Θυμάστε τα παραδοσιακά κουρεία (理髮廳) στις απαρχές της Ταϊβάν;
Ο τρόπος πλύσης των μαλλιών στα κουρεία εκείνα ήταν ιδιαιτέρως χαρακτηριστικός.
Πέραν της κουράς, υπήρχαν διάφορες υπηρεσίες όπως το ξύρισμα και η περιποίηση του προσώπου.
Και το ουσιώδες ήταν ότι, καθιστός, μπορούσε κανείς να δεχθεί την πλύση των μαλλιών με μασάζ του τριχωτού, των ώμων και του αυχένα.
Μία και μόνη κουρά επέτρεπε ήδη να απολαύσει κανείς την υπηρεσία αυτή υψηλού επιπέδου, και έτσι η σχέση ποιότητας και τιμής ήταν εξαιρετική.
Έμοιαζε πολύ με την πλύση μαλλιών βιετναμικού τύπου του σήμερα.
Και τα κουρεία αυτού του τύπου της Ταϊβάν παραμένουν ιδιαίτερη πολιτισμική ανάμνηση για πολλούς ανθρώπους στην Ταϊβάν.
(Μήπως αποκαλύπτω την ηλικία μου χωρίς να το θέλω;)
Εν πάση περιπτώσει, όταν γίνεται λόγος για μασάζ (按摩),
υπάρχουν στην Ταϊβάν και πολλοί δρόμοι με καταστήματα μασάζ.
Καταστήματα μασάζ κάθε είδους βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο.
Υπάρχει το μασάζ από πρόσωπα με οπτική αναπηρία (視障按摩), το μασάζ ποδιών, το μασάζ με έλαιο, το ταϊλανδικό μασάζ και άλλες μορφές.
Κατά βάση, ο καθένας μπορεί να επιλέξει το μασάζ που αρμόζει στο γούστο του για να χαλαρώσει.
Και ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν σήμερα τόσα καταστήματα μασάζ μπορεί να οφείλεται σε εκείνη την αίτηση συνταγματικής ερμηνείας (釋憲).
Όταν η Ταϊβάν θέσπισε και έθεσε σε ισχύ, το 1980, τον νόμο περί ευημερίας των προσώπων με αναπηρία (殘障福利法),
μόνον τα πρόσωπα με οπτική αναπηρία (視障者) μπορούσαν στην πραγματικότητα να ασκούν το επάγγελμα του μασάζ (按摩業).
Το να ασκεί το επάγγελμα αυτό άτομο χωρίς οπτική αναπηρία (非視障者) ήταν παράνομο.
Ο νόμος αυτός διατηρήθηκε έως το 2003· τότε, ο κ. Lin, που διαχειριζόταν κουρείο,
προσέλαβε μισθωτούς χωρίς οπτική αναπηρία για υπηρεσίες πλύσης μαλλιών και μασάζ, και η αστυνομία το διαπίστωσε.
Κατά το τότε δίκαιο, στον κ. Lin και στους μισθωτούς επιβλήθηκε αντιστοίχως διοικητικό πρόστιμο (罰鍰) 40.000, 10.000 και 20.000 νέα δολάρια Ταϊβάν (TWD, 新臺幣).
Ο κ. Lin έκρινε την κύρωση αυτή ιδιαιτέρως άδικη και ζήτησε συνταγματική ερμηνεία.
Στην Ταϊβάν,
τα πρόσωπα με οπτική αναπηρία συναντούν πολλά εμπόδια στην ανάπτυξη, τη δραστηριότητα, τη μάθηση και την εκπαίδευση, μεταξύ άλλων,
και τα επαγγέλματα που μπορούν να ασκήσουν είναι ιδιαιτέρως περιορισμένα.
Γι’ αυτό ο νομοθέτης της εποχής, για να προστατεύσει τα πρόσωπα με οπτική αναπηρία, που βρίσκονταν σε θέση αδυναμίας,
κατάρτισε νόμο που προστάτευε την απασχόληση και το δικαίωμα επιβίωσης (生存權) των προσώπων με οπτική αναπηρία.
Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου και τη διεύρυνση της καταναλωτικής αγοράς,
εμφανίστηκε η γνώμη ότι η προστασία μόνον των δικαιωμάτων των προσώπων με οπτική αναπηρία περιόριζε υπερβολικά το δικαίωμα εργασίας των προσώπων χωρίς οπτική αναπηρία.
Στη συζήτηση περί των επαγγελματικών δικαιωμάτων των προσώπων με και χωρίς οπτική αναπηρία εμφανίστηκαν πολλές αντίθετες γνώμες.
Τέθηκε παραδείγματος χάριν το ερώτημα εάν ο γραπτός κανόνας που επέτρεπε μόνον στα πρόσωπα με οπτική αναπηρία να ασκούν το μασάζ δεν ήταν διάκριση εις βάρος των προσώπων χωρίς οπτική αναπηρία,
και αμφισβητήθηκε εάν ο κανόνας αυτός είχε πράγματι συμβάλει στην προστασία της απασχόλησης και της επιβίωσης των προσώπων με οπτική αναπηρία.
Τελικώς, οι Μεγάλοι Δικαστές (大法官) κήρυξαν αντισυνταγματική (違憲) τη διάταξη που επέτρεπε μόνον στα πρόσωπα με οπτική αναπηρία να ασκούν το επάγγελμα του μασάζ.
Κατ’ ανάλογο τρόπο, σε άλλες έννομες τάξεις — για παράδειγμα στην Κορέα — όπου πολλά πρόσωπα με οπτική αναπηρία βιοπορίζονται από το μασάζ,
εν γένει μόνον τα πρόσωπα με οπτική αναπηρία που έχουν αποκτήσει πιστοποιητικό προσόντος μπορούν να ασκούν το επάγγελμα του μασάζ.
Κάποια περίοδο η κυβέρνηση της Κορέας χορήγησε πιστοποιητικά μασάζ και σε πρόσωπα χωρίς οπτική αναπηρία,
και πολλά πρόσωπα με οπτική αναπηρία, φοβούμενα μήπως απωλέσουν το μέσο βιοπορισμού, οργάνωσαν έντονες διαμαρτυρίες.
Σήμερα η Κορέα εξακολουθεί να επιτρέπει μόνον στα πρόσωπα με οπτική αναπηρία που κατέχουν το προσόν να ασκούν το επάγγελμα του μασάζ,
και εάν κάποιος εισπράττει αμοιβή μασάζ από άλλον χωρίς το προσόν αυτό,
κατά τον νόμο της Κορέας περί ιατρικών υπηρεσιών (醫療法) μπορεί να επιβληθεί ποινή φυλάκισης έως 3 έτη.
Εάν κάποιος χωρίς οπτική αναπηρία εκμεταλλεύεται επιχείρηση μασάζ, μπορεί να επιβληθεί ποινή φυλάκισης έως 5 έτη.
Αυτό δείχνει ότι κάθε χώρα υιοθετεί διακριτές προσεγγίσεις για την προστασία των δικαιωμάτων και συμφερόντων διαφόρων ομάδων.
Η προστασία των δικαιωμάτων και συμφερόντων κάθε ομάδας μεταβάλλεται συνεχώς με τον χρόνο,
και ο νομοθέτης προσπαθεί να βρει σχετικά ισορροπημένη λύση για την επίλυση της σύγκρουσης συμφερόντων.
Σήμερα πολλοί άνθρωποι επιλέγουν το μασάζ για να χαλαρώσουν,
αλλά, στη διαδικασία αυτή, περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης (性騷擾) ή άσεμνων πράξεων (猥褻) δεν παύουν να συμβαίνουν.
Αυτό που στην αρχή ήταν απλώς να δεχθεί κανείς μασάζ για να χαλαρώσει
μπορεί να καταστεί τραύμα για τη ζωή εάν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση.
Εάν, κατά τη διάρκεια μασάζ στην Ταϊβάν, αισθανθείτε δυσφορία ή κάτι παράξενο,
γνωστοποιήστε το αμέσως ή ζητήστε να διακοπεί, ώστε να προστατεύσετε τον εαυτό σας.
Εάν κρίνετε ότι έχετε υποστεί σεξουαλική παρενόχληση,
μεταβείτε στο αστυνομικό τμήμα με έμπιστο φίλο ή με δικηγόρο της Ταϊβάν (律師) για να υποβάλετε μήνυση.
