάν η επανάληψη έχει εκλείψει, πρέπει να εξεταστεί η διαδικασία τερματισμού που αρμόζει στην πραγματική κατάσταση της εταιρείας.

Επίσημες πηγές

  1. Νόμος της Ταϊβάν περί εταιρειών
  2. Κανονισμός καταχώρισης εταιρειών του Υπουργείου Οικονομίας της Ταϊβάν (經濟部)
  3. Φορολογική ενημέρωση του Υπουργείου Οικονομικών της Ταϊβάν (財政部) για την εκκαθάριση περιόδου, την εκκαθάριση και την αναστολή δραστηριότητας
  4. Ενημέρωση του Υπουργείου Οικονομίας της Ταϊβάν για την προθεσμία αίτησης της αναστολής δραστηριότητας

Συναφή άρθρα

  1. Ποιες υποθέσεις χειριζόμαστε
  2. Βασικά της σύστασης εταιρείας στην Ταϊβάν
  3. Επικοινωνία

Το παρόν άρθρο είναι γενική νομική πληροφορία και εκπαιδευτικό υλικό επί του τερματισμού εταιρείας της Ταϊβάν και της αντιμετώπισης της εταιρικής περιουσίας· δεν είναι νομική γνώμη επί συγκεκριμένης υπόθεσης. Η κατάλληλη διαδικασία διάλυσης, εκκαθάρισης, μείωσης κεφαλαίου και αναστολής δραστηριότητας καθώς και η φορολογική δήλωση μπορούν να διαφέρουν κατά τη μορφή της εταιρείας, το καταστατικό, την περιουσιακή κατάσταση, τους πιστωτές, την αλλοδαπή επένδυση και την ιδιαίτερη συναλλαγή· πριν από την πραγματική απόφαση ή κίνηση κεφαλαίων, η οικεία υπόθεση πρέπει να ελεγχθεί χωριστά.

Δικηγόρος Wei Tseng (曾雋崴)

Ερωτήσεις

Για να επιστραφούν τα κεφάλαια εταιρείας της Ταϊβάν στους μετόχους, απαιτείται πάντοτε διάλυση και εκκαθάριση;
Για να τερματιστεί η εταιρεία οριστικώς, πρέπει κατ’ αρχήν να προχωρήσει κανείς στην καταχώριση της διάλυσης (解散登記) και στην εκκαθάριση (清算)· μετά την αντιμετώπιση των χρεών και των φόρων, η υπολειπόμενη περιουσία (剩餘財產) κατανέμεται στους μετόχους (股東). Εάν η εταιρεία πρέπει να εξακολουθήσει να υφίσταται και η εισφορά να επιστραφεί, πρέπει να εξεταστεί νόμιμη διαδικασία όπως η μείωση κεφαλαίου (減資) κατά τη μορφή της εταιρείας. Τα συνήθη έξοδα εκμετάλλευσης, τα μερίσματα (股利) και η εξόφληση των δανείων που φέρει πράγματι η εταιρεία απαιτούν το καθένα χωριστά νομικά και φορολογικά θεμέλια και διαδικασίες.
Ποιες είναι οι προϋποθέσεις απόφασης της διάλυσης και η προθεσμία καταχώρισης;
Για την εταιρεία περιορισμένης ευθύνης (有限公司) απαιτείται η συναίνεση μετόχων που εκπροσωπούν τουλάχιστον τα 2/3 των δικαιωμάτων ψήφου (表決權). Για την ανώνυμη εταιρεία (股份有限公司), η συνέλευση αποφασίζει κατ’ αρχήν όταν παρίστανται μέτοχοι που εκπροσωπούν τουλάχιστον τα 2/3 των εκδοθεισών μετοχών (已發行股份總數) και συγκατατίθεται η πλειοψηφία των ψήφων των παρόντων. Εάν εταιρεία δημόσιας προσφοράς μετοχών (公開發行公司) δεν πληροί την προϋπόθεση παρουσίας, μπορεί να αποφασιστεί όταν παρίστανται μέτοχοι που εκπροσωπούν την πλειοψηφία των εκδοθεισών μετοχών και συγκατατίθενται τουλάχιστον τα 2/3 των ψήφων των παρόντων. Το καταστατικό (章程) μπορεί να θέσει αυστηρότερες προϋποθέσεις. Η καταχώριση της διάλυσης πρέπει να αιτηθεί εντός 15 ημερών από τη διάλυση.
Μπορεί η εταιρεία να αναστείλει προσωρινώς τη δραστηριότητα χωρίς να διαλυθεί αμέσως;
Εταιρεία που αναστέλλει προσωρινώς τη δραστηριότητα επί 1 μήνα ή περισσότερο πρέπει να αιτηθεί την καταχώριση αναστολής δραστηριότητας (停業登記) πριν από την αναστολή ή εντός 15 ημερών από την έναρξη της αναστολής (η αναστολή που έχει ήδη δηλωθεί και καταχωριστεί (核備) στη φορολογική αρχή κατά τον νόμο περί φόρου επιχειρηματικών συναλλαγών — εξαίρεση του άρθρου 3, εδαφίου 1, του κανονισμού καταχώρισης εταιρειών (公司登記辦法) — δεν απαιτεί την καταχώριση αυτή)· η διάρκεια μίας (1) περιόδου αναστολής δεν μπορεί να υπερβεί το ένα (1) έτος. Κατά το έτος της αναστολής δραστηριότητας παραμένει όμως η υποχρέωση ετήσιας φορολογικής δήλωσης εισοδήματος (年度所得稅結算申報)· επομένως οι φορολογικές δηλώσεις δεν εξαφανίζονται ομοιόμορφα. Οι υποχρεώσεις κατά τον τύπο φόρου, τα κατεχόμενα περιουσιακά στοιχεία, τους μισθωτούς και τις λοιπές περιστάσεις πρέπει να εξεταστούν μία προς μία.