Ερωτήσεις και απαντήσεις για την αντιμετώπιση τροχαίων ατυχημάτων στην Ταϊβάν: μέτρα επί τόπου, πταίσμα, συμβιβασμός και αποζημίωση

01 / 8 · Η σύγκρουσηΧτύπημα από πίσω σπρώχνει το σταματημένο λευκό αυτοκίνητο μπροστά. Αυτή η φανταστική σκηνή δεν κρίνει το πταίσμα πραγματικής υπόθεσης.

Έγγραφα μετά το τροχαίοΑυτό το βίντεο 80 δευτερολέπτων χωρίς ήχο δείχνει ασφάλεια και αναγγελία, φωτογραφίες, πρωτότυπα αρχεία, θεραπεία, επισκευή, απώλεια εισοδήματος και έλεγχο του συμβιβασμού.Φανταστικά πρόσωπα και σκηνές που δημιουργήθηκαν με τεχνητή νοημοσύνη, όχι καταγραφή πραγματικού ατυχήματος. Τα οχήματα, οι τόποι και ο χρόνος είναι ενδεικτικά. Το βίντεο συνοψίζει μέρη του άρθρου και δεν αποδεικνύει πταίσμα, αναγκαιότητα θεραπείας ή ύψος αποζημίωσης σε συγκεκριμένη υπόθεση.

Εάν επέλθει τροχαίο ατύχημα (交通事故) στην Ταϊβάν, πρέπει πρώτα να εξασφαλιστεί η ασφάλεια, να γίνει η αναγγελία και η διαφύλαξη αποδείξεων, και κατόπιν να εξεταστούν κατά σειρά η προθεσμία αξίωσης, το πταίσμα (過失) και η έκταση του συμβιβασμού (和解). Τα κατωτέρω αποτελούν γενική σειρά ενέργειας βάσει της νομοθεσίας της Ταϊβάν και των οδηγιών των δημόσιων οργανισμών· η συγκεκριμένη ευθύνη και διαδικασία μπορούν να διαφέρουν κατά τις περιστάσεις κάθε ατυχήματος.

Q1. Επιτρέπεται η αποχώρηση από τον τόπο μετά το ατύχημα;

Σε ατύχημα με τραυματισμό ή θάνατο, ο οδηγός πρέπει να λάβει αμέσως μέτρα βοήθειας (救護措施), να ειδοποιήσει την αστυνομία και να διαφυλάξει το όχημα και τις αποδείξεις του τόπου (保全現場). Η άτυπη συναίνεση του άλλου μέρους ή απλή καταγραφή δεν επιτρέπουν να θεωρηθεί ότι μπορεί κανείς να αποχωρήσει από τον τόπο χωρίς να έχει ολοκληρώσει τα απαιτούμενα μέτρα.

Ωστόσο, σε ατύχημα με τραυματισμό, εάν όλα τα μέρη συμφωνούν, το όχημα μπορεί να μετακινηθεί σε σημείο που δεν εμποδίζει την κυκλοφορία μετά τη σήμανση της θέσης του οχήματος και των ιχνών του τόπου. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι σημάνσεις αυτές υποκαθιστούν τα απαιτούμενα μέτρα, όπως η βοήθεια και η αναγγελία.

Εάν υπάρχουν μόνον περιουσιακές ζημίες και το όχημα μπορεί να μετακινηθεί, ο κανόνας είναι να σημανθεί η θέση του οχήματος και τα ίχνη του τόπου, να καταγραφούν με φωτογραφίες ή βίντεο και να μεταφερθεί το όχημα ταχέως σε ασφαλές σημείο. Η αποχώρηση από τον τόπο χωρίς τα απαιτούμενα μέτρα μπορεί να επιφέρει διοικητική κύρωση (行政處罰).

Το άρθρο 185-4 του Ποινικού Κώδικα της Ταϊβάν (刑法) ρυθμίζει την ποινική ευθύνη του οδηγού που αποχωρεί από τον τόπο μετά τροχαίο ατύχημα που προκαλεί τραυματισμό ή θάνατο. Η εφαρμογή του κρίνεται κατά τις περιστάσεις του ατυχήματος και τα ληφθέντα μέτρα.

Q2. Ποιες αποδείξεις πρέπει να διαφυλαχθούν πρώτα;

Εξασφαλίστε πρώτα την προσωπική ασφάλεια και τα σήματα προειδοποίησης· εάν υπάρχουν τραυματίες ή ανάγκη διάσωσης, καλέστε στην Ταϊβάν το 119 (ασθενοφόρο και πυροσβεστική) και, εάν υπάρχει αδίκημα ή επείγουσα κατάσταση ασφαλείας, το 110 (αστυνομία) ή, από κινητό τηλέφωνο, το 112. Πραγματοποιήστε επίσης την αναγγελία στην αστυνομία κατά τις περιστάσεις του τροχαίου ατυχήματος.

Αφού εξασφαλιστεί η ασφάλεια, λάβετε φωτογραφίες ευρέος πεδίου και λεπτομέρειας για να καταγράψετε τη θέση και τις ζημίες των οχημάτων, τις οδικές σημάνσεις, τα σήματα και τις καιρικές συνθήκες. Ενδείκνυται να μην παραλειφθούν τα στοιχεία επικοινωνίας των μαρτύρων, η αίτηση διαφύλαξης των εικόνων CCTV (監視器影像) και της κάμερας οχήματος (行車紀錄器), τα δεδομένα των μερών, του οχήματος και της ασφάλισης, και ο ιατρικός φάκελος (病歷). Οι προσωπικές φωτογραφίες είναι χρήσιμες, αλλά δεν υποκαθιστούν την αστυνομική επέμβαση που απαιτείται σε ατύχημα με τραυματισμό ή θάνατο.

Ως προς τα αστυνομικά έγγραφα, στον τόπο του ατυχήματος μπορείτε να λάβετε το δελτίο καταχώρισης των μερών του τροχαίου ατυχήματος (道路交通事故當事人登記聯單). Μετά την πάροδο 7 ημερών από την ημερομηνία του ατυχήματος, μπορούν να αιτηθούν το σχεδιάγραμμα και οι φωτογραφίες του τόπου (現場圖 / 現場照片)· μετά την πάροδο 30 ημερών από την ημερομηνία του ατυχήματος, μπορεί να αιτηθεί ο πίνακας προκαταρκτικής ανάλυσης του τροχαίου ατυχήματος (道路交通事故初步分析研判表). Ο χρόνος έκδοσης και οι προϋποθέσεις αίτησης πρέπει να επιβεβαιωθούν εκ νέου στην αρμόδια αστυνομική αρχή.

Q3. Σε περίπτωση τραυματισμού, ποιες αξιώσεις και ποιες προθεσμίες πρέπει να ελεγχθούν;

Το άρθρο 284 του Ποινικού Κώδικα ρυθμίζει τις σωματικές βλάβες εξ αμέλειας (過失傷害) και τις βαριές σωματικές βλάβες εξ αμέλειας (過失致重傷). Επειδή, κατά το άρθρο 287 του Ποινικού Κώδικα, πρόκειται για αδίκημα που διώκεται κατ’ έγκληση (告訴乃論之罪), σύμφωνα με το άρθρο 237 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας της Ταϊβάν (刑事訴訟法) η έγκληση πρέπει κατ’ αρχήν να υποβληθεί εντός 6 μηνών από την ημέρα κατά την οποία έγινε γνωστός ο δράστης.

Ως προς την αστική αποζημίωση ζημίας (損害賠償), κατά το άρθρο 197 του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法) η αξίωση δεν είναι πλέον δυνατή αφού παρέλθουν 2 έτη από την ημέρα κατά την οποία έγιναν γνωστά η ζημία και ο υπόχρεος αποζημίωσης, ή 10 έτη από την ημέρα της αδικοπραξίας. Ποια γεγονότα επηρεάζουν την παραγραφή (消滅時效) πρέπει να εξεταστεί χωριστά.

Όποιος υφίσταται ζημία λόγω αδικήματος μπορεί, κατά το άρθρο 487 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, να ασκήσει παρεπόμενη πολιτική αγωγή στην ποινική δίκη (刑事附帶民事訴訟). Εφόσον η ποινική δίκη εκκρεμεί, η αγωγή αυτή μπορεί να ασκηθεί έως πριν από τη λήξη των προφορικών αγορεύσεων (言詞辯論終結) του δεύτερου βαθμού, κατά το άρθρο 488 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, αλλά δεν μπορεί να ασκηθεί μετά τη λήξη των προφορικών αγορεύσεων του πρώτου βαθμού και πριν από την άσκηση του ενδίκου μέσου. Εν γένει, η καταβολή χωριστών δικαστικών τελών (裁判費) μπορεί να αποφευχθεί, δεν σημαίνει όμως ότι η διαδικασία ολοκληρώνεται σε κάθε περίπτωση χωρίς κόστος. Παραδείγματος χάριν, εάν η ποινική υπόθεση απορριφθεί και, κατόπιν αίτησης του ενάγοντος, παραπεμφθεί στο πολιτικό δικαστήριο, κατά το άρθρο 503 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας μπορούν να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα, και πρέπει επίσης να ελεγχθούν οι κανόνες παραπομπής και διαδικασίας του άρθρου 504.

Η επιλογή ποικίλλει κατά τη διακοπή της παραγραφής (時效中斷), τον κύκλο των εναγομένων, τις αποδείξεις, την ασφάλιση και την αρμοδιότητα. Δεν υπάρχει επομένως διαδικασία ομοιόμορφα προτιμητέα για όλες τις υποθέσεις.

Q4. Εάν υπάρχει πταίσμα και από τις δύο πλευρές, πώς κρίνονται οι ποινικές και αστικές ευθύνες;

Η ποινική ευθύνη μπορεί να στοιχειοθετηθεί μόνον όταν αναγνωρίζονται η παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας κάθε προσώπου και ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράβασης αυτής και των σωματικών βλαβών του άλλου μέρους. Το γεγονός και μόνον ότι υπήρξε πταίσμα και από τις δύο πλευρές δεν γεννά αυτομάτως την ευθύνη για σωματικές βλάβες εξ αμέλειας.

Στο αστικό πεδίο, κατά το άρθρο 217 του Αστικού Κώδικα, εάν το ζημιωθέν πρόσωπο έχει πταίσμα που συνέβαλε στην πρόκληση ή την επαύξηση της ζημίας (與有過失), το δικαστήριο μπορεί να μειώσει την αποζημίωση ή να απαλλάξει τον υπόχρεο από την ευθύνη. Παραδείγματος χάριν, εάν η αναγνωρισθείσα ζημία σε νέα δολάρια Ταϊβάν (新臺幣, TWD) είναι 1.000.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD) και το πταίσμα του ζημιωθέντος εκτιμάται σε 50%, το ποσό μπορεί να μειωθεί σε 500.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD) προ άλλων προσαρμογών.

Η πραγματογνωμοσύνη (鑑定) ή ο πίνακας προκαταρκτικής ανάλυσης μπορούν να είναι σημαντικά στοιχεία, αλλά δεν δεσμεύουν το δικαστήριο μηχανικώς. Το δικαστήριο εξετάζει το σύνολο των αποδείξεων, συμπεριλαμβανομένων των δηλώσεων, των εικόνων και της κατάστασης των οχημάτων.

Q5. Τι πρέπει να περιληφθεί στο έγγραφο συμβιβασμού;

Στο έγγραφο συμβιβασμού (和解書) είναι σκόπιμο να εξατομικευθούν η ημερομηνία, ο τόπος και τα μέρη του ατυχήματος, και να καταγραφούν το ποσό και ο χρόνος πληρωμής, η αντιμετώπιση των ασφαλιστικών παροχών, οι περιλαμβανόμενες αξιώσεις και εκείνες που επιφυλάσσονται. Πρέπει επίσης να καθοριστούν σαφώς η μελλοντική θεραπεία, οι σωματικές βλάβες που ανακαλύπτονται αργότερα, η παράδοση εγγράφων όπως το ιατρικό πιστοποιητικό (診斷證明書) και η σχέση μεταξύ της πληρωμής και της ανάκλησης της έγκλησης.

Ο συμβιβασμός (和解) του άρθρου 736 του Αστικού Κώδικα είναι σύμβαση στην οποία τα μέρη υποχωρούν αμοιβαίως για να τερματίσουν διαφορά ή να την αποτρέψουν. Κατά το άρθρο 737 του Αστικού Κώδικα, η έκταση στην οποία τα δικαιώματα αποσβέννυνται κρίνεται επίσης μόνον εντός των ορίων εκείνου που εγκαταλείφθηκε στο έγγραφο συμβιβασμού. Δεν πρέπει επομένως να βεβαιωθεί, χωρίς έλεγχο του κειμένου, ότι εξαφανίζονται όλες οι μελλοντικές αξιώσεις.

Εάν πρόκειται για αδίκημα που διώκεται κατ’ έγκληση, κατά το άρθρο 238 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας η έγκληση μπορεί να ανακληθεί έως πριν από τη λήξη των προφορικών αγορεύσεων του πρώτου βαθμού, και αφού ανακληθεί δεν μπορεί να υποβληθεί εκ νέου. Ωστόσο, σε αδίκημα που δεν διώκεται κατ’ έγκληση, η κατηγορία δεν περατώνεται αυτομάτως με ιδιωτικό συμβιβασμό, και το γεγονός ότι επιτεύχθηκε συμβιβασμός δεν υποχρεώνει πάντοτε σε ανάκληση της έγκλησης.

Επίσημα θεμέλια των Q1–Q5

Q6. Πώς προσδιορίζεται η ευθύνη του ατυχήματος;

Ο πίνακας προκαταρκτικής ανάλυσης του τροχαίου ατυχήματος που καταρτίζει η αστυνομία είναι προκαταρκτική ανάλυση βάσει των στοιχείων του τόπου. Δεν είναι απόφαση, δεν δεσμεύει το δικαστήριο και δεν καθορίζει την αναλογία πταίσματος (過失比例). Επειδή τα αναγκαία στοιχεία και η έκταση της αμφισβήτησης ποικίλλουν κατά το ατύχημα, ο πίνακας αυτός, η δικαστική πραγματογνωμοσύνη και η επανεξέταση (覆議) δεν είναι ούτε αυτόματη διαδικασία ούτε υποχρεωτικό στάδιο.

Κατά τους εφαρμοστέους κανόνες, το νομιμοποιούμενο μέρος μπορεί να αιτηθεί πραγματογνωμοσύνη ατυχήματος οχημάτων (車輛行車事故鑑定)· το όργανο που διεκπεραιώνει την υπόθεση μπορεί να τη διαβιβάσει και η δικαστική αρχή μπορεί να την παραγγείλει. Η αίτηση του μέρους υποβάλλεται, εν γένει, εντός 6 μηνών από την ημερομηνία του ατυχήματος· σε υποθέσεις ήδη υπό ανάκριση ή δίκη, η πραγματογνωμοσύνη διεξάγεται κατόπιν παραγγελίας της δικαστικής αρχής και όχι με νέα άμεση αίτηση.

Σε περίπτωση διαφωνίας με τη γνώμη πραγματογνωμοσύνης, μπορεί να αιτηθεί επανεξέταση, αλλά η επανεξέταση περιορίζεται σε μία μόνον φορά. Η γνώμη πραγματογνωμοσύνης και εκείνη της επανεξέτασης είναι απόδειξη ή στοιχείο αναφοράς, και το δικαστήριο εκτιμά αυτοτελώς το σύνολο του φακέλου, συμπεριλαμβανομένων των δηλώσεων, των εικόνων και των πρακτικών του τόπου.

Q7. Ποιες ζημίες μπορούν να αξιωθούν μετά το ατύχημα;

Η αξίωση βάσει του άρθρου 184 του Αστικού Κώδικα προϋποθέτει παράνομη προσβολή δικαιώματος, αιτιώδη σύνδεσμο με το ατύχημα και απόδειξη της ζημίας. Το γεγονός και μόνον ότι επήλθε ατύχημα δεν συνεπάγεται ότι αναγνωρίζονται όλα τα κατωτέρω κονδύλια. Το άρθρο 216 του Αστικού Κώδικα είναι το κριτήριο για τον καθορισμό της έκτασης της πραγματικής ζημίας και του διαφυγόντος κέρδους (所失利益).

Τραυματισμός: Κατά το άρθρο 193 του Αστικού Κώδικα μπορούν να εξεταστούν τα αναγκαία ιατρικά έξοδα (醫療費用), τα πρόσθετα έξοδα της καθημερινής ζωής όπως τα έξοδα φροντίδας (看護費用), μεταφοράς για θεραπεία (就醫交通費) και βοηθητικών μέσων, καθώς και η απώλεια εισοδήματος (收入損失) λόγω πραγματικής αδυναμίας εργασίας και η μείωση της εργασιακής ικανότητας (勞動能力減損). Κατά το άρθρο 195 του Αστικού Κώδικα μπορεί επίσης να εξεταστεί η ηθική βλάβη.
Θάνατος: Κατά το άρθρο 192 του Αστικού Κώδικα, όταν συντρέχει λόγος, μπορούν να εξεταστούν τα ιατρικά έξοδα πριν από τον θάνατο και τα αυξημένα έξοδα βιοτικών αναγκών, τα έξοδα κηδείας (殯葬費) και η απώλεια διατροφής (扶養利益損失) του προσώπου που είχε νόμιμο δικαίωμα διατροφής. Κατά το άρθρο 194 του Αστικού Κώδικα μπορεί επίσης να εξεταστεί η ηθική βλάβη ορισμένων συγγενών.
Περιουσία: Κατά το άρθρο 196 του Αστικού Κώδικα μπορεί να αξιωθεί η αποδεδειγμένη πραγματική περιουσιακή ζημία, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων επισκευής του οχήματος ή της μείωσης αξίας.

Q8. Εάν η θεραπεία συνεχίζεται, πώς υποβάλλονται τα στοιχεία ιατρικών εξόδων;

Φυλάξτε τις αποδείξεις (收據), τα ιατρικά πιστοποιητικά και τον ιατρικό φάκελο, και οργανώστε μαζί τους την ιατρική αναγκαιότητα κάθε θεραπείας και τον αιτιώδη σύνδεσμό της με το ατύχημα. Τα στοιχεία θεραπείας που συνεχίζεται μπορούν να συμπληρώσουν την απόδειξη κατά το δικονομικό ημερολόγιο του δικαστηρίου και το περιεχόμενο της ήδη υποβληθείσας αξίωσης, αλλά αυτό δεν διασφαλίζει ότι όλα τα στοιχεία που υποβάλλονται καθυστερημένως ή κάθε επέκταση της αξίωσης γίνονται δεκτά ή επιτρέπονται.

Πρέπει να διακριθεί η προσθήκη ιατρικών στοιχείων από τη μεταβολή ή την αύξηση του αξιουμένου ποσού. Μετά την άσκηση παρεπόμενης πολιτικής αγωγής στην ποινική δίκη, το γεγονός και μόνον της υποβολής περαιτέρω ιατρικών αποδείξεων δεν γεννά αυτομάτως δικαστικά τέλη.

Ωστόσο, κατά το άρθρο 504 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, αφού η υπόθεση παραπεμφθεί στο πολιτικό τμήμα, η μεταβολή, προσθήκη ή επέκταση της αξίωσης πέραν της έκτασης πριν από την παραπομπή μπορεί να θέσει το ζήτημα των δικαστικών εξόδων επί του υπερβάλλοντος μέρους. Το στάδιο παραπομπής, ο χρόνος υποβολής και η έκταση της αξίωσης πρέπει να ελεγχθούν σε κάθε υπόθεση.

Q9. Με τι αποδεικνύονται τα έξοδα επαγγελματικής φροντίδας και εκείνα της φροντίδας από οικείους;

Το ιατρικό πιστοποιητικό ή η ιατρική γνώμη είναι χρήσιμα για να δειχθεί η ανάγκη φροντίδας, αλλά δεν αποτελούν από μόνα τους αποφασιστικό θεμέλιο. Πρέπει να εξηγηθούν με στοιχεία ο αιτιώδης σύνδεσμος με το ατύχημα, η ανάγκη φροντίδας, εάν πράγματι παρασχέθηκε, η διάρκεια και το εύλογο ποσό.

Ακόμη και εάν οικείος παρέσχε πράγματι τη φροντίδα χωρίς αμοιβή, στην κατάλληλη υπόθεση αυτό μπορεί να εκτιμηθεί ως ζημία. Ωστόσο, το γεγονός και μόνο ότι τη φροντίδα παρέχει οικείος δεν συνεπάγεται την αυτόματη αναγνώρισή της· εξετάζονται επίσης το περιεχόμενο και η διάρκεια της φροντίδας καθώς και το σύνηθες επίπεδο κόστους.

Q10. Με τι αποδεικνύονται τα έξοδα μετακίνησης για τη θεραπεία;

Τα έξοδα μετακίνησης οργανώνονται βάσει του συνδέσμου μεταξύ του μητρώου θεραπείας και των σωματικών βλαβών που συνδέονται με το ατύχημα. Η διαδρομή, ο αριθμός επισκέψεων, οι ημερομηνίες, το μέσο μεταφοράς, το κόμιστρο καθώς και η αναγκαιότητα και ο εύλογος χαρακτήρας της χρήσης του μέσου αυτού μπορούν να είναι κρίσιμα για την εκτίμηση.

Οι αποδείξεις, τα μητρώα κομίστρου, τα μητρώα διαδρομής και τα κλινικά στοιχεία είναι δυνατές αποδείξεις. Η απόδειξη ταξί δεν είναι ο μόνος τρόπος απόδειξης, και η υποβολή της δεν συνεπάγεται αφ’ εαυτής ότι είναι επαρκής.

Επίσημα θεμέλια των Q6–Q10

Q11. Πώς αποδεικνύεται η απώλεια εισοδήματος κατά την περίοδο θεραπείας και αποκατάστασης;

Η απώλεια εισοδήματος πρέπει να αποδειχθεί με στοιχεία που βεβαιώνουν ότι, λόγω σωματικών βλαβών συνδεομένων με το ατύχημα, η εργασία κατέστη ολικώς ή μερικώς αδύνατη κατά την περίοδο αποκατάστασης και ότι, ως εκ τούτου, επήλθε πραγματική μείωση εισοδήματος. Το ιατρικό πιστοποιητικό ή η σύσταση ανάπαυσης είναι σημαντικό σημείο εκκίνησης, αλλά από μόνα τους δεν αρκούν ώστε να αναγνωριστεί η αξίωση.

Ενδείκνυται να οργανωθούν από κοινού ο ιατρικός φάκελος, τα μητρώα παρουσίας ή άδειας, τα δεδομένα μισθού και φόρων και η επιβεβαίωση του εργοδότη. Ο αυτοαπασχολούμενος μπορεί να προσκομίσει δεδομένα που αρμόζουν στη μορφή της δραστηριότητάς του, όπως δεδομένα πωλήσεων, μητρώα συναλλαγών και φορολογικές δηλώσεις.

Η περίσταση ότι συνεχίστηκε η εργασία ή ότι καταβλήθηκε ο μισθός χωρίς μεταβολή είναι κρίσιμη για την εκτίμηση της απώλειας εισοδήματος της περιόδου αποκατάστασης, αλλά το γεγονός αυτό από μόνο του δεν κρίνει αυτομάτως το ζήτημα της ζημίας από μείωση της εργασιακής ικανότητας. Ούτε αποτελεί αυτοτελές θεμέλιο για την εκτίμηση της ζημίας από μείωση της εργασιακής ικανότητας. Η ζημία από μείωση της εργασιακής ικανότητας εξετάζεται χωριστά στην Q12.

Q12. Πώς αποδεικνύεται η ζημία από μείωση της εργασιακής ικανότητας;

Η ζημία από μείωση της εργασιακής ικανότητας διακρίνεται από τα πράγματι μειωθέντα εισοδήματα κατά την περίοδο αποκατάστασης της Q11. Κατά τα άρθρα 193 και 216 του Αστικού Κώδικα εξετάζονται από κοινού ο αιτιώδης σύνδεσμος με το ατύχημα, η εμμένουσα λειτουργική διαταραχή (持續功能障礙), το επάγγελμα και οι ικανότητες του ζημιωθέντος, τα εισοδήματα που μπορούν συνήθως να αναμένονται και το θεμέλιο και η απόδειξη σχετικά με την περίοδο ικανότητας εργασίας.

Το γεγονός ότι ο τρέχων μισθός διατηρείται χωρίς μεταβολή δεν αποκλείει αυτομάτως την αξίωση. Αντιστρόφως, το ποσό της ζημίας δεν καθορίζεται ούτε μηχανικώς μόνον με το ποσοστό αναπηρίας ή με τον τρέχοντα μισθό.

Εάν η εμμένουσα λειτουργική διαταραχή αμφισβητείται ουσιαστικώς, ιατρική πραγματογνωμοσύνη μπορεί να είναι χρήσιμη, αλλά δεν είναι υποχρεωτική σε όλες τις υποθέσεις. Εξετάζονται επίσης ο συνυπολογισμός πταίσματος του άρθρου 217 του Αστικού Κώδικα και άλλοι λόγοι προσαρμογής.

Όταν ο υπολογισμός γίνεται σε ενιαίο κεφάλαιο, μπορεί να εξεταστεί η αφαίρεση των ενδιάμεσων τόκων (中間利息扣除). Ο υπολογιστής Hoffmann (霍夫曼) του Δικαστικού Γιουάν είναι μόνον εργαλείο υπολογισμού, όχι νομικώς υποχρεωτική μέθοδος, και δεν εγγυάται το αποτέλεσμα. Κατά το άρθρο 193 του Αστικού Κώδικα, κατόπιν αίτησης του μέρους το δικαστήριο μπορεί επίσης να διατάξει την πληρωμή σε περιοδική πρόσοδο υπό όρο ασφαλείας.

Q13. Πώς κρίνεται η αποζημίωση ηθικής βλάβης (慰撫金) για μη περιουσιακές ζημίες;

Η αποζημίωση ηθικής βλάβης για μη περιουσιακές ζημίες κρίνεται με τον καθορισμό ευλόγου ποσού όταν υπάρχει παράνομη προσβολή του σώματος ή της υγείας, κατά το άρθρο 195 του Αστικού Κώδικα.

Το δικαστήριο εξετάζει τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης εκτιμώντας συνολικά το περιεχόμενο των σωματικών βλαβών και της θεραπείας, τις εμμένουσες επιπτώσεις, τον πόνο και την επίδραση στη ζωή, την ηλικία και την ιδιότητα, τις κοινωνικοοικονομικές περιστάσεις και τις αποδείξεις των μερών. Είναι επομένως δυσχερές να προβλεφθεί το αποτέλεσμα μόνον από τυποποιημένο εύρος.

Q14. Εάν το ατύχημα επέλθει κατά την εργασία, μπορεί να αναζητηθεί και η αστική ευθύνη του εργοδότη;

Το άρθρο 188 του Αστικού Κώδικα ρυθμίζει την περίπτωση κατά την οποία ο μισθωτός προκαλεί παράνομη ζημία σε άλλον κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Ο σύνδεσμος με τα καθήκοντα δεν αναγνωρίζεται αυτομάτως εκ μόνης της ώρας εργασίας, ώστε πρέπει να ελεγχθεί ο σύνδεσμος μεταξύ της πραγματικής εργασίας και του ατυχήματος.

Ο εργοδότης μπορεί να ισχυριστεί ότι επέδειξε την οφειλόμενη επιμέλεια στην επιλογή και την εποπτεία του μισθωτού, ή ότι η ζημία δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί ακόμη και με την επίδειξη της επιμέλειας αυτής. Μπορεί να εξεταστεί η από κοινού αξίωση αποζημίωσης κατά του εργοδότη και του μισθωτού. Αφού αποζημιώσει, ο εργοδότης μπορεί να ασκήσει αναγωγή κατά του μισθωτού.

Εάν ο εργοδότης αποδείξει τις προϋποθέσεις απαλλαγής αυτές και το ζημιωθέν πρόσωπο δεν λάβει την αποζημίωση του εδαφίου 1, το δικαστήριο, κατά το άρθρο 188, εδάφιο 2, του Αστικού Κώδικα, μπορεί να διατάξει ολική ή μερική αποζημίωση συνεκτιμώντας την οικονομική κατάσταση του εργοδότη και του ζημιωθέντος.

Το ζήτημα προς ποιον στρέφεται η αστική αξίωση πρέπει να διακριθεί από την ποινική ευθύνη. Η ποινική ευθύνη του άρθρου 284 του Ποινικού Κώδικα κρίνεται κατά την παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας κάθε φυσικού προσώπου και τον αιτιώδη σύνδεσμο της παράβασης αυτής.

Q15. Ποιες παροχές και ποιες καλύψεις της αυτοκινήτου ασφάλισης πρέπει να ελεγχθούν;

Η υποχρέωση σύναψης κατά το άρθρο 6 του νόμου περί υποχρεωτικής ασφάλισης αστικής ευθύνης αυτοκινήτου (強制汽車責任保險法) βαρύνει, κατ’ αρχήν, τον ιδιοκτήτη του οχήματος και, στις προβλεπόμενες περιπτώσεις, επίσης τον χρήστη ή τον διαχειριστή του οχήματος αυτού. Το καθεστώς αυτό θεσπίζει δομή κάλυψης άνευ πταίσματος (無過失給付制度) για το πρόσωπο που τραυματίζεται ή αποθνήσκει λόγω αυτοκινητιστικού ατυχήματος, αλλά πρέπει να ελεγχθεί η έκταση των επιβατών ή τρίτου προσώπου (第三人) εκτός του οχήματος που καθορίζει ο νόμος.

Σε ατύχημα ενός μόνον οχήματος, ο οδηγός του οχήματος αυτού δεν είναι, εν γένει, αποδέκτης των παροχών της υποχρεωτικής ασφάλισης του οχήματος αυτού. Ωστόσο, σε ατύχημα στο οποίο μετέχουν περισσότερα οχήματα, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες ο οδηγός μπορεί να αξιώσει παροχές από τον υποχρεωτικό ασφαλιστή άλλου εμπλεκομένου οχήματος.

Η κλίμακα παροχών (強制汽車責任保險給付標準) που τροποποιήθηκε στις 29/5/2026 εφαρμόζεται στα ατυχήματα που επήλθαν από την 1/7/2026. Το ανώτατο όριο των ευλόγων και αναγκαίων ιατρικών εξόδων για τραυματισμό είναι 200.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD)· η παροχή αναπηρίας (失能) κυμαίνεται από 80.000 έως 3.000.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD) κατά 15 νόμιμους βαθμούς· η παροχή θανάτου είναι 3.000.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD), και το συνδυασμένο μέγιστο θανάτου, αναπηρίας και ιατρικών εξόδων ανά 1 θύμα και ανά 1 ατύχημα είναι 3.200.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD). Στα προγενέστερα ατυχήματα μπορεί να εφαρμοστεί η προηγούμενη κλίμακα.

Η ασφάλιση αστικής ευθύνης έναντι τρίτων (第三人責任險), η ασφάλιση ατυχημάτων του οδηγού (駕駛人傷害險) και η ασφάλιση ζημιών ιδίου οχήματος (車體損失險) είναι προαιρετικά προϊόντα συμβατικού χαρακτήρα. Η πραγματική κάλυψη ποικίλλει κατά τον ασφαλισμένο, το όριο, την απαλλαγή (自負額), τις εξαιρέσεις, το πταίσμα και τους λοιπούς όρους του ασφαλιστηρίου, ώστε το ασφαλιστήριο και οι όροι πρέπει να ελέγχονται κατά περίπτωση.

Επίσημα θεμέλια των Q11–Q15

Q16. Μετά το ατύχημα, μπορεί κανείς να αφήσει τα πάντα στα χέρια του ασφαλιστή;

Από την εμπειρία μου, οι ασφαλιστές συχνά δεν αντιμετωπίζουν επαρκώς τη συναισθηματική πλευρά των μερών του ατυχήματος.

Μπορούν να παραμελήσουν σημαντικά μέρη που αφορούν τα αισθήματα του άλλου μέρους, όπως οι απολογίες και οι εκδηλώσεις παρηγορίας.

Για τον ασφαλιστή, η πρόσθετη δαπάνη 500.000 ή 1.000.000 νέων δολαρίων Ταϊβάν (TWD) σε συγκεκριμένη υπόθεση δεν επηρεάζει σημαντικά το συνολικό κέρδος του ασφαλιστή, αλλά για το μέρος του ατυχήματος το ποσό αυτό μπορεί να επηρεάσει το εάν το μέρος θα έχει ποινικά προηγούμενα (前科).

Μπορεί επίσης να ανακύψει σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ του ασφαλιστή και του μέρους, και επειδή ο ασφαλιστής πρέπει να διεκπεραιώσει πολλές υποθέσεις, είναι δυσχερές να διαθέσει επαρκή χρόνο σε κάθε υπόθεση.

Δεν συνιστώ επομένως να ανατεθεί το σύνολο της δίκης στον ασφαλιστή.

Εάν ανατεθεί ο φάκελος στον ασφαλιστή, πρέπει να παρακολουθείται συνεχώς η διαδικασία διεκπεραίωσης και να εξετάζονται επιμελώς τα έγγραφα αμφοτέρων των μερών.

Q17. Ποια είναι η ποινική ευθύνη για σωματικές βλάβες εξ αμέλειας του υπαίτιου τροχαίου ατυχήματος;

Σε ορισμένες αποφάσεις για σωματικές βλάβες εξ αμέλειας έχει επιβληθεί ποινή περί τους 3 μήνες· δεν υπάρχει τυπικό ούτε εγγυημένο αποτέλεσμα.

Εάν μετατραπεί σε χρηματική ποινή (易科罰金), το άρθρο 41, εδάφιο 1, του Ποινικού Κώδικα καθορίζει τη μετατροπή σε 1.000, 2.000 ή 3.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD) ανά ημέρα· υπολογιζομένη σε 1.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD) ανά ημέρα, ποινή 3 μηνών ισοδυναμεί με 3 × 30 × 1.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD) = 90.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD).

Σε ορισμένες αποφάσεις έχει επιβληθεί ποινή 4 μηνών για τις βαριές σωματικές βλάβες εξ αμέλειας και ποινή 6 μηνών για τον θάνατο εξ αμέλειας (過失致死)· το αποτέλεσμα εξαρτάται από τα περιστατικά κάθε υπόθεσης.

Q18. Εάν επέλθει συμβιβασμός με το άλλο μέρος, μπορεί να ανακληθεί η έγκληση (告訴);

Οι σωματικές βλάβες εξ αμέλειας και οι βαριές σωματικές βλάβες εξ αμέλειας είναι αδίκημα που διώκεται κατ’ έγκληση (告訴乃論之罪), ώστε η έγκληση (告訴) μπορεί να ανακληθεί.

Στο θάνατο εξ αμέλειας η ανάκληση της έγκλησης δεν είναι δυνατή· ωστόσο, εάν επέλθει συμβιβασμός με την οικογένεια του άλλου μέρους, το δικαστήριο μπορεί να ελαφρύνει την ποινή.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χορηγηθεί αναστολή εκτέλεσης της ποινής (緩刑)· τούτο δεν αποτελεί υπόσχεση αποτελέσματος.

Q19. Εάν αποχωρήσει κανείς από τον τόπο μετά το ατύχημα, στοιχειοθετείται πάντοτε το ποινικό αδίκημα της φυγής;

Όχι κατ’ ανάγκην.

Προϋπόθεση της φυγής από τον τόπο του ατυχήματος (肇事逃逸) είναι να έχει τραυματιστεί ή αποβιώσει κάποιος.

Εάν υπάρχουν μόνον ζημίες στο όχημα, αυτό δεν θεωρείται φυγή.

Q20. Πώς αναζητεί κανείς δικηγόρο για τροχαίο ατύχημα;

Επειδή τα τροχαία ατυχήματα είναι ιδιαιτέρως συχνές υποθέσεις, δικηγόρος με πείρα στις δίκες και μερικά έτη άσκησης του επαγγέλματος μπορεί να διεκπεραιώσει υπόθεση τροχαίου ατυχήματος.

Το ουσιώδες τότε είναι η επιμέλεια και η εντιμότητα του δικηγόρου.

Είναι σημαντικό ο δικηγόρος να εξετάζει με προσοχή όλα τα κονδύλια της αξίωσης και να διεκδικεί την αποζημίωση που προκύπτει από τα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία.

Επιπλέον, ο δικηγόρος πρέπει να εξηγεί σαφώς την κατάσταση του μέρους και να προειδοποιεί σαφώς για τους προβλέψιμους κινδύνους εάν δεν επέλθει συμβιβασμός.

Πρέπει να φυλάσσεται κανείς από τον δικηγόρο που διογκώνει την υπόθεση και υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να επέλθει συμβιβασμός και ότι πρέπει να δικαστεί μέχρι τέλους στο αστικό και ποινικό πεδίο, μόνον για να αναλάβει την εντολή.

Με αυτές κλείνουν οι ερωτήσεις και απαντήσεις για τα τροχαία ατυχήματα.

Αφού έχω διεκπεραιώσει πολλά τροχαία ατυχήματα, επιθυμώ να επισημάνω ένα σημαντικό σημείο.

Λόγω του τραυματισμού ή του θανάτου του θύματος, το ίδιο ή η οικογένειά του υφίσταται σωματικό και ψυχικό πόνο.

Ο υπαίτιος συχνά δεν μεριμνά να τηλεφωνήσει για να πληροφορηθεί την κατάσταση του θύματος ούτε να το επισκεφθεί, και πολλοί υπαίτιοι νομίζουν ότι ο ασφαλιστής θα τακτοποιήσει τα πάντα και δεν εμφανίζονται. Στις περιπτώσεις αυτές δεν γίνονται αισθητά ούτε η μεταμέλεια ούτε η καλή πίστη.

Το θύμα παραμένει έτσι ιδιαιτέρως πληγωμένο και οργίζεται· έτσι, συχνά δεν υποχωρεί στο ποσό της διαπραγμάτευσης, ή αιτείται συντηρητική κατάσχεση (假扣押) και επιδιώκει την κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων του άλλου μέρους μέχρι τέλους.

Το σημείο αυτό δεν πρέπει επομένως απολύτως να παραβλεφθεί, και είναι σκόπιμο να συζητήσετε με δικηγόρο αναλόγως των περιστάσεων.

Εάν έχετε περαιτέρω ερωτήματα, μπορείτε να στείλετε αίτημα από τη σελίδα Επικοινωνία· δεν δίνεται υπόσχεση για προθεσμία απάντησης.

Wei Tseng (曾雋崴), δικηγόρος στην Ταϊβάν.

Δείτε επίσης:

Πώς καθορίζονται το αντικείμενο της εντολής και το κόστος

Η διεθνής ομάδα της Hovering

Σχετικά με τη Hovering International Law Firm