ลูกค้าไต้หวันรับสินค้าแล้วแต่ไม่จ่าย: ผู้ส่งออกไทยเริ่มเรียกหนี้จากใคร

ชื่อบริษัทในใบสั่งซื้อ ชื่อผู้นำเข้า และชื่อผู้รับของที่คลังสินค้าอาจเป็นคนละชื่อ ผู้ส่งออกไทยที่กำลังทวงค่าสินค้าจึงต้องเชื่อมเอกสารเหล่านี้ให้เห็นว่าใครเป็นผู้ซื้อที่ตกลงจ่าย และการส่งมอบครั้งนั้นทำตามคำสั่งของใคร ก่อนส่งหนังสือทวงถามหรือเลือกบริษัทที่จะดำเนินคดี

เอกสารขนส่งช่วยพิสูจน์ว่าสินค้าเคลื่อนย้ายไปแล้ว แต่ยังต้องตรวจวันครบกำหนดชำระ เงื่อนไขรับสินค้า และเหตุที่ผู้ซื้ออ้างไม่จ่าย รวบรวมทั้งคำตอบเรื่อง “รอบจ่ายเงิน” และข้อร้องเรียนคุณภาพที่ได้รับ อย่าเลือกเก็บเฉพาะอีเมลที่อีกฝ่ายยอมรับว่าสินค้าถึงแล้ว

บริษัทใดต้องจ่าย และครบกำหนดเมื่อใด

ทำรายการต่อใบแจ้งหนี้ โดยระบุคำสั่งซื้อที่เกี่ยวข้อง วันส่งมอบ วันครบกำหนด เงินที่รับแล้ว และยอดคงเหลือ ใช้สกุลเงินตามข้อตกลงให้สม่ำเสมอ หากรับบางงวดเป็นอีกสกุลเงิน ให้เก็บหลักฐานการแปลงยอดที่ตกลงกันและค่าธรรมเนียมจริง แทนการแปลงทุกยอดเป็นเงินบาทด้วยอัตราวันเดียวแล้วใช้เป็นหนี้ตามสัญญา

ชื่อภาษาอังกฤษของผู้ซื้ออาจมีหลายรูปแบบ ควรหาชื่อจดทะเบียนภาษาจีนและเลขทะเบียนจากเอกสารคู่ค้า พร้อมระบุว่าคุยกับพนักงานของบริษัทใด หากผ่านบริษัทในเครือหรือตัวแทน ให้เก็บหลักฐานอำนาจและบทบาทของผู้ติดต่อ ประเด็นโครงสร้างดูประกอบได้ที่บริษัทลูกกับสาขาในไต้หวัน

แยกหนี้แต่ละงวดไว้ ยอดเก่าและคำสั่งซื้อใหม่อาจมีวันครบกำหนดและข้อโต้แย้งต่างกัน การขอให้ส่งสินค้ารอบต่อไปไม่ใช่ข้อมูลเพียงพอที่จะตัดสินว่าการรอเก็บหนี้เดิมยังคุ้มค่า

สองปีใช้เมื่อกฎหมายและประเภทหนี้เข้าเกณฑ์

สัญญาที่เลือกกฎหมายไทยกับสัญญาที่เลือกกฎหมายไต้หวันต้องตรวจต่างกัน มาตรา 20 ของกฎหมายไต้หวันว่าด้วยการเลือกใช้กฎหมายในเรื่องทางแพ่งที่มีองค์ประกอบต่างประเทศ ให้พิจารณากฎหมายที่คู่สัญญาเลือก หากไม่ได้เลือกไว้อย่างมีผล ใช้กฎหมายที่มีความเกี่ยวข้องใกล้ชิดที่สุดตามเกณฑ์ของกฎหมาย การเลือกระบบกฎหมายกับการเลือกศาลหรืออนุญาโตตุลาการต้องอ่านแยกกัน

เมื่อกฎหมายไต้หวันใช้กับสิทธิเรียกราคาสินค้าของผู้ค้า ผู้ผลิตหรือผู้ประกอบงานฝีมือตามประมวลกฎหมายแพ่ง มาตรา 127 ข้อ 8 อายุความคือสองปี มาตรา 128 ให้นับจากเมื่อใช้สิทธิเรียกร้องได้ จึงต้องอ่านวันครบกำหนดและเงื่อนไขในสัญญา ไม่ใช่นับจากวันที่ฝ่ายบัญชีเพิ่งตัดสินใจส่งเรื่องให้ทนายความ

การทวงถามรักษาสิทธิไว้ได้แค่ไหน? มาตรา 129 ให้การทวงถามเป็นเหตุให้อายุความสะดุดหยุดลง แต่มาตรา 130 ถือว่าไม่เกิดผลนั้นหากไม่ฟ้องภายในหกเดือนหลังทวงถาม ขั้นตอนอย่างการขอคำสั่งให้ชำระเงินหรือขอไกล่เกลี่ยมีผลเทียบเท่าการฟ้องตามมาตรา 129 การส่งเตือนซ้ำอย่างเดียวจึงไม่ใช่แผนรักษาอายุความ

เก็บข้อความยอมรับหนี้หรือขอผ่อนชำระไว้ด้วย เพราะการรับสภาพหนี้เป็นอีกเหตุหนึ่งในมาตรา 129 แต่ต้องตรวจว่าใครตอบ ยอมรับยอดใด และมีอำนาจแทนผู้ซื้อหรือไม่ ไม่ควรคำนวณวันใหม่จากคำว่า “กำลังตรวจสอบ” โดยถือว่าเป็นการยอมรับหนี้แล้ว

คำสั่งให้ชำระเงินเหมาะกับข้อพิพาทแบบใด

คำสั่งให้ชำระเงิน หรือ 支付命令 เป็นทางเลือกสำหรับการเรียกเงินจำนวนแน่นอนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 508 ผู้ขอต้องแสดงเหตุและพยานหลักฐานเบื้องต้นของสิทธิเรียกร้องตามมาตรา 511 ใบแจ้งหนี้จึงควรเชื่อมกับสัญญาและหลักฐานว่าฝ่ายผู้ขายทำหน้าที่แล้ว

ข้อจำกัดในมาตรา 509 มีผลกับการค้าข้ามประเทศโดยตรง กระบวนการนี้ใช้ไม่ได้เมื่อผู้ขอยังไม่ทำหน้าที่ตอบแทนของตน หรือเมื่อต้องส่งคำสั่งให้ลูกหนี้ในต่างประเทศหรือโดยประกาศสาธารณะ การที่ผู้ขายอยู่ไทยไม่ใช่ข้อห้ามเดียวกัน ต้องตรวจที่อยู่รับเอกสารของลูกหนี้และศาลที่มีอำนาจรับเรื่อง

หลังส่งคำสั่งถึงลูกหนี้แล้ว ลูกหนี้มีเวลายี่สิบวันยื่นคัดค้านโดยไม่ต้องให้เหตุผลตามมาตรา 516 หากคัดค้านโดยชอบภายในกำหนด คำสั่งเสียผลในส่วนที่คัดค้าน และถือคำขอเป็นคำฟ้องหรือคำขอไกล่เกลี่ยตามมาตรา 519 จึงควรเตรียมคดีเรื่องคุณภาพหรือการส่งมอบไว้ตั้งแต่ต้นเมื่อผู้ซื้อโต้แย้งชัดเจน

หากไม่มีการคัดค้านโดยชอบภายในกำหนด คำสั่งใช้เป็นฐานบังคับคดีได้ตามมาตรา 521 แต่การมีเอกสารบังคับคดียังไม่เท่ากับมีเงินโอนกลับบริษัทไทย การประเมินทรัพย์สินของลูกหนี้จึงมีผลต่อการตัดสินใจใช้เวลาและค่าใช้จ่าย

หลักฐานว่าทรัพย์สินอาจไม่เหลือ

การค้างชำระเพียงอย่างเดียวไม่ตอบเงื่อนไขขอยึดหรืออายัดชั่วคราวทั้งหมด มาตรา 523 ต้องมีความเสี่ยงว่าจะบังคับคดีไม่ได้หรือยากมากในภายหลัง หากมีข้อมูลว่าผู้ซื้อกำลังย้ายทรัพย์สิน ปิดสถานประกอบการ หรือโอนกิจการ ให้เก็บแหล่งข้อมูลกับวันที่ และแยกข่าวลือออกจากสิ่งที่ตรวจพบจริง

มาตรา 526 กำหนดให้แสดงหลักฐานเบื้องต้นทั้งตัวหนี้และเหตุขอคุ้มครอง ศาลอาจให้วางหลักประกัน ไม่ควรตั้งสมมติฐานว่ามีเงินวางแล้วจะได้คำสั่งเสมอ ก่อนเลือกทางนี้ ผู้ส่งออกควรทราบทั้งค่าใช้จ่ายดำเนินเรื่อง วงเงินหลักประกันที่อาจต้องเตรียม และหลักฐานที่ยังขาด

ข้อมูลสำหรับการประเมินครั้งแรกควรเป็นชื่อบริษัทไทยกับผู้ซื้อไต้หวันเพื่อเช็กผลประโยชน์ทับซ้อน ประเภทสินค้า ยอดและสกุลเงิน วันครบกำหนดเก่าสุด วันที่ทวงล่าสุด และข้อเลือกศาลหรืออนุญาโตตุลาการ ติดต่อผ่านหน้าติดต่อ หรือ wei@hoveringlaw.com.tw โดยยังไม่ส่งสัญญาทั้งชุด ความลับทางการค้า หรือข้อมูลบัญชี ภาษาปรึกษาที่ได้รับการยืนยันคือจีน อังกฤษ ญี่ปุ่น และเกาหลี ต้องตกลงการสื่อสารก่อนหากต้องการภาษาไทย และยืนยันขอบเขตรับงานต่างหากจากอีเมลสอบถาม

บทความนี้อธิบายกฎหมายไต้หวันโดยทั่วไป เรื่องกฎหมายไทยต้องประเมินกับผู้ให้คำปรึกษาที่เกี่ยวข้อง สำหรับการตัดสินใจเดินหน้าเรียกหนี้ เอกสารที่ควรวางคู่กันก่อนคือใบสั่งซื้อที่ระบุผู้ซื้อ ใบรับสินค้าของงวดนั้น และวันครบกำหนดชำระที่พิสูจน์ได้

แหล่งกฎหมาย

ตรวจสอบเมื่อ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2026

• กฎหมายว่าด้วยการเลือกใช้กฎหมายในเรื่องทางแพ่งที่มีองค์ประกอบต่างประเทศ มาตรา 20
• ประมวลกฎหมายแพ่ง: มาตรา 127, มาตรา 128, มาตรา 129 และ มาตรา 130
• ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งเกี่ยวกับคำสั่งให้ชำระเงิน: มาตรา 508, มาตรา 509, มาตรา 511, มาตรา 516, มาตรา 519 และ มาตรา 521
• การยึดหรืออายัดชั่วคราว: มาตรา 523 และ มาตรา 526