Jeżeli na Tajwanie dojdzie do wypadku drogowego (交通事故), należy najpierw zapewnić bezpieczeństwo, zgłosić wypadek i zabezpieczyć dowody, a następnie zbadać w kolejności termin roszczenia, winę (過失) i zakres ugody (和解). Poniżej przedstawiono ogólną kolejność działania opartą na przepisach Tajwanu i wskazówkach organów publicznych; odpowiedzialność i konkretna procedura mogą się różnić według okoliczności każdego wypadku.
Q1. Czy po wypadku można opuścić miejsce zdarzenia?
W wypadku z obrażeniami lub ze śmiercią kierowca musi niezwłocznie przyjąć środki ratunkowe (救護措施), zawiadomić policję i zachować pojazd oraz dowody miejsca (保全現場). Nieformalna zgoda drugiej strony albo samo nagranie nie pozwalają uznać, że można opuścić miejsce, nie dokończywszy wymaganych czynności.
Jednak w wypadku z obrażeniami, jeżeli wszystkie strony się zgadzają, pojazd można przesunąć w miejsce, które nie utrudnia ruchu, po oznaczeniu położenia pojazdu i śladów miejsca. Nie oznacza to, że te oznaczenia zastępują wymagane czynności, takie jak ratunek i zgłoszenie.
Jeżeli są tylko szkody majątkowe i pojazd można przesunąć, zasada brzmi: oznaczyć położenie pojazdu i ślady miejsca, udokumentować je zdjęciami lub wideo i szybko przenieść pojazd w bezpieczne miejsce. Opuszczenie miejsca bez wymaganych czynności może pociągnąć sankcję administracyjną (行政處罰).
Art. 185-4 Kodeksu karnego Tajwanu (刑法) reguluje odpowiedzialność karną kierowcy, który opuszcza miejsce po wypadku drogowym powodującym obrażenia lub śmierć. Jego stosowanie ocenia się według okoliczności wypadku i przyjętych czynności.
Q2. Jakie dowody należy zachować w pierwszej kolejności?
Proszę najpierw zapewnić bezpieczeństwo osobiste i znaki ostrzegawcze; jeżeli są ranni albo potrzeba ratunku, proszę zadzwonić na Tajwanie pod numer 119 (pogotowie i straż pożarna), a w razie przestępstwa albo nagłego zagrożenia bezpieczeństwa — pod 110 (policja); z telefonu komórkowego działa też numer 112. Proszę też dokonać zgłoszenia na policję według okoliczności wypadku drogowego.
Gdy bezpieczeństwo jest zapewnione, proszę wykonać zdjęcia ogólne i szczegółowe, aby zarejestrować położenie i uszkodzenia pojazdów, oznaczenia drogowe, światła i warunki pogodowe. Nie należy pomijać danych kontaktowych świadków, wniosku o zabezpieczenie nagrań z monitoringu (監視器影像) i kamery pokładowej (行車紀錄器), danych stron, pojazdu i ubezpieczenia oraz dokumentacji medycznej (病歷). Zdjęcia osobiste są użyteczne, lecz nie zastępują interwencji policyjnej wymaganej przy wypadku z obrażeniami lub ze śmiercią.
Co do dokumentów policji, na miejscu wypadku można otrzymać odcinek rejestracji stron wypadku drogowego (道路交通事故當事人登記聯單). Po upływie 7 dni od daty wypadku można wnioskować o szkic i zdjęcia miejsca (現場圖 / 現場照片); po upływie 30 dni od daty wypadku można wnioskować o tabelę wstępnej analizy wypadku drogowego (道路交通事故初步分析研判表). Moment wydania i przesłanki wniosku należy ponownie potwierdzić u właściwego organu policji.
Q3. W razie obrażeń, jakie roszczenia i jakie terminy należy sprawdzić?
Art. 284 Kodeksu karnego reguluje uszkodzenie ciała z nieostrożności (過失傷害) i ciężkie uszkodzenie ciała z nieostrożności (過失致重傷). Ponieważ według art. 287 Kodeksu karnego jest to przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego (告訴乃論之罪), zgodnie z art. 237 tajwańskiego Kodeksu postępowania karnego (刑事訴訟法) skargę należy co do zasady wnieść w ciągu 6 miesięcy od dnia, w którym sprawca stał się znany.
W cywilnym roszczeniu o naprawienie szkody (損害賠償), według art. 197 tajwańskiego Kodeksu cywilnego (民法) roszczenie nie jest już możliwe po upływie 2 lat od dnia, w którym szkoda i dłużnik odszkodowania stały się znane, albo 10 lat od dnia czynu niedozwolonego. Które fakty wpływają na przedawnienie (消滅時效), należy zbadać osobno.
Ktokolwiek dozna szkody wskutek przestępstwa, może według art. 487 Kodeksu postępowania karnego wytoczyć powództwo cywilne akcesoryjne do postępowania karnego (刑事附帶民事訴訟). Dopóki postępowanie karne trwa, powództwo to można wytoczyć aż do zamknięcia rozprawy ustnej (言詞辯論終結) drugiej instancji, według art. 488 Kodeksu postępowania karnego, lecz nie można go wytoczyć po zamknięciu rozprawy ustnej pierwszej instancji i przed wniesieniem środka odwoławczego. Co do zasady można uniknąć zapłaty odrębnych kosztów sądowych (裁判費), lecz nie wszystkie wyniki kończą się bez kosztu. Na przykład, jeżeli sprawę karną oddalono i na wniosek powoda przekazano sądowi cywilnemu, według art. 503 Kodeksu postępowania karnego mogą być nałożone koszty procesu, a ponadto należy sprawdzić reguły przekazania i procedury art. 504.
Wybór różni się według przerwania przedawnienia (時效中斷), kręgu pozwanych, dowodów, ubezpieczenia i właściwości. Nie istnieje zatem procedura jednolicie preferowana dla wszystkich spraw.
Q4. Jeżeli wina jest po obu stronach, jak ocenia się odpowiedzialność karną i cywilną?
Odpowiedzialność karna może być przyjęta tylko wtedy, gdy uznane są naruszenie obowiązku ostrożności każdego oraz związek przyczynowy między tym naruszeniem a obrażeniami drugiej strony. Sam fakt, że wina istniała po obu stronach, nie rodzi automatycznie odpowiedzialności za uszkodzenie ciała z nieostrożności.
Na płaszczyźnie cywilnej, według art. 217 Kodeksu cywilnego, jeżeli osoba poszkodowana ma winę, która przyczyniła się do spowodowania albo pogłębienia szkody (與有過失), sąd może zmniejszyć albo zwolnić od odszkodowania. Na przykład, jeżeli szkoda uznana w nowym dolarze tajwańskim (新臺幣, TWD) wynosi 1.000.000 TWD, a wina osoby poszkodowanej jest oceniona na 50 %, kwota może zostać zmniejszona do 500.000 TWD przed innymi korektami.
Ekspertyza (鑑定) albo tabela wstępnej analizy mogą być ważnymi dokumentami, lecz nie wiążą sądu w sposób mechaniczny. Sąd bada całokształt dowodów, w tym oświadczenia, obrazy i stan pojazdów.
Q5. Co należy zawrzeć w akcie ugody?
W akcie ugody (和解書) należy zindywidualizować datę, miejsce i strony wypadku oraz zapisać kwotę i moment płatności, załatwienie świadczeń ubezpieczeniowych, roszczenia objęte i te, które są zastrzeżone. Należy też jasno ustalić dalsze leczenie, obrażenia odkryte później, wydanie dokumentów takich jak zaświadczenie lekarskie (診斷證明書) oraz stosunek między płatnością a cofnięciem skargi.
Ugoda (和解) z art. 736 Kodeksu cywilnego jest umową, w której strony wzajemnie ustępują, aby zakończyć spór albo go uniknąć. Według art. 737 Kodeksu cywilnego zakres, w jakim prawa wygasają, ocenia się także tylko w granicach tego, co porzucono w akcie ugody. Nie należy zatem twierdzić, bez zbadania tekstu, że wszystkie przyszłe roszczenia znikają.
Jeżeli chodzi o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego, według art. 238 Kodeksu postępowania karnego skargę można cofnąć aż do zamknięcia rozprawy ustnej pierwszej instancji, a po cofnięciu nie można jej wnieść ponownie. Jednak w przestępstwie, które nie jest ścigane z oskarżenia prywatnego, oskarżenie nie kończy się automatycznie przez ugodę prywatną, a fakt ugody nie zobowiązuje zawsze do cofnięcia skargi.
Oficjalne podstawy Q1–Q5
- Ustawa o zarządzaniu ruchem drogowym i sankcjach (道路交通管理處罰條例), art. 62
- Kodeks karny Tajwanu, art. 185-4
- Kodeks karny Tajwanu, art. 284
- Kodeks karny Tajwanu, art. 287
- Kodeks postępowania karnego Tajwanu, art. 237
- Kodeks postępowania karnego, art. 238
- Kodeks postępowania karnego, art. 487
- Kodeks postępowania karnego, art. 488
- Kodeks postępowania karnego, art. 503
- Kodeks postępowania karnego, art. 504
- Kodeks cywilny Tajwanu, art. 197
- Kodeks cywilny, art. 217
- Kodeks cywilny, art. 736
- Kodeks cywilny, art. 737
- Wskazówka bezpieczeństwa drogowego Ministerstwa Transportu (交通部)
- Wskazówka Krajowej Agencji Policji (內政部警政署) w sprawie dowodów i dokumentów wypadków drogowych
- Częste pytania Krajowej Agencji Policji o wypadki drogowe
Q6. Jak ustalana jest odpowiedzialność za wypadek?
Tabela wstępnej analizy wypadku drogowego sporządzona przez policję jest analizą wstępną opartą na dokumentach miejsca. Nie jest wyrokiem, nie wiąże sądu i nie ustala proporcji winy (過失比例). Ponieważ potrzebne dokumenty i zakres sporu różnią się według wypadku, wstępna analiza, ekspertyza wypadku i ponowne rozpatrzenie (覆議) nie tworzą automatycznej ani obowiązkowej sekwencji.
Według przepisów mających zastosowanie strona legitymowana może wnioskować o ekspertyzę wypadku pojazdów (車輛行車事故鑑定); organ, który prowadzi sprawę, może ją przekazać, a organ sądowy może ją zlecić. Wniosek strony składa się co do zasady w ciągu 6 miesięcy od daty wypadku; w sprawach już w śledztwie albo w toku postępowania sądowego ekspertyza przebiega przez zlecenie organu sądowego, a nie przez nowy wniosek bezpośredni.
W razie braku zgody z opinią ekspertyzy można wnioskować o ponowne rozpatrzenie, lecz o ponowne rozpatrzenie można wystąpić tylko raz. Opinia ekspertyzy i ponownego rozpatrzenia jest dowodem lub dokumentem odniesienia, a sąd ocenia niezależnie całokształt akt, w tym oświadczenia, obrazy i protokoły miejsca.
Q7. Jakich szkód można dochodzić po wypadku?
Roszczenie oparte na art. 184 Kodeksu cywilnego zakłada bezprawne naruszenie prawa, związek przyczynowy z wypadkiem i dowód szkody. Sam fakt, że doszło do wypadku, nie oznacza, że wszystkie poniższe pozycje zostaną uznane. Art. 216 Kodeksu cywilnego jest kryterium ustalenia zakresu szkody rzeczywistej i utraconej korzyści (所失利益).
- Obrażenia: Według art. 193 Kodeksu cywilnego szkoda podlegająca naprawieniu może obejmować potrzebne koszty medyczne (醫療費用), dodatkowe koszty życia codziennego, takie jak koszty opieki (看護費用), transportu na leczenie (就醫交通費) i pomocy technicznej, a także utratę dochodów (收入損失) przez rzeczywistą niezdolność do pracy oraz zmniejszenie zdolności do pracy (勞動能力減損). Według art. 195 Kodeksu cywilnego można też dochodzić szkody niemajątkowej.
- Śmierć: Według art. 192 Kodeksu cywilnego, gdy zachodzi podstawa, naprawienie szkody może obejmować koszty medyczne przed śmiercią i koszty zwiększonych potrzeb życiowych, koszty pogrzebu (殯葬費) oraz utratę alimentów (扶養利益損失) osoby, która miała ustawowe prawo do alimentów. Według art. 194 Kodeksu cywilnego szkody niemajątkowej mogą też dochodzić niektórzy krewni.
- Majątek: Według art. 196 Kodeksu cywilnego można dochodzić uzasadnionej rzeczywistej szkody majątkowej, w tym kosztów naprawy pojazdu albo utraty wartości.
Q8. Jeżeli leczenie trwa, jak przedstawiać dokumenty kosztów medycznych?
Proszę zachować pokwitowania (收據), zaświadczenia lekarskie i dokumentację medyczną oraz uporządkować wraz z nimi medyczną konieczność każdego leczenia i jego związek przyczynowy z wypadkiem. Dokumenty leczenia, które trwa, mogą uzupełnić dowód według harmonogramu procesowego sądu i treści już przedstawionego roszczenia, lecz nie zapewnia to, że wszystkie dokumenty złożone później albo każde rozszerzenie roszczenia zostaną dopuszczone lub zezwolone.
Należy rozróżnić dodanie dokumentów medycznych od zmiany albo zwiększenia kwoty dochodzonej. Po wytoczeniu powództwa cywilnego akcesoryjnego do postępowania karnego sam fakt przedstawienia większej liczby pokwitowań medycznych nie rodzi automatycznie kosztów sądowych.
Jednak według art. 504 Kodeksu postępowania karnego, gdy sprawę przekazano wydziałowi cywilnemu, zmiana, dodanie albo rozszerzenie roszczenia poza zakres sprzed przekazania może postawić kwestię kosztów procesu od części przekroczonej. Fazę przekazania, moment przedstawienia i zakres roszczenia należy sprawdzić w każdej sprawie.
Q9. Czym dowodzi się koszty opieki profesjonalnej i koszty opieki przez bliskich?
Zaświadczenie lekarskie albo opinia medyczna są użyteczne, aby pokazać konieczność opieki, lecz same nie są podstawą rozstrzygającą. Należy wyjaśnić dokumentami związek przyczynowy z wypadkiem, konieczność opieki, czy faktycznie ją świadczono, czas trwania i kwotę rozsądną.
Nawet jeżeli bliski faktycznie świadczył opiekę bez wynagrodzenia, w odpowiedniej sprawie można to ocenić jako szkodę. Jednak sama okoliczność, że opiekę świadczy bliski, nie oznacza jej automatycznego uznania; bada się też treść i czas trwania opieki oraz zwykły poziom kosztu.
Q10. Czym dowodzi się koszty dojazdu na leczenie?
Koszty dojazdu porządkuje się na podstawie związku między rejestrem leczenia a obrażeniami związanymi z wypadkiem. Trasa, liczba wizyt, daty, środek transportu, taryfa oraz konieczność i rozsądność użycia tego środka mogą być istotne dla oceny.
Pokwitowania, rejestry taryfy, rejestry trasy i dokumenty kliniczne są możliwymi dowodami. Pokwitowanie taksówki nie jest jedynym środkiem dowodu, a samo jego przedstawienie nie oznacza, że jest wystarczające.
Oficjalne podstawy Q6–Q10
- Rozporządzenie o ekspertyzie i ponownym rozpatrzeniu wypadków pojazdów (車輛行車事故鑑定及覆議作業辦法), art. 3
- Rozporządzenie o ekspertyzie i ponownym rozpatrzeniu wypadków pojazdów, art. 11 do 15
- Formularz wniosku o ponowne rozpatrzenie ekspertyzy wypadku pojazdów Dyrekcji Generalnej Dróg Ministerstwa Transportu Tajwanu (交通部公路局)
- Kodeks cywilny, art. 184
- Kodeks cywilny, art. 192
- Kodeks cywilny, art. 193
- Kodeks cywilny, art. 194
- Kodeks cywilny, art. 195
- Kodeks cywilny, art. 196
- Kodeks cywilny, art. 216
- Kodeks postępowania karnego, art. 504
- Wskazówka Yuanu Sądowego (司法院) w sprawie rozszerzenia roszczenia po przekazaniu
- Wyrok sądu rejonowego Chiayi (嘉義) w sprawie kosztów opieki przez bliskich
- Wyrok sądu rejonowego Tainan (臺南) w sprawie kosztów transportu na leczenie
Q11. Jak dowodzi się utratę dochodów w okresie leczenia i powrotu do zdrowia?
Utratę dochodów należy dowieść dokumentami ustalającymi, że z powodu obrażeń związanych z wypadkiem praca była w okresie powrotu do zdrowia całkowicie albo częściowo niemożliwa i że wskutek tego nastąpiło rzeczywiste zmniejszenie dochodów. Zaświadczenie lekarskie albo zalecenie odpoczynku są ważnym punktem wyjścia, lecz same nie wystarczają, aby roszczenie zostało uznane.
Należy łącznie uporządkować dokumentację medyczną, rejestry obecności albo urlopu, dane o wynagrodzeniu i podatkach oraz potwierdzenie pracodawcy. Osoba prowadząca działalność na własny rachunek może przedstawić dane dostosowane do formy swojej działalności, takie jak dane sprzedaży, rejestry operacji i deklaracje podatkowe.
Okoliczność dalszej pracy albo otrzymywania wynagrodzenia bez zmiany jest istotna dla oceny utraty dochodów okresu powrotu do zdrowia, lecz sam ten fakt nie rozstrzyga automatycznie kwestii szkody ze zmniejszenia zdolności do pracy. Ta okoliczność nie jest też samodzielną podstawą oceny szkody ze zmniejszenia zdolności do pracy. Szkodę ze zmniejszenia zdolności do pracy bada się osobno w Q12.
Q12. Jak dowodzi się szkodę ze zmniejszenia zdolności do pracy?
Szkoda ze zmniejszenia zdolności do pracy odróżnia się od dochodów rzeczywiście zmniejszonych w okresie powrotu do zdrowia z Q11. Według art. 193 i 216 Kodeksu cywilnego bada się łącznie związek przyczynowy z wypadkiem, trwałe zaburzenie czynnościowe (持續功能障礙), zawód i umiejętności osoby poszkodowanej, dochody, których można zwykle oczekiwać, oraz podstawę i dowód dotyczące okresu zdolności do pracy.
Fakt, że bieżące wynagrodzenie utrzymuje się bez zmiany, nie wyłącza automatycznie roszczenia. Natomiast kwoty szkody nie ustala się też w sposób mechaniczny tylko procentem inwalidztwa albo bieżącym wynagrodzeniem.
Jeżeli trwałe zaburzenie czynnościowe jest kwestionowane w sposób istotny, ekspertyza medyczna może być użyteczna, lecz nie jest obowiązkowa we wszystkich sprawach. Bada się też przyczynienie się poszkodowanego z art. 217 Kodeksu cywilnego i inne motywy korekty.
Gdy obliczenie następuje w jednej kwocie kapitałowej, można rozważyć potrącenie odsetek pośrednich (中間利息扣除). Kalkulator Hoffmanna (霍夫曼) Yuanu Sądowego jest tylko narzędziem obliczeniowym, nie metodą prawnie obowiązkową, i nie obiecuje wyniku. Według art. 193 Kodeksu cywilnego, na wniosek strony, sąd może też orzec płatność w rencie okresowej pod warunkiem zabezpieczenia.
Q13. Jak ocenia się zadośćuczynienie za szkodę moralną (慰撫金) z tytułu szkód niemajątkowych?
Zadośćuczynienie za szkodę moralną z tytułu szkód niemajątkowych ocenia się, ustalając kwotę odpowiednią, gdy istnieje bezprawne naruszenie ciała albo zdrowia, według art. 195 Kodeksu cywilnego.
Sąd bada okoliczności każdej sprawy, oceniając łącznie treść obrażeń i leczenia, skutki trwałe, cierpienie i reperkusję na życie, wiek i kondycję, okoliczności społeczno-ekonomiczne oraz dowody stron. Trudno zatem antycypować wynik tylko z zakresu typizowanego.
Q14. Jeżeli wypadek następuje w czasie pracy, czy można też dochodzić odpowiedzialności cywilnej pracodawcy?
Art. 188 Kodeksu cywilnego reguluje przypadek, w którym pracownik powoduje bezprawną szkodę innemu podczas wykonywania funkcji. Związek z funkcjami nie wynika automatycznie z samego czasu pracy, dlatego należy sprawdzić związek między rzeczywistą pracą a wypadkiem.
Pracodawca może podnieść, że zachował należytą staranność przy wyborze i nadzorze pracownika, albo że szkody nie dałoby się uniknąć nawet przy zachowaniu tej staranności. Można rozważyć dochodzenie odszkodowania łącznie przeciwko pracodawcy i pracownikowi. Po odszkodowaniu pracodawca może wykonać regres wobec pracownika.
Jeżeli pracodawca udowodni te przesłanki zwolnienia i osoba poszkodowana nie uzyska odszkodowania z ust. 1, sąd, według art. 188 ust. 2 Kodeksu cywilnego, może orzec odszkodowanie całkowite albo częściowe, uwzględniając sytuację gospodarczą pracodawcy i osoby poszkodowanej.
Kwestię, przeciwko komu kieruje się roszczenie cywilne, należy odróżnić od odpowiedzialności karnej. Odpowiedzialność karną z art. 284 Kodeksu karnego ocenia się według naruszenia obowiązku ostrożności każdej osoby fizycznej i związku przyczynowego tego naruszenia.
Q15. Jakie świadczenia i jakie pokrycia ubezpieczenia komunikacyjnego należy sprawdzić?
Obowiązek zawarcia według art. 6 ustawy o obowiązkowym ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej pojazdów (強制汽車責任保險法) spoczywa co do zasady na właścicielu pojazdu, a w przewidzianych przypadkach także na użytkowniku albo administratorze tego pojazdu. Ten reżim ustanawia strukturę pokrycia bez winy (無過失給付制度) dla osoby rannej albo zmarłej wskutek wypadku samochodowego, lecz należy sprawdzić zakres pasażerów albo osoby trzeciej (第三人) poza pojazdem, który ustala ustawa.
W wypadku jednego pojazdu kierowca tego pojazdu nie jest co do zasady adresatem świadczeń obowiązkowego ubezpieczenia tego pojazdu. Jednak w wypadku, w którym uczestniczy kilka pojazdów, istnieją przypadki, w których kierowca może dochodzić świadczeń od ubezpieczyciela obowiązkowego innego pojazdu zaangażowanego.
Standard świadczeń (強制汽車責任保險給付標準) zmieniona 29 maja 2026 r. stosuje się do wypadków, które nastąpiły od 1 lipca 2026 r. Pułap rozsądnych i potrzebnych kosztów medycznych za obrażenia wynosi 200.000 TWD w nowym dolarze tajwańskim; świadczenie za inwalidztwo (失能) wynosi od 80.000 TWD do 3.000.000 TWD według 15 stopni ustawowych; świadczenie za śmierć wynosi 3.000.000 TWD, a łączne maksimum śmierci, inwalidztwa i kosztów medycznych dla 1 poszkodowanego i 1 wypadku wynosi 3.200.000 TWD. Do wypadków wcześniejszych może stosować się standard poprzedni.
Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej wobec osób trzecich (第三人責任險), ubezpieczenie wypadków kierowcy (駕駛人傷害險) i ubezpieczenie szkód własnego pojazdu (車體損失險) są produktami fakultatywnymi o charakterze umownym. Rzeczywiste pokrycie różni się według ubezpieczonego, pułapu, franczyzy (自負額), wyłączeń, winy i innych warunków polisy, dlatego polisę i warunki należy sprawdzić w każdej sprawie osobno.
Oficjalne podstawy Q11–Q15
- Kodeks cywilny, art. 193
- Kodeks cywilny, art. 216
- Kodeks cywilny, art. 217
- Wyrok sądu apelacyjnego Tajwanu z roku 109 kalendarza Republiki Chińskiej, sprawa 上易字 nr 644
- Wyrok sądu apelacyjnego Tajwanu z roku 109 kalendarza Republiki Chińskiej, sprawa 上易字 nr 477
- Kalkulator wartości bieżącej Hoffmanna Yuanu Sądowego
- Kodeks cywilny, art. 195
- Wyrok sądu rejonowego Taoyuan z roku 112 kalendarza Republiki Chińskiej, sprawa 壢簡字 nr 236
- Kodeks cywilny, art. 188
- Kodeks karny Tajwanu, art. 284
- Ustawa o obowiązkowym ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej pojazdów
- Standard świadczeń obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej pojazdów
- Umowa wzorcowa ubezpieczenia komunikacyjnego użytku prywatnego Komisji Nadzoru Finansowego (金融監督管理委員會)
Q16. Czy po wypadku można wszystko zostawić ubezpieczycielowi?
Z doświadczenia kancelarii wynika, że ubezpieczyciele często nie zajmują się w wystarczającym stopniu emocjonalną stroną sprawy.
Mogą zaniedbać ważne części, które dotyczą uczuć drugiej strony, takie jak przeprosiny i wyrazy pocieszenia.
Dla ubezpieczyciela wydanie dodatkowo 500.000 TWD albo 1.000.000 TWD w konkretnej sprawie nie wpływa w sposób istotny na całkowity zysk ubezpieczyciela, lecz dla strony wypadku ta suma może rozstrzygać, czy sprawa skończy się wpisem o karalności (前科).
Może też powstać konflikt interesów między ubezpieczycielem a stroną, a ponieważ ubezpieczyciel musi prowadzić wiele spraw, trudno mu poświęcić każdej wystarczający czas.
Nie zalecamy zatem powierzania całości sporu ubezpieczycielowi.
Jeżeli powierza się akta ubezpieczycielowi, należy w sposób ciągły śledzić proces prowadzenia i starannie badać dokumenty obu stron.
Q17. Jaka jest odpowiedzialność karna za uszkodzenie ciała z nieostrożności sprawcy wypadku drogowego?
W części wyroków za uszkodzenie ciała z nieostrożności orzekano karę około 3 miesięcy; nie ma jednak wyniku typowego ani gwarantowanego.
Jeżeli jest zamieniana na grzywnę (易科罰金), art. 41 ust. 1 Kodeksu karnego ustala zamianę na 1.000 TWD, 2.000 TWD albo 3.000 TWD za jeden dzień; liczone według 1.000 TWD za dzień, kara 3 miesięcy odpowiada 3 × 30 × 1.000 TWD = 90.000 TWD.
W części wyroków za ciężkie uszkodzenie ciała z nieostrożności orzekano karę około 4 miesięcy, a za śmierć z nieostrożności (過失致死) około 6 miesięcy; nie są to wartości gwarantowane.
Q18. Jeżeli zawierają Państwo ugodę z drugą stroną, czy można cofnąć skargę karną?
Uszkodzenie ciała z nieostrożności i ciężkie uszkodzenie ciała z nieostrożności są przestępstwem ściganym z oskarżenia prywatnego (告訴乃論之罪), dlatego skargę karną można cofnąć.
Przy śmierci z nieostrożności cofnięcie skargi nie jest możliwe; jednak jeżeli zawrą Państwo ugodę z rodziną drugiej strony, sąd może złagodzić karę.
W niektórych sprawach możliwe jest warunkowe zawieszenie wykonania kary (緩刑); nie jest to jednak obietnica takiego wyniku.
Q19. Jeżeli po wypadku opuszcza się miejsce, czy przestępstwo karne ucieczki jest zawsze spełnione?
Niekoniecznie.
Przesłanką wstępną ucieczki z miejsca wypadku (肇事逃逸) jest to, że ktoś został ranny albo zmarł.
Jeżeli są tylko szkody pojazdu, nie uważa się tego za ucieczkę.
Q20. Jak szuka się adwokata do wypadku drogowego?
Ponieważ wypadki drogowe są sprawami bardzo częstymi, adwokat z kilkuletnią praktyką procesową, może prowadzić sprawę wypadku drogowego.
Ważna jest wówczas staranność i uczciwość adwokata.
Istotne jest, aby adwokat zbadał z uwagą wszystkie składniki roszczenia i dochodził odszkodowania w wysokości, którą uzasadniają fakty i dowody.
Ponadto adwokat musi jasno wyjaśnić sytuację strony i jasno ostrzec o dających się przewidzieć ryzykach, jeżeli nie dojdzie do ugody.
Należy wystrzegać się adwokata, który rozdmuchuje sprawę i twierdzi, że nie należy zawierać ugody i że trzeba procesować się do końca na płaszczyźnie cywilnej i karnej, tylko po to, by przyjąć zlecenie.
Na tym kończą się pytania i odpowiedzi o wypadkach drogowych.
Po prowadzeniu wielu spraw wypadkowych chcemy wskazać jeszcze jedną ważną kwestię.
Z powodu obrażeń albo śmierci ofiary ona sama albo jej rodzina doznaje bólu fizycznego i psychicznego.
Sprawca często nie dzwoni, by zapytać o stan ofiary, ani jej nie odwiedza, a wielu sprawców zakłada, że ubezpieczyciel wszystko załatwi, i sam się nie pojawia. W tych przypadkach osoba poszkodowana nie dostrzega ani skruchy, ani szczerości sprawcy.
Osoba poszkodowana pozostaje w ten sposób głęboko dotknięta i rozżalona, dlatego często nie ustępuje co do kwoty ugody albo wnioskuje o zajęcie zabezpieczające (假扣押) i prowadzi zajęcie majątku drugiej strony aż do końca.
Tej kwestii nie należy zatem lekceważyć; stosownie do okoliczności warto skonsultować się z adwokatem.
Jeśli mają Państwo pytanie z zakresu prawa Tajwanu, prosimy o kontakt przez stronę „Kontakt” po angielsku, chińsku (中文), japońsku lub koreańsku; nie przyrzekamy terminu odpowiedzi.
Wei Tseng (曾雋崴), adwokatka na Tajwanie.
Zobacz także:

