ताइवान जिम चोटको क्षतिपूर्ति: पहिलो तहको उदाहरण, दाबी अवधि, प्रमाण र क्षतिपूर्तिका शीर्षक
← लेखमुद्दा विश्लेषण

ताइवान जिम चोटको क्षतिपूर्ति: पहिलो तहको उदाहरण, दाबी अवधि, प्रमाण र क्षतिपूर्तिका शीर्षक

Attorney Wei Tseng7 मिनेटको पाठ
बारबेल तल राखेर व्यायाम रोक्नुएक वयस्क पुरुष बारबेल भुइँमा राख्छन्, सीधा उभिन्छन् र कम्मरमा हात राख्छन्। छ सेकेन्डको यो भिडियोमा आवाज छैन।AI बाट बनाइएको स्वतन्त्र काल्पनिक दृश्य हो। यो लेखको घटना वा वास्तविक चोटको पुनर्निर्माण अथवा व्यायामको निर्देशन होइन। यसबाट चोटको कारण वा जिम्मेवारी निर्धारण गर्न सकिँदैन।

ताइवानको जिम (健身房) मा प्रशिक्षक (教練) को निर्देशनमा कोरियाली विश्वविद्यालयका विद्यार्थी घाइते भएको मुद्दाका आधारमा, यो लेख जिममा चोटपछि जाँच्न सकिने कानुनी प्रक्रिया, दाबी अवधि, प्रमाण संरक्षण (保全證據) का तरिका र क्षतिपूर्तिका शीर्षक (損害賠償) बुझाउँछ।

दुर्घटना ताइचुङ (臺中) को एउटा जिममा प्रशिक्षकले निर्देशन दिएको डेडलिफ्ट (硬舉) तालिमका क्रममा भयो। चोटपछि केवल दुर्घटना जिमभित्र भयो भन्ने मात्र नहेर्नुहोस्; प्रयोगकर्ताको व्यायाम अनुभव र स्वास्थ्य, व्यायामको प्रकार र भार, प्रशिक्षकको व्याख्या र निर्देशन, त्यसबेलाको चाल र प्रतिक्रिया, चोट र व्यायामबीच कारण सम्बन्ध (因果關係), तथा क्षति पुष्टि गर्ने कागजात सँगै हेर्नुपर्छ।

म यस मुद्दामा वादी रहेका कोरियाली विद्यार्थीकी मुद्दा प्रतिनिधि (訴訟代理人) थिएँ। ताइचुङ जिल्ला अदालतले 24 जनवरी 2022 मा मिंगुओ वर्ष 109 को उपभोक्ता मुद्दा नं. 7 (民國109年度消字第7號) को पहिलो तहको फैसलामा प्रतिवादीलाई TWD 1,579,589 र फैसलामा लेखिएको ब्याज तिर्न आदेश दियो।

त्यसपछि प्रेसले पक्षहरूले पुनरावेदन तहमा मिलापत्र (和解) गरेको बतायो। आधिकारिक पहिलो तहको फैसला मात्रबाट पुनरावेदनको परिणाम वा मिलापत्र रकम पुष्टि हुँदैन; प्रेसले बताएको मिलापत्रलाई पहिलो तहको फैसलाको पुष्टि भएको अन्तिम परिणाम मान्नु हुँदैन।

यस मुद्दासँग सम्बन्धित प्रेस समाचार, अनलाइन प्रकाशन र कानुनी टिप्पणीका शीर्षक, अनुवादित रूपमा, निम्न छन्। तलका शीर्षक प्रत्येक लिङ्कको सामग्री चिनाउनका लागि हुन्; यस लेखले ती तथ्य स्वतन्त्र रूपमा निश्चित गर्छ भन्ने अर्थ होइन।

पुरुष विश्वविद्यालय विद्यार्थी, 90 kg डेडलिफ्टपछि कशेरुका डिस्क फुट्यो (椎間盤破裂)… जिमबाट क्षतिपूर्ति माग

कोरियाली पुरुष विश्वविद्यालय विद्यार्थी, 90 kg डेडलिफ्टका क्रममा कशेरुका डिस्क फुट्यो… पहिलो तहमा TWD 1,570,000 क्षतिपूर्ति र पुनरावेदनमा मिलापत्रको खबर

कोरियाली पुरुष विश्वविद्यालय विद्यार्थी, 90 kg डेडलिफ्टका क्रममा चोट… पहिलो तहमा TWD 1,570,000 क्षतिपूर्ति र पुनरावेदनमा मिलापत्रको खबर

पुरुष विश्वविद्यालय विद्यार्थी, 90 kg डेडलिफ्टपछि कशेरुका डिस्क फुट्यो… जिमबाट क्षतिपूर्ति माग

PTT प्रकाशन: कोरियाली पुरुष विश्वविद्यालय विद्यार्थी, 90 kg डेडलिफ्टका क्रममा कशेरुका डिस्क फुट्यो… पहिलो तहले जिमलाई TWD 1,570,000 तिर्न आदेश

ब्लग: 70 kg तौल भएका कोरियाली विश्वविद्यालय विद्यार्थीको 90 kg डेडलिफ्ट चोट र TWD 1,000,000 नाघ्ने क्षतिपूर्ति… के जिमको गल्ती थियो? व्यायाम गर्ने व्यक्तिको मानसिकता के हो?

कानुनी टिप्पणी: पुरुष विश्वविद्यालय विद्यार्थी, डेडलिफ्टका क्रममा कशेरुका डिस्क फुट्यो… पहिलो तहले प्रसिद्ध जिमलाई TWD 1,570,000 तिर्न आदेश

फैसला समीक्षा: जिमका सुरुवाती व्यक्तिलाई 90 kg डेडलिफ्ट निर्देशन दिँदा तीव्र कशेरुका डिस्क फुटेको मुद्दा

के कोरियाली पुरुष विश्वविद्यालय विद्यार्थीले व्यक्तिगत तालिममा 90 kg डेडलिफ्ट गर्दा कशेरुका डिस्क फुटाए?

यस मुद्दाको व्यावहारिक अर्थ जिममा चोट लागेकै कारण दायित्व तुरुन्त तय हुँदैन भन्ने देखाउनु हो। सेवा प्रदायकमाथि सुरक्षा कर्तव्य (安全義務) को विषयवस्तु, ठोस निर्देशन र सावधानी कर्तव्य (注意義務) को उल्लङ्घन, चोट र व्यवहारबीच कारण सम्बन्ध, तथा क्षतिको सीमा प्रत्येक मुद्दाका कागजातबाट आँकिन्छन्। फौजदारी प्रक्रिया र देवानी प्रक्रियाका सर्त र अवधि पनि फरक छन्, त्यसैले दुर्घटना लगत्तै अभिलेख छुट्याएर राख्नुपर्छ।

तलको सामग्री ताइवानका जिम चोट विवादको सामान्य व्याख्या हो; यो कुनै ठोस मुद्दाको कानुनी राय होइन। वास्तविक अधिकार र प्रतिक्रियाको तरिका सम्झौता सम्बन्ध, दुर्घटनाको परिस्थिति, चोटको कारण र गम्भीरता, पक्षहरूको व्यवहार, बीमाका सर्त, सुरक्षित प्रमाण र लागू कानुनअनुसार फरक हुन सक्छ।

1. ताइवान जिम चोटपछि कुन कानुनी प्रक्रिया जाँच्न सकिन्छ?

ताइवान उपभोक्ता संरक्षण ऐन (消費者保護法) को धारा 7 ले सेवा दिँदा उद्यमले सेवा दिइएका बेलाका व्यावसायिक वा प्राविधिक मापदण्डअनुसार युक्तिसङ्गत अपेक्षा गर्न सकिने सुरक्षा राख्नुपर्छ भनी तोक्छ।

यसको अर्थ जिममा हरेक चोटमा उद्यम वा प्रशिक्षकको दायित्व मानिन्छ भन्ने होइन। ठोस रूपमा कुन सावधानी कर्तव्य थियो, त्यसको उल्लङ्घन भयो कि भएन, उल्लङ्घन र चोटबीच कारण सम्बन्ध छ कि छैन, वास्तविक क्षति भयो कि भएन, अर्को पक्षका कस्ता प्रतिवाद छन्, र प्रत्येक दाबी तथा प्रतिवादलाई पुष्टि गर्ने प्रमाण छ कि छैन भन्ने मुद्दा-मुद्दामा आँक्नुपर्छ।

लापरवाहीबाट चोट (過失傷害) का वैधानिक तत्व पूरा भए फौजदारी उजुरी (告訴) जाँच्न सकिन्छ। देवानी क्षतिपूर्ति दाबी पनि जाँच्न सकिन्छ, तर सम्झौता दायित्व, अपकृत्य दायित्व (侵權行為) र उपभोक्ता संरक्षण दायित्वमध्ये कुन आधार लागू हुन्छ र दायित्वको सीमा ठोस तथ्यमा भर पर्छ। एउटै दुर्घटनामा धेरै प्रक्रिया जाँच्न सकिन्छ भन्दैमा सबै चलाउनै पर्छ भन्ने होइन, न त कुनै पक्षको सफलता निश्चित हुन्छ।

2. फौजदारी उजुरी र देवानी क्षतिपूर्तिमा कुन अवधि लागू हुन्छ?

ताइवान दण्ड संहिता (刑法) को धारा 287 अनुसार दण्ड संहिता धारा 284 को लापरवाहीबाट चोट उजुरीमा मात्र अभियोजन हुने कसुर (告訴乃論之罪) हो। ताइवान फौजदारी प्रक्रिया संहिता (刑事訴訟法) को धारा 237 अनुसार उजुरी अधिकारवालाले सिद्धान्ततः कर्ता थाहा पाएको दिनबाट 6 महिनाभित्र उजुरी दिनुपर्छ।

ताइवान देवानी संहिता (民法) को धारा 197 अनुसार पीडितले क्षति र क्षतिपूर्ति तिर्ने व्यक्ति दुवै थाहा पाएको समयबाट 2 वर्षभित्र प्रयोग नगरेमा अपकृत्य क्षतिपूर्ति दाबी गर्ने हक सिद्धान्ततः समाप्त हुन्छ; अपकृत्य भएको समयबाट 10 वर्ष बितेपछि पनि त्यो हक समाप्त हुन्छ।

तर सम्झौता दायित्वजस्ता अन्य दाबी आधार उठे, वा अवधि कहिलेदेखि चल्छ, कतिन्जेल चल्छ र कहिले रोकिन्छ भन्ने अन्य नियम लागू भए, तथ्यअनुसार फरक हुन सक्छ। केवल दुर्घटना मिति वा निदान मिति हेरेर अवधि नतोक्नुहोस्; सम्भावित दाबी आधार र सन्दर्भ मिति चाँडै छुट्टाछुट्टै जाँच्नु बढी सुरक्षित हुन्छ।

3. दुर्घटना लगत्तै कुन प्रमाण कसरी जोगाउनुपर्छ?

दायित्व, कारण सम्बन्ध र क्षति बुझाउन दुर्घटनाका बेलाको CCTV फुटेज (監視器影像) मात्र होइन, चिकित्सकीय अभिलेख (病歷) र निदान प्रमाणपत्र (診斷證明書), चिकित्सकीय खर्च (醫療費用), उपचारका लागि आउने-जाने खर्च (就醫交通費) र हेरचाह खर्च (看護費用) का रसिद, जिम र प्रशिक्षकसँगका सन्देश, साक्षीका बयान, कक्षा आरक्षण र उपस्थिति, व्यायाम योजना र तालिम अभिलेख सँगै जम्मा गर्नु उपयुक्त हुन्छ। सम्भव भएसम्म चोट स्थल र दुर्घटना स्थानको अवस्था खिच्नुहोस्, र दुर्घटनाअघि-पछिको क्रम तथा सबै सम्पर्कको अभिलेख मितिअनुसार राख्नुहोस् ताकि पछि कागजात मिलाउन सजिलो होस्।

फुटेज संरक्षण अवधि बितेपछि मेटिएर त्यसमाथि नयाँ रेकर्ड लेखिन सक्छ, वा अन्य कारणले प्रयोग गर्न नसकिने हुन सक्छ। त्यसैले आवश्यक समयखण्ड, स्थान र क्यामरा स्थिति ठोस लेखिएको विषयवस्तु प्रमाणित पत्र (存證信函) वा अधिवक्ताको पत्र (律師函) बाट जिमसँग संरक्षण माग्ने तरिका जाँच्न सकिन्छ। यो पत्र के र कहिले मागियो भनी लेख्ने व्यावहारिक कदम हो। तर त्यो पत्रले मात्रै अर्को पक्षमाथि फुटेज जोगाउने नयाँ कानुनी कर्तव्य थप्दैन, न त मेटाउन रोक्छ, र फुटेज नबचेकै कारण अदालतले स्वतः प्रतिकूल निष्कर्ष पनि निकाल्दैन।

दुर्घटनाको परिस्थिति कसुरका तत्व पूरा गर्न सक्छ भने चाँडै सूचना दिन सकिन्छ ताकि अनुसन्धान निकाय (偵查機關) ले वैध कब्जा वा संरक्षणको आधार छ कि छैन आँकोस्। सूचना दिएकै अर्थ प्रहरी वा अभियोजनले अवश्य CCTV कब्जा गर्छन् भन्ने होइन, त्यसैले चिकित्सकीय र सञ्चार कागजातजस्ता पक्ष आफैं जोगाउन सक्ने कागजात पनि सँगै राख्नुपर्छ।

4. जिमबाट कुन क्षति शीर्षक माग्न सकिन्छ?

दाबी जाँच्न सकिने क्षतिका शीर्षक निम्न छन्। वास्तविक मान्यता र रकम प्रत्येक खर्चको आवश्यकता, दुर्घटनासँग कारण सम्बन्ध, प्रमाण, दायित्व अनुपात र अदालतको आकलनमा भर पर्छ।

  1. चिकित्सकीय खर्च: परामर्श, जाँच, उपचार, औषधि र पुनर्स्थापनामा वास्तवमा खर्च भएको रकम रसिद र चिकित्सकीय अभिलेखबाट सिद्ध हुन्छ।
  2. हेरचाह वा स्याहार खर्च: चोटको गम्भीरता र उपचार क्रमका आधारमा हेरचाह आवश्यक थियो कि थिएन, अवधि र लागत उचित छन् कि छैनन्, चिकित्सकीय र खर्च कागजातबाट हेरिन्छ।
  3. यातायात खर्च: उपचारका लागि चिकित्सकीय संस्था आउने-जाने आवश्यक खर्च यात्रा अभिलेख, रसिद आदिबाट सिद्ध हुन्छ।
  4. कार्य क्षमता हानिको क्षति (勞動能力減損): दीर्घ प्रभाव र कार्य क्षमताको निरन्तर कमी मानिए, चिकित्सकीय-व्यावसायिक कागजात, अक्षमताको मात्रा, पेशा र आय, बाँकी कार्य अवधि आदि मिलाएर आँक्न सकिन्छ। केवल अक्षमता प्रतिशतबाट क्षतिपूर्ति तय हुँदैन, र हानि निवृत्तिसम्म स्वतः गणना हुँदैन।
  5. निको हुने अवधिको आय हानि (收入損失): उपचार वा आरामका कारण वास्तवमा काम गर्न नसकेको अवधि र त्यसबाट घटेको आय तलब, कर, उपस्थिति कागजात आदिबाट सिद्ध गर्नुपर्छ।
  6. गैर-धनसम्बन्धी क्षति (非財產上損害): मानसिक पीडाको रकम अदालतले चोटको गम्भीरता, उपचार अवधि, दीर्घ प्रभाव र पक्षको ठोस परिस्थितिजस्ता मुद्दा-विशिष्ट तत्वबाट तोक्छ।
  7. दण्डात्मक क्षतिपूर्ति (懲罰性賠償金): उपभोक्ता संरक्षण ऐन लागू हुने मुद्दामा क्षति उद्यमको जानीजानीको आचरणबाट भए वास्तविक क्षतिको अधिकतम 5 गुणा, गम्भीर लापरवाही भए अधिकतम 3 गुणा, र लापरवाही भए वास्तविक क्षति रकमको अधिकतम 1 गुणासम्म माग्न सकिन्छ भन्ने प्रावधान छ। ताइवान उपभोक्ता संरक्षण ऐनको धारा 51 त्यो मुद्दामा लागू हुन्छ कि हुँदैन तथा दण्डात्मक क्षतिपूर्ति वास्तवमा दिइन्छ कि दिइँदैन र कति, ठोस सर्त र प्रमाणमा अदालतको आकलनमा भर पर्छ।

5. जिमसँग दायित्व बीमा (責任保險) भए पनि क्षतिपूर्ति र रकम विवादित हुन सक्छ?

सक्छ। बीमाको अस्तित्व क्षतिपूर्तिको स्रोत जाँच्दा अर्थ राख्न सक्छ, तर त्यसैले जिम वा प्रशिक्षकको कानुनी दायित्व मानिँदैन, न त तिर्नुपर्ने रकम तय हुन्छ। बीमक (保險人) र पक्षहरूबीच कभरेज सीमा र बहिष्करण खण्ड, दुर्घटना र चोटबीच कारण सम्बन्ध, तथा प्रत्येक क्षति शीर्षकको आवश्यकता र रकममा विवाद हुन सक्छ।

विशेष गरी कार्य क्षमता हानि, निको हुने अवधिको आय कमी र गैर-धनसम्बन्धी क्षतिका लागि चिकित्सकीय, आय र पेशा कागजात वा विशेषज्ञ राय आवश्यक हुन सक्छ। बीमकले प्रस्ताव गरेको रकम वा पीडितले मागेको रकम तुरुन्त अदालतले मानेको रकम बन्दैन, र अक्षमता मूल्याङ्कनको परिणाम पनि स्वतः क्षतिपूर्ति तोक्दैन। व्यवहारमा बीमालेख र त्यसका सर्त, दुर्घटना सूचना, बीमकको जवाफ, उपचार क्रम र क्षति कागजात सँगै जाँच्नुपर्छ।

जिममा चोट लागे तपाईंले पहिले आवश्यक उपचार लिनुहोस्, हराउनुअघि जोगाउन सकिने कागजात संरक्षण गर्नुहोस्, र मुद्दामा लागू हुन सक्ने अवधि तथा प्रक्रियाबारे चाँडै व्यक्तिगत मार्गदर्शन लिनुहोस्। वार्ता, उपभोक्ता उजुरी (消費申訴) वा मेलमिलाप (調解), फौजदारी उजुरी र देवानी क्षतिपूर्ति दाबी — यी सबै मुद्दाअनुसार रोज्न सकिने साधन हुन्, र सधैं सबै चलाउनुपर्ने प्रक्रिया होइनन्।

प्रतिष्ठानको भुइँमा लड्नु, खानाबाट स्वास्थ्य क्षति, र व्यावसायिक सेवा प्रयोगका क्रममा चोटमा पनि सुरक्षा कर्तव्य, कारण सम्बन्ध, क्षति र प्रमाण विवाद हुन सक्छन्। तर जिम मुद्दाको निष्कर्ष अन्य दुर्घटनामा जस्ताको तस्तै लागू गर्न सकिँदैन, त्यसैले प्रत्येक मुद्दाको सम्झौता, व्यवहार र लागू मापदण्ड छुट्टै जाँच्नुपर्छ।


थप हेर्नुहोस्: