ताइवानमा नेपाली विद्यार्थीको पार्ट-टाइम काम: अनुमति र हप्ताको 20 घण्टा

20 घण्टा। हिउँद र गर्मीको बिदाबाहेक, विदेशी विद्यार्थीलाई ताइवानमा काममा लगाउँदा हप्तामा बढीमा त्यति नै घण्टा पाइन्छ (रोजगार सेवा ऐन (就業服務法) को धारा 50)। तर यो सीमा अनुमति पाइसकेपछि मात्र लाग्छ। अनुमति नपाई पहिलो शिफ्टमा बस्नु नै धारा 43 को प्रश्न हो: ऐनमा अपवाद नभएसम्म, रोजगारदाताको आवेदनबाट अनुमति नपाएको विदेशीले ताइवानमा काम गर्न पाउँदैन।

निवास कार्ड (外僑居留證, ARC) बसाइको कागज हो। काम गर्ने अनुमति त्यसमा आफैँ आउँदैन, किनकि धारा 43 ले अनुमति नै माग्छ।

आवेदन दिन मिल्ने विद्यार्थी

रोजगार सेवा ऐनको धारा 50 को पहिलो बुँदा सार्वजनिक वा दर्ता भएका निजी कलेज-विश्वविद्यालयका विदेशी विद्यार्थीका लागि हो, र विदेशी कामदार रोजगार अनुमति तथा व्यवस्थापन नियमावली (雇主聘僱外國人許可及管理辦法) को धारा 50 ले तिनी विदेशी विद्यार्थी नियमावलीले भनेको विदेशी विद्यार्थी हैसियतका हुनुपर्ने भन्छ।

धारा 51 ले यी विद्यार्थीको कामका लागि दुई शर्त माग्छ, र दुवै पूरा हुनुपर्छ। पहिलो, तपाईं कुनै विभाग, कार्यक्रम वा स्नातकोत्तर संस्थामा नियमित रूपमा भर्ना भएको हुनुपर्छ, वा भाषा कक्षा कम्तीमा छ महिना पढेको हुनुपर्छ। दोस्रो, तपाईंको विद्यालयले दुईमध्ये एउटा तथ्य प्रमाणित गर्नुपर्छ: तपाईंको आर्थिक क्षमताले पढाइ र जीवनयापन धान्न सक्दैन र त्यसको ठोस प्रमाण छ, वा विद्यालयको शिक्षण वा अनुसन्धान एकाइलाई विदेशी विद्यार्थीको सहयोग चाहिन्छ।

श्रम शक्ति विकास एजेन्सी (勞動力發展署) को विद्यार्थी कामसम्बन्धी पृष्ठ ले समय यसरी बताउँछ: नियमित भर्ना भएकाले भर्नापछि आवेदन दिन सक्छन्, भाषा कक्षाका विद्यार्थीले छ महिना पढेपछि मात्र। धारा 51 को दोस्रो उपधाराका दुई छुटमा माथिका शर्त लाग्दैनन्। एक, स्नातकोत्तर विद्यार्थीले विद्यालयको सहमतिमा पाठ्यक्रमसँग सम्बन्धित अनुसन्धान गर्दा। दुई, भाषा विशेषज्ञता भएको विद्यार्थीले भर्नापछि कलेज वा विश्वविद्यालयको भाषा केन्द्र वा ताइवानस्थित विदेशी सांस्कृतिक–शैक्षिक संस्थाको भाषा केन्द्रमा अंशकालीन विदेशी भाषा शिक्षकका रूपमा काम गर्दा, वा कुनै तहको विद्यालयमा आफ्नो भाषा विशेषज्ञतासँग सम्बन्धित शिक्षण गतिविधिमा सहयोग गर्दा, शिक्षा मन्त्रालयको विशेष स्वीकृति भए यो छुट लाग्छ।

हप्ताको सीमा, एक वर्षको म्याद, शुल्क

नियमावलीको धारा 54 अनुसार विद्यार्थीको कार्य अनुमति बढीमा एक वर्ष मान्य हुन्छ, र हिउँद-गर्मीको बिदाबाहेक हप्ताको अधिकतम काम 20 घण्टा हो। बिदाका हप्ताका लागि यी धाराले अलग घण्टा संख्या तोकेका छैनन्, र बिदा कहिले हो भन्ने कुरा आफ्नो विद्यालयको शैक्षिक पात्रोमै हेर्नुपर्छ।

नियमावलीको धारा 2 अनुसार चौथो वर्गका विदेशी भनेका ऐनको धारा 50 अन्तर्गत काम गर्ने विद्यार्थी हुन्, र धारा 53 मा कार्य अनुमतिको आवेदक तिनै हुन्; अर्थात् विद्यार्थीले आफैँ आवेदन दिन्छन्। आवेदनमा फारम, शुल्कको रसिद र एजेन्सीले तोकेका अन्य कागजात लाग्छ। प्रत्येक आवेदनको शुल्क NT$100 हो; शुल्क मापदण्डका संशोधित धारा 2026 को जनवरी 1 देखि लागू छन् (धारा 6)।

अनुमति नपाई काम गर्दा

साथीले "यस महिनाका लागि मात्र" भन्दै शनिबार रेस्टुरेन्टमा काम दिलाउँछ, र अनुमति "पछि मिलाउँला" भन्छ (यो काल्पनिक उदाहरण हो)। पहिलो शिफ्टमै धारा 43 को प्रश्न उठ्छ, किनकि मिलाउने योजनाले अनुमतिको ठाउँ लिँदैन।

ऐनको धारा 68 को पहिलो उपधाराले धारा 43 उल्लङ्घन गर्नेलाई NT$30,000 देखि NT$150,000 सम्म जरिवाना तोक्छ। तेस्रो उपधाराले त्यस्तो विदेशीलाई तुरुन्तै देश छाड्न लगाउनुपर्ने र फेरि ताइवानमा काम गर्न नपाइने भन्छ। आप्रवासन ऐन (入出國及移民法) को धारा 29 ले बसाइको कारणसँग नमिल्ने गतिविधि गर्न रोक्छ, र धारा 36 को दोस्रो उपधाराअनुसार राष्ट्रिय आप्रवासन एजेन्सी (移民署) ले त्यस्तो अवस्थामा जबरजस्ती निष्कासन गर्न वा दस दिनभित्र देश छाड्न आदेश दिन सक्छ।

विद्यालयको भूमिका पनि छ। विदेशी विद्यार्थी नियमावली (外國學生來臺就學辦法) को धारा 23 ले रोजगार सेवा ऐन उल्लङ्घन प्रमाणित भएपछि विद्यालय वा सम्बन्धित निकायले तुरुन्त नियमअनुसार कारबाही गर्नुपर्ने भन्छ। धारा 24 ले पढाइ स्थगन (休學), विद्यालय छाड्ने (退學) वा विद्यार्थी हैसियत बदलिने वा गुम्ने भएमा विद्यालयले परराष्ट्र मन्त्रालयको कन्सुलर विभाग (領事事務局) र आप्रवासन एजेन्सीका स्थानीय सेवा केन्द्रमा जानकारी दिनुपर्ने भन्छ।

रोजगारदाताको भागमा धारा 57 को पहिलो बुँदाले अनुमति नभएको विदेशीलाई काममा राख्न रोक्छ, र धारा 63 ले NT$150,000 देखि NT$750,000 सम्म जरिवाना तोक्छ। पाँच वर्षभित्र फेरि उल्लङ्घन गरेमा 3 वर्षसम्म कैद, थुना वा NT$1,200,000 सम्मको फौजदारी जरिवाना, वा कैद र जरिवाना दुवै हुन सक्छ।

यसको असर स्नातकपछिसम्म पुग्न सक्छ। आवेदन मितिभन्दा अघिल्लो तीन वर्षमा अनुमतिबिना काम गरेको नहुनुपर्ने शर्त पेशाकर्मी कार्य अनुमतिको मापदण्डको धारा 2-1 मा छ; त्यो स्नातकपछि ताइवानमै बस्ने र काम गर्ने बारेको लेख मा छ। जागिर खोज्दा आउने अर्कै किसिमका प्रस्तावको जोखिम बैंक खाता प्रयोग गर्न दिने "सजिलो काम" को लेखमा छ।

"काम" हो कि होइन भन्ने शंका

स्वयंसेवा, इन्टर्नसिप, निजी ट्युसन वा डेलिभरी एपका गतिविधि "काम" मानिन्छन् कि मानिँदैनन् भन्ने कुरा माथि उद्धृत धाराहरूले छुट्टै बताउँदैनन्। पैसा पाइयो कि पाइएन भन्ने एउटा कुराले मात्र उत्तर तय गर्छ भन्ने कुरा ती धाराहरूमा लेखिएको छैन। सुरु गर्नुअघि विद्यालयको अन्तर्राष्ट्रिय कार्यालय वा एजेन्सीलाई सोधेर जवाफ लिखित राख्नु सुरक्षित हुन्छ। "साथीहरूले पनि गर्छन्" भन्ने कुरा अनुमतिको विकल्प होइन। छात्रवृत्ति दिने निकायका आफ्नै सर्त हुन सक्छन्, र ती यहाँ जाँचिएका छैनन्।

सम्पर्क पृष्ठ वा wei@hoveringlaw.com.tw मा लेख्न सकिन्छ। परामर्श अंग्रेजी, चिनियाँ, जापानी वा कोरियाली भाषामा हुन्छ; यो लेख नेपालीमा लेखिएकाले नेपाली भाषामा परामर्श हुने वचन होइन, भाषाको व्यवस्था पहिले तय गरिन्छ। पहिलो इमेलमा गैर-संवेदनशील सारांश, अर्को पक्ष (रोजगारदाता वा विद्यालय) को नाम, ताइवानसँगको सम्बन्ध र कुनै म्याद भए त्यो पठाउनुहोस्। पासपोर्ट वा ARC को प्रति, बैंक विवरण र पूरा मूल कागजात पहिलो इमेलमा चाहिँदैन। इमेलले वकिल–ग्राहक सम्बन्ध सिर्जना गर्दैन।

स्रोत

24 अक्टोबर 2026 मा जाँचिएको।

• रोजगार सेवा ऐन (就業服務法), धारा 43, धारा 50, धारा 57, धारा 63, धारा 68
• विदेशी कामदार रोजगार अनुमति तथा व्यवस्थापन नियमावली (雇主聘僱外國人許可及管理辦法), धारा 2, धारा 50, धारा 51, धारा 53, धारा 54
• रोजगार सेवा ऐन आवेदन समीक्षा तथा प्रमाणपत्र शुल्क मापदण्ड (就業服務法申請案件審查費及證照費收費標準), धारा 4 र धारा 6
• पेशाकर्मी योग्यता तथा समीक्षा मापदण्ड (外國人從事就業服務法第四十六條第一項第一款至第六款工作資格及審查標準), धारा 2-1
• आप्रवासन ऐन (入出國及移民法), धारा 29 र धारा 36
• विदेशी विद्यार्थी नियमावली (外國學生來臺就學辦法), धारा 23 र धारा 24
• श्रम मन्त्रालय, श्रम शक्ति विकास एजेन्सी: ताइवानमा पढ्दै गर्दा पार्ट-टाइम काम (पृष्ठमा 12 जुन 2023 को अद्यावधिक मिति)