Wejście na Tajwan: różnice między spółką zależną a oddziałem

Gdy przedsiębiorstwo zagraniczne zamierza działać w sposób ciągły na Tajwanie, formami często badanymi są tajwańska spółka zależna (子公司) oraz tajwański oddział spółki zagranicznej. Obie formy tworzą punkt działalności na Tajwanie, lecz różnią się według tego, kto staje się stroną umowy, kto ponosi długi, czy można przyjąć wkłady osób trzecich oraz jaka procedura jest potrzebna przy transferze zysków za granicę. Jeżeli porówna się tylko wygodę etapu utworzenia, w toku działalności mogą pojawić się nieprzewidziane pytania odpowiedzialności albo podatków; należy oceniać to w perspektywie całego okresu działalności.

Tajwańska spółka zależna jest niezależną osobą prawną (法人) utworzoną według prawa Tajwanu. Zagraniczna spółka matka (母公司) może stać się akcjonariuszem, lecz spółka zależna jest podmiotem praw odrębnym od spółki matki. Tajwański oddział (分公司) spółki zagranicznej jest natomiast częścią zagranicznej centrali (本公司) i punktem działalności bez własnej osobowości prawnej. W języku potocznym nazywa się go niekiedy biurem lokalnym; w niniejszym artykule używa się pojęcia oddział, aby wyjaśnić stosunek prawny.

To, która forma jest bardziej odpowiednia, zależy od branży, składu inwestorów, struktury umownej, zezwoleń wymaganych na Tajwanie, liczby osób zatrudnionych, sposobu finansowania, użycia i repatriacji zysków, przyszłego przyjęcia wspólników albo notowania, a także od planu zakończenia działalności. Nawet gdy zagraniczna spółka matka wchodzi na Tajwan, nie należy brać pod uwagę tylko prawa Tajwanu; księgowość i podatki państwa centrali spółki matki oraz procedurę inwestycji za granicą należy zbadać łącznie. Poniżej porównano, w tej kolejności, osobowość prawną, podatki, odpowiedzialność, finansowanie, kredyt podatkowy z tytułu inwestycji, umowę o podatku dochodowym i wycofanie.

1. Osobowość prawna i struktura wkładu

Oddział stanowi część spółki zagranicznej, dlatego w samym oddziale nie istnieją wspólnicy ani akcjonariusze (股東). Jeżeli chcą Państwo wnieść kapitał łącznie z osobą trzecią na rzecz działalności na Tajwanie, należy zbadać między innymi utworzenie tajwańskiej spółki zależnej i ustalenie jej kręgu wspólników lub akcjonariuszy. Odpowiedzialność, prawo głosu, finansowanie, zezwolenia i podatki należy potwierdzić według stosunku wkładu i planu działalności.

Art. 1 tajwańskiej Ustawy o spółkach (公司法) definiuje jako spółkę osobę prawną zorganizowaną, zarejestrowaną i utworzoną zgodnie z tą ustawą w celu zarobkowym. Tajwańska spółka zależna utworzona według tych reguł jest tajwańską osobą prawną odrębną od zagranicznej spółki matki. Spółka zależna może, we własnym imieniu, najmować biura, zawierać umowy handlowe i o pracę, nabywać dobra i być stroną sporu. Wierzytelności i długi powstałe z umów obciążają co do zasady spółkę zależną. Nawet jeżeli spółka matka ustala politykę zarządzania albo desygnuje dyrektorów, osobowości prawne obu spółek nie zlewają się przez to.

Zakres odpowiedzialności stosowany do spółki zależnej ocenia się według rzeczywiście wybranej formy spółki i według zachowania. Wspólnicy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (有限公司) odpowiadają, według art. 99 ust. 1 Ustawy o spółkach, co do zasady wobec spółki w granicach kwoty swojego wkładu. Art. 99 ust. 2 przewiduje jednak wyjątek: jeżeli wspólnicy nadużywają osobowości prawnej tak, że spółka ma trudności z zapłatą niektórych długów, i jeżeli nadużycie jest poważne, mogą odpowiadać w niezbędnym zakresie. Jeżeli, osobno, wspólnik albo spółka matka udzielili poręczenia albo uczestniczyli bezpośrednio w czynie niedozwolonym, odpowiedzialność z tego wynikającą należy również zbadać. Zasada odpowiedzialności ograniczonej (有限責任) jest zatem ważnym punktem wyjścia, lecz nie stanowi zapewnienia, że w każdej sytuacji odpowiedzialność kończy się na wniesionej kwocie.

Jeżeli spółka zagraniczna zamierza działać na Tajwanie we własnym imieniu, musi przestrzegać reguł Ustawy o spółkach (公司法) dotyczących oddziału. Według art. 371 Ustawy o spółkach spółka zagraniczna nie może działać na Tajwanie w imieniu spółki zagranicznej bez zarejestrowania oddziału. Według art. 372 spółka zagraniczna musi przeznaczyć środki wyłącznie przeznaczone na prowadzenie działalności tajwańskiego oddziału i wyznaczyć na Tajwanie osobę odpowiedzialną (負責人). Te środki są środkami centrali na działalność na Tajwanie, a nie akcjami ani udziałami oddziału. Wyznaczenie osoby odpowiedzialnej nie jest procedurą, która przekształca oddział w niezależną spółkę, lecz rozwiązaniem, które pozwala spółce zagranicznej prowadzić sprawy na Tajwanie i wyjaśnia odpowiedzialność.

Jeżeli przewiduje się prowadzenie działalności na Tajwanie łącznie z osobą trzecią, samo ustalenie kwoty wkładu nie wystarcza. Prawo głosu, mianowanie dyrektorów, prawa zgody w sprawach ważnych, wkłady dodatkowe, środki w razie braku funduszy, użycie własności intelektualnej, podział zysków, ograniczenia konkurencji, zbycie udziałów, impas i zakończenie działalności należy ustalić łącznie. Droga łącznego wkładu w tajwańską spółkę zależną ma tę zaletę, że te stosunki można urządzić wewnątrz struktury akcjonariuszy spółki. Mogą jednak istnieć inne drogi zgodne z prawem, takie jak umowna działalność łączna dla określonego projektu albo odrębna struktura ad hoc; nie można stąd wnosić, że spółka zależna jest jedynym rozwiązaniem dla wszelkiej działalności łącznej.

W trybie oddziału ostatecznym podmiotem prawnym prowadzącym działalność oddziału jest spółka zagraniczna. Siedziba musi w sposób konkretny ustalić krąg umów, które osoba odpowiedzialna na Tajwanie może zawierać, uprawnienia bankowe, uprawnienia personalne, system sprawozdań, zatwierdzenie budżetu i kontrolę wewnętrzną. Jeżeli natomiast wybrano spółkę zależną, statut i organy, podział uprawnień między wspólnikami lub akcjonariuszami oraz umowy o usługi, pożyczkę i licencję między spółką zależną a spółką matką należy udokumentować w sposób odrębny. Istotniejsze niż nazwa jest to, czy rzeczywiste uprawnienia i przepływ operacji odpowiadają strukturze prawnej.

Zezwoleń również nie można wywodzić z samej osobowości prawnej. Przepisy branżowe mogą osobno ustalać podmiot wnioskujący, kapitał minimalny, personel zawodowy, lokal, badanie inwestycji zagranicznej albo kwalifikację osoby odpowiedzialnej. Fakt, że rejestracja spółki zależnej albo oddziału jest możliwa, nie jest tym samym co uprawnienie do prowadzenia określonej działalności regulowanej. Przewidziane działalności należy rozłożyć; stronę umowy i posiadacza każdego zezwolenia należy najpierw potwierdzić.

2. Podatki i przelew zysków

Spółka zależna i oddział podlegają co do zasady podatkowi od wartości dodanej 5 % oraz podatkowi dochodowemu od przedsiębiorstw nastawionych na zysk 20 %. Gdy tajwańska spółka zależna wypłaca dywidendy spółce matce za granicą, stawka poboru u źródła według wewnętrznego prawa Tajwanu wynosi 21 %; jeżeli przesłanki stosowania Umowy o podatku dochodowym Tajwan–Korea są spełnione, stawka maksymalna wynosi 10 %. Przelew do centrali, przez tajwański oddział spółki zagranicznej, zysku po podatku nie jest dywidendą, dlatego co do zasady nie ma dodatkowego poboru u źródła. Przedsiębiorstwa nastawione na zysk, których centrala znajduje się poza Tajwanem, są zwolnione ze złożenia deklaracji podwyższenia 5 % od zysków niepodzielonych.

Podatek od wartości dodanej (營業稅) jest podatkiem pośrednim od dostaw dóbr albo świadczeń usług na Tajwanie. Stawka ogólna wynosi 5 %; deklarację składa się zwykle za okres opodatkowania 2 miesięcy. Stawka zerowa, zwolnienie, stawka szczególna albo odliczalność podatku naliczonego mogą jednak różnić się według charakteru operacji. Jeżeli spółka zależna i oddział prowadzą na Tajwanie działalność opodatkowaną, obowiązek podatku od wartości dodanej należy zbadać; sama liczba 5 % nie pozwala wnosić, że podatek faktycznie zapłacony przez każde przedsiębiorstwo jest ten sam.

Podatek dochodowy od przedsiębiorstw nastawionych na zysk (營利事業所得稅) oblicza się według dochodu podlegającego opodatkowaniu (課稅所得) przedsiębiorstwa. Jeżeli dochód podlegający opodatkowaniu przekracza kwotę progu ustawowego, stawka ogólna wynosi 20 %. Nie jest to podatek, który od razu mnoży obrót przez 20 %; stwierdzenie przychodów, dopuszczenie kosztów, amortyzacja, zaliczenie strat, kredyty podatkowe i korekty cen transferowych zmieniają podstawę i rzeczywisty podatek. Nawet przy identycznym obrocie i stawce wyniki deklaracji spółki zależnej i oddziału mogą się rozchodzić, jeżeli struktura umowna i przypisanie kosztów różnią się.

Gdy tajwańska spółka zależna wypłaca zysk po podatku w formie dywidendy spółce matce za granicą, spółka zależna i akcjonariusz są odrębnymi podmiotami prawnymi. Według wewnętrznego prawa Tajwanu stawka poboru u źródła od dywidend wypłacanych akcjonariuszowi za granicą wynosi 21 %. Jeżeli spółka matka jest rezydentem Korei, wchodzi w zakres Umowy o podatku dochodowym Tajwan–Korea i jest beneficjentem rzeczywistym (受益所有人) dywidendy, oraz spełnia inne przesłanki stosowania, można rozważyć maksymalną stawkę 10 % przewidzianą przez umowę. Stawka umowy nie stosuje się automatycznie z samego faktu, że odbiorca znajduje się w Korei. Zaświadczenie o rezydencji (居住者證明), ocenę beneficjenta rzeczywistego, moment płatności i deklaracji oraz potrzebną procedurę wniosku albo zwrotu należy potwierdzić według najnowszej praktyki.

Zysk powstały w tajwańskim oddziale spółki zagranicznej nie jest zyskiem odrębnej spółki następnie dzielonym między akcjonariuszy, lecz częścią zysku przypadającego zagranicznej centrali. Toteż przelew do centrali zysku oddziału po podatku, po deklaracji i zapłacie na Tajwanie podatku dochodowego od przedsiębiorstw nastawionych na zysk, odróżnia się od dywidendy (股利); na etapie oddziału co do zasady nie ma dodatkowego poboru od dywidend. Nie oznacza to, że każda płatność między oddziałem a centralą otrzymuje zawsze to samo traktowanie. Jeżeli pomieszane są odsetki, należności licencyjne, świadczenia za usługi, ceny aktywów albo płatności na rzecz osoby trzeciej, treść każdej płatności i obowiązek poboru należy ocenić osobno.

Podwyższenie od zysków niepodzielonych (未分配盈餘加徵稅額) należy również widzieć, rozróżniając strukturę prawną. Jeżeli tajwańska spółka zależna rezerwuje zyski, może wchodzić w grę podwyższenie 5 % z art. 66-9 Ustawy o podatku dochodowym (所得稅法). Według wskazówki Ministerstwa Finansów Tajwanu (財政部) przedsiębiorstwa nastawione na zysk, których centrala znajduje się poza Tajwanem, są zwolnione ze złożenia deklaracji zysków niepodzielonych. Nie oznacza to ani że tajwańska działalność oddziału pozostaje nieopodatkowana, ani że znikają wszystkie obowiązki dowodowe związane z przelewami do centrali.

Przy porównywaniu form należy zbadać proces powstawania i użycia zysku, a nie tylko tabelę stawek. Spółka zależna oblicza we własnych księgach dochód podlegający opodatkowaniu, koszty, straty, zarezerwowanie i kwotę podzielną. Wynik może się różnić według tego, czy środki będą potrzebne na reinwestycję na Tajwanie, według momentu dystrybucji oraz według istnienia pożyczek akcjonariuszy albo należności licencyjnych. Oddział musi rozróżnić przychody i koszty przypisane działalności na Tajwanie oraz przygotować podstawę podziału wspólnych kosztów centrali. Prezentację księgową i przypisanie podatkowe operacji wewnętrznych między centralą a oddziałem należy również zbadać.

Zasady cen transferowych (移轉訂價) mogą stosować się do operacji między spółką zależną a spółką matką oraz do podziału kosztów między oddziałem a centralą. Umowa, faktura, podstawa obliczenia, rzeczywista praca personelu, użycie aktywów i ruch środków muszą pokrywać się. Sama zapłata przez centralę nie oznacza, że wszystkie koszty mogą liczyć się jako koszty odliczalne tajwańskiego oddziału; sama kwota w umowie wewnętrznej grupy nie oznacza też, że koszt spółki zależnej jest od razu dopuszczony. Dokumenty na poparcie charakteru operacji i ceny pełnej konkurencji należy przechowywać.

Po stronie państwa centrali spółki matki kredyt podatku zagranicznego (外國稅額扣抵), dywidendy spółek zależnych za granicą, przychody i straty oddziału, ujęcie księgowe skonsolidowane albo odrębne oraz zgłoszenia dewizowe należy potwierdzić łącznie. Sposób, w jaki początkowe straty tajwańskiego oddziału są traktowane względem centrali, może się różnić według prawa podatkowego i norm rachunkowości tego państwa. Nie można zatem z góry zakładać, że wybór oddziału zmniejsza obciążenie podatkowe zagranicznej spółki matki. Podatek na Tajwanie i obciążenie końcowe w państwie centrali, moment repatriacji gotówki i koszt dokumentów powinny być porównane w jednej tabeli obliczeniowej (計算表).

3. Długi i odpowiedzialność prawna

Oddział nie jest osobą prawną odrębną od spółki zagranicznej, dlatego długi tajwańskiego oddziału są długami spółki zagranicznej. Obowiązki powstałe z umów najmu, sprzedaży, usług, pracy albo pożyczki, które osoba odpowiedzialna oddziału zawarła zgodnie z prawem w imieniu spółki zagranicznej, obciążają co do zasady zagraniczną centralę. Nawet jeżeli z działalności na Tajwanie powstają straty albo długi są trudne do zapłaty samym majątkiem oddziału, odpowiedzialność spółki zagranicznej jako podmiotu prawnego nie ogranicza się do środków przeznaczonych na oddział.

Tajwańska spółka zależna jest odrębną osobą prawną, a zatem umowy, które zawiera, i długi, które przyjmuje, obciążają co do zasady spółkę zależną. Wspólnicy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają, według zasady art. 99 Ustawy o spółkach, w granicach kwoty wkładu; akcjonariusze spółki akcyjnej (股份有限公司) odpowiadają, według reguł stosowanej formy spółki, w zakresie objętych akcji. Ta różnica może być ważnym punktem badania w działalności o wysokim ryzyku, umowach długoterminowych i działalnościach stających wobec licznych osób zatrudnionych albo konsumentów.

Utworzenie spółki zależnej nie przerywa jednak wszystkich ryzyk spółki matki. Jeżeli bank albo wynajmujący wymaga poręczenia spółki matki, spółka matka może odpowiadać według umowy poręczenia. To samo dotyczy sytuacji, w której spółka matka bezpośrednio przejmuje umowę spółki zależnej albo podpisuje ją jako współstrona. Jeżeli majątek spółki i majątek akcjonariusza nie są rozróżnione, albo osobowość prawna jest nadużywana w celu szkodzenia wierzycielom, może wchodzić w grę wyjątek Ustawy o spółkach. Granica odpowiedzialności jest kształtowana nie tylko przez formę rejestracji, lecz także przez rzeczywistą decyzję i zarządzanie środkami.

Obowiązki dyrektorów, kierownika (經理人) i osoby odpowiedzialnej na Tajwanie należy widzieć osobno. Przypadki, w których sam sprawca odpowiada — czyn niedozwolony z winy umyślnej albo niedbalstwa, naruszenie ustawy, fałszywe oświadczenie, uchybienie zarządzaniu bezpieczeństwem — nie rozwiązują się samą formą spółki. Stosunki pracy, pobór i deklaracja podatkowa, dane osobowe, ochrona konsumentów, reguły środowiskowe i produktu oraz obowiązki zezwoleń branżowych idą za podmiotem odpowiedzialności i sankcją, którą ustala każda ustawa. Jeżeli spółki grupy dzielą wykonanie pracy, dokumenty i rzeczywiste prowadzenie działalności muszą pokrywać się co do tego, kto rzeczywiście przyjmuje jaki obowiązek.

Na etapie umownym ograniczenie odpowiedzialności, odszkodowanie, poręczenie, zabezpieczenia, prawo właściwe i klauzule rozstrzygania sporów należy urządzić według ryzyka działalności. Ryzyka, które można przenieść na ubezpieczenie, należy odróżnić od tych, którym trzeba zapobiegać przez kontrolę wewnętrzną. Jeżeli uprawnienia dotyczące pieczęci i podpisu elektronicznego, zatwierdzenie wydatków, identyfikacja klienta, obliczenie i deklaracja podatku, zgłoszenie organowi nadzoru oraz system komunikacji w razie wypadku są wyjaśnione, rozdzielenie prawne, które oferuje forma organizacji, może też utrzymać się przy rzeczywistym prowadzeniu działalności.

Porównania odpowiedzialności nie można wreszcie zamknąć samym zdaniem, według którego „spółka zależna jest bezpieczna, a oddział jest niebezpieczny”. W oddziale struktura jest jasna: spółka zagraniczna odpowiada bezpośrednio; w spółce zależnej punktem wyjścia jest zasada niezależnej osoby prawnej i ograniczonej odpowiedzialności akcjonariuszy. Należy na to nałożyć poręczenie, czyn niedozwolony, nadużycie osobowości prawnej, odpowiedzialność regulacyjną i umowy grupy, aby ocenić rzeczywisty zakres odpowiedzialności i dostępne środki kontroli.

4. Finansowanie i notowanie na Tajwanie

Oddział nie jest niezależnym emitentem (發行公司) i sam nie może być notowany na Tajwanie (上市). Jeżeli spółka zależna zamierza być notowana, musi spełnić przesłanki ustalone przez Ustawę o spółkach i przez giełdę. Korzyści podatkowe nie wynikają z samej formy organizacji. Dla kredytu podatkowego z tytułu inwestycji z art. 10-1 ustawy o innowacjach przemysłowych należy osobno potwierdzić inwestycję objętą, termin wniosku, sposób zaliczenia, ograniczenie stosowania łącznego i pułap podatku.

Oddział nie ma własnych akcji ani udziałów, dlatego nie może ich emitować osobie trzeciej, aby uczynić z niej akcjonariuszy oddziału. Środki potrzebne na działalność na Tajwanie można uzyskać z środków przeznaczonych przez centralę, ze wsparcia centrali albo z pożyczki zgodnej z prawem. Niemożności emisji udziałów nie należy rozszerzać w tym sensie, że wszelka forma finansowania byłaby niemożliwa. Możliwość pożyczki, zabezpieczenia, poręczenie centrali, badanie bankowe i dokumenty dewizowe należy potwierdzić dla każdej konkretnej operacji.

Tajwańska spółka zależna może, według wybranej formy spółki i procedury ustawowej, używać struktur emisji akcji albo podwyższenia wkładu. Lokalnego inwestora można przyjąć jako wspólnika albo akcjonariusza, zależnie od formy spółki; prawa późniejszych inwestorów albo warunki akcji kategorii można urządzić, a wynagrodzenie w udziałach dla organów i personelu można rozważyć. Jeżeli zbycie udziałów dla zwrotu inwestycji, reorganizacja taka jak połączenie albo podział oraz przyjęcie inwestycji strategicznej wchodzą w plan długoterminowy, niezależna osoba prawna spółki zależnej może odpowiadać temu planowi. Każdy środek podlega jednak ograniczeniom Ustawy o spółkach, reguł inwestycji, statutu i paktu akcjonariuszy.

Notowanie na Tajwanie jest dziedziną, w której różnica struktury między oddziałem a spółką zależną pojawia się wyraźnie. Tajwański oddział spółki zagranicznej nie jest niezależnym emitentem i nie ma własnych akcji, a zatem sam oddział nie może być notowany na rynku papierów wartościowych Tajwanu. Możliwość notowania spółki zagranicznej jako centrali i możliwość notowania samego tajwańskiego oddziału są pytaniami odrębnymi.

Samo istnienie tajwańskiej spółki zależnej nie uzasadnia też automatycznie przydatności do notowania. Jeżeli przewiduje się notowanie, należy najpierw zgromadzić formę emitenta zdolną do notowania i spełnić standard odnośnego rynku Giełdy Tajwanu. Czas od utworzenia, kapitał, rentowność, rozproszenie akcji, ład korporacyjny, kontrolę wewnętrzną, audyt księgowy i informację publiczną, a także wszystkie przesłanki mające zastosowanie, należy przygotować. Ograniczenia branżowe albo dotyczące inwestycji zagranicznej, reorganizacja grupy i krąg akcjonariuszy mogą wpływać na plan notowania.

Zaleca się zatem narysować w porządku czasu nie tylko bieżącą potrzebę środków na działalność, lecz także przyszłe źródła środków i drogi repatriacji. Czy centrala dostarcza całość, czy przyjmuje się inwestorów z Tajwanu albo z państwa trzeciego, czy potrzebna jest pożyczka bankowa i zabezpieczenia, czy przyznaje się wynagrodzenie w udziałach organom i personelowi, oraz czy później planuje się zbycie udziałów albo notowanie, czyni odpowiednią strukturę wyraźniejszą. Struktura odpowiednia dla wejścia krótkoterminowego i ta odpowiednia dla długoterminowego planu rynku kapitałowego mogą się rozchodzić.

5. Kredyt podatkowy z tytułu inwestycji

Korzyści podatkowe nie ustalają się w sposób jednolity według samej nazwy organizacji tajwańska spółka zależna albo oddział. Kwalifikację osoby podlegającej opodatkowaniu, rzeczywistą treść inwestycji, kwotę, stan i cel użycia aktywów, moment inwestycji, termin wniosku, procedurę zatwierdzenia, sposób zaliczenia i ograniczenie użycia łącznego z innymi korzyściami należy wszystkie potwierdzić. Kredyt podatkowy należy odróżnić od obliczenia dochodu podlegającego opodatkowaniu; nie należy go rozumieć jako reżimu, który od razu odejmuje od podatku do zapłaty całość kwoty wydatków.

Obowiązujący art. 10-1 ustawy o innowacjach przemysłowych (產業創新條例) dotyczy niektórych inwestycji od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r. Spółki albo spółki komandytowe (有限合夥), które w tym samym roku podatkowym inwestują co najmniej 1.000.000 TWD (新臺幣) i co najwyżej 2.000.000.000 TWD, mogą zbadać stosowanie pod ustawowymi przesłankami i procedurą zatwierdzenia. Inwestor musi nabyć objęty aktyw do własnego użytku; nowość i rzeczywiste użycie należy również potwierdzić.

Objęte dziedziny to nowe maszyny inteligentne, systemy 5G, produkty albo usługi cyberbezpieczeństwa, produkty albo usługi sztucznej inteligencji, a także sprzęt, oprogramowanie, technika albo usługi techniczne związane z oszczędnością energii i redukcją węgla. Sama zbieżność z nazwą dziedziny nie oznacza automatycznego zatwierdzenia. Umowę, dokumenty podatkowe, dokumenty płatności, stan aktywów, treść techniczną, plan użycia i dokumentację wniosku należy sprawdzić pojedynczo, czy odpowiadają ramie i procedurze ustawowej.

Według sposobu wyboru ustalonego przez ustawę można rozważyć zaliczenie co najwyżej 5 % kwoty zainwestowanej w danym roku podatkowym na podatek dochodowy od przedsiębiorstw nastawionych na zysk tego roku, albo zaliczenie co najwyżej 3 % kwoty zainwestowanej każdego roku przez 3 lata. Roczna kwota zaliczenia według art. 10-1 jest ograniczona do 30 % podatku dochodowego od przedsiębiorstw nastawionych na zysk roku objętego. W razie łącznego stosowania z innymi kredytami podatkowymi z tytułu inwestycji w tym samym roku pułap łączny i ograniczenie stosowania łącznego należy również potwierdzić osobno. Wzmianka „30 %” nie oznacza, że 30 % wydatków na badania i rozwój jest automatycznie zwracane.

Odrębny reżim dotyczący działalności badań i rozwoju może być przedmiotem innych reguł, takich jak art. 10 ustawy o innowacjach przemysłowych. Jeżeli pomiesza się kredyt dotyczący badań i rozwoju z art. 10 i kredyt na niektóre inwestycje urządzeń i technik z art. 10-1, wydatki objęte, moment wniosku i pułap mogą być ocenione błędnie. Przed inwestycją przedsiębiorstwo musi zbadać osobno, który przepis zamierza stosować, jaki jest organ i harmonogram wniosku, oraz czy można go użyć łącznie z innymi subwencjami albo kredytami.

Pytanie, czy oddział może wnioskować albo czy spółka zależna spełnia przesłanki, ocenia się według podmiotu wnioskującego ustalonego przez przepis mający zastosowanie i rzeczywistego stosunku inwestycji. Sam status spółki zależnej nie zapewnia korzyści, a sam status oddziału nie pozwala wnosić, że jest się wyłączonym z wszelkiego wsparcia podatkowego. Jeżeli próbuje się dostosować strukturę po podpisaniu umowy inwestycji i nabyciu aktywów, termin wniosku albo przesłanki dowodu mogą zostać pominięte; potwierdzenie na etapie planowania inwestycji jest bezpieczniejsze.

6. Umowa o podatku dochodowym Tajwan–Korea i zakład (PE)

Umowa o podatku dochodowym Tajwan–Korea została podpisana 17 listopada 2021 r., weszła w życie 27 grudnia 2023 r. i stosuje się od 1 stycznia 2024 r. Umowa porządkuje podwójne opodatkowanie rezydentów obu terytoriów, lecz nie jest regułą, która automatycznie zwalnia całość dochodów ze źródła tajwańskiego. Uwaga o zasięgu: ta umowa dotyczy stanów faktycznych powiązanych z Koreą; to, czy między Tajwanem a państwem inwestora istnieje umowa podatkowa i jakie są jej postanowienia, trzeba sprawdzić osobno — nie jest to reguła obejmująca wszystkich inwestorów. Należy osobno potwierdzić rodzaj dochodu, status beneficjenta rzeczywistego, status rezydenta, rzeczywisty związek z zakładem oraz procedury wewnętrzne.

Maksymalne stawki umowy dla dywidend, odsetek i należności licencyjnych wynoszą w każdym przypadku 10 %. Aby stosować tę stawkę, odbiorca musi spełnić przesłanki konwencyjne, między innymi być rezydentem drugiego terytorium według umowy i beneficjentem rzeczywistym tego dochodu. Zaświadczenie o rezydencji wymagane na Tajwanie oraz procedurę wniosku, deklaracji albo zwrotu należy również zgromadzić. Jeżeli między operacjami istnieje spółka pośrednicząca (導管公司), albo dochód jest rzeczywiście związany z zakładem na Tajwanie, może być potrzebna odrębna analiza.

Zyski przedsiębiorstw są co do zasady zwolnione z podatku na drugim terytorium, jeżeli przedsiębiorstwo jednego z terytoriów nie ma zakładu (常設機構, PE) w rozumieniu umowy na drugim terytorium. Natomiast jeżeli zakład istnieje, zyski jemu przypisane mogą być opodatkowane na drugim terytorium. Dlatego przy badaniu klauzuli zysków przedsiębiorstw należy najpierw zobaczyć, czy działalność wykonywana na Tajwanie stanowi zakład, a następnie obliczyć, jakie przychody i koszty są mu przypisane.

Zakład może obejmować określone miejsce wykonywania działalności. Jeżeli działalność wykonuje się przez stałe urządzenia, takie jak miejsce kierowania, oddział albo biuro, należy zbadać czas użycia miejsca, uprawnienie przedsiębiorstwa do dysponowania i wykonaną pracę. Punkt działalności spółki zagranicznej, która oficjalnie zarejestrowała oddział na Tajwanie, należy zwykle do zakładu stałego urządzenia na Tajwanie; tajwańskiego zysku przedsiębiorstwa oddziału nie można uznać za od razu zwolniony.

Oprócz stałego urządzenia umowa przewiduje kilka rodzajów zakładu. Jeżeli plac budowy, roboty budowlane, montaż albo instalacja lub związany nadzór przekraczają 6 miesięcy, może wchodzić w grę zakład placu. Jeżeli przedsiębiorstwo świadczy usługi przez pracowników albo inny personel łącznie przez więcej niż 183 dni w dowolnym okresie 12 miesięcy, może powstać zakład usług. Działalność agenta, który w sposób powtarzany wykonuje umocowanie do zawierania umów dla przedsiębiorstwa, może też należeć do zakładu agenta.

Każde kryterium traktuje odrębny rodzaj działalności. To, że dni świadczenia usług wynoszą 183 albo mniej, nie pozwala wnosić o braku stałego urządzenia takiego jak miejsce kierowania albo biuro; to, że czas robót wynosi 6 miesięcy albo mniej, nie wyłącza też możliwości zakładu agenta. Miejsce, czas, personel, umocowanie do negocjowania i zawierania umów, zapasy albo wyposażenie, a także sposób prowadzenia działalności widoczny dla kontrahenta, takiego jak klient, należy wszystkie potwierdzić.

Spółka zależna i zakład nie są też tym samym pojęciem. Tajwańska spółka zależna jest odrębną osobą prawną; sam fakt, że jest spółką zależną zagranicznej spółki matki nie czyni z niej od razu zakładu na Tajwanie spółki matki. Jeżeli jednak istnieją konkretne fakty — na przykład że spółka zależna w sposób powtarzany wykonuje umocowanie do zawierania umów dla spółki matki, albo że spółka matka wykonuje własną działalność w miejscu spółki zależnej — potrzebne jest odrębne badanie. Rejestrację osoby prawnej i powiązanie opodatkowania według umowy ocenia się każdy według swoich przesłanek.

Aby przygotować stosowanie umowy, należy uzyskać nie tylko umowę i fakturę, lecz także dokumenty rzeczywistego wykonania pracy. Rejestr dni obecności personelu na Tajwanie, użycia miejsca, decyzji, negocjacji i podpisu umowy, ponoszenia kosztów, wyników usługi i przepływu środków pomaga ocenić zakład i przypisanie zysków. Aby procedury wewnętrzne deklaracji albo dokumenty cen transferowych nie były pominięte, podczas gdy powołuje się ulgę konwencyjną, harmonogramami deklaracji obu terytoriów należy zarządzać łącznie.

7. Którą formę wybrać

Żadna z tych dwóch form nie jest lepsza przy każdym wejściu na Tajwan. Jeżeli działalność potrzebuje niezależnej tajwańskiej osoby prawnej i struktury lokalnych akcjonariuszy, spółka zależna może odpowiadać; jeżeli spółka zagraniczna zamierza bezpośrednio wykonywać działalność na Tajwanie, utrzymując kontrolę centrali, struktura oddziału może odpowiadać. Ocenę, według której utworzenie jest możliwe, i ocenę, według której struktura jest efektywna, gdy bierze się też pod uwagę prowadzenie działalności, podatki i wycofanie, należy jednak rozróżnić.

Przed wyborem zaleca się uporządkować na piśmie następujące punkty i je porównać.

• Kto wnosi kapitał i jak dzielą się prawo głosu oraz uprawnienie do decydowania o sprawach ważnych
• Jaki zakres odpowiedzialności zagraniczna centrala albo spółka matka przyjmuje umownie i ustawowo
• Któremu podmiotowi przypisuje się umowy z klientami, zatrudnienie, własność intelektualną, lokal i zezwolenia
• Gdzie obrót i koszty są stwierdzane i jak odbywa się zarezerwowanie, dywidenda albo przelew do centrali
• Jak przygotowuje się zatwierdzenie inwestycji, rachunek bankowy, wejście środków oraz dokumenty dewizowe i przelewu
• Jak zarządza się księgami, audytem, dokumentami cen transferowych oraz deklaracją i kredytem podatku zagranicznego po stronie Korei
• Czy przewiduje się podwyższenie kapitału, wspólnika lokalnego, wynagrodzenie w udziałach, notowanie, połączenie i reorganizację oraz zbycie udziałów
• Kto wykona, przy zakończeniu działalności, koniec umów, stosunki pracy, deklarację podatkową, zbycie aktywów i procedurę wycofania

Nawet jeżeli na początku wejścia na Tajwan oczekiwany obrót jest niski i liczba personelu oraz umów nie jest wysoka, przyszłe plany należy odzwierciedlić także. Możliwość wycofania się po krótkoterminowej weryfikacji rynku, inwestycję długoterminową i przyjęcie wspólników lokalnych, rozszerzenie ku działalności regulowanej oraz udzielenie poręczenia przez centralę można porównać według scenariuszy. Jeżeli sporządzi się tabelę, dla każdego scenariusza, potrzebnych środków, gotówki po podatku, zakresu odpowiedzialności oraz kosztu dokumentów i deklaracji, uprzedzenia powstałe z nazwy formy można zmniejszyć.

Możliwość zmiany struktury w toku działalności należy również zbadać. Transfer działalności oddziału do nowej spółki zależnej albo zbycie aktywów spółki zależnej innej spółce grupy może wymagać zgody kontrahenta, uregulowania stosunków pracy, zezwoleń, przekazania aktywów oraz procedur podatkowych i dewizowych. Nie należy zakładać, że formę najpierw wybraną będzie można później zastąpić prostą zmianą nazwy. Jeżeli uwzględnia się możliwość konwersji, zaleca się zacząć od klauzul zbycia umów głównych i od praw użycia własności intelektualnej.

Procedury wycofania różnią się także. Jeżeli oddział spółki zagranicznej zamierza zaprzestać działalności na Tajwanie, wykreślenie rejestracji oddziału (廢止分公司登記) należy zgłosić według art. 378 Ustawy o spółkach. Długi, obowiązki podatkowe, pracy, umowne i regulacyjne powstałe przed wnioskiem o wykreślenie nie znikają jednak z samego wniosku. Rozliczenie z partnerami, koniec stosunków pracy, ściągnięcie wierzytelności, zbycie aktywów, deklarację podatkową i uporządkowanie rachunków bankowych należy wykonać w odpowiedniej kolejności.

Według art. 379 Ustawy o spółkach wykreślenie rejestracji oddziału nie wpływa ani na prawa wierzycieli, ani na obowiązki spółki zagranicznej. Wierzyciele mogą nadal wykonywać prawa powstałe z działalności przed wykreśleniem, a spółka zagraniczna przyjmuje obowiązki. Samo zniknięcie oddziału z rejestru nie pozwala uznać odpowiedzialności przeszłej za zamkniętą. Umowy i poręczenia przedstawiające potencjał sporu, możliwy czas kontroli podatkowej i obowiązki przechowywania akt należy potwierdzić.

Jeżeli wszystkie tajwańskie oddziały spółki zagranicznej są wykreślone, według art. 380 Ustawy o spółkach prawa i obowiązki powstałe z działalności na Tajwanie i z oddziałów należy zlikwidować. Długi niezapłacone po likwidacji (清算) pozostają po stronie spółki zagranicznej. Zasada, według której zagraniczna centrala i oddział są tym samym podmiotem prawnym, działa nie tylko przy wejściu, lecz także przy wycofaniu. Mianowanie likwidatora (清算人), zawiadomienie wierzycieli, deklarację i załatwienie środków pozostałych należy dostosować do najnowszej procedury.

Tajwańska spółka zależna jest niezależną osobą prawną i nie idzie za wykreśleniem rejestracji oddziału zagranicznego, lecz za rozwiązaniem (解散) i likwidacją według Ustawy o spółkach. Należy dochować procedury właściwej dla spółki zależnej: uchwał akcjonariuszy, powołania likwidatora, rozliczenia wierzytelności i długów, deklaracji podatkowej oraz podziału majątku pozostałego. Nawet jeżeli spółka matka zdecydowała wycofać się z Tajwanu, środków nie można repatriować od razu, ignorując osobowość prawną spółki zależnej i stosunki z wierzycielami. Procedur zamknięcia i obciążenia pracą obu form nie należy traktować jako identycznych.

Wybór końcowy jest bezpieczniejszy, jeżeli zbadają go specjaliści na Tajwanie i w miejscu centrali, dzielący te same fakty. Jeżeli dostarczy się plan działalności, schemat organizacyjny, inwestorów, oczekiwane umowy, przepływ środków, rozmieszczenie personelu i scenariusz wycofania, pytania prawne, podatkowe, księgowe i dewizowe można potwierdzić w sposób powiązany. Po utworzeniu należy okresowo sprawdzać, czy rzeczywista działalność nie oddaliła się od wybranej struktury.

Źródła oficjalne

• Baza danych normatywna Ministerstwa Sprawiedliwości Tajwanu — Ustawa o spółkach
• Baza danych normatywna Ministerstwa Sprawiedliwości Tajwanu — przepis dotyczący stawki poboru u źródła od dywidend wypłacanych nierezydentom, art. 10
• Baza danych normatywna Ministerstwa Sprawiedliwości Tajwanu — Ustawa o podatku dochodowym
• Ministerstwo Finansów Tajwanu — wskazówka w sprawie poboru u źródła dywidend wypłacanych akcjonariuszom za granicą
• Ministerstwo Finansów Tajwanu — wykładnia dotycząca zysku oddziału spółki zagranicznej
• Ministerstwo Finansów Tajwanu — wskazówka w sprawie wyłączenia z deklaracji zysków niepodzielonych
• Ministerstwo Finansów Tajwanu — wskazówka w sprawie Umowy o podatku dochodowym Tajwan–Korea
• Baza danych normatywna Ministerstwa Sprawiedliwości Tajwanu — art. 10-1 ustawy o innowacjach przemysłowych
• Taiwan Stock Exchange — kryteria dopuszczenia
• Invest Taiwan — procedura inwestycji i rejestracji oddziału spółki zagranicznej

Przewodniki pokrewne

• Jakie sprawy prowadzimy
• Podstawy zakładania spółki na Tajwanie
• Kontakt

---

Niniejszy artykuł jest materiałem informacji ogólnej o charakterze edukacyjnym na temat różnic między tajwańską spółką zależną a oddziałem spółki zagranicznej; nie stanowi porady prawnej ani podatkowej w konkretnym przypadku i nie zapewnia określonego wyniku. Przepisy mające zastosowanie i ujęcie podatkowe mogą się różnić według miejsca inwestora i centrali, treści działalności, operacji i przepływu środków, przesłanek umowy oraz najnowszej praktyki organu kompetentnego; przed wykonaniem utworzenia, inwestycji, umowy, dywidendy albo przelewu najnowsze źródła oficjalne i okoliczności własne należy potwierdzić.

Adwokatka Wei Tseng (曾雋崴)