مبانی تأسیس شرکت در تایوان: شرکت تابعه، شعبه و دفتر نمایندگی؛ مراحل اداری و پروانهٔ کار

راه‌های ورود شرکت‌های خارجی و صاحبان کسب‌وکار انفرادی به بازار تایوان، بسته به مضمون فعالیت — ساخت، توزیع، فناوری اطلاعات و ارتباطات، و خدمات حرفه‌ای — گوناگون است. با این حال حتی اگر هدف مشترک آغاز فعالیت در تایوان باشد، روابط حقوقی که باید آماده شود بسته به این‌که با چه کسی چه قراردادی بسته می‌شود، از طریق کدام سازمان سود به‌دست می‌آید، و چه کسی کار را در محل انجام می‌دهد، تفاوت می‌کند.

به‌ویژه تأسیس شرکت، سرمایه‌گذاری خارجی، حساب بانکی، مالیات، محل فعالیت، پروانهٔ کار و فرایند اقامت به هم پیوسته‌اند، اما یک فرایند واحد نیستند. تمام‌شدن ثبت شرکت (公司設立登記) به این معنا نیست که بررسی مبلغ سرمایه‌گذاری یا مجوزهای هر رشته نیز تمام شده است، و به این معنا هم نیست که سهامدار (股東) یا مسئول اجرایی بتواند بی‌درنگ در تایوان کار کند.

از این رو از ابتدا بهتر است مدل کسب‌وکار، محل سرمایه‌گذار و دفتر مرکزی، معاملات مورد انتظار، جریان وجوه، استقرار نیرو و محل فعالیت با هم بررسی شود. این نوشتار نخست شکل‌های حضور در تایوان را از هم جدا می‌کند و سپس به ترتیب مسیر عمومی تأسیس شرکت تابعه، بررسی پیشینی رشته و محل، مسائل کار و اقامت و سرمایه برای تبعهٔ خارجی، و مالیات‌های اصلی را شرح می‌دهد.

1. شکل‌های حضور در تایوان: شرکت تابعه، شعبه و دفتر نمایندگی

شرکت تابعهٔ تایوانی (شرکت با مسئولیت محدود یا شرکت سهامی) شخص حقوقی مستقلی است طبق قانون تایوان. شعبهٔ تایوانِ یک شرکت خارجی شخصیت حقوقی مستقل ندارد و در تایوان به‌عنوان بخشی از شرکت خارجی فعالیت می‌کند. دفتر نمایندگی مجاز به فعالیت انتفاعی نیست و دامنهٔ کار آن به کارهای ارتباطی و اعمال حقوقی به نام شرکت خارجی محدود است. مسئولیت، مالیات، مجوزها و صلاحیت شرکت در مناقصه‌های دولتی را باید بر پایهٔ شکل سازمان و موضوع مشخص بررسی کرد.

شرکت تابعهٔ تایوانی (有限公司·股份有限公司) شخص حقوقی مستقلی است متمایز از دفتر مرکزی؛ به نام خود قرارداد می‌بندد و موضوع حق و تکلیف است. انتخاب میان شرکت با مسئولیت محدود و شرکت سهامی باید با نظر به ساختار سهم یا سهام، ترکیب ارکان، شیوهٔ تصمیم‌گیری و برنامهٔ تأمین مالی انجام شود. شخصیت حقوقی مستقل به‌تنهایی به این معنا نیست که هر مسئولیتی همواره به شرکت تابعه محدود می‌ماند؛ بنابراین روابط جداگانه مانند ضمانت، وثیقه، قرارداد با شرکت مادر و مسئولیت مدیر (董事) را نیز باید با هم در نظر گرفت.

شعبهٔ تایوانِ شرکت خارجی قالبی است که دفتر مرکزی خارجی از راه آن در تایوان فعالیت می‌کند. خودِ شعبه ساختاری نیست که سهامدار داشته باشد و چون بخشی از دفتر مرکزی (本公司) است نه شخص حقوقی جدا، دفتر مرکزی دین و مسئولیت شعبه را بر عهده دارد. نباید فرض کرد جابه‌جایی وجوه میان دفتر مرکزی و شعبهٔ تایوان، یا انتقال سود، یا رفتار حسابداری و مالیاتی، همان ساختار تقسیم سود شرکت تابعه است.

دفتر نمایندگی نقطه‌ای است که در محدودهٔ مجاز فعالیت می‌کند: بررسی بازار، ارتباط، پشتیبانی مذاکره یا اعمال حقوقی به نام شرکت خارجی. فروش کالا یا ارائهٔ خدمت در تایوان برای آن مجاز نیست. اگر کار عملاً به گرفتن سفارش، دریافت بها و ارائهٔ مکرر خدمت گسترش یابد، نباید تنها به نام «دفتر نمایندگی» اکتفا کرد؛ باید از نو سنجید که آیا شرکت تابعه یا شعبه لازم است.

در مقایسهٔ شکل سازمان، در نهایت نباید تنها دامنهٔ مسئولیت را در نظر گرفت؛ ساختار سرمایه، تقسیم سود و انتقال آن، مالیات، مجوزهای هر رشته، رابطهٔ استخدام و شرایط شرکت در مناقصهٔ دولتی را نیز باید با هم بررسی کرد. اگر مناقصه یا مجوز معیّنی شخص حقوقی تایوانی، سرمایه، عملکرد یا ثبت بخواهد، نباید از نام سازمان به‌تنهایی امکان شرکت را قطعی دانست؛ باید نص قانونی و آگهی مربوط را بررسی کرد.

موافقت‌نامهٔ مالیات بر درآمد تایوان–کره (台韓所得稅協定) در 27 دسامبر 2023 لازم‌الاجرا شد و از 1 ژانویه 2024 اعمال می‌شود. اگر شرایط اعمال موافقت‌نامه برقرار باشد، سقف نرخ مالیات کشور منبع بر سود سهام، بهره و حق امتیاز (使用費) برای هر یک 10% است. سود فعالیت اصولاً فقط در حوزهٔ اقامت مشمول مالیات است، مگر آن‌که مؤسسهٔ دائمی (PE, 常設機構) طبق موافقت‌نامه در قلمرو طرف مقابل وجود داشته باشد؛ با این حال نخست باید شکل واقعی انجام فعالیت را بررسی کرد. این توضیح یادداشتی خاص یک کشور است: بر واقعه‌ای مرتبط با کره که شرایط موافقت‌نامه را برآورده کند جاری است، نه قاعده‌ای برای هر سرمایه‌گذار خارجی. وجود موافقت‌نامهٔ مالیاتی میان تایوان و کشور مبدأ سرمایه‌گذار و شروط آن را باید جداگانه بررسی کرد.

مؤسسهٔ دائمی طبق موافقت‌نامه ممکن است شامل تأسیسات ثابت مانند محل مدیریت، شعبه و دفتر، کارهای ساختمانی بیش از 6 ماه، خدماتی که مجموع روزهای آن در هر دورهٔ 12 ماهه از 183 روز بگذرد، و نماینده‌ای باشد که اختیار انعقاد قرارداد را به‌طور مکرر اعمال می‌کند. شروط اعمال این چهار گونه با هم فرق دارد و اگر مکان ثابت یا فعالیت نماینده باشد، باید جدا از شمار روزهای خدمت بررسی شود. بنابراین نباید وجود مؤسسهٔ دائمی یا مشمول‌بودن سود فعالیت را فقط از رقم 183 روز نتیجه گرفت.

2. مراحل اصلی تأسیس شرکت تابعه در تایوان

تأسیس شرکت تابعه در تایوان معمولاً از بررسی پیشینی نام چینی شرکت و بندهای فعالیت (預查) آغاز می‌شود و به بررسی سرمایه‌گذاری خارجی، گشایش حساب و حواله، تأیید مبلغ سرمایه‌گذاری (投資額審定)، سپس ثبت تأسیس شرکت و ثبت مالیاتی (稅籍登記) می‌رسد. فهرست زیر خلاصه‌ای برای فهم کل مسیر است و به معنای ترتیب یا مدت ثابت یکسان برای همهٔ موارد نیست.

1. بررسی پیشینی نام چینی شرکت و بندهای فعالیت

2. تصدیق و تأیید اسناد خارجی مانند وکالت‌نامه، و در صورت لزوم تأیید نمایندگی تایوان در خارج

3. درخواست سرمایه‌گذاری نزد ادارهٔ بررسی سرمایه‌گذاری وزارت اقتصاد (經濟部投資審議司) (در صورت انطباق)

4. گشایش حساب آماده‌سازی شرکت (公司籌備處帳戶)

5. حوالهٔ وجوه سرمایه‌گذاری از خارج

6. تأیید مبلغ سرمایه‌گذاری

7. ثبت تأسیس شرکت

8. ثبت مالیاتی

9. تبدیل حساب آماده‌سازی به حساب رسمی

10. مراحل اضافی مانند ثبت صادرات و واردات، مجوزهای هر رشته، پروانهٔ کار و اقامت (در صورت انطباق)

بررسی پیشینی نام چینی شرکت و بندهای فعالیت مرحله‌ای است که پیش از ثبت، نام مورد نظر و فعالیت مقرر را می‌سنجد. عبور از این بررسی به این معنا نیست که مجوز جداگانهٔ آن رشته گرفته شده یا می‌توان بی‌درنگ در محل مقرر فعالیت کرد. اگر درخواست سرمایه‌گذاری خارجی لازم باشد، سرمایه‌گذار، مبلغ سرمایه‌گذاری، محل آورده و طرح فعالیت باید با مدارک بررسی مطابقت داشته باشد.

اسناد تنظیم‌شده در خارج — وکالت‌نامه، گواهی استمرار شخص حقوقی و مدارک تأیید اختیار نمایندگی — بسته به محل صدور و ماهیت سند ممکن است به تصدیق یا تأیید، یا تأیید نمایندگی تایوان در خارج، نیاز داشته باشد. باید تطابق ترجمه، هویت صاحب حق امضا و نوشتن نام شخص حقوقی با درخواست ثبت را نیز بررسی کرد. مدارک لازم ممکن است بسته به تابعیت سرمایه‌گذار و این‌که شخص حقیقی است یا حقوقی فرق کند؛ از این رو پیش از گرفتن اسناد، مدت اعتبار و مسیر تأیید را مرتب کردن کارآمدتر است.

در مرحلهٔ گشایش حساب آماده‌سازی و حوالهٔ وجوه سرمایه‌گذاری، بانک ممکن است در چارچوب شناسایی مشتری، مالک ذی‌نفع واقعی (實質受益人) و منبع وجوه را بررسی کند. اگر حواله‌کننده، هدف حواله، مضمون موافقت سرمایه‌گذاری و حساب واریز با هم نخوانند، توضیح یا تکمیل اضافی لازم می‌شود. پس از حواله، مبلغ واقعی سرمایه‌گذاری تأیید می‌شود، ثبت تأسیس شرکت و ثبت مالیاتی انجام می‌گیرد و حساب آماده‌سازی طبق رویهٔ بانک به حساب رسمی تبدیل می‌شود.

ترتیب، لزوم و مدت این مراحل بسته به شکل سازمان، مبلغ سرمایه‌گذاری، رشته، مضمون بررسی، پیشرفت کار بانک و این‌که تکمیل لازم شده یا نه فرق می‌کند. مراحلی نیز پس از تأسیس شرکت انجام می‌شود: ثبت صادرات و واردات، مجوز کارخانه یا محصول یا رشتهٔ حرفه‌ای، و درخواست پروانهٔ کار و اقامت برای تبعهٔ خارجی. هنگام تعیین روز انعقاد قرارداد یا روز آغاز فعالیت، نباید تنها ثبت شرکت را در نظر گرفت؛ باید زمان تکمیل این مراحل بعدی را نیز به حساب آورد.

3. بررسی پیشینی بند فعالیت و محل فعالیت

سرمایه‌گذاری خارجی در بسیاری از رشته‌ها ممکن است، اما رشته‌های ممنوع یا محدود، صلاحیت حرفه‌ای، محدودیت محل فعالیت و مجوزهای هر رشته را باید جداگانه بررسی کرد. در حوزه‌هایی که مجوز یا ثبت نهاد ناظر یا صلاحیت ممکن است مطرح شود — مانند تجهیزات پزشکی، نوشیدنی الکلی، سفر، ساخت‌وساز یا خدمات حرفه‌ای — باید حکم قابل اعمال را بر پایهٔ کالا و خدمتی که واقعاً ارائه می‌شود و ساختار معامله سنجید.

صرف امکان درج بند فعالیت در ثبت شرکت برای آغاز بی‌درنگ آن فعالیت کافی نیست. بررسی پیشینی نام شرکت و بندهای فعالیت، ثبت تأسیس شرکت، ثبت مالیاتی و مجوزهای هر رشته هر یک هدف جداگانه‌ای دارند. اگر شیوهٔ اداره فرق کند — فروش برخط در برابر فروشگاه فیزیکی، واردات در برابر توزیع داخلی، خدمت مستقیم در برابر خدمت واسطه — ثبت‌های لازم و مسئولیت نیز ممکن است فرق کند.

محل شرکت صرفاً نشانی دریافت نامه نیست؛ پایهٔ ثبت، مالیات و فعالیت واقعی است. پیش از بستن قرارداد اجاره باید با نظر به نشانی مقرر و بندهای فعالیت، طبقه‌بندی کاربری زمین، مقررات ساختمانی، شروط اجاره و تناسب ثبت مالیاتی را بررسی کرد. اگر کاربری ساختمان یا مقررات مدیریت با فعالیت واقعی نخواند، یا رضایت لازم موجر گرفته نشود، حتی پس از ثبت ممکن است تغییر محل یا مراحل اضافی لازم شود.

شهر تایپه برای ثبت شرکت یا فعالیت تجاری مشمول، نظام استعلام پیشین محل فعالیت (營業場所預先查詢) را اجرا می‌کند. با این حال نتیجهٔ این استعلام به‌تنهایی به معنای برآورده‌شدن مجوزهای دیگر یا شروط قوانین تخصصی نیست. هنگام تعیین محل فعالیت در منطقه‌ای دیگر باید رویهٔ دولت محلی و نهاد صالح را بررسی کرد و بهتر است پیش از بستن اجارهٔ بلندمدت یا سرمایه‌گذاری در تأسیسات، تناسب محل را کتباً تأیید کرد.

4. پروانهٔ کار، وضعیت اقامت و سرمایه

متقاضی تأسیس شرکت، سهامدار شرکت، کسی که عملاً در تایوان کار می‌کند و متقاضی اقامت ممکن است یک نفر باشند، اما از نظر حقوقی باید آن‌ها را از هم جدا دانست. موافقت سرمایه‌گذاری ورود سرمایه را می‌سنجد، پروانهٔ کار انجام کار تبعهٔ خارجی را، و کارت اقامت هدف و مدت اقامت را.

تأسیس شرکت و پروانهٔ کار و وضعیت اقامت

صرف تأسیس شرکت پروانهٔ کار یا وضعیت اقامت پدید نمی‌آورد. تبعهٔ خارجی که در تایوان شرکت را اداره یا راهبری می‌کند باید شرایط پروانهٔ کار مربوط به سمت، رابطهٔ سرمایه‌گذاری و عملکرد کارفرما را برآورده کند و پس از گرفتن پروانه، جداگانه برای کارت اقامت متناسب با هدف اقامت درخواست بدهد.

دانشجو نیز می‌تواند سرمایه‌گذاری و تأسیس شرکت را درخواست کند. اما سرمایه‌گذار یا سهامدار شدن به این معنا نیست که وضعیت اقامت فعلی اجازهٔ کار یا ادارهٔ شرکت در تایوان را می‌دهد. اگر شخص عملاً قرارداد ببندد، کارکنان را راهبری کند یا امور ادارهٔ روزانه را بر عهده بگیرد، باید پیش از آغاز کار، موضوع و شرایط پروانهٔ کار را بررسی کند.

بررسی پروانهٔ کار ممکن است سمت و صلاحیت متقاضی، نقشی که در شرکت خواهد داشت، رابطهٔ سرمایه‌گذاری، عملکرد کارفرما و مدارک تسلیمی را یکجا بسنجد. حتی پس از گرفتن پروانهٔ کار، کارت اقامت جداگانه و متناسب با هدف اقامت درخواست می‌شود و مدت اعتبار هر مجوز و شرایط تمدید را باید بر پایهٔ همان تصمیم و نصوص نافذ در آن زمان بررسی کرد.

سرمایهٔ شرکت و پروانهٔ کار مسئول اجرایی دارای تابعیت خارجی

برای خودِ تأسیس شرکت حداقل سرمایهٔ قانونی یکسانی که بر همهٔ موارد جاری باشد وجود ندارد. با این حال حداقل سرمایهٔ هر رشته، معقول‌بودن طرح کسب‌وکار، بررسی بانک و شرایط کارفرما در پروانهٔ کار را باید جداگانه سنجید. پروانهٔ کار مربوط به مسئول دارای تابعیت خارجی در طرح سرمایه‌گذاری چینی‌های مقیم خارج یا اتباع خارجی از جمله مدیر (經理人) شرکتی را در بر می‌گیرد که مجموع سهام یا مبلغ آوردهٔ متعلق به چینی‌های مقیم خارج (華僑) یا اتباع خارجی از یک‌سوم مجموع سهام منتشرشده یا سرمایهٔ کل بیشتر باشد، مدیر شعبهٔ تایوانِ یک شرکت خارجی، و نمایندهٔ دفتر نمایندگی. از این میان، اگر کمتر از یک سال از تأسیس کارفرما — شرکت یا شعبه — گذشته باشد، اصل این است که یکی از این شرط‌ها برقرار باشد: سرمایهٔ پرداخت‌شده یا سرمایهٔ در گردش داخل تایوان دست‌کم 500,000 دلار جدید تایوان؛ درآمد فروش دست‌کم 3,000,000 دلار جدید تایوان؛ عملکرد صادرات و واردات دست‌کم 500,000 دلار آمریکا؛ یا حق‌العمل نمایندگی دست‌کم 200,000 دلار آمریکا. اگر از تأسیس یک سال یا بیشتر گذشته باشد، اصل این است که یکی از این شرط‌ها، بر پایهٔ یک سال اخیر داخل تایوان یا میانگین سه سال اخیر، برقرار باشد: درآمد فروش دست‌کم 3,000,000 دلار جدید تایوان؛ عملکرد صادرات و واردات دست‌کم 500,000 دلار آمریکا؛ یا حق‌العمل نمایندگی دست‌کم 200,000 دلار آمریکا. دفتر نمایندگی اگر یک سال یا بیشتر از تأسیسش گذشته باشد به عملکرد کار داخل تایوان نیاز دارد (اگر کمتر از یک سال باشد این شرط ساقط است). اگر سهمی واقعی در توسعهٔ اقتصاد تایوان داشته باشد یا وضع خاصی در میان باشد، ممکن است موافقت استثنایی داده شود.

ارقام بالا حداقل سرمایهٔ عام برای تأسیس شرکت نیست؛ شرایط کارفرما برای پروانهٔ کار مسئول اجرایی دارای تابعیت خارجی است. قانون رشته ممکن است سرمایه یا سپردهٔ جداگانه بخواهد و بانک ممکن است طرح کسب‌وکار و خطر معامله را مستقلاً بررسی کند. برآورده‌کردن معیارهای بالا نیز به‌معنای صدور خودکار پروانهٔ کار نیست. شرایط دیگری مانند سمت واقعی متقاضی، سابقه و مدارک تسلیمی نیز با هم بررسی می‌شود.

همسر و فرزندان صغیر تبعهٔ خارجی که بر پایهٔ پروانهٔ کار یا مجوزی مانند آن کارت اقامت گرفته است، در صورت برآورده‌کردن شرایط، می‌توانند جداگانه اقامت وابسته (依親居留) درخواست کنند. ممکن است مدارک اثبات رابطهٔ زوجیت یا نسب، نفقه و هدف اقامت لازم باشد و وضعیت اقامت خانواده به‌طور خودکار اعطا نمی‌شود.

اگر تبعهٔ خارجی عادی بخواهد اقامت دائم (永久居留) درخواست کند، اصولاً باید 5 سال پیاپی در تایوان اقامت قانونی داشته باشد و هر سال 183 روز یا بیشتر بماند، به‌علاوهٔ شرایط دیگر. برای نیروهای متخصص خارجی و مانند آن‌ها ممکن است معیار محاسبهٔ دیگری جاری باشد و شروط قانونی دیگری مانند رفتار، دارایی یا مهارت نیز بررسی می‌شود. مدت‌های اقامت که از محاسبهٔ شرایط اقامت دائم کنار گذاشته می‌شود و شرایط در زمان درخواست را باید جداگانه بررسی کرد؛ صرف نگه‌داشتن پروانهٔ کار یا کارت اقامت به مدت 5 سال به‌تنهایی شناسایی خودکار اقامت دائم نیست.

5. مالیات و موافقت‌نامهٔ مالیات بر درآمد تایوان–کره

نرخ عمومی مالیات کسب‌وکار (營業稅) در تایوان 5% است و معمولاً هر دو ماه یک‌بار اظهار می‌شود. نرخ عمومی مالیات بر درآمد مؤسسات انتفاعی (營利事業所得稅) 20% است، اما وضع واقعی مالیات بسته به درآمد مشمول و حکم قابل اعمال فرق می‌کند. نرخ کسر در مبدأ طبق قانون داخلی تایوان بر سود سهام پرداختی به غیرمقیم 21% است. بر سود سهامی که شرایط و تشریفات اعمال موافقت‌نامهٔ مالیات بر درآمد تایوان–کره را برآورده کند سقف نرخ 10% جاری است. اظهار و کسر در مبدأ را باید پس از بررسی طبقه‌بندی مقیم، مالک ذی‌نفع، نوع درآمد و مدارک اعمال موافقت‌نامه به‌طور مشخص انجام داد.

مالیات کسب‌وکار و مالیات بر درآمد مؤسسات انتفاعی از نظر محل وضع و شیوهٔ اظهار فرق دارند؛ بنابراین باید مالیات ناظر بر فروش را از مالیات ناظر بر درآمد مشمول جدا کرد. هنگام پرداخت سود سهام، بهره، حق امتیاز یا عوض خدمت به سهامدار خارج یا شرکت وابسته، باید پیشاپیش ماهیت پرداخت، وضعیت گیرنده، احکام کسر در مبدأ در قانون داخلی و امکان اعمال موافقت‌نامهٔ مالیات بر درآمد را سنجید.

موافقت‌نامهٔ مالیات بر درآمد تایوان–کره در 27 دسامبر 2023 لازم‌الاجرا شد و از 1 ژانویه 2024 اعمال می‌شود و سقف نرخ مالیات کشور منبع 10% بر بهره و حق امتیاز واجد شرایط نیز جاری است. هنگام بررسی صلاحیت وضع مالیات بر سود فعالیت باید هر چهار گونهٔ مؤسسهٔ دائمی پیش‌گفته را در نظر گرفت. نباید تنها شمار روزهای ارائهٔ خدمت را مبنا قرار داد؛ تأسیسات ثابت، مدت ساخت، اختیار نماینده در انعقاد قرارداد و فعالیت واقعی او را نیز باید با هم بررسی کرد. آنچه آمد مربوط به واقعهٔ مرتبط با کره است؛ وجود موافقت‌نامهٔ مالیاتی میان تایوان و کشور مبدأ سرمایه‌گذار را باید جداگانه بررسی کرد.

نرخ محدود طبق موافقت‌نامه صرفاً به‌سبب وجود موافقت‌نامه به‌طور خودکار اعمال نمی‌شود. باید بررسی کرد که مؤدی طبق موافقت‌نامه مقیم است یا نه، مالک ذی‌نفع است یا نه، ماهیت حقوقی درآمد چیست، و گواهی مقیم و مدارک درخواستی که باید تسلیم شود کدام است. ساختار معامله، قرارداد، صورتحساب، کار واقعی و جریان بها باید با هم بخوانند؛ مهلت اظهار و نگهداری ادله را نیز باید جداگانه بررسی کرد.

منابع رسمی

• نسخهٔ انگلیسی قوانین سرمایه‌گذاری خارجی وزارت اقتصاد تایوان
• راهنمای امور سرمایه‌گذاری وزارت اقتصاد تایوان
• راهنمای ثبت شرکت و فعالیت تجاری ادارهٔ بازرگانی وزارت اقتصاد تایوان
• دفترچهٔ کار پروانهٔ کار مسئول اجرایی در طرح سرمایه‌گذاری چینی‌های مقیم خارج یا اتباع خارجی
• راهنمای وزارت دارایی تایوان دربارهٔ موافقت‌نامهٔ مالیات بر درآمد تایوان–کره
• احکام مربوط به نرخ کسر در مبدأ بر سود سهام غیرمقیم
• راهنمای دورهٔ اظهار مالیات کسب‌وکار تایوان
• راهنمای نرخ مالیات بر درآمد مؤسسات انتفاعی تایوان
• راهنمای وضع مالیات بر درآمد سود سهام تبعهٔ خارجی
• راهنمای اقامت دائم ادارهٔ مهاجرت تایوان
• راهنمای استعلام پیشین محل فعالیت شهر تایپه

دامنهٔ کار مرتبط را در اموری که می‌پذیریم و سابقه و زبان‌های وکیل مسئول را در تیم بین‌المللی Hovering می‌توان دید. برای پرسش دربارهٔ موضوعی مشخص از چگونه با دفتر تماس بگیرید استفاده کنید.

این نوشتار مطلب آموزشی برای شرح عمومی تأسیس شرکت در تایوان و نظام‌های مرتبط است، نه مشاورهٔ حقوقی یا مالیاتی دربارهٔ موضوعی مشخص. مراحل لازم و نتایج ممکن است بسته به ساختار سرمایه‌گذاری، رشته، تابعیت متقاضی و وضعیت اقامت او و تازه‌ترین رویهٔ نهاد صالح فرق کند؛ از این رو پیش از اجرای سرمایه‌گذاری، قرارداد یا استخدام، تازه‌ترین منابع رسمی و اوضاع مورد را بررسی کنید.

وکیل Wei Tseng (曾雋崴)