Όταν αποβιώνει μέλος της οικογένειας, δεν αρχίζει μία μόνον διαδικασία. Πρέπει να εξεταστούν χωριστά ποιοι είναι οι κληρονόμοι (繼承人), ποια περιουσιακά στοιχεία και ποια χρέη είναι αντικείμενο της κληρονομίας, εάν ο επιζών σύζυγος έχει διακριτό συζυγικό περιουσιακό δικαίωμα, ποιος ασκεί τα δικαιώματα και υποχρεώσεις γονικής μέριμνας (親權) έναντι του ανηλίκου τέκνου, εάν χρειάζεται κηδεμονία ανηλίκων (未成年人監護) και πώς θα προστατευθεί η περιουσία που αποδίδεται στο τέκνο. Τα ζητήματα αυτά μπορούν να επηρεάσουν το ένα το άλλο, αλλά το νομικό θεμέλιο και η σειρά εκτίμησης δεν είναι τα ίδια.
Πρέπει ιδίως να διακριθούν το κληρονομικό μερίδιο και το δικαίωμα κατανομής της διαφοράς της συζυγικής υπολειπόμενης περιουσίας, η γονική μέριμνα και η κηδεμονία ανηλίκων, η νόμιμη εκπροσώπηση (法定代理) και η κυριότητα της περιουσίας. Εάν το συμπέρασμα που εξάγεται για ένα ζήτημα μεταφερθεί ως έχει σε άλλο, ο φορέας του δικαιώματος, το αντικείμενο του υπολογισμού ή η αναγκαία δικαστική διαδικασία μπορούν να κατανοηθούν εσφαλμένως. Τα ακόλουθα τακτοποιούν γενική σειρά ελέγχου βάσει του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法) και των επίσημων εγγράφων διαδικασίας.
1. Νόμιμοι κληρονόμοι και κληρονομικό μερίδιο
Κατά τα άρθρα 1138 και 1144 του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法), ο ή η σύζυγος κληρονομεί από κοινού με τους κληρονόμους της τάξης που εφαρμόζεται, και οι κατιόντες σε ευθεία γραμμή (直系血親卑親屬) είναι η 1η τάξη της νόμιμης κληρονομίας. Εάν δεν υπάρχει ισχυρή διαθήκη (遺囑), οι σχετικοί κληρονόμοι είναι μόνον ο ή η σύζυγος και δύο τέκνα, και δεν υπάρχουν αποποίηση κληρονομίας (拋棄繼承), αναξιότητα (喪失繼承權), κληρονομία κατ’ αναπλήρωση (代位繼承) ούτε άλλη περίσταση που μεταβάλλει το συμπέρασμα, τα τρία πρόσωπα κληρονομούν κατ’ αρχήν το 1/3 ο καθένας. Τούτο είναι μόνον υπόθεση προς εξήγηση του κανόνα, όχι το συμπέρασμα συγκεκριμένης κληρονομικής υπόθεσης.
Το άρθρο 1138 του Αστικού Κώδικα (民法) καθορίζει την τάξη των νόμιμων κληρονόμων πλην του συζύγου: κατιόντες σε ευθεία γραμμή, γονείς, αδελφοί και αδελφές (兄弟姊妹) και παππούδες και γιαγιάδες, με αυτή τη σειρά. Εάν υπάρχουν κληρονόμοι προγενέστερης τάξης, οι κληρονόμοι μεταγενέστερης τάξης δεν κληρονομούν κατ’ αρχήν προ αυτών. Ακόμη και εντός της αυτής τάξης πρέπει να επιβεβαιωθούν ο χρόνος θανάτου, η συγγένεια, η υιοθεσία και η ύπαρξη κληρονομίας κατ’ αναπλήρωση· είναι επομένως σημαντικό να εξασφαλιστούν πρώτα τα στοιχεία περί του οικογενειακού δεσμού.
Ο επιζών σύζυγος δεν είναι κληρονόμος μεταγενέστερης τάξης της συγγενικής κληρονομικής τάξης του άρθρου 1138 του Αστικού Κώδικα (民法)· κατά το άρθρο 1144 κληρονομεί από κοινού με τους κληρονόμους της τάξης που πράγματι εφαρμόζεται. Ωστόσο, η συγκεκριμένη αναλογία της από κοινού κληρονομίας μπορεί να ποικίλλει κατά την τάξη με την οποία γίνεται από κοινού η κληρονομία. Η ύπαρξη αιτίας αναξιότητας, νόμιμη αποποίηση και η σύσταση κληρονομίας κατ’ αναπλήρωση στη θέση κατιόντος που απεβίωσε προηγουμένως επηρεάζουν επίσης το αποτέλεσμα.
Το γεγονός ότι η κληρονομία έχει ανοίξει δεν σημαίνει ότι κάθε κληρονόμος καθίσταται αμέσως αποκλειστικός κύριος συγκεκριμένης κατάθεσης ή ακινήτου. Στη σχέση από κοινού κληρονομίας επιβεβαιώνεται η έκταση της κληρονομικής περιουσίας, τακτοποιούνται τα χρέη και τα έξοδα και, με συμφωνία διανομής ή δικαστική διαδικασία, μπορεί να καθοριστεί η απόδοση κάθε περιουσιακού στοιχείου. Πρέπει επομένως να διακριθούν το αφηρημένο νόμιμο κληρονομικό μερίδιο (應繼分) και η τελική απόδοση συγκεκριμένου περιουσιακού στοιχείου.
2. Διαθήκη και καθορισμός της κληρονομικής περιουσίας
Ισχυρή διαθήκη μπορεί να καθορίσει τρόπο διανομής διακριτό από τη νόμιμη κληρονομία. Πρέπει όμως να ελεγχθούν ο τύπος της διαθήκης, η ικανότητα διάθεσης, η ερμηνεία και η δυνατότητα εκτέλεσης, και να εξεταστούν από κοινού τα όρια των αναγκαστικών διατάξεων, συμπεριλαμβανομένης της νόμιμης μοίρας (特留分). Το γεγονός και μόνον ότι υπάρχει διαθήκη δεν καθορίζει την απόδοση του συνόλου της κληρονομικής περιουσίας· αντιστρόφως, εάν η διαθήκη μνημονεύει μόνον ορισμένα περιουσιακά στοιχεία, το καθεστώς της νόμιμης κληρονομίας μπορεί να εφαρμοστεί στα λοιπά.
Πριν από τον υπολογισμό του κληρονομικού μεριδίου πρέπει πρώτα να καθοριστούν η απογραφή και ο νομικός χαρακτήρας της κληρονομικής περιουσίας. Πρέπει να επιβεβαιωθούν με έγγραφα όχι μόνον τα ακίνητα, οι καταθέσεις, οι αξίες, οι συμμετοχές επιχείρησης, οι απαιτήσεις και τα κινητά, αλλά και τα χρέη του κληρονομουμένου (被繼承人), η ευθύνη εγγύησης, οι απλήρωτοι φόροι και τα έξοδα σχετικά με την κηδεία. Δεν πρέπει να συναχθεί συμπέρασμα μόνον από το όνομα του μητρώου ή του λογαριασμού· πρέπει επίσης να ερευνηθούν η πραγματική σχέση κυριότητας, το μερίδιο συγκυριότητας, τα δικαιώματα τρίτου και οι συσταθείσες ασφάλειες.
Οι παροχές των οποίων ο δικαιούχος ορίζεται χωριστά, όπως η ασφάλιση ή η παροχή συνταξιοδότησης (退休金), μπορούν να αντιμετωπιστούν διαφορετικά από την κληρονομική περιουσία κατά τη σύμβαση και το εφαρμοστέο δίκαιο. Η περιουσία καταπιστεύματος (信託) απαιτεί επιβεβαίωση της δομής της σύμβασης καταπιστεύματος και του δικαιώματος ωφέλειας· οι δωρεές ή μεταβιβάσεις εν ζωή μπορούν να συνδεθούν με την επιστροφή, την προσμέτρηση ή τη νόμιμη μοίρα. Εάν υπάρχουν λογαριασμοί ή ακίνητα στην αλλοδαπή, πρέπει να εξεταστούν από κοινού το δίκαιο του τόπου όπου βρίσκεται το περιουσιακό στοιχείο και οι κανόνες σύγκρουσης της Ταϊβάν.
Η περιουσιακή έρευνα δεν είναι μόνον αναζήτηση δικαιωμάτων· είναι και εντοπισμός των χρεών και των κινδύνων διαδικασίας. Τα πιστοποιητικά υπολοίπου των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, το κτηματολόγιο, τα φορολογικά έγγραφα, οι συμβάσεις ασφάλισης, τα έγγραφα καταπιστεύματος, τα βιβλία της εταιρείας καθώς και τα έγγραφα δανείου και εγγύησης πρέπει να τακτοποιηθούν σε κοινή ημερομηνία αναφοράς. Εάν, με ατελή έγγραφα, υπολογιστεί μόνον συγκεκριμένο κληρονομικό μερίδιο, μπορεί να εμφανιστεί απόκλιση από την καθαρή περιουσία που είναι πράγματι διανεμητέα.
3. Δικαίωμα του συζύγου στην κατανομή της υπολειπόμενης περιουσίας
Το δικαίωμα κατανομής της υπολειπόμενης περιουσίας δεν ταυτίζεται με το κληρονομικό μερίδιο. Το δικαίωμα κατανομής της διαφοράς της συζυγικής υπολειπόμενης περιουσίας (剩餘財產差額分配) του άρθρου 1030-1 του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法) είναι δικαίωμα που ο ή η σύζυγος μπορεί να προβάλει χωριστά όταν συγκεντρώνονται οι νόμιμες προϋποθέσεις, και πρέπει να υπολογίζεται διακριτώς από το κληρονομικό μερίδιο. Δεν εισέρχονται αφ’ εαυτών στον υπολογισμό όλα τα περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν κατά τον γάμο, και ο επιζών σύζυγος δεν λαμβάνει κατ’ ανάγκην το ήμισυ της κληρονομικής περιουσίας. Πρέπει να εκτιμηθεί η υπόθεση αφού επιβεβαιωθούν το περιουσιακό καθεστώς, η αιτία και ο χρόνος κτήσης κάθε περιουσιακού στοιχείου, τα χρέη και τα νόμιμα εξαιρούμενα κονδύλια.
Το δικαίωμα αυτό, κατά τη λύση του νόμιμου περιουσιακού καθεστώτος (法定財產制), συγκρίνει κατά το νόμιμο κριτήριο την επαύξηση της περιουσίας κάθε συζύγου μετά τον γάμο. Το θεμέλιο γένεσης, ο αντισυμβαλλόμενος και το αντικείμενο του υπολογισμού διαφέρουν από το κληρονομικό μερίδιο που γεννάται επειδή ο επιζών σύζυγος είναι κληρονόμος. Εάν η αξίωση αυτή συσταθεί, μπορεί να πρέπει πρώτα να ληφθεί υπόψη το αποτέλεσμά της, και κατόπιν να καθοριστεί ως κληρονομική περιουσία ό,τι απομένει στον κληρονομούμενο.
Στον υπολογισμό δεν πρέπει να εξεταστεί μόνον η έκφραση «περιουσία που αποκτήθηκε κατά τον γάμο», αλλά η έκταση ένταξης και εξαίρεσης που καθορίζει ο Αστικός Κώδικας (民法). Μπορούν να υπάρχουν νόμιμα εξαιρούμενα κονδύλια, όπως τα περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν από κληρονομία ή δωρεά και η αποζημίωση για ηθική βλάβη (慰撫金)· τα χρέη που γεννήθηκαν κατά τον γάμο πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη. Τα έγγραφα πρέπει επίσης να επιτρέπουν να διαπιστωθεί εάν οι σύζυγοι συνεφώνησαν άλλο καθεστώς, πότε και γιατί αποκτήθηκε κάθε περιουσιακό στοιχείο, και ποια ημερομηνία αναφοράς θα χρησιμοποιηθεί για την αξία.
Το άρθρο 1030-1 του Αστικού Κώδικα (民法) ορίζει ότι, εάν το αποτέλεσμα ίσης κατανομής είναι προδήλως άδικο, το δικαστήριο μπορεί να προσαρμόσει το ποσό της κατανομής. Πρέπει να εξεταστούν συγκεκριμένως οι παράγοντες που απαιτεί ο νόμος: διάρκεια του γάμου, οικιακή εργασία και φροντίδα τέκνων, οικονομική συμβολή, επαγγελματικές περιστάσεις, και κατάσταση κτήσης και διοίκησης των περιουσιακών στοιχείων. Δεν μπορεί επομένως να καθοριστεί εκ των προτέρων εάν γεννάται η αξίωση και το ποσό της με μόνη τη σύγκριση των ονομάτων ή με τη διάρκεια του γάμου.
4. Κληρονομικά χρέη και αποποίηση κληρονομίας
Κατά το άρθρο 1148 του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法), ο κληρονόμος διαδέχεται συνολικά τα περιουσιακά δικαιώματα και υποχρεώσεις του κληρονομουμένου από το άνοιγμα της κληρονομίας, εξαιρουμένων των αυστηρώς προσωπικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Η ευθύνη για τα κληρονομικά χρέη (繼承債務) περιορίζεται κατ’ αρχήν στην αξία της περιουσίας που αποκτήθηκε από την κληρονομία. Πρέπει όμως να ελεγχθούν από κοινού οι συναφείς νόμιμες διαδικασίες και οι εξαιρέσεις, όπως η κατάρτιση της απογραφής, η ανακοίνωση και η πληρωμή προς τους πιστωτές και η συντήρηση της κληρονομικής περιουσίας.
Ο κληρονόμος που επιθυμεί να αποποιηθεί την κληρονομία πρέπει, κατά το άρθρο 1174 του Αστικού Κώδικα (民法), να δηλώσει εγγράφως τη βούλησή του στο αρμόδιο δικαστήριο εντός 3 μηνών από την ημέρα κατά την οποία έμαθε το κληρονομικό δικαίωμα. Δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει συντελεστεί αποποίηση κατά τον νόμιμο τύπο μόνον επειδή λέγεται στην οικογένεια ότι δεν θα λάβει κανείς, ή επειδή δεν χρησιμοποιείται η περιουσία. Το αποτέλεσμα της αποποίησης στους κληρονόμους της επόμενης τάξης ή στην κληρονομία κατ’ αναπλήρωση πρέπει επίσης να επιβεβαιωθεί κατά τον οικογενειακό δεσμό και την πορεία της διαδικασίας.
Πριν από τη διάθεση της κληρονομικής περιουσίας ή την εξόφληση των χρεών πρέπει να ερευνηθούν από κοινού το ενεργητικό και το παθητικό. Επιβεβαιώνετε την ύπαρξη πιστωτών, τις ασφάλειες, τα χρέη εγγύησης, τις εκκρεμείς συμβάσεις και εάν έχουν δηλωθεί οι φόροι και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, εξετάστε την υποβολή της απογραφής της κληρονομίας (遺產清冊) και τη διαδικασία των πιστωτών. Πρέπει επίσης να αποφεύγονται οι περιστάσεις που μπορούν να επηρεάσουν τον περιορισμό ευθύνης που καθορίζει ο νόμος, όπως η απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων ή η παράλειψή τους από την απογραφή.
Ο οδηγός της διαδικασίας αίτησης των κληρονομικών υποθέσεων της φορολογικής πύλης του Υπουργείου Οικονομικών της Ταϊβάν (財政部) ενημερώθηκε την 25/6/2026 και εξηγεί τη γενική προθεσμία 3 μηνών της δικαστικής διαδικασίας σχετικά με την υποβολή της απογραφής και την αποποίηση, καθώς και τη γενική προθεσμία 6 μηνών της δήλωσης του φόρου κληρονομίας (遺產稅). Το σημείο εκκίνησης, η παράταση, οι εξαιρέσεις και η αρμοδιότητα πρέπει όμως να επιβεβαιωθούν σε κάθε υπόθεση, και τούτο δεν πρέπει να χρησιμεύσει ως υπολογισμός προσωπικής καταληκτικής ημερομηνίας.
Η δήλωση του φόρου κληρονομίας, η δήλωση στο μητρώο κατοίκων (戶籍), η μεταβολή ονόματος των ακινήτων και των οχημάτων και η διαδικασία πληρωμής των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων μπορούν να έχουν διακριτούς αρμόδιους οργανισμούς και έγγραφα. Δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι το έγγραφο αποποίησης που υποβάλλεται στο δικαστήριο και η δήλωση του φόρου κληρονομίας ενώπιον του φορολογικού οργανισμού είναι η ίδια διαδικασία. Επειδή περισσότερες προθεσμίες μπορούν να τρέχουν συγχρόνως, είναι ασφαλέστερο να διαχειρίζεται κανείς το σημείο εκκίνησης και τα δικαιολογητικά κάθε διαδικασίας σε χωριστό ημερολόγιο.
5. Δικαιώματα και υποχρεώσεις γονικής μέριμνας του επιζώντος γονέα
Κατά το άρθρο 1089 του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法), όταν ο ένας των γονέων δεν μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματα και υποχρεώσεις έναντι του ανηλίκου τέκνου, τα ασκεί κατ’ αρχήν ο άλλος. Έτσι, εάν ο επιζών γονέας διατηρεί τη γονική μέριμνα και δεν υπάρχει αντίθετη δικαστική απόφαση, ο γονέας αυτός εξακολουθεί εν γένει να ασκεί τα δικαιώματα και υποχρεώσεις γονικής μέριμνας. Ωστόσο, κατά συγκεκριμένες περιστάσεις όπως ήδη εκδοθείσα απόφαση, αιτίες περιορισμού ή αναστολής της γονικής μέριμνας, διεθνή στοιχεία και το υπέρτατο συμφέρον του τέκνου (子女最佳利益), μπορεί να είναι αναγκαία η ανάμειξη του δικαστηρίου.
Τα δικαιώματα και υποχρεώσεις γονικής μέριμνας μπορούν να περιλαμβάνουν την προστασία και την εκπαίδευση του ανηλίκου τέκνου, την απόφαση περί της κατοικίας, τη νόμιμη εκπροσώπηση και τη διαχείριση της περιουσίας, μεταξύ άλλων περιεχομένων. Καθεμία από τις εξουσίες αυτές πρέπει να ασκείται προς προστασία του προσώπου και της περιουσίας του τέκνου, όχι προς το προσωπικό συμφέρον των γονέων. Η εκτίμηση της καθημερινής προστασίας και η νόμιμη εκπροσώπηση σε σημαντική περιουσιακή διάθεση μπορούν να απαιτούν διακριτή εξέταση.
Δεν πρέπει να εξεταστεί μόνον ο οικογενειακός δεσμός προ και μετά τον θάνατο· πρέπει να επιβεβαιωθούν οι υφιστάμενες αποφάσεις διαζυγίου ή εκείνες σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας, και εάν υπάρχει περιορισμός ή αναστολή του δικαιώματος. Εάν υπάρχει απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου, η αναγνώριση και τα αποτελέσματα στην Ταϊβάν καθώς και η αναγκαία διαδικασία σε άλλο κράτος είναι επίσης αντικείμενο εξέτασης. Όταν σε μια πράξη συγκρούονται τα συμφέροντα των γονέων και του τέκνου, πρέπει να εξεταστεί χωριστά εάν αρκεί η γενική νόμιμη εκπροσώπηση.
Η γονική μέριμνα και η κληρονομία είναι, κατά το δίκαιο, διακριτά ζητήματα. Ακόμη και εάν ο επιζών γονέας ασκεί τα δικαιώματα και υποχρεώσεις γονικής μέριμνας, κύριος της περιουσίας που κληρονόμησε το τέκνο είναι το τέκνο, και οι γονείς δεν μπορούν να την αντιμετωπίσουν ως ίδιο κληρονομικό μερίδιο. Επιπλέον, η θέση γονικής μέριμνας μπορεί να υπάρχει ακόμη και εάν ο επιζών γονέας δεν είναι κληρονόμος· εάν καταστεί κληρονόμος, πρέπει να επιβεβαιωθεί με μεγαλύτερη επιμέλεια η δυνατότητα σύγκρουσης συμφερόντων (利益衝突) μεταξύ αυτού και του τέκνου.
6. Διορισμός κηδεμόνα και ανάμειξη του δικαστηρίου
Η κηδεμονία ανηλίκων του άρθρου 1091 του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法) τίθεται όταν το ανήλικο τέκνο δεν έχει γονείς ή όταν αμφότεροι δεν μπορούν να ασκήσουν τα δικαιώματα και υποχρεώσεις γονικής μέριμνας. Δεν μπορεί να βεβαιωθεί ότι η κηδεμονία ανηλίκων αρχίζει αμέσως εκ μόνου του γεγονότος ότι απεβίωσε ο ένας γονέας. Πρέπει πρώτα να επιβεβαιωθούν η κατάσταση της γονικής μέριμνας του επιζώντος γονέα, οι υφιστάμενες αποφάσεις και εάν τα δικαιώματα μπορούν πράγματι να ασκηθούν.
Κατά το άρθρο 1093 του Αστικού Κώδικα (民法), ο γονέας που ασκεί τελευταίος τα δικαιώματα και υποχρεώσεις γονικής μέριμνας μπορεί να διορίσει κηδεμόνα (監護人) του ανηλίκου με διαθήκη. Για να εφαρμοστεί η διάταξη αυτή, η διαθήκη πρέπει να συγκεντρώνει τον νόμιμο τύπο και ο γονέας που διορίζει πρέπει να έχει την εξουσία διορισμού κηδεμόνα του ανηλίκου. Ακόμη και εάν υπάρχει περιεχόμενο διορισμού, πρέπει να εξεταστούν από κοινού οι προϋποθέσεις έναρξης της κηδεμονίας, τα προσόντα του κηδεμόνα και εάν την αποδέχεται, καθώς και η δήλωση στο δικαστήριο και οι λοιπές διαδικασίες εποπτείας.
Εάν δεν υπάρχει ισχυρός διορισμός με διαθήκη ή εάν το διορισθέν πρόσωπο δεν μπορεί να αναλάβει το έργο, μπορούν να τεθούν η νόμιμη τάξη του άρθρου 1094 του Αστικού Κώδικα (民法) και το καθεστώς δικαστικού διορισμού του άρθρου 1094-1. Το δικαστήριο εξετάζει το υπέρτατο συμφέρον του τέκνου βάσει συγκεκριμένων γεγονότων: ηλικία και ικανότητα έκφρασης της βούλησης του ανηλίκου, σχέση και ικανότητα φροντίδας του υποψηφίου, καταλληλότητα της περιουσιακής διοίκησης και σταθερότητα του βίου.
Οι συγγενείς και οι λοιποί έχοντες δικαίωμα αίτησης που καθορίζει ο νόμος μπορούν, εάν υπάρχει νόμιμη αιτία, να ζητήσουν από το δικαστήριο τον διορισμό ή τη μεταβολή κηδεμόνα ή άλλη αναγκαία διάταξη. Τούτο δεν σημαίνει ότι συγκεκριμένος υποψήφιος καθίσταται αφ’ εαυτού κηδεμόνας με μόνον τον οικογενειακό δεσμό. Ο κηδεμόνας δεν ταυτίζεται με τον γονέα που ασκεί τη γονική μέριμνα, και μπορεί να φέρει χωριστές υποχρεώσεις επί της έκτασης των εξουσιών, της κατάρτισης της απογραφής, της έκθεσης και της δικαστικής εποπτείας.
Κατά την εξέταση του κηδεμόνα πρέπει να εξεταστούν συγκεκριμένως ο ρόλος προστασίας και εκείνος της περιουσιακής διοίκησης. Στην περίπτωση υποψηφίου που διαμένει επί μακρόν στην αλλοδαπή, υποψηφίου του οποίου το οικονομικό συμφέρον συγκρούεται με εκείνο του τέκνου ή υποψηφίου με μικρή πείρα διοίκησης περιουσιακών στοιχείων, πρέπει να εξεταστεί εάν χρειάζεται συμπληρωματικός μηχανισμός. Το δικαστήριο μπορεί να εκτιμήσει τον τρόπο εποπτείας ή τα αναγκαία μέτρα κατά τις πραγματικές περιστάσεις.
7. Προστασία της κληρονομικής περιουσίας του ανηλίκου
Ο γονέας δεν μπορεί να χρησιμοποιεί ελευθέρως την περιουσία που κληρονόμησε ο ανήλικος. Κατά τα άρθρα 1087 και 1088 του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法), η περιουσία που αποκτά ο ανήλικος από κληρονομία είναι η ιδιαίτερη περιουσία του τέκνου (特有財產), και ο πατέρας, η μητέρα ή ο κηδεμόνας δεν καθίστανται κύριοι αυτής προς ίδιο όφελος. Η διοίκηση, η χρήση, η κάρπωση, η νόμιμη εκπροσώπηση και η διάθεση πρέπει να γίνονται προς το συμφέρον του τέκνου· σε περίπτωση σύγκρουσης συμφερόντων ή σημαντικής διάθεσης μπορεί να τεθεί ο διορισμός ειδικού αντιπροσώπου (特別代理人) ή η ανάμειξη του δικαστηρίου. Δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι οι γονείς μπορούν να χρησιμοποιούν μονομερώς και χωρίς όριο την κληρονομική περιουσία του τέκνου.
Η ιδιαίτερη περιουσία δηλώνει την περιουσία που ανήκει στον ίδιο τον ανήλικο. Οι κληρονομηθείσες καταθέσεις, ακίνητα, μετοχές ή άλλα δικαιώματα πρέπει να βεβαιωθούν ως περιουσία του τέκνου και να διοικηθούν χωριστά προς το συμφέρον του. Ακόμη και εάν ο πατέρας, η μητέρα ή ο κηδεμόνας αναλαμβάνουν τη διοίκηση, δεν καθίστανται κύριοι αυτής προς ίδιο όφελος και δεν πρέπει να τη χρησιμοποιούν για τα ίδια έξοδα ζωής ή για την εξόφληση των χρεών τους.
Οι εξουσίες διοίκησης, χρήσης, κάρπωσης και διάθεσης του άρθρου 1088 του Αστικού Κώδικα (民法) συνδέονται με τον σκοπό του συμφέροντος του τέκνου. Είναι σημαντικό να καταγραφούν το είδος του περιουσιακού στοιχείου, η αναγκαιότητα της διάθεσης, η καταλληλότητα του ανταλλάγματος και το σχέδιο φύλαξης και χρήσης του προϊόντος. Στις πράξεις μεγάλης αξίας και κινδύνου, όπως η πώληση ακινήτου, η σύσταση ασφαλείας ή η επένδυση επιχείρησης, πρέπει επίσης να ελεγχθεί εάν απαιτείται άδεια άλλων διατάξεων ή δικαστική διαδικασία.
Εάν γονείς και τέκνο είναι συγκληρονόμοι της αυτής κληρονομικής περιουσίας ή καθίστανται αντισυμβαλλόμενοι σύμβασης, μπορεί να γεννηθεί σύγκρουση συμφερόντων. Πρέπει να εξεταστεί το καθεστώς του ειδικού αντιπροσώπου του άρθρου 1086 του Αστικού Κώδικα (民法) και να επιβεβαιωθεί ποιος μπορεί να εκπροσωπήσει το τέκνο στη συμφωνία διανομής ή στις δικονομικές πράξεις. Εάν χρειάζεται διορισμός ειδικού αντιπροσώπου εξετάζεται όχι μόνον από τον τύπο της πράξης, αλλά και από το εάν τα οικονομικά συμφέροντα συγκρούονται πράγματι.
Όταν ο κηδεμόνας του ανηλίκου διοικεί την περιουσία, μπορούν να εφαρμοστούν η κατάρτιση της απογραφής, η φύλαξη των δικαιολογητικών, ο διαχωρισμός των εσόδων και των εξόδων, καθώς και οι κανόνες έκθεσης και εποπτείας ενώπιον του δικαστηρίου. Οι χρηματοπιστωτικοί λογαριασμοί και τα επενδυτικά περιουσιακά στοιχεία πρέπει να διοικούνται ώστε να μπορεί να αναγνωριστεί ότι είναι η περιουσία του τέκνου, και κάθε έξοδο πρέπει να καταγράφεται ως προς τον σκοπό και το θεμέλιό του. Τα έγγραφα πρέπει να τακτοποιηθούν συστηματικά εξαρχής, ώστε η περιουσία και το μητρώο διοίκησης να μπορούν να παραδοθούν ομαλά όταν λήγει η κηδεμονία ή όταν ο ανήλικος ενηλικιώνεται.
Ο σχεδιασμός που χρησιμοποιεί καταπίστευμα ή ασφάλιση δεν μπορεί ούτε αυτός να θεωρηθεί ασφαλής βάσει μόνου του περιεχομένου της σύμβασης. Πρέπει να επιβεβαιωθούν ο καταπιστευματοδόχος (受託人) και ο δικαιούχος, οι όροι πληρωμής, η αμοιβή διοίκησης, ο μηχανισμός εποπτείας και οι όροι μεταβολής και λύσης, και να εξεταστούν από κοινού η νόμιμη μοίρα και τα φορολογικά ζητήματα. Πρέπει να ληφθούν υπόψη ισορροπημένα η σημερινή ανάγκη του τέκνου και ο μελλοντικός του βίος· η ευκολία του διαχειριστή της περιουσίας δεν πρέπει να προέχει του συμφέροντος του τέκνου.
8. Εφαρμοστέο δίκαιο και διαδικασία της διεθνούς οικογένειας
Σε οικογένεια που έχει διεθνές στοιχείο δεν πρέπει να εφαρμοστεί αμέσως μόνον ο εσωτερικός κανόνας του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法). Η ιθαγένεια των μερών, η κατοικία και η συνήθης διαμονή (經常居所), ο τόπος όπου συγκεντρωνόταν η ζωή κατά τον χρόνο του θανάτου, ο τόπος εύρεσης της περιουσίας, ο γάμος που συνήφθη ή το διαζύγιο που εκδόθηκε στην αλλοδαπή και οι υφιστάμενες αποφάσεις γονικής μέριμνας μπορούν να επηρεάσουν το εφαρμοστέο δίκαιο και την αρμοδιότητα. Ακόμη και εντός της αυτής οικογένειας, η κληρονομία, το συζυγικό περιουσιακό καθεστώς, η γονική μέριμνα, η κηδεμονία και η καταχώριση των περιουσιακών στοιχείων μπορούν να υπάγονται σε διακριτά σημεία σύνδεσης.
Ο νόμος της Ταϊβάν περί εφαρμογής των αστικών διατάξεων με αλλοδαπό στοιχείο (涉外民事法律適用法) είναι το σημείο εκκίνησης για τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου στις αστικές σχέσεις με αλλοδαπό στοιχείο. Η επιβεβαίωση του νόμου αυτού και μόνο μπορεί όμως να μην επαρκεί· πρέπει να εξεταστούν από κοινού η διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου, η αναγνώριση και η εκτέλεση αλλοδαπών αποφάσεων, καθώς και οι συνθήκες ή το δίκαιο του άλλου κράτους. Το εάν κρίση που ισχύει στην Ταϊβάν γίνεται δεκτή για τη μεταβίβαση περιουσιακού στοιχείου που βρίσκεται στην αλλοδαπή πρέπει να επιβεβαιωθεί χωριστά στον τόπο όπου βρίσκεται το περιουσιακό στοιχείο.
Η διαθήκη που συντάχθηκε στην αλλοδαπή πρέπει να εξεταστεί ως προς τον τύπο σύνταξης, την ουσιαστική ισχύ, τη μετάφραση και την επικύρωση γνησιότητας (認證), καθώς και τη διαδικασία δικαστικής επικύρωσης της διαθήκης (檢認) ή εκτέλεσης. Τα πιστοποιητικά γάμου και διαζυγίου και τα έγγραφα συγγένειας της αλλοδαπής μπορούν να απαιτούν apostille ή προξενική νομιμοποίηση και μετάφραση. Εάν η γραφή του ονόματος, τα στοιχεία του διαβατηρίου και το μητρώο κατοίκων διαφέρουν μεταξύ τους, μπορεί να ζητηθεί συμπληρωματική τεκμηρίωση στη διαδικασία ταυτοποίησης του ίδιου προσώπου.
Εάν υπάρχει αλλοδαπή απόφαση περί γονικής μέριμνας ή κηδεμονίας, πρέπει να επιβεβαιωθεί εάν η απόφαση αυτή είναι αμετάκλητη, εάν τηρήθηκε νόμιμη διαδικασία και εάν μπορεί να αναγνωριστεί στην Ταϊβάν. Εάν το τέκνο έχει τη συνήθη διαμονή του σε άλλη χώρα, η αρμοδιότητα του τοπικού δικαστηρίου και τα επείγοντα μέτρα προστασίας μπορούν επίσης να είναι σημαντικά. Ποια διαδικασία ποιας χώρας αντιμετωπίζεται πρώτη πρέπει να εξεταστεί μαζί με το υπέρτατο συμφέρον του τέκνου και τη δυνατότητα εκτέλεσης.
Σε φορολογικά θέματα μπορεί επίσης να γεννηθεί χωριστή υποχρέωση δήλωσης σε κάθε κράτος. Πρέπει να ελεγχθεί εάν η δήλωση του φόρου κληρονομίας της Ταϊβάν επικαλύπτεται με τον φόρο κληρονομίας και δωρεών (贈與稅) της αλλοδαπής, με τη δήλωση των χρηματοπιστωτικών λογαριασμών στο εξωτερικό ή με τον φόρο μεταβίβασης ακινήτων, και να εξεταστούν οι κανόνες προσαρμογής της διπλής φορολογίας. Επειδή η ημερομηνία αναφοράς της συναλλαγματικής ισοτιμίας, ο τρόπος εκτίμησης των περιουσιακών στοιχείων και η έκταση των υποχρέων μπορούν να διαφέρουν, το αποτέλεσμα της δήλωσης μιας χώρας δεν πρέπει να αντιγραφεί ως έχει.
9. Κατάλογος ελέγχου πρακτικής προετοιμασίας
Η ακόλουθη σειρά είναι βασικό πλαίσιο για να συγκεντρωθούν τα γεγονότα χωρίς παράλειψη και να μη συγχέονται διακριτά δικαιώματα και διαδικασίες. Η πραγματική σειρά υποβολής μπορεί να ποικίλλει κατά τον αρμόδιο οργανισμό και το επείγον της υπόθεσης, ώστε η προθεσμία κάθε σταδίου πρέπει να επιβεβαιωθεί χωριστά.
- Επιβεβαιώστε το πιστοποιητικό θανάτου και τα έγγραφα δήλωσης θανάτου, τα στοιχεία του οικογενειακού δεσμού και του μητρώου κατοίκων της Ταϊβάν, τις καταχωρίσεις γάμου, διαζυγίου και υιοθεσίας, και τις υφιστάμενες δικαστικές αποφάσεις. Εάν το έγγραφο είναι αλλοδαπό, ελέγξτε επίσης τη νομιμοποίηση, τη μετάφραση και εάν συμπίπτει η γραφή του ονόματος.
- Ερευνήστε ακίνητα, καταθέσεις, επενδυτικά περιουσιακά στοιχεία, συμμετοχές επιχείρησης και κινητά, καθώς και τις απαιτήσεις, και τακτοποιήστε από κοινού δάνεια, εγγυήσεις, φόρους και συμβατικά χρέη. Σημειώνετε χωριστά το όνομα και την πραγματική σχέση κυριότητας, τον δικαιούχο της ασφάλισης, το καταπίστευμα, την κοινή περιουσία και τα έγγραφα μεταβιβάσεων εν ζωή.
- Επιβεβαιώστε το πρωτότυπο της διαθήκης και τον τύπο σύνταξης, την ικανότητα διάθεσης, τις απαιτήσεις μαρτύρων ή συμβολαιογράφησης, τον εκτελεστή διαθήκης και το περιεχόμενο του κληροδοτήματος (遺贈). Εξετάζετε από κοινού πώς ισχυρή διαθήκη μεταβάλλει τη διανομή και τα όρια των αναγκαστικών διατάξεων, συμπεριλαμβανομένης της νόμιμης μοίρας.
- Υπολογίστε χωριστά το νόμιμο κληρονομικό μερίδιο και το δικαίωμα κατανομής της διαφοράς της συζυγικής υπολειπόμενης περιουσίας. Διακρίνετε το αντικείμενο του υπολογισμού, τα χρέη, τα εξαιρούμενα κονδύλια, την ημερομηνία αναφοράς εκτίμησης και τα δικαιολογητικά κάθε καθεστώτος, και μην προσμετράτε δύο φορές το αποτέλεσμα του ενός καθεστώτος στο άλλο.
- Αναγνωρίστε τα περιουσιακά στοιχεία που αποδίδονται στον ανήλικο και επιβεβαιώστε τη νόμιμη εκπροσώπηση, την έκταση διοίκησης του πατρός, της μητρός ή του κηδεμόνα, τη σύγκρουση συμφερόντων και εάν χρειάζεται ειδικός αντιπρόσωπος. Προβλέπετε επίσης τρόπο φύλαξης των λογαριασμών, των βιβλίων και του προϊόντος της διάθεσης χωριστά από την προσωπική περιουσία του ενηλίκου.
- Διαχωρίστε κατά οργανισμό τη δικαστική διαδικασία αποποίησης, απογραφής, κηδεμονίας και ειδικού αντιπροσώπου, τη δήλωση του φόρου κληρονομίας ενώπιον του φορολογικού οργανισμού, και τις διαδικασίες μητρώου κατοίκων και καταχώρισης περιουσιακών στοιχείων. Επιβεβαιώνετε την αρμοδιότητα, το σημείο εκκίνησης, τα έγγραφα προς υποβολή, τη δυνατότητα συμπλήρωσης και εάν υπάρχει παράταση κάθε διαδικασίας, και φυλάσσετε την απόδειξη παραλαβής και τα αντίγραφα.
Κατά τη συγκέντρωση των εγγράφων είναι σκόπιμο να καταγραφούν ο τόπος φύλαξης του πρωτοτύπου και οι ημερομηνίες έκδοσης και αναφοράς, και να τακτοποιηθούν τα ηλεκτρονικά αρχεία και τα έντυπα έγγραφα κατά το ίδιο σύστημα ταξινόμησης. Εάν υπάρχουν περισσότεροι συγκληρονόμοι ή διοικητές περιουσίας, πρέπει να καταγραφεί ποιος φυλάσσει ποια έγγραφα και ποιες πράξεις εγκρίθηκαν. Η πρόσβαση στα προσωπικά και χρηματοπιστωτικά δεδομένα του ανηλίκου πρέπει να περιορίζεται στα πρόσωπα και στους οργανισμούς που έχουν ανάγκη.
Πρέπει επίσης να διακριθούν η περιουσία που απαιτεί επείγουσα συντήρηση και η συνήθης διαδικασία δήλωσης. Εξετάστε πρώτα εάν υπάρχουν περιστάσεις προς άμεση επιβεβαίωση, όπως ο κίνδυνος διακοπής λογαριασμού ή εκμετάλλευσης επιχείρησης, η φθορά ακινήτου ή η παραγραφή απαίτησης, αλλά δεν πρέπει να διατεθεί χωρίς εξουσία με πρόσχημα το επείγον. Είναι χρήσιμο να διαχειρίζεται κανείς από κοινού σε ένα μόνον ημερολόγιο την πρόοδο της δικαστικής διαδικασίας και των διαδικασιών φορολογίας, μητρώου κατοίκων και καταχώρισης.
10. Επίσημες πηγές
- Εθνική βάση κανονιστικών δεδομένων της Ταϊβάν: Αστικός Κώδικας
- Σύστημα αναζήτησης κανονισμών του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ταϊβάν: αγγλική απόδοση του Αστικού Κώδικα
- Εθνική βάση κανονιστικών δεδομένων της Ταϊβάν: νόμος περί εφαρμογής των αστικών διατάξεων με αλλοδαπό στοιχείο
- Δικαστικό Γιουάν (司法院) της Ταϊβάν: έντυπο αίτησης διορισμού κηδεμόνα ανηλίκου
- Φορολογική πύλη του Υπουργείου Οικονομικών της Ταϊβάν: διαδικασία αίτησης των κληρονομικών υποθέσεων και έγγραφα προς προετοιμασία
Στις επίσημες σελίδες κανονισμών επιβεβαιώστε την ημερομηνία μεταρρύθμισης και εκείνη της έναρξης ισχύος της διάταξης, και η αγγλική απόδοση πρέπει να χρησιμεύει ως βοηθητικό υλικό για την αντιπαραβολή της εξήγησης του παρόντος άρθρου με το πρωτότυπο κείμενο. Το έντυπο του Δικαστικού Γιουάν (司法院) και ο οδηγός της φορολογικής πύλης δείχνουν γενική κατεύθυνση προετοιμασίας, αλλά η αρμοδιότητα και οι απαιτήσεις υποβολής κάθε υπόθεσης πρέπει να επιβεβαιωθούν χωριστά κατά τις πλέον πρόσφατες οδηγίες του οργανισμού προορισμού.
11. Συναφή άρθρα
Το παρόν άρθρο είναι υλικό εκπαιδευτικού σκοπού για τη γενική εξήγηση του καθεστώτος κληρονομίας, συζυγικού περιουσιακού καθεστώτος, γονικής μέριμνας και κηδεμονίας ανηλίκων στην Ταϊβάν· δεν αποτελεί νομική γνωμοδότηση επί συγκεκριμένης κληρονομικής ή οικογενειακής υπόθεσης. Το εφαρμοστέο δίκαιο, η διαδικασία και το αποτέλεσμα μπορούν να ποικίλλουν κατά τον κύκλο των κληρονόμων, τη διαθήκη, την περιουσία και τα χρέη, το συζυγικό περιουσιακό καθεστώς, τις υφιστάμενες δικαστικές αποφάσεις και τα διεθνή στοιχεία. Πριν από τον υπολογισμό προθεσμιών όπως η αποποίηση ή η φορολογική δήλωση, ή της διάθεσης της περιουσίας, επιβεβαιώστε τις πλέον πρόσφατες επίσημες πηγές και τις ατομικές περιστάσεις.
Δικηγόρος Wei Tseng (曾雋崴)
Ερωτήσεις
- Εάν δεν υπάρχει διαθήκη και οι κληρονόμοι είναι μόνον ο ή η σύζυγος και δύο τέκνα, πώς κατανέμεται το κληρονομικό μερίδιο;
- Κατά τα άρθρα 1138 και 1144 του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法), ο ή η σύζυγος κληρονομεί από κοινού με τους κληρονόμους της τάξης που εφαρμόζεται, και οι κατιόντες σε ευθεία γραμμή (直系血親卑親屬) είναι η 1η τάξη της νόμιμης κληρονομίας. Εάν δεν υπάρχει ισχυρή διαθήκη (遺囑), οι σχετικοί κληρονόμοι είναι μόνον ο ή η σύζυγος και δύο τέκνα, και δεν υπάρχουν αποποίηση κληρονομίας (拋棄繼承), αναξιότητα (喪失繼承權), κληρονομία κατ’ αναπλήρωση (代位繼承) ούτε άλλη περίσταση που μεταβάλλει το συμπέρασμα, τα τρία πρόσωπα κληρονομούν κατ’ αρχήν το 1/3 ο καθένας. Τούτο είναι μόνον υπόθεση προς εξήγηση του κανόνα, όχι το συμπέρασμα συγκεκριμένης κληρονομικής υπόθεσης.
- Το δικαίωμα του συζύγου στην κατανομή της υπολειπόμενης περιουσίας είναι το ίδιο δικαίωμα με το κληρονομικό μερίδιο;
- Όχι, δεν πρόκειται για το ίδιο δικαίωμα. Το δικαίωμα κατανομής της διαφοράς της συζυγικής υπολειπόμενης περιουσίας (剩餘財產差額分配) του άρθρου 1030-1 του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法) είναι δικαίωμα που ο ή η σύζυγος μπορεί να προβάλει χωριστά όταν συγκεντρώνονται οι νόμιμες προϋποθέσεις, και πρέπει να υπολογίζεται διακριτώς από το κληρονομικό μερίδιο. Δεν εισέρχονται αφ’ εαυτών στον υπολογισμό όλα τα περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν κατά τον γάμο, και ο επιζών σύζυγος δεν λαμβάνει κατ’ ανάγκην το ήμισυ της κληρονομικής περιουσίας. Πρέπει να εκτιμηθεί η υπόθεση αφού επιβεβαιωθούν το περιουσιακό καθεστώς, η αιτία και ο χρόνος κτήσης κάθε περιουσιακού στοιχείου, τα χρέη και τα νόμιμα εξαιρούμενα κονδύλια.
- Εάν αποβιώσει ο ένας γονέας, τι συμβαίνει με τη γονική μέριμνα του επιζώντος γονέα;
- Κατά το άρθρο 1089 του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法), όταν ο ένας των γονέων δεν μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματα και υποχρεώσεις έναντι του ανηλίκου τέκνου, τα ασκεί κατ’ αρχήν ο άλλος. Έτσι, εάν ο επιζών γονέας διατηρεί τη γονική μέριμνα (親權) και δεν υπάρχει αντίθετη δικαστική απόφαση, ο γονέας αυτός εξακολουθεί εν γένει να ασκεί τα δικαιώματα και υποχρεώσεις γονικής μέριμνας. Ωστόσο, κατά συγκεκριμένες περιστάσεις όπως ήδη εκδοθείσα απόφαση, αιτίες περιορισμού ή αναστολής της γονικής μέριμνας, διεθνή στοιχεία και το υπέρτατο συμφέρον του τέκνου, μπορεί να είναι αναγκαία η ανάμειξη του δικαστηρίου.
- Μπορεί ο επιζών γονέας να χρησιμοποιεί ελευθέρως την περιουσία που κληρονόμησε το ανήλικο τέκνο;
- Όχι, δεν μπορεί να τη χρησιμοποιεί ελευθέρως. Κατά τα άρθρα 1087 και 1088 του Αστικού Κώδικα της Ταϊβάν (民法), η περιουσία που αποκτά ο ανήλικος από κληρονομία είναι η ιδιαίτερη περιουσία του τέκνου (特有財產), και ο πατέρας, η μητέρα ή ο κηδεμόνας δεν καθίστανται κύριοι αυτής προς ίδιο όφελος. Η διοίκηση, η χρήση, η κάρπωση, η νόμιμη εκπροσώπηση και η διάθεση πρέπει να γίνονται προς το συμφέρον του τέκνου· σε περίπτωση σύγκρουσης συμφερόντων ή σημαντικής διάθεσης μπορεί να τεθεί ο διορισμός ειδικού αντιπροσώπου (特別代理人) ή η ανάμειξη του δικαστηρίου. Δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι οι γονείς μπορούν να χρησιμοποιούν μονομερώς και χωρίς όριο την κληρονομική περιουσία του τέκνου.



