Working Holiday na Tajwanie: Polak może pracować do sześciu miesięcy

Sześć miesięcy to maksymalny czas pracy tymczasowej przewidziany dla polskiego uczestnika tajwańskiego Working Holiday. Karta programu BOCA dla obywateli Polski oddziela ten limit od pobytu, który może trwać do roku od pierwszego wjazdu. Budżet oparty na dwunastu miesiącach miejscowego wynagrodzenia wymaga więc zmiany.

Przed przyjęciem oferty warto rozpisać okresy planowanej pracy i podróży. Czynsz, transport i ubezpieczenie trzeba sfinansować także podczas miesięcy bez zatrudnienia.

Wniosek składany w Polsce

Według angielskiej wersji wytycznych BOCA kandydat musi być obywatelem Polski mieszkającym w Polsce w chwili składania wniosku i mieć od osiemnastu do trzydziestu lat włącznie. Udział jest jednorazowy. Wniosek składa osobiście w przedstawicielstwie Tajwanu w Polsce; program nie przewiduje towarzyszącego małżonka, dzieci ani innych osób pozostających na utrzymaniu uczestnika. Głównym celem ma być wypoczynek.

Paszport musi być wydany nie wcześniej niż dziesięć lat przed wnioskiem, mieć co najmniej dwie wolne strony i pozostać ważny przez co najmniej dziewięćdziesiąt dni po planowanym opuszczeniu Tajwanu. BOCA wymienia również bilety lub odpowiednie dowody ich zakupu i finansowania, środki na początek pobytu oraz ubezpieczenie. Szczegółowy wykaz i możliwość zażądania dodatkowych dokumentów opisuje ta sama karta.

Datę urodzin i ważność paszportu warto zestawić z terminem złożenia wniosku, a nie tylko z datą lotu. Przygotowany formularz i plan podróży powinny opisywać ten sam pobyt. Rezerwacje na różne okresy mogą utrudnić wyjaśnienie, na jak długo potrzebna jest ochrona ubezpieczeniowa.

Co obejmuje wiza, a co ogranicza program?

Art. 4 rozporządzenia o zezwoleniach i zarządzaniu zatrudnieniem cudzoziemców pozwala traktować wizę wydaną na podstawie odpowiedniego porozumienia międzynarodowego jako zezwolenie na pracę. Chodzi o porozumienie, którego głównym celem nie jest zatrudnienie i które reguluje pracę, liczbę uczestników oraz pobyt. Górną granicą jest rok.

Polskę obejmuje krótszy limit pracy. BOCA dopuszcza zatrudnienie tymczasowe najwyżej przez sześć miesięcy, a przy pracy specjalistycznej lub technicznej wymaga odpowiednich kwalifikacji i rejestracji zawodowej. Źródło tych ograniczeń odnosi limit do pracy podczas pobytu, bez przyznawania nowych sześciu miesięcy u kolejnego pracodawcy. Zmiana firmy nie powinna więc być podstawą do rozpoczęcia liczenia od zera.

Czy umowa obejmuje tylko okres, w którym wolno pracować? W ofercie warto sprawdzić daty, obowiązki, stawkę, potrącenia i przewidziane zakończenie zatrudnienia. Kopie umowy, grafików i rozliczeń przydadzą się również po wyjeździe. Przy sporze o odejście punktem odniesienia może być tekst o odprawie i rozwiązaniu umowy przez pracownika.

Trzy daty w paszporcie i oferta stałego etatu

Ważność wizy, dozwolony pobyt po wjeździe i graniczna data całego programu mają różne początki. BOCA przewiduje wizę wielokrotnego wjazdu ważną rok od wydania. Jednorazowy pobyt wynosi najwyżej 180 dni i jest liczony od dnia następującego po przyjeździe. W ostatnich piętnastu dniach przed jego końcem można wnioskować do NIA o przedłużenie, najwyżej o kolejne 180 dni. Całość nie może przekroczyć roku od pierwszego wjazdu.

Przedłużenie wymaga wniosku. W kalendarzu trzeba zachować datę wydania wizy, pierwszego wjazdu oraz aktualny koniec dozwolonego pobytu. Plan krótkiej podróży poza Tajwan powinien uwzględniać wszystkie te daty: wygasła wiza nie uprawnia do ponownego wjazdu.

Ta sama karta BOCA wyklucza zmianę wizy na inną po wjeździe w ramach programu. Przy ofercie stałej pracy potrzebna jest zatem wcześniej ustalona dalsza ścieżka, obejmująca wyjazd i właściwe formalności. Nie należy wpisywać do nowej umowy daty rozpoczęcia na podstawie samej obietnicy zatrudnienia.

Ochrona zdrowia i rok podatkowy

Wymagane ubezpieczenie obejmuje cały pobyt, wypadki przy pracy, leczenie, hospitalizację i transport medyczny do kraju, zgodnie z wykazem BOCA. Warto sprawdzić wyłączenia dotyczące rzeczywistych obowiązków zawodowych. Sama nazwa „polisa turystyczna” nie opisuje zakresu ochrony.

Working Holiday należy do kategorii wiz visitor, zgodnie z opisem BOCA. Dla cudzoziemca objętego art. 9 ustawy o narodowym ubezpieczeniu zdrowotnym warunkiem NHI jest dokument potwierdzający rezydencję oraz jedna z dodatkowych przesłanek, między innymi sześć miesięcy rezydencji albo zatrudnienie u określonego pracodawcy. Sama wiza visitor i umowa o pracę nie zastępują wymaganego dokumentu rezydencji. Prywatnej ochrony nie należy odwoływać na podstawie samej informacji, że pracodawca „zapewnia ubezpieczenie”.

W podatku dochodowym osoba niemająca na Tajwanie miejsca zamieszkania w rozumieniu tej ustawy osiąga próg rezydencji przy co najmniej 183 dniach obecności w jednym roku podatkowym (art. 7 ustawy o podatku dochodowym). Ministerstwo Finansów liczy rok od stycznia do grudnia i rozróżnia potrącenia oraz deklaracje zależnie od statusu i dochodu. Pobyt na przełomie lat trzeba rozdzielić. Mniej niż 183 dni nie oznacza automatycznie braku podatku od miejscowego wynagrodzenia.

W sprawie konkretnej oferty można napisać na wei@hoveringlaw.com.tw, korzystając też ze strony kontakt. Na początek wystarczy krótki opis bez poufnych danych, nazwa pracodawcy do sprawdzenia konfliktu interesów, związek sprawy z Tajwanem i zbliżający się termin. Konsultacje prowadzone są po angielsku, chińsku, japońsku lub koreańsku; sposób komunikacji trzeba uzgodnić wcześniej. Pierwszy e-mail nie tworzy relacji klient–pełnomocnik i nie wymaga skanów paszportu, danych bankowych ani pełnych akt.

Ile dozwolonego czasu pracy zostaje przed końcem pobytu i jak mieści się w nim proponowana nowa umowa?

Źródła

Sprawdzono 24 października 2026. Przywołany art. 7 ustawy podatkowej obowiązuje na ten dzień.

• BOCA: warunki Working Holiday dla obywateli Polski, wersja chińska i wersja angielska.
• Rozporządzenie o zezwoleniach i zarządzaniu zatrudnieniem cudzoziemców (雇主聘僱外國人許可及管理辦法): art. 4.
• Ustawa o narodowym ubezpieczeniu zdrowotnym (全民健康保險法): art. 9.
• Ustawa o podatku dochodowym (所得稅法): art. 7.
• Ministerstwo Finansów: pobyt cudzoziemca a sposób opodatkowania.