ธุรกิจโลจิสติกส์ในไต้หวันกับใบอนุญาตธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ (汽車貨運業): การจัดตั้งใหม่ การเข้าซื้อกิจการ และการมอบหมายภายนอก
← Back to columnsLegal Information

ธุรกิจโลจิสติกส์ในไต้หวันกับใบอนุญาตธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ (汽車貨運業): การจัดตั้งใหม่ การเข้าซื้อกิจการ และการมอบหมายภายนอก

Attorney Wei Tsengอ่าน 9 นาที

ในการวางแผนประกอบธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการจัดส่งในไต้หวัน ไม่อาจตัดสินความจำเป็นในการขอใบอนุญาตเพียงจากชื่อ “บริษัทโลจิสติกส์” ได้ การเก็บรักษาสินค้าในคลัง การบรรจุหีบห่อ ระบบโลจิสติกส์ การเป็นตัวแทนรับจัดการขนส่ง การส่งสินค้าของบริษัทตนเอง และการรับค่าตอบแทนเพื่อขนส่งสินค้าของผู้อื่นด้วยรถยนต์ อาจอยู่ภายใต้ระบบกฎหมายที่แตกต่างกัน

บทความนี้จะแยกพิจารณากรณีการจัดตั้งธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ขึ้นใหม่ กรณีการเข้าซื้อหุ้นของผู้ประกอบการเดิมหรือการรับโอนกิจการและทรัพย์สิน และกรณีการมอบหมายการขนส่งให้แก่ผู้ประกอบการที่มีใบอนุญาต ในการพิจารณาแผนธุรกิจที่เป็นรูปธรรม นอกจากถ้อยคำในสัญญาแล้ว ยังต้องตรวจสอบวิธีดำเนินงานที่เป็นจริงประกอบด้วย เช่น วิธีการรับค่าบริการ ความรับผิดต่ออุบัติเหตุที่เกิดแก่สินค้า การจัดรถ ตลอดจนผู้ที่ทำหน้าที่บริหารจัดการพนักงานขับรถและรถ

1. ขอบเขตของธุรกิจโลจิสติกส์กับธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ (汽車貨運業)

มิใช่เช่นนั้นเสมอไป คำว่า “โลจิสติกส์” เป็นถ้อยคำในทางปฏิบัติที่มีความหมายกว้าง ความจำเป็นในการขอใบอนุญาตจึงมิได้ถูกกำหนดโดยชื่อบริษัทหรือประเภทกิจการที่จดทะเบียน (營業項目) เพียงอย่างเดียว หากบริษัทรับค่าตอบแทนและใช้รถยนต์บรรทุกสินค้าขนส่งสินค้าของผู้อื่น ก็อาจเข้าลักษณะธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ ในทางกลับกัน การเก็บรักษาสินค้าในคลัง การบรรจุหีบห่อ การดำเนินระบบ การส่งสินค้าในฐานะเจ้าของสินค้า (貨主) และการเป็นตัวแทนรับจัดการขนส่ง (運送承攬) นั้น ต้องพิจารณาเป็นรายกรณีโดยอาศัยความสัมพันธ์ตามสัญญา ความรับผิดในการขนส่ง เนื้อหาของค่าตอบแทน ตลอดจนสภาพการเดินรถที่เป็นจริง

พระราชบัญญัติทางหลวง (公路法) ของไต้หวันกำกับดูแลธุรกิจขนส่งด้วยยานยนต์ (汽車運輸業) ในฐานะกิจการที่รับค่าตอบแทนเพื่อขนส่งผู้โดยสารหรือสินค้าด้วยรถยนต์ ดังนั้น เพียงข้อเท็จจริงที่ว่าบริษัทให้บริการโลจิสติกส์ในความหมายอย่างกว้าง ย่อมไม่ทำให้บริษัทนั้นกลายเป็นธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ในทันที ในทางกลับกัน แม้จะระบุไว้ในสัญญาว่าเป็นการรับจัดการขนส่งหรือการดำเนินแพลตฟอร์ม หากตามความเป็นจริงบริษัทรับค่าระวางในฐานะผู้ขนส่ง และรับภาระในการจัดรถ การเดินรถ ตลอดจนความรับผิดต่ออุบัติเหตุที่เกิดแก่สินค้า ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงการกำกับดูแลได้ด้วยชื่อเรียกเพียงอย่างเดียว

ในการกำหนดขอบเขตของกิจการ อย่างน้อยต้องจัดระเบียบความสัมพันธ์ดังต่อไปนี้ให้เป็นรูปธรรม

  • ผู้ใดเป็นผู้ทำสัญญาขนส่งกับเจ้าของสินค้า และผู้ใดเป็นผู้รับค่าระวางหรือค่าตอบแทนสำหรับบริการโลจิสติกส์
  • ผู้ใดรับผิดต่อการสูญหาย เสียหาย หรือส่งมอบล่าช้าของสินค้า และต่อความเสียหายที่เกิดแก่บุคคลภายนอก
  • ผู้ใดบริหารจัดการรถ ป้ายทะเบียนรถเพื่อการพาณิชย์ (營業用車輛牌照) พนักงานขับรถ การจัดรถ และการเดินรถ
  • จะแยกงานประกอบ เช่น คลังสินค้า การบรรจุหีบห่อ ระบบสารสนเทศ และการรับจัดการขนส่ง ออกจากการขนส่งที่เป็นจริงอย่างไร
  • ในกรณีที่มีการมอบหมายช่วง ผู้ประกอบการที่มีใบอนุญาตปฏิบัติงานในขอบเขตเพียงใดตามความเป็นจริง

หน่วยงานผู้มีอำนาจส่วนกลางตามที่มาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติทางหลวงกำหนด คือ กระทรวงคมนาคม (交通部) การรับคำขอและการให้คำแนะนำทางปกครองที่เป็นจริงนั้น อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม (交通部公路局) และหน่วยงานในสังกัด จึงต้องตรวจสอบแนวทางล่าสุด หากยังไม่ชัดเจนว่าแบบธุรกิจที่วางแผนไว้เข้าลักษณะธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์หรือไม่ เป็นเรื่องสำคัญที่จะเสนอสัญญาที่คาดว่าจะเกิดขึ้นและวิธีดำเนินงานต่อหน่วยงานที่มีเขตอำนาจเพื่อขอความชัดเจน ก่อนกำหนดประเภทกิจการที่จดทะเบียน

2. กรณีจัดตั้งธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ขึ้นใหม่

ธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ประเภททั่วไปโดยหลักต้องมีทุนขั้นต่ำ 25,000,000 ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ (新臺幣, TWD) และรถยนต์บรรทุกสินค้าใหม่ตั้งแต่ 20 คันขึ้นไป อย่างไรก็ดี กิจการที่ประกอบธุรกิจขนย้ายบ้าน (搬家) โดยเฉพาะ ใช้เกณฑ์ TWD 10,000,000 และตั้งแต่ 8 คันขึ้นไป ส่วนกิจการที่ประกอบธุรกิจในพื้นที่จินเหมิน (金門) และเหลียนเจียง (連江, มัตสึ/馬祖) ใช้เกณฑ์ TWD 10,000,000 และตั้งแต่ 5 คันขึ้นไป โดยกรณีหลังมีข้อจำกัดด้านเขตพื้นที่ประกอบการด้วย สำหรับธุรกิจขนส่งด้วยรถบรรทุกขนาดเล็กที่บุคคลธรรมดาประกอบกิจการ มีข้อยกเว้นเฉพาะที่จำกัดต่างหาก ได้แก่ การใช้รถบรรทุกขนาดเล็กซึ่งเป็นของตนเอง 1 คัน อายุรถไม่เกิน 2 ปี การมีใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ขนาดเล็กประเภทอาชีพ (小型車職業駕駛執照) และการมีทะเบียนราษฎรอยู่ในเขตอำนาจนั้น ทั้งนี้ ต้องแยกตรวจสอบแต่ละเรื่อง ได้แก่ การลงทุนของคนต่างชาติ การอนุมัติของกระทรวงคมนาคม ใบอนุญาตเตรียมการจัดตั้ง (籌設許可) การจดทะเบียนบริษัทและพาณิชย์ การเตรียมรถและสิ่งอำนวยความสะดวก ใบอนุญาตประกอบกิจการ (營業執照) และการเข้าเป็นสมาชิกสมาคมการค้าประเภทเดียวกัน (同業公會)

ทุนจดทะเบียน เกณฑ์จำนวนรถ และข้อยกเว้นที่จำกัด

เมื่อบริษัททั่วไปจะประกอบธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ขึ้นใหม่ โดยหลักต้องมีทุนขั้นต่ำ TWD 25,000,000 และรถใหม่ตั้งแต่ 20 คันขึ้นไป กรณีประกอบธุรกิจขนย้ายบ้านโดยเฉพาะ ใช้เกณฑ์ทุนขั้นต่ำ TWD 10,000,000 และรถใหม่ตั้งแต่ 8 คันขึ้นไป ส่วนกรณีประกอบกิจการในพื้นที่จินเหมินและเหลียนเจียง (มัตสึ) ใช้เกณฑ์ต่างหาก คือ ทุนขั้นต่ำ TWD 10,000,000 และรถใหม่ตั้งแต่ 5 คันขึ้นไป ผู้ประกอบการที่ใช้เกณฑ์จินเหมินและเหลียนเจียง ย่อมถูกจำกัดขอบเขตการประกอบกิจการตามเขตพื้นที่ที่ได้รับอนุญาต

ธุรกิจขนส่งด้วยรถบรรทุกขนาดเล็กที่บุคคลธรรมดาประกอบกิจการ เป็นระบบที่แคบและแตกต่างจากการจัดตั้งบริษัทตามปกติ โดยมีเงื่อนไขเบื้องต้น เช่น ผู้ยื่นคำขอต้องมีทะเบียนราษฎรอยู่ในเขตอำนาจนั้น มีใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ขนาดเล็กประเภทอาชีพ และใช้รถบรรทุกขนาดเล็กซึ่งเป็นของตนเองและมีอายุรถไม่เกิน 2 ปี จำนวน 1 คัน ช่องทางนี้มิใช่ช่องทางทั่วไปที่นิติบุคคลต่างชาติใช้ในการเข้าสู่ธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์

ป้ายทะเบียนรถเพื่อการพาณิชย์ที่ออกให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจขนส่งด้วยยานยนต์รายใหม่ ไม่อาจดำเนินการเพิกถอนโดยการส่งคืน (繳銷) หรือโอนเปลี่ยนชื่อผู้ถือกรรมสิทธิ์ตามทะเบียนรถ (過戶轉讓) ได้ภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกป้ายทะเบียน

ข้อจำกัดนี้ใช้บังคับแก่การเพิกถอนป้ายทะเบียนรถเพื่อการพาณิชย์โดยการส่งคืน และการโอนเปลี่ยนชื่อผู้ถือกรรมสิทธิ์ตามทะเบียนรถ ส่วนการดำเนินการอื่น เช่น การปลดระวางรถและการเปลี่ยนรถทดแทน ต้องแยกตรวจสอบตามระเบียบที่ใช้บังคับอยู่ของหน่วยงานผู้มีอำนาจด้านทางหลวง

การลงทุนของคนต่างชาติกับการอนุมัติประเภทกิจการ

ตามมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง คนต่างชาติหรือนิติบุคคลต่างชาติที่ประสงค์จะลงทุนและประกอบธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ในไต้หวัน ต้องได้รับอนุมัติจากกระทรวงคมนาคม ซึ่งเป็นหน่วยงานผู้มีอำนาจส่วนกลางตามที่กฎหมายฉบับเดียวกันกำหนดไว้เสียก่อน จึงมิใช่เพียงพิจารณาการอนุมัติการลงทุนของคนต่างชาติโดยทั่วไปเท่านั้น แต่ต้องนำการอนุมัติของกระทรวงคมนาคมเกี่ยวกับประเภทกิจการขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ มากำหนดไว้ในแผนธุรกิจต่างหากด้วย

หน่วยงานผู้รับผิดชอบการลงทุนของคนต่างชาติโดยทั่วไปในปัจจุบัน คือ สำนักพิจารณาการลงทุน กระทรวงเศรษฐกิจ (經濟部投資審議司) อย่างไรก็ดี มิใช่ว่าการลงทุนของคนต่างชาติทุกกรณีจะใช้ช่องทางและขั้นตอนเดียวกัน การลงทุนในหลักทรัพย์ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์หรือในตลาดหลักทรัพย์นอกตลาด สาขา (分公司) ของบริษัทต่างชาติ เรื่องที่หน่วยงานผู้มีอำนาจของอุทยานวิทยาศาสตร์หรือนิคมอุตสาหกรรมเป็นผู้ดำเนินการ และการลงทุนจากจีนแผ่นดินใหญ่ อาจใช้ช่องทางที่ต่างกันหรืออยู่ภายใต้ระบบต่างหาก ในกรณีลงทุนในธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ ต้องตรวจสอบช่องทางการลงทุนที่ใช้บังคับ พร้อมทั้งต้องมีการอนุมัติประเภทกิจการตามมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติทางหลวงด้วย

ลำดับขั้นตอนของการจัดตั้งใหม่

แม้ลำดับก่อนหลังของขั้นตอนและหน่วยงานที่ยื่นเอกสารจะต้องตรวจสอบอีกครั้งตามแต่ละกรณี แต่โดยทั่วไปเตรียมการตามลำดับดังต่อไปนี้

  1. กำหนดขอบเขตของกิจการโดยอาศัยสัญญา ค่าตอบแทน ความรับผิดในการขนส่ง และการเดินรถ แล้วเลือกช่องทางการลงทุนที่เหมาะสม เช่น บริษัทหรือสาขา
  2. ขอรับการอนุมัติการลงทุนของคนต่างชาติที่ใช้บังคับ และการอนุมัติประเภทกิจการของกระทรวงคมนาคมตามมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง
  3. ยื่นคำขอใบอนุญาตเตรียมการจัดตั้งของธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ ตามแนวทางของกรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
  4. ดำเนินการจดทะเบียนบริษัทและพาณิชย์ให้แล้วเสร็จ แล้วจัดเตรียมสถานประกอบการที่ได้รับอนุมัติ สถานที่จอดรถ ระบบซ่อมบำรุง รถ การประกันภัย และองค์กร
  5. ยื่นคำขอใบอนุญาตประกอบกิจการ เข้าเป็นสมาชิกสมาคมการค้าประเภทเดียวกันที่เกี่ยวข้อง แล้วจึงเปิดดำเนินกิจการตามขอบเขตกิจการที่ได้รับอนุมัติ

สถานประกอบการและสถานที่จอดรถ (停車設施) ต้องเป็นไปตามเกณฑ์ที่ใช้บังคับแก่กิจการนั้น และต้องยื่นเอกสารพิสูจน์กรรมสิทธิ์หรือสิทธิการใช้ ไม่อาจสรุปเป็นการทั่วไปว่าผู้ประกอบการทุกรายจำเป็นต้องเช่าลานจอดรถเฉพาะของตนเอง ส่วนข้อบังคับบริษัท ทะเบียนผู้ถือหุ้น เอกสารการอนุมัติสถานที่จอดรถ หลักฐานกรรมสิทธิ์หรือสิทธิการใช้สถานประกอบการและสถานที่จอดรถ สัญญาซ่อมบำรุง หลักฐานการซื้อรถ และบัญชีรายการรถ ต้องนำไปเทียบกับรายการตรวจสอบที่กรมทางหลวงใช้อยู่ ณ เวลาที่ยื่นคำขอ

ภายหลังได้รับใบอนุญาตเตรียมการจัดตั้งแล้ว โดยหลักต้องเตรียมการให้แล้วเสร็จภายใน 6 เดือน การขยายระยะเวลาเมื่อมีพฤติการณ์พิเศษ สามารถขยายเพิ่มได้อีกไม่เกิน 6 เดือน ภายหลังได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการแล้ว โดยหลักต้องเริ่มประกอบกิจการภายใน 1 เดือน และแจ้งต่อหน่วยงานผู้มีอำนาจด้านทางหลวงที่มีเขตอำนาจ พร้อมแนบสำเนาหนังสือรับรองการเป็นสมาชิกที่ยังมีผลใช้ได้ ซึ่งออกโดยสมาคมการค้าประเภทเดียวกันของกิจการนั้น ระยะเวลาที่จำเป็นสำหรับการแก้ไขเพิ่มเติมเอกสาร ที่ดินและสิ่งอำนวยความสะดวก รถ และการประกันภัย ย่อมแตกต่างกันไปในแต่ละกรณี จึงไม่อาจรับรองเวลาที่ขั้นตอนทั้งหมดจะแล้วเสร็จได้ แม้จะมีการแจ้งกำหนดเวลาเป้าหมายของการพิจารณาทางปกครองตามกฎหมายว่าด้วยการลงทุนของคนต่างชาติ (外國人投資條例) ก็มิได้หมายถึงระยะเวลาทั้งหมดที่ใช้ในการจัดตั้งธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ขึ้นใหม่

3. กรณีเข้าซื้อผู้ประกอบการเดิม

ไม่เป็นเช่นนั้น ในกรณีการเข้าซื้อหุ้น มิใช่การได้มาหรือการรับโอนใบอนุญาต แต่บริษัทเป้าหมายซึ่งเป็นผู้ทรงใบอนุญาตยังคงอยู่ในฐานะนิติบุคคลเดิมและถือใบอนุญาตนั้นต่อไป ส่วนในกรณีการรับโอนกิจการหรือทรัพย์สิน ใบอนุญาตของบริษัทเป้าหมายย่อมไม่โอนไปยังผู้รับโอนโดยปริยาย ต้องตรวจสอบความมีผลใช้ได้ของใบอนุญาตประกอบกิจการและขอบเขตประเภทกิจการที่ได้รับอนุญาต รถและป้ายทะเบียนรถเพื่อการพาณิชย์ สถานที่จอดรถ การเข้าเป็นสมาชิกสมาคมการค้าประเภทเดียวกัน การฝ่าฝืนและการค้างชำระ การประกันภัย หลักประกัน ตลอดจนข้อสัญญาว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงอำนาจควบคุม แล้วดำเนินการเกี่ยวกับการอนุมัติการลงทุนของคนต่างชาติ และขั้นตอนการอนุมัติหรือการเปลี่ยนแปลงที่หน่วยงานผู้มีอำนาจด้านทางหลวงกำหนด

ความแตกต่างระหว่างการเข้าซื้อหุ้นกับการรับโอนกิจการและทรัพย์สิน

ในการเข้าซื้อหุ้น ผู้ซื้อย่อมเป็นผู้ถือหุ้น และบริษัทเป้าหมายซึ่งเป็นผู้ทรงใบอนุญาตยังคงดำรงอยู่ในฐานะนิติบุคคลเดิมต่อไป จำนวนเงินที่โอนเข้ามาตามการเข้าซื้อหุ้นนั้นมิใช่ทุนจดทะเบียน แต่เป็นราคาค่าหุ้นที่รับโอน ทั้งนี้ ต้องแยกดำเนินการตามแต่ละกรณี ได้แก่ การอนุมัติล่วงหน้าของกระทรวงเศรษฐกิจ การอนุมัติประเภทกิจการตามมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง การตรวจรับรองจำนวนเงินลงทุน (投資額審定) ภายหลังการโอนเงิน การจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงของบริษัทในส่วนผู้ถือหุ้น กรรมการบริษัท (董事) และผู้รับผิดชอบของบริษัท (公司負責人) ตลอดจนการยื่นคำขอเปลี่ยนแปลงต่อหน่วยงานผู้มีอำนาจด้านทางหลวง

ในทางกลับกัน แม้นิติบุคคลอื่นจะรับโอนกิจการหรือทรัพย์สิน ใบอนุญาตประกอบกิจการของผู้โอนย่อมไม่ตกทอดไปยังผู้รับโอนโดยปริยาย ต้องตรวจสอบรถ ป้ายทะเบียนรถเพื่อการพาณิชย์ สถานที่จอดรถ สัญญา ลูกจ้าง การประกันภัย และใบอนุญาตในการประกอบกิจการแต่ละรายการ แล้วจัดการเรื่องใบอนุญาตเตรียมการจัดตั้ง ใบอนุญาตประกอบกิจการ และการอนุมัติอื่นที่ผู้รับโอนจำเป็นต้องมี ให้เรียบร้อยก่อนทำธุรกรรม

การโอนกิจการ ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงองค์กร ชื่อ ที่อยู่ ผู้รับผิดชอบ ทุนหรือทรัพย์สิน และสถานที่จอดรถ ตามที่ข้อ 23 แห่งระเบียบว่าด้วยการจัดการธุรกิจขนส่งด้วยยานยนต์ (汽車運輸業管理規則) กำหนดไว้ ต้องจัดเตรียมเอกสารที่เกี่ยวข้องและได้รับอนุมัติจากหน่วยงานผู้มีอำนาจด้านทางหลวงที่มีเขตอำนาจ เพียงข้อเท็จจริงที่ว่าได้ทำสัญญาซื้อขายหรือได้จดทะเบียนเปลี่ยนแปลงบริษัทแล้วเสร็จ ย่อมไม่ทำให้การอนุมัติการเปลี่ยนแปลงในทางธุรกิจขนส่งเสร็จสมบูรณ์ไปด้วย

การตรวจสอบสถานะกิจการและการดำเนินธุรกรรม

อย่างน้อยต้องตรวจสอบเรื่องดังต่อไปนี้ในทางเนื้อหา โดยนำเอกสารหลักฐานและข้อมูลต้นฉบับไปเทียบกับบันทึกของหน่วยงานที่มีเขตอำนาจ

  • ความมีผลใช้ได้ของใบอนุญาตประกอบกิจการ ประเภทกิจการ เขตพื้นที่ และเงื่อนไขที่ได้รับอนุญาต ตลอดจนรายการเปลี่ยนแปลงที่ยังไม่ได้ดำเนินการ
  • ความสัมพันธ์ด้านกรรมสิทธิ์และการใช้รถ ป้ายทะเบียนรถเพื่อการพาณิชย์ อายุรถ การตรวจสภาพ อุบัติเหตุ และการฝ่าฝืน
  • การอนุมัติสถานประกอบการและสถานที่จอดรถ กรรมสิทธิ์หรือสิทธิการใช้ และระบบซ่อมบำรุง
  • การเข้าเป็นสมาชิกสมาคมการค้าประเภทเดียวกัน คำสั่งหรือการดำเนินการทางปกครอง (行政處分) ตลอดจนการค้างชำระภาษี ค่าธรรมเนียม หรือค่าปรับทางปกครอง (罰鍰)
  • ความสัมพันธ์ในการจ้างแรงงานของพนักงานขับรถและบุคคลอื่น สภาพการจ้าง ใบอนุญาตทำงาน และการประกันสังคม
  • การประกันภัยรถ สินค้า และความรับผิด ตลอดจนหลักประกัน การเช่า และการจัดหาเงินทุน
  • สัญญาสำคัญเกี่ยวกับเจ้าของสินค้า ผู้รับมอบหมายงาน ระบบสารสนเทศ และคลังสินค้า ตลอดจนข้อสัญญาว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงอำนาจควบคุม

ในสัญญาต้องกำหนดคำรับรองและคำรับประกัน เงื่อนไขบังคับก่อน การดำเนินการในกรณีที่ไม่ได้รับใบอนุญาต การปรับราคา ค่าสินไหมทดแทน การส่งมอบ เงินทุนหมุนเวียน ตลอดจนวิธีการโอนรถและสัญญา และต้องทำให้ลำดับของการอนุมัติการลงทุนของคนต่างชาติที่จำเป็น การอนุมัติประเภทกิจการของกระทรวงคมนาคม การอนุมัติการเปลี่ยนแปลงของหน่วยงานผู้มีอำนาจด้านทางหลวง และขั้นตอนภายในบริษัท สอดคล้องกับเงื่อนไขการปิดธุรกรรม

4. กรณีมอบหมายการขนส่งและการจัดส่ง กับการทำงานของคนต่างชาติ

ไม่อาจวินิจฉัยเป็นอย่างเดียวกันทุกกรณี การวินิจฉัยย่อมแตกต่างกันไปตามว่าผู้มอบหมายเป็นเจ้าของสินค้าหรือตัวแทนรับจัดการขนส่ง หรือเป็นผู้ขนส่ง (運送人) ตามสัญญาขนส่งซึ่งรับค่าตอบแทนโดยตรง ต้องตรวจสอบใบอนุญาตประกอบกิจการและรถเพื่อการพาณิชย์ของคู่สัญญา และทำให้บทบาทตามสัญญาสอดคล้องกับการดำเนินงานที่เป็นจริง เพื่อมิให้กลายเป็นการให้ยืมใบอนุญาต (借牌) หรือการขนส่งโดยไม่มีใบอนุญาต (無照運送) นอกจากนี้ การเป็นผู้ถือหุ้นหรือผู้ลงทุนเพียงอย่างเดียว มิได้ก่อให้เกิดสิทธิที่จะทำงานในไต้หวัน คนต่างชาติที่ทำงานจริงหรือปฏิบัติงานบริหารจัดการ ต้องแยกตรวจสอบก่อนเริ่มทำงานว่าจำเป็นต้องมีใบอนุญาตทำงาน (工作許可) หรือไม่ และสถานะการมีถิ่นที่อยู่เป็นอย่างไร

การมอบหมายแก่ผู้ประกอบการที่มีใบอนุญาต

เจ้าของสินค้าหรือบริษัทผู้ให้บริการโลจิสติกส์ อาจใช้วิธีมอบหมายการขนส่งที่เป็นจริงให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ของไต้หวันที่มีใบอนุญาตก็ได้ อย่างไรก็ดี ความจำเป็นในการมีใบอนุญาตและการแบ่งความรับผิด ย่อมแตกต่างกันไปตามว่าผู้มอบหมายเป็นเพียงเจ้าของสินค้าหรือตัวแทนรับจัดการขนส่ง หรือเป็นผู้ขนส่งตามสัญญาขนส่งด้วยตนเองซึ่งรับค่าระวาง จึงต้องทำให้บทบาทตามสัญญา การเรียกเก็บเงินจากลูกค้า คำสั่งจัดรถ การบริหารจัดการพนักงานขับรถและรถ ตลอดจนการรับมือกับอุบัติเหตุที่เกิดแก่สินค้า สอดคล้องกับการดำเนินงานที่เป็นจริง

ต้องตรวจสอบความมีผลใช้ได้และขอบเขตที่ได้รับอนุญาตของใบอนุญาตประกอบกิจการของผู้รับมอบหมาย รถเพื่อการพาณิชย์ที่ใช้จริง พนักงานขับรถ การประกันภัย ตลอดจนผู้รับมอบหมายช่วง ต้องไม่ยอมให้มีการให้ยืมใบอนุญาตประกอบกิจการ หรือให้ผู้ประกอบการที่ไม่มีใบอนุญาตเป็นผู้ขนส่งจริง แม้วิธีการมอบหมายอาจมีการลงทุนคงที่ในระยะแรกน้อยกว่าวิธีจัดหารถและสถานที่จอดรถด้วยตนเอง แต่ในสัญญาต้องกำหนดเรื่องความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องไว้ด้วย ได้แก่ ระดับการพึ่งพาผู้ประกอบการที่มีใบอนุญาต ระดับการให้บริการ การสูญหาย เสียหาย หรือส่งมอบล่าช้าของสินค้า การประกันภัย ข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลโลจิสติกส์ การมอบหมายช่วง ค่าสินไหมทดแทน ตลอดจนขั้นตอนการส่งมอบข้อมูล สินค้า และการดูแลลูกค้าเมื่อสัญญาสิ้นสุดลง

การลงทุน ใบอนุญาตทำงาน และสถานะการมีถิ่นที่อยู่ เป็นคนละขั้นตอนกัน

แม้คนต่างชาติจะเป็นผู้ถือหุ้นหรือผู้ลงทุนของบริษัทเป้าหมาย ข้อเท็จจริงเพียงเท่านั้นย่อมไม่ทำให้ได้มาซึ่งสิทธิที่จะทำงานหรือสถานะการมีถิ่นที่อยู่ในไต้หวัน หากปฏิบัติงานในทางปฏิบัติในไต้หวัน เช่น การบริหารจัดการกิจการ การขาย การจัดรถ และการดูแลลูกค้า ต้องตรวจสอบก่อนเริ่มทำงานว่าจำเป็นต้องมีใบอนุญาตทำงานที่สอดคล้องกับหน้าที่การงานที่เป็นจริงหรือไม่ และต้องดำเนินขั้นตอนเกี่ยวกับถิ่นที่อยู่ในลำดับถัดไปแยกต่างหากด้วย

การทำงานโดยไม่ได้รับอนุญาต อาจต้องรับค่าปรับทางปกครองและคำสั่งให้เดินทางออกนอกประเทศ แนวทางปฏิบัติว่าด้วยการห้ามเข้าประเทศที่ใช้บังคับอยู่ ซึ่งกำหนดโดยสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง กระทรวงมหาดไทยไต้หวัน (內政部移民署) กำหนดระยะเวลาห้ามเข้าประเทศไว้โดยทั่วไป 3 ปีสำหรับการทำงานโดยผิดกฎหมาย แต่เงื่อนไขการยกเว้นหรือการลดระยะเวลาที่แนวทางฉบับเดียวกันกำหนดไว้ ก็อาจนำมาใช้บังคับได้ ผลย่อมมิได้ถูกกำหนดโดยกลไกเพียงเพราะมีข้อเท็จจริงว่าบุคคลภายนอกได้แจ้งเบาะแส แต่หน่วยงานที่มีอำนาจจะพิจารณาข้อเท็จจริง กฎหมายที่ใช้บังคับ และพฤติการณ์เฉพาะราย

เอกสารทางการ

ข้อมูลที่เกี่ยวข้อง


บทความนี้เป็นเอกสารเพื่อการศึกษาซึ่งมุ่งอธิบายระบบกฎหมายโดยทั่วไป มิใช่ความเห็นทางกฎหมายสำหรับกรณีเฉพาะราย เกณฑ์การอนุญาต แบบคำขอ และแนวปฏิบัติของหน่วยงานผู้มีอำนาจอาจเปลี่ยนแปลงได้ ดังนั้น ก่อนดำเนินการลงทุนหรือทำสัญญา ขอความกรุณาตรวจสอบเอกสารทางการล่าสุดและข้อเท็จจริงเฉพาะรายอีกครั้ง

ทนายความ Wei Tseng (曾雋崴)

Frequently Asked Questions

การประกอบธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับโลจิสติกส์ในไต้หวัน จำเป็นต้องได้รับใบอนุญาตธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ (汽車貨運業) เสมอไปหรือไม่
มิใช่เช่นนั้นเสมอไป คำว่า “โลจิสติกส์” เป็นถ้อยคำในทางปฏิบัติที่มีความหมายกว้าง ความจำเป็นในการขอใบอนุญาตจึงมิได้ถูกกำหนดโดยชื่อบริษัทหรือประเภทกิจการที่จดทะเบียน (營業項目) เพียงอย่างเดียว หากบริษัทรับค่าตอบแทนและใช้รถยนต์บรรทุกสินค้าขนส่งสินค้าของผู้อื่น ก็อาจเข้าลักษณะธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ ในทางกลับกัน การเก็บรักษาสินค้าในคลัง การบรรจุหีบห่อ การดำเนินระบบ การส่งสินค้าในฐานะเจ้าของสินค้า (貨主) และการเป็นตัวแทนรับจัดการขนส่ง (運送承攬) นั้น ต้องพิจารณาเป็นรายกรณีโดยอาศัยความสัมพันธ์ตามสัญญา ความรับผิดในการขนส่ง เนื้อหาของค่าตอบแทน ตลอดจนสภาพการเดินรถที่เป็นจริง
หากจะจัดตั้งธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ประเภททั่วไปขึ้นใหม่ ทุนจดทะเบียน เกณฑ์จำนวนรถ และขั้นตอนเป็นอย่างไร
ธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์ประเภททั่วไปโดยหลักต้องมีทุนขั้นต่ำ 25,000,000 ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ (新臺幣, TWD) และรถยนต์บรรทุกสินค้าใหม่ตั้งแต่ 20 คันขึ้นไป อย่างไรก็ดี กิจการที่ประกอบธุรกิจขนย้ายบ้าน (搬家) โดยเฉพาะ ใช้เกณฑ์ TWD 10,000,000 และตั้งแต่ 8 คันขึ้นไป ส่วนกิจการที่ประกอบธุรกิจในพื้นที่จินเหมิน (金門) และเหลียนเจียง (連江, มัตสึ/馬祖) ใช้เกณฑ์ TWD 10,000,000 และตั้งแต่ 5 คันขึ้นไป โดยกรณีหลังมีข้อจำกัดด้านเขตพื้นที่ประกอบการด้วย สำหรับธุรกิจขนส่งด้วยรถบรรทุกขนาดเล็กที่บุคคลธรรมดาประกอบกิจการ มีข้อยกเว้นเฉพาะที่จำกัดต่างหาก ได้แก่ การใช้รถบรรทุกขนาดเล็กซึ่งเป็นของตนเอง 1 คัน อายุรถไม่เกิน 2 ปี การมีใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ขนาดเล็กประเภทอาชีพ (小型車職業駕駛執照) และการมีทะเบียนราษฎรอยู่ในเขตอำนาจนั้น ทั้งนี้ ต้องแยกตรวจสอบแต่ละเรื่อง ได้แก่ การลงทุนของคนต่างชาติ การอนุมัติของกระทรวงคมนาคม (交通部) ใบอนุญาตเตรียมการจัดตั้ง (籌設許可) การจดทะเบียนบริษัทและพาณิชย์ การเตรียมรถและสิ่งอำนวยความสะดวก ใบอนุญาตประกอบกิจการ (營業執照) และการเข้าเป็นสมาชิกสมาคมการค้าประเภทเดียวกัน (同業公會)
หากเข้าซื้อบริษัทที่มีใบอนุญาตอยู่แล้ว จะได้มาซึ่งใบอนุญาตประกอบกิจการขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์โดยอัตโนมัติหรือไม่
ไม่เป็นเช่นนั้น ในกรณีการเข้าซื้อหุ้น มิใช่การได้มาหรือการรับโอนใบอนุญาต แต่บริษัทเป้าหมายซึ่งเป็นผู้ทรงใบอนุญาตยังคงอยู่ในฐานะนิติบุคคลเดิมและถือใบอนุญาตนั้นต่อไป ส่วนในกรณีการรับโอนกิจการหรือทรัพย์สิน ใบอนุญาตของบริษัทเป้าหมายย่อมไม่โอนไปยังผู้รับโอนโดยปริยาย ต้องตรวจสอบความมีผลใช้ได้ของใบอนุญาตประกอบกิจการและขอบเขตประเภทกิจการที่ได้รับอนุญาต รถและป้ายทะเบียนรถเพื่อการพาณิชย์ (營業用車輛牌照) สถานที่จอดรถ (停車設施) การเข้าเป็นสมาชิกสมาคมการค้าประเภทเดียวกัน การฝ่าฝืนและการค้างชำระ การประกันภัย หลักประกัน ตลอดจนข้อสัญญาว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงอำนาจควบคุม แล้วดำเนินการเกี่ยวกับการอนุมัติการลงทุนของคนต่างชาติ และขั้นตอนการอนุมัติหรือการเปลี่ยนแปลงที่หน่วยงานผู้มีอำนาจด้านทางหลวงกำหนด
หากมอบหมายให้ผู้ประกอบการไต้หวันที่มีใบอนุญาตเป็นผู้ขนส่งจริง บริษัทของตนย่อมไม่จำเป็นต้องมีทั้งใบอนุญาตธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถยนต์และใบอนุญาตทำงานหรือไม่
ไม่อาจวินิจฉัยเป็นอย่างเดียวกันทุกกรณี การวินิจฉัยย่อมแตกต่างกันไปตามว่าผู้มอบหมายเป็นเจ้าของสินค้าหรือตัวแทนรับจัดการขนส่ง หรือเป็นผู้ขนส่ง (運送人) ตามสัญญาขนส่งซึ่งรับค่าตอบแทนโดยตรง ต้องตรวจสอบใบอนุญาตประกอบกิจการและรถเพื่อการพาณิชย์ของคู่สัญญา และทำให้บทบาทตามสัญญาสอดคล้องกับการดำเนินงานที่เป็นจริง เพื่อมิให้กลายเป็นการให้ยืมใบอนุญาต (借牌) หรือการขนส่งโดยไม่มีใบอนุญาต (無照運送) นอกจากนี้ การเป็นผู้ถือหุ้นหรือผู้ลงทุนเพียงอย่างเดียว มิได้ก่อให้เกิดสิทธิที่จะทำงานในไต้หวัน คนต่างชาติที่ทำงานจริงหรือปฏิบัติงานบริหารจัดการ ต้องแยกตรวจสอบก่อนเริ่มทำงานว่าจำเป็นต้องมีใบอนุญาตทำงาน (工作許可) หรือไม่ และสถานะการมีถิ่นที่อยู่เป็นอย่างไร