"सजिलो काम" भनी बैंक खाता दिँदा: ताइवानमा नेपाली विद्यार्थीको जोखिम

ताइवानको मनी लाउन्डरिङ रोकथाम ऐन (洗錢防制法) को धारा 22 को पहिलो उपधाराको सार यो हो: कसैले पनि आफ्नो वा अर्काको बैंक खाता अरूलाई प्रयोग गर्न दिन हुँदैन। खाताको दायरा बैंकमा खोलिएको खातामा सीमित छैन; आभासी सम्पत्ति (virtual asset) सेवा वा तेस्रो-पक्ष भुक्तानी सेवामा खोलिएको खाता पनि त्यसमा पर्छ।

"हप्तामा केही घण्टा, तपाईंको खाता मात्र चाहिन्छ, महिनाको कमिसन तयार" भन्ने सन्देश कुनै च्याट समूहमा आयो (यो काल्पनिक उदाहरण हो)। सन्देशमा "काम" भनिएको छ, तर कानुनले हेर्ने कुरा खाताको प्रयोग र त्यसबाट बग्ने पैसा हो।

चेतावनीदेखि फौजदारी सजायसम्म

पहिलो उपधाराले तीन अपवाद राख्छ: सामान्य व्यापारिक वा वित्तीय कारोबारको चलनअनुसार, आफन्त वा साथीबीचको विश्वास सम्बन्धमा आधारित, वा अन्य उचित कारण। कुन अपवाद लाग्छ वा लाग्दैन भन्ने कुरा तथ्यले तय गर्छ। ऐनको पाठमा "काम" भनिएको प्रस्ताव अपवादको रूपमा नाम गरिएको छैन। विद्यार्थीले कमाइको वैध बाटो खोज्दा कार्य अनुमतिसहित पार्ट-टाइम काम गर्न सकिन्छ; त्यसको नियम अर्को लेखमा छ।

अपवाद नलागे दोस्रो उपधाराअनुसार नगर वा काउन्टी सरकारका प्रहरी निकाय (警察機關) ले चेतावनी (告誡) को निर्णय गर्छन्। फौजदारी सजाय तेस्रो उपधारामा छ: 3 वर्षसम्म कैद, थुना वा NT$1,000,000 सम्म जरिवाना, वा कैद र जरिवाना दुवै। यो तलका तीनमध्ये कुनै एक पुगेमा लाग्छ: (1) प्रतिफलको वाचा गरेर वा प्रतिफल लिएर खाता दिइएको छ, (2) दिइएका खाताको जम्मा संख्या तीन वा बढी छ, (3) दोस्रो वा चौथो उपधाराअनुसार निर्णय भएको पाँच वर्षभित्र फेरि उल्लङ्घन गरिएको छ। पहिलो वा दोस्रो अवस्थामा चेतावनी पनि सँगै गरिन्छ (चौथो उपधारा)।

बैंक वा सेवा प्रदायकको भाग पाँचौँ उपधारामा छ: उल्लङ्घन भएपछि तिनले त्यस्ता खाता, वा खोल्न खोजिएको नयाँ खाताको सबै वा केही कार्य निश्चित अवधिका लागि रोक्न वा सीमित गर्न, वा बन्द गर्नुपर्छ। विद्यार्थीका लागि यो व्यावहारिक कुरा हो, किनकि छात्रवृत्ति वा परिवारबाट आउने रकम उही खातामा आउँथ्यो भने त्यो पनि अड्कन सक्छ।

नगद निकाल्दा र रकम अगाडि पठाउँदा

खाता नदिए पनि अर्को प्रश्न उठ्छ। ऐनको धारा 2 ले मनी लाउन्डरिङमा अर्काको विशिष्ट अपराधको आम्दानी लिनु, राख्नु वा प्रयोग गर्नु (बुँदा 3), र त्यस्तो आम्दानी लुकाउनु वा स्रोत छल्नु (बुँदा 1) समेत गनेको छ। धारा 19 अनुसार रकम NT$100,000,000 भन्दा कम भए 6 महिनादेखि 5 वर्षसम्म कैद र NT$50,000,000 सम्म जरिवाना सँगै हुन्छ। रकम NT$100,000,000 वा बढी भए 3 देखि 10 वर्षसम्म कैद र NT$100,000,000 सम्म जरिवाना सँगै हुन्छ। प्रयास पनि दण्डनीय छ।

यसमा ठगीको आरोप अलग्गै जोडिन सक्छ। फौजदारी संहिता (刑法) को धारा 13 अनुसार तथ्य हुन सक्छ भन्ने अनुमान गर्दा पनि "भए हुन्छ" भन्ने मनस्थितिमा काम गर्नु नियत (故意) मानिन्छ। धारा 30 ले अर्काको अपराधमा सहयोग गर्नेलाई सहयोगी (幫助犯) मान्छ, अपराधीलाई सहयोगबारे थाहा नभए पनि। सजाय घटाउन सकिन्छ। धारा 339 ले ठगीमा 5 वर्षसम्म कैद, थुना वा जरिवाना तोक्छ, र धारा 339-4 को दोस्रो बुँदाले तीन वा बढी जनाले मिलेर गरेको ठगीमा 1 देखि 7 वर्षसम्म कैद तोक्छ। कुन आरोप लाग्छ भन्ने कुरा समूहमा तपाईंको भूमिका र तपाईंले के थाहा पाएको थियो भन्ने प्रमाणले तय गर्छ।

प्रहरीको बोलावट आएपछि

फौजदारी प्रक्रिया संहिता (刑事訴訟法) को धारा 71-1 ले प्रहरीलाई अनुसन्धान र प्रमाण जम्मा गर्न सूचनापत्र (通知書) पठाएर संदिग्धलाई सोधपुछमा बोलाउन दिन्छ। कानुनबमोजिम सूचना दिइएपछि उचित कारणबिना उपस्थित नभए प्रहरीले अभियोजकसँग पक्राउ पुर्जी (拘票) जारी गर्न अनुरोध गर्न सक्छ। तोकिएको मितिमा आउन नसक्ने कारण भए बोलावट गर्ने निकायलाई पहिले नै जनाउनुपर्छ।

सोधपुछमा धारा 95 ले चार कुरा सुनाउनुपर्ने बनाउँछ: शंकित अपराध र सबै दफा; चुप लाग्न पाउने; वकिल छान्न पाउने; अनुकूल प्रमाण जाँच माग्न पाउने। धारा 100-2 ले यो अध्याय प्रहरीको सोधपुछमा पनि लागू गर्छ। भाषा नबुझिए धारा 99 अनुसार दोभाषे (通譯) चाहिन्छ; संदिग्धबाहेक अरू सोधपुछ गरिएकाका लागि पनि यो लागू हुन्छ, कानुनले फरक नभनेसम्म। हस्ताक्षर गर्नुअघि अनुवाद सुनेर लेखिएको कुरा आफ्नो भनाइसँग मिल्छ कि जाँच्नु पर्छ।

बिदामा नेपाल जाने योजना छ भने धारा 93-2 पनि हेर्नुपर्छ। अपराध गरेको गम्भीर शंका हुनुका साथै निश्चित बसोबास नहुनु, भाग्ने जोखिम छ भन्ने पर्याप्त आधार हुनु, वा प्रमाण नष्ट गर्ने, किर्ते गर्ने वा फेरबदल गर्ने अथवा सहअभियुक्त वा साक्षीसँग मिलेमतो गर्ने जोखिम छ भन्ने पर्याप्त आधार हुनु—यीमध्ये कुनै एक अवस्था भए आवश्यकताअनुसार अभियोजक वा न्यायाधीशले विदेश जान रोक (限制出境) लगाउन सक्छन्। अधिकतम मूल सजाय थुना (拘役) हुने वा केवल जरिवाना हुने मुद्दामा यस्तो प्रत्यक्ष रोक लगाउन मिल्दैन। ठेगाना अज्ञात भएर सूचना दिन नसकिने अवस्थाबाहेक, कारण, अवधि र असन्तुष्टि जनाउने उपायसहितको लिखित सूचना रोक लगाएको छ महिनाभित्र दिनुपर्छ। तर त्यसअघि अभियोजक वा न्यायाधीशले अभियुक्तसँग सोधपुछ गरेमा सोही बेला रोकबारे बताएर त्यो लिखित सूचना दिनुपर्छ।

सजायको असर निवास कार्ड र पढाइमा

आप्रवासन ऐन (入出國及移民法) को धारा 32 को तेस्रो बुँदा: एक वर्ष वा बढी कैदको सजाय अन्तिम भएमा, लापरवाहीको अपराध वा सजाय निलम्बन (緩刑) भएको बाहेक, आप्रवासन एजेन्सीले निवास अनुमति रद्द गरी ARC खारेज गर्छ। धारा 36 को दोस्रो उपधाराको आठौँ बुँदाले त्यस्तो अवस्थामा जबरजस्ती निष्कासन गर्न सकिने बनाउँछ। फौजदारी संहिताको धारा 95 ले कैद वा सोभन्दा माथिको सजाय पाएको विदेशीलाई सजाय पूरा भएपछि देशनिकाला (驅逐出境) गर्न सकिने भन्छ। विद्यार्थी हैसियत गुम्दा विद्यालयले जानकारी दिनुपर्ने कुरा विदेशी विद्यार्थी नियमावली (外國學生來臺就學辦法) को धारा 24 मा छ।

केवल चेतावनी (告誡) भएको अवस्थामा निवासमा पर्ने असर यहाँ उद्धृत स्रोतहरूले बताउँदैनन्, र त्यो अलग्गै जाँच्नुपर्ने ठाउँ हो।

सम्पर्क पृष्ठ वा wei@hoveringlaw.com.tw मा लेख्न सकिन्छ। परामर्श अंग्रेजी, चिनियाँ, जापानी वा कोरियाली भाषामा हुन्छ; नेपालीमा परामर्श हुने वचन यो लेखले दिँदैन, भाषाको व्यवस्था पहिले तय गरिन्छ। पहिलो इमेलमा गैर-संवेदनशील सारांश, काम प्रस्ताव गर्ने व्यक्तिको थाहा भएको नाम, बोलावट गर्ने निकाय र मिति पठाउनुहोस्। PIN, पासवर्ड, OTP, खाता नम्बर वा पूरा मूल कागजात पहिलो इमेलमा नपठाउनुहोस्। इमेलले वकिल–ग्राहक सम्बन्ध सिर्जना गर्दैन। बोलावट पत्रमा तपाईं संदिग्ध हो कि साक्षी लेखिएको छ भन्ने कुरा पनि लेख्नुहोस्; कुन हक लागू हुन्छ भन्ने कुरा त्यसले छुट्ट्याउँछ।

स्रोत

24 अक्टोबर 2026 मा जाँचिएको।

• मनी लाउन्डरिङ रोकथाम ऐन (洗錢防制法), धारा 2, धारा 19 र धारा 22
• फौजदारी संहिता (刑法), धारा 13, धारा 30, धारा 95, धारा 339 र धारा 339-4
• फौजदारी प्रक्रिया संहिता (刑事訴訟法), धारा 71-1, धारा 93-2, धारा 95, धारा 99 र धारा 100-2
• आप्रवासन ऐन (入出國及移民法), धारा 32 र धारा 36
• विदेशी विद्यार्थी नियमावली (外國學生來臺就學辦法), धारा 24